از قضاوت در زمین مسابقه تا داوری در کمیته انضباطی داورانهشدار برای پرسپولیس 1400

0 6
از قضاوت در زمین مسابقه تا داوری در کمیته انضباطی داورانهشدار برای پرسپولیس 1400

ابراهیم فتاحی – خبرنگار: به تمام چالش‌ها و مشکلات پیش روی پرسپولیس که حل نشد، برای شروع فصل جدید بحث قدیمی اشتباهات داوری را هم اضافه کنید. معضلی که به‌صورت سنتی پرسپولیس با آن روبروست و تفاوت فقط در شدت و ضعف آن است.
سال‌هاست که پرسپولیس از پدیده اشتباهات داوری می‌نالد. ناله نه از آن نوع که بعضی تیم‌ها مطرح می‌کنند تا امتیاز بگیرند یا این‌که واقعیت اشتباهات داوری یا مسایل دیگری به سود خود را پنهان سازند. پرسپولیس اگر در تمام این سال‌ها اعتراض داشته است به حکم مستندات و نظرات کارشناسی داوری بوده است. بخش زیادی از این تبعیض و اشتباهات نیز به عدم وحدت رویه داوران برای قضاوت صحنه‌های مشابه است!
بازیکنان پرسپولیس حالا با شرایطی که وجود دارد و در ادامه مطلب به بخشی از آن‌ها اشاره می‌کنیم، باید بسیار بااحتیاط حرکت کنند. این به معنای ترسو بازی کردن نیست. با کمبود بازیکن روبرو هستیم و دیگر نمی‌شود حتی یک اخطار بی‌سبب بگیریم. مورد عیسی آل‌کثیر نشان داد که یک موضوع به‌ظاهر ساده می‌تواند چه مشکلات بزرگی را به وجود آورد.
*خطای انسانی یا نقص آموزش، چرا همیشه به ضرر پرسپولیس
این همان نقطه‌ای است که بحث از چارچوب اشتباه سهوی خارج می‌شود و دیگر نمی‌شود آن را فقط با مقوله‌ای به نام خطای انسانی توضیح داد. حتی اگر گفته شود که موضوع به نگاه و آموزش متفاوت داوران مربوط می‌شود بازهم این سوال پیش می‌آید که چرا باید برآیند همه این نقص‌ها در تمام سال‌ها به ضرر پرسپولیس باشد.
*از قضاوت در زمین مسابقه تا داوری در اتاق‌های فدراسیون
موضوع آن‌جا جالب می‌شود که عین همین پدیده را در کمیته انضباطی و کمیته اخلاق هم می‌بینیم. داوران، قاضیانی هستند که باید در لحظه ببینند و تصمیم بگیرند و به همین دلیل همیشه توجیهی برای اشتباهاتی که دارند وجود دارد ولی وقتی همین پدیده از داورانی دیده می‌شود که در اتاق‌های فدراسیون، زمان کافی برای بررسی و تصمیم‌گیری دارند، آن گاه دیگر با یک رویه روبرو می‌شویم. رویه‌ای که در تمام این سال‌ها به ضرر پرسپولیس وجود داشته است و سوالات و پاسخ‌های روشنی را ایجاد می‌کند که نیاز به واگویه کردن آن‌ها نیست. فوتبال ایران پر از خطاهایی است که چون از پرسپولیسی‌ها سرزد همه به فریاد آمدند و برایش احکام صادر کردند و چون از دیگران دیده شد، آب از آب تکان نخورد. روزگاری بازیکن پرسپولیس به‌شدت محروم شد، چون به سمت یک هواداری رفت و روزگاری دیگر بازیکنان استقلال، هوادار استقلال را در فرودگاه زیر کتک گرفتند و خبری نشد. روزگاری داوران خطا روی بازیکن پرسپولیس را پنالتی نگرفتند و برای کمتر از آن تیم‌های دیگر را به جشنواره پنالتی‌ها بردند.
بازیکن پرسپولیس برای حرکتی کارت زرد و قرمز می‌گیرد که اگر روی خودش اتفاق بیفتد، اگر تمارضش را اعلام نکنند، باید خدا را سپاس بگوید.
*همه‌چیز علیه پرسپولیس
این مسایل سال‌هاست وجود دارد. ما می‌دانیم. دیگران می‌دانند و اعضای تیم پرسپولیس هم که با گوشت و پوست‌شان درک می‌کنند. پس تعجب نمی‌کنیم که بساط اخراج کامیابی نیا فراهم شود. در این میان حواس سرخپوشان باید جمع‌تر از گذشته باشد. در تمام سال‌های گذشته این اتفاقات برای پرسپولیس روی داد در حالی که تماشاگران در ورزشگاه بودند. هر چه بود، آن اوضاع و احوال را در تمام این سال‌ها داشتیم در حالی که تماشاگر حاضر در ورزشگاه خودش یک عامل بازدارنده به حساب می‌آمد. حالا همین تماشاگر را هم در ورزشگاه نداریم. الان داوران استرس کمتری دارند. این باید بدان معنا می‌شد که با ضریب اشتباه کمتری سوت بزنند ولی در اولین هفته لیگ معلوم شد نتیجه‌اش این است که با فراغ بال بیشتری علیه پرسپولیس دچار اشتباه سهوی بشوند!
مساله دیگری که پرسپولیس با آن روبروست استفاده از داوران جوان و کم نام و نشان با استفاده از فرصت عدم حضور تماشاگران است. میدان دادن به داوران جدید برای بهبود ذخیره داوری فوتبال ایران به خودی خود، نه‌تنها کار بدی نیست بلکه پسندیده است ولی به‌شرط و شروط.
آیا این داوران مدارج ترقی و آموزش را به‌درستی طی کرده‌اند؟ آیا ازنظر فیزیولوژیکی و هماهنگی اعصاب و سرعت عمل در دیدن ، درک و تصمیم‌گیری بررسی‌شده‌اند؟ اصلا دپارتمان داوری با این آخری که گفتیم آشنا است؟ آیا این داوران در دسته‌های پایین‌تر به قدرکفایت تحت‌فشار بوده‌اند تا آبدیده شوند. آیا در لیگ برتر مراتب قضاوت بازی‌ها بر اساس درجه‌بندی حساسیت و دشواری را پشت سر گذرانده‌اند؟
گذشته از بازی اول که داور آن حسن اکرمی بود و با چالش‌هایی روبرو شد، پرسپولیس چنان داورانی را هم در بازی‌ها خود خواهد دید.
از سوی دیگر از یاد نبریم که پرسپولیس قهرمان 4 دوره اخیر لیگ برتر است. این مساله از جهاتی می‌تواند به ضرر پرسپولیس تمام شود. تعارف نداریم و توهم نیست که دیگر تحمل قهرمانی‌های پرسپولیس دشوار شده است. از سوی دیگر این قاعده وجود دارد که اگر داوران 100 تصمیم درست بگیرند که به سود پرسپولیس باشد، کسی درباره آن سخن نمی‌گوید ولی کافی است یک تصمیم درست یا نادرست علیه پرسپولیس بگیرند تا همه درباره آن‌ها صحبت کنند. خود این عامل می‌تواند باعث افتادن از آن سوی بام شود.
*چوب‌خط پرسپولیس پرشده است؟!
همان‌طور که می‌بینیم همه‌چیز علیه پرسپولیس است. همین دیروز همه درباره صحبت‌های سفیر ایران، آقای صادق در کرواسی شنیدیم که به گرشاسبی گفته بود که چوب‌خط برانکو و پرسپولیس برای قهرمانی پرشده است. پرسپولیسی‌ها با پررویی تمام باوجود همه بلاهایی که سال قبل بر سر تیم نازل شد بازهم قهرمان شدند و حالا به فینال آسیا رفته‌اند. حالا می‌بینیم که کلا شاکله تیم به هم ریخته است و هیچ‌کس برای باز شدن گره‌ای از پرسپولیس هیچ کاری نمی‌کند. این‌ها همه نشانه است و یک شوخی مسخره و ساده‌لوحی است اگر تصور کنیم پای این مسایل به داوری کشیده نمی‌شود. حالا هرقدر هم که کارآزموده باشند و بر شرافت حرفه‌ای خود پافشاری کنند.
*حتی یک اخطار بی‌دلیل ممنوع
در چنین شرایطی اعضای تیم و بازیکنان باید به‌شدت هوشیار باشند. باید مساله داوری را هم در اولویت دغدغه‌ها و باید و نباید خود قرار بدهند در کنار تمام مسایلی که برای آن‌ها به وجود آمده است نمی‌توانند بی خیال این بشوند و البته نباید این شرایط باعث افزایش فشار روانی شود. باید این چالش را مدیریت کنند و باید به آن‌ها کمک شود. اگر جایی هم لازم می‌شود که اعتراض صورت بگیرد تا حق تیم بیشتر تضییع نگردد، بازیکن باید توجیه شود که این مساله نباید باعث عصبی شدنش شود و این عصبی شدن روی عملکرد فنی و تمرکز او تاثیر بگذارد یا این‌که وی یا تیم را در معرض مقابله به مثل داوران یا کمیته انضباطی قرار دهد.
بازیکنان باید متوجه باشند که بسیاری منتظر فرصت ایجاد هجمه و فشار علیه پرسپولیس هستند. همین حالا هم‌دست مربیان بسته است. در حالی که مصدوم خاصی نداریم و فقط یک بازیکن ما مبتلا به کروناست. حتی باید روی گرفتن اخطارها حساس باشند. چون ممکن است درست در یک بزنگاه فرصت بازی را از بازیکنی بگیرد که پیش از هر زمان دیگری به حضور وی نیاز است.

انتهای پیام/

اخبار و مطالب مرتبط

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.