قرارداد گل محمدی با پرسپولیس برای چهارمین بار امضا شدبا یحیی تا 1401

0 20
قرارداد گل محمدی با پرسپولیس برای چهارمین بار امضا شدبا یحیی تا 1401

یحیی گل‌محمدی برای ششمین بار در عمر فوتبالی خود و برای چهارمین بار به‌عنوان مربی با پرسپولیس قرارداد بست. او اولین بار در سال 1374 از تیم پورا به پرسپولیس آمد ولی یورگن گده آلمانی علاقه چندانی به استفاده از وی نشان نداد تا این‌که استانکو آمد و یحیی به یکی از مهره‌های محبوب وی بدل شد. شرایط برای او تا چند سال خوب پیش رفت تا این‌که در سال 1377 با بیماری تب مالت، از میادین فوتبال دور شد. او در بازگشت پس از بیماری، موقعیت قبلی خود را به دست نیاورد و بالاخره از پرسپولیس به فولاد خوزستان رفت. تیمی که در آن سال‌ها موردحمایت هواداران پرسپولیس هم بود، همان‌طور که از تراکتورسازی حمایت می‌کردند قبل از این‌که یکسری تحریف‌ها اتفاق بیفتد.
از اصل موضوع دور نشویم. یحیی زیر نظر بگوویچ احیا می‌شود. به نظر می‌رسید بین او و مربیان کروات احساس و ارتباط متقابلی وجود داشت چون وقتی به تیم ملی میروسلاو بلاژو‌ویچ راه پیدا می‌کند، به یکی از مهره‌های اصلی تیم او بدل می‌شود.
او البته در سال 81 به پرسپولیس برگشت. به نظر یک ملاقات اتفاقی در تپه‌های داوودیه بهانه‌ای برای این اتفاق شده بود. علی پروین او را برگرداند تا برای 3 فصل دیگر در پرسپولیس بازی کند. این دومین قرارداد او بود.
او بعد از پرسپولیس به صبا رفت. با علی دایی قهرمانی حذفی را تجربه کرد و آخرین فصل حضور با جدایی محمدحسین ضیایی، برای اولین بار مربیگری را تجربه کرد و این برای 12 سال قبل، در سال 1387 بود.
*تردید باشگاه نسبت به ژوزه و ورود یحیی
سومین قرارداد یحیی با پرسپولیس به‌عنوان مربی و دستیار سرمربی بود. وقتی‌که محمد رویانیان با توجه به اطلاعات کم در فوتبال به افرادی اعتماد کرد که از اعتماد او سوءاستفاده کردند و مانوئل ژوزه را با رقمی فضایی به ایران آورند. ژوزه فقط 700 هزار دلار گرفته بود که به تهران بیاید و قرارداد ببندد! مربی بدی نبود ولی در زمان بدی آمد. کارلوس کیروش کینه شدیدی نسبت به وی داشت که تبعاتش خیلی زود نمایان شد. بازیکنان زیادی که جذب می‌شدند باعث شد تا ژوزه نتواند با تیمش برای شروع فصل تمرین کند. از سوی دیگر اعتماد به علی کریمی به‌عنوان مهره‌ای که نبض و جو پرسپولیس را در اختیار گرفته بود و او با ژوزه نساخت که این هم لطمه زیادی به تیم زد. از سوی دیگر حال و هوای پوپولیستی در باشگاه باعث شده بود، زیر پای ژوزه سفت نباشد. یکی از راهکارها اضافه شدن یحیی گل‌محمدی بود که گفته می‌شد پدیده مربیگری خواهد بود و این برای اواخر تابستان سال 91 بود. گزینه‌های دیگری هم مطرح بودند ولی این ترس وجود داشت که آن‌ها برای سرمربی شدن خود، زیر پای سرمربی را جارو کنند. یحیی در حالی به پرسپولیس آمد که با بیان ابتلا به عارضه قلبی از صبا جداشده بود و این مساله، حرف و حدیث‌هایی را به راه انداخت. حضور یحیی به‌واسطه یکی از خبرنگاران مورد اعتماد رویانیان روی داد. چند ماه بعد وقتی ژوزه با آن شرایط از پرسپولیس، بیرون رانده شد، یحیی سرمربی تیم شد. بد هم عمل نکرد. حالا قرارداد او از مربی باید به سرمربی تغییر می‌کرد. یحیی به نسبت موفق بود. بسیاری باور داشتند آینده درخشانی دارد. البته به نظر هنوز کم‌تجربه بود. سراغ جدال‌هایی رفت که اصلا نیازی نبود. از هادی نوروزی که بگذریم به مهدی مهدوی کیا می‌رسیم با آن خداحافظی غم‌انگیز. کم نیستند آن‌هایی که اعتقاد دارند اگر آن مسایل پیش نمی‌آمد پرسپولیس قهرمانی حذفی را از آن خود می‌کرد و به این ترتیب یحیی هم ماندگار شده بود ولی خب این یک گمان است. گمانی نزدیک به‌یقین. او کمتر از 5 ماه سرمربی بود و درنهایت در اردیبهشت سال 92 استعفا داد. یک سال و 11 ماه بعد از این اتفاق برانکو ایوانکوویچ سرمربی پرسپولیس شد و 2 سال بعد از همان استعفا او در جشن قهرمانی ذوب‌آهن در جام حذفی پایکوبی می‌کرد.
*قهرمانی در سریع‌ترین زمان ممکن
6 سال و 9 ماه بعد از آن استعفا بود که او دوباره سرمربی پرسپولیس شد. با قراردادی که یک‌فصل و نیم ادامه پیدا می‌کرد. اگر در ابتدای فصل از بیم از دست ندادن پیشنهاد شهر خودرو عجله نکرده بود. از شروع بازی‌ها سرمربی تیم می‌شد اما این اتفاق نیفتاد تا کالدرون بیاید. او درنهایت به پرسپولیس برگشت. مثل همیشه خودش آرام بود ولی حضوری پرهیاهو داشت.
یحیی تیم را در صدر جدول تحویل می‌گیرد ولی همه منتظر هستند این تغییرات کار را سخت کند و پرسپولیس دچار افول شود. این در حالی است که همه‌چیز وارونه پیش می‌رود. یحیی که حالا باتجربه‌تر شده است تحلیل‌ها را برهم می‌زند و بهترین نتایج را می‌گیرد و این بار قهرمانی را به‌عنوان سرمربی پرسپولیس جشن می‌گیرد. به نظر همه‌چیز خوب است. ولی این ظاهر قضیه است. پرسپولیس، آتیش زیر خاکستر است. هواداران هنوز طعم پوکر را نچشیده‌اند که حاشیه شروع می‌شود. اعضای تیم با مدیریت همراه نیستند. از شرایط هم راضی نبودند. سلسله اتفاقاتی شروع می‌شود که بعدا معلوم شد حداقل به جدایی 3 مهره کلیدی تیم انجامید که البته برای یک مورد نمی‌شد کاری کرد، چون تصمیمش را گرفته بود و آن ترابی بود.
*از تهدیدی به استعفا تا فینال آسیا
یحیی گل‌محمدی دیگر به حرف می‌آید. او از جدایی بعد از لیگ قهرمانان می‌گوید. این موضع واکنش‌های متفاوت را برمی‌انگیزد. شاید درنهایت یحیی به این جمع‌بندی می‌رسد که چرا او باید برود. شرایط البته در پرسپولیس سخت‌تر می‌شود با این وجود بازیکنانی را که می‌خواهد تنها جذب می‌کند. فقط فکر یک‌چیز را نکرده بود و آن جدایی شجاع خلیل زاده بود. آنچه مسلم بود این‌که یحیی و رسول‌پناه سازشان باهم جور نبودند. با این وجود باهم کنار می‌آمدند. البته قبل از لیگ قهرمانان آسیا بعد از یک مصاحبه خیلی تند همه‌چیز تا آستانه فروپاشی پیش رفت. قبل از آن صحبت شده بود که یحیی خواهان عقد قرارداد جدیدی با رقم متفاوت است. یحیی در آن مصاحبه سرپرست باشگاه را دروغ خواند. گفته می‌شد رسول پناه هم مخالف آن افزایش رقم قرارداد است. گویا بعد از آن مصاحبه امکان قطع همکاری با سرمربی گرفته بود ولی به‌هرحال این اتفاق نیفتاد. فضای هواداری هم آماده پذیرش این شرایط نبود.
درنهایت یحیی ماند به آسیا رفت و نتایجی رقم خورد که کسی فکرش را نمی‌کرد. پرسپولیس حالا فینالیست آسیاست.
*از صحبت جدایی تا قرار ماندن
یحیی که صحبت جدایی می‌کرد، دیروز قراردادش را تمدید کرد. این تنها راه اصلاح رقم قرارداد فصل جاری بود. راهی برای توضیح به مراجع نظارتی که سوال و جواب خواهند کرد درباره قراردادهایی که تغییر می‌کند. البته همه‌اش این نبود. یحیی می‌خواست که بماند و پرسپولیس هم می‌خواهد او را حفظ کند. قراردادش تا پایان این فصل بود و الان برای یک سال بیشتر تمدیدشده است.
هنوز پولی در کار نیست ولی به نظر همه‌چیز هم پول نیست.

انتهای پیام/

اخبار و مطالب مرتبط

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.