از فضل سخنگوی دولت پرسپولیس را چه حاصلنادیده انگاشته شده‌ها

0 17
از فضل سخنگوی دولت پرسپولیس را چه حاصلنادیده انگاشته شده‌ها

ابراهیم فتاحی – خبرنگار: شیرها و ببرهای آسیا تا 2 روز دیگر به مصاف یکدیگر خواهند رفت. جدالی که این بار فقط از منظر فوتبال نمی‌توان به آن نگریست. گویا قرار است درس انسان‌شناسی بدهند. جایی که قرار است درباره قدرت وجودی و درونی انسان‌ها قضاوت شود. همان نیرویی که می‌تواند معادلات را در سخت‌ترین شرایط بر هم بزند.
سوال صرفا این نیست که شیرها پیروز خواهند شد یا ببرها. سوال این است که کدام‌یک می‌تواند بیشتر دیگری را تحت‌الشعاع قرار بدهد. این می‌تواند فارغ از نتیجه‌ای باشد که رقم خواهد خورد.
حالا در آستانه این بازی اتفاقاتی روی می‌دهد و حرف‌هایی زده می‌شود که در نوع خود جالب‌توجه و قابل تحلیل است.
*از فضل سخنگوی دولت، پرسپولیس را چه حاصل
علی ربیعی، سخنگوی دولت، از جمله افرادی بود که درباره این بازی صحبت کرد و فنی هم حرف زد. وی با آنالیز بازی‌های اولسان از قابل شکست بودن خط دفاع تیم کره‌ای گفته است. خب جالب است که مقامی در این سطح، از این منظر وارد بحث شود. شاید یک پیامش این است که بله من پرسپولیسی هستم.
با این اوصاف باید به پرسپولیس گفت: گیریم که سخنگوی دولت بود پرسپولیسی از فضل او تو رو چه حاصل.
واقعیت امر این‌که برای مقامی دولتی سوژه برای آنالیز اوضاع و احوال و مشکلات پرسپولیس به‌قدری زیاد بود و هست که نیاز به آنالیزهای فنی حریفانش نیست و در این ارتباط فقط یک مروری بکنیم بر مشکلات پرسپولیس در یک سال و اندی گذشته که در مواجهه با آن‌ها یار و یاوری نداشت.
*بحث داغ تماشاگران
در آستانه بازی هنوز بحث تماشاگران داغ است. آیا طلسم می‌شکند. در خبرها آمده بود، هنوز هم امکانش وجود دارد ولی فعلا که خبری نیست. تمام آنچه مطرح شد نصب تابلویی از صورت هواداران است. برای هر تیم 5 هزار چهره و پرسپولیسی‌ها تا زمان نگارش مطلب 15 هزار درخواست را ارائه کرده بودند تا در همین‌جا فرق بین 2 تیم معلوم شود.
*بی‌محلی پرسپولیس به استقلال و دربی
از اتفاقات روزهای اخیر که می‌توانست تمرکز پرسپولیس را بر هم بزند، موضوع برنامه‌ریزی لیگ برتر طبق برنامه درخواستی استقلال است و آن‌ها گفته بودند، دربی باید در حالی برگزار شود که بازی‌های 2 تیم برابر باشد. این در حالی است که تازه در شروع لیگ هستیم و هنوز مانده تا امتیازها بخواهد به این شکل جدول را تحت‌الشعاع قرار بدهد. این حرف‌ها معمولا برای آخر فصل است و سازمان لیگ برتر هم به خواسته استقلالی‌های بهانه‌جو تن در داد. آن‌ها هنوز مسیر قهرمانی را از این راه‌ها جست وجو می‌کنند.
واکنش پرسپولیس در این بین مهم بود. جالب این‌که هواداران هم حساسیتی که انتظار می‌رفت نشان بدهند را نشان ندادند. مشخصا دلیلش حضور پرسپولیس در فینال و هم‌سطح نبودن رقیب در این مرحله است.
مسوولان پرسپولیس هم سه‌شنبه در دوحه و تهران با یکدیگر هم‌اندیشی داشتند. نتیجه این بود که اصلا خود را وارد این ماجرا نکنند. گویی که استقلالی وجود ندارد و اگر هم دارد در حد دیده شدن نیست. فقط یک پیام کلی آمد که وقتی برگشتیم درباره‌اش حرف می‌زنیم. یعنی الان کارهای مهم‌تری داریم و اصلا به ما نمی‌خورید.
در حال حاضر هر موضوع انحرافی باید کنار برود و صد درصد از انرژی باقی‌مانده صرف فینال شود.
*مظلومی متشکریم، فکری متشکریم
فرقی نمی‌کند پرسپولیس باشد یا استقلال و تراکتور و سپاهان. بخواهی با فرمان فضای مجازی پیش بروی و ادای هوادار پرستی در بیاوری به قول تهرانی‌های قدیم، تِلِنگت در دنیای واقعی در می‌رود. بها دادن به هوادار یک‌چیز است و ادای آن را درآوردن برای شستشوی مغزی هوادار در پوشش حمایتش یک‌چیز دیگر است. فوتبال برای مردم و هوادار است ولی رفتار پوپولیستی یک‌چیز دیگر. بعضی مدیران عادت دارند که خودشان را از مردم هم مردم‌تر و از هوادار هم هوادارتر نشان بدهند. نتیجه‌اش هم معلوم است. یکی از آثارش همین پیشکسوتانی که رفتار آن‌ها را خیلی از هواداران قبول ندارند. وقتی عقلت را بدهی به دست آن‌ها در لحظه برای هر امری بدون توجه به امور دیگر نسخه می‌پیچند تو خودت می‌شوی دشمن هوادار. او مجبور نیست و وظیفه ندارد همه مسایل را کنار هم ببیند ولی تو وظیفه داری. استقلال از همین‌جا بازی خورد. خب معلوم بود بازی با سپاهان که لغو است، می‌ماند بازی با استقلال، درست چند روز بعد از فینال آسیا. تفاوت ارتفاع و هوا و زمین و خستگی سفر و فشار و استرس فینال یک طرف ماجرا بود و بحث این‌که برد و باخت فینال، بازیکنان پرسپولیس را از نظر ذهنی و روانی تا چند روز به هم می‌ریخت یک بحث دیگر بود. راهش این بود که به یکسری بچه ها خط بدهی استقلال باید دربی را عقب بیندازد. مظلومی و فکری هم از این بچه‌ها خط گرفتند. چه‌قدر هم هواداران بی خبر از همه جای استقلال، قربان و صدقه آن‌ها رفتند. البته این سرنوشت کسانی است که فوتبال را درجایی غیر از زمین فوتبال دنبال می‌کنند.

*وقتی امکانات و شرایط خوب به زمین تمرین خلاصه شد
راستی یک اظهارنظر هم از وزیر سلطانی‌فر دیدم خیلی من را به فکر فرو برد. همه می‌دانیم که استقلال حالا چه با میل باطنی و چه بر اثر فشار هواداران و شبکه‌های اجتماعی بر وزیر از انواع امتیازها و امکان‌ها نسبت به پرسپولیس برخوردار بوده است. آن‌ها تقریبا به هر چه خواسته‌اند رسیده‌اند. اصلا برای این‌که استقلال هر چه خواست فراهم شود چهره‌های اقتصادی یکی پس از دیگری به استقلال می‌روند، پول خرج می‌کنند تا استقلال را بالا بکشند. تعداد خریدهای پرسپولیس به‌قدری زیاد است که در عمل خروجی‌هایش هم زیاد می‌شود ولی حاصل آن چیست؟
دیروز وقتی خواندم که وزیر گفت پرسپولیس با تدارکات و امکانات خوب با شرایط خوب برای فینال آسیا رفت بهتر متوجه شدم که استقلال از کجا می‌خورد. استقلال از هواداران و فعالانش در شبکه‌های اجتماعی می‌خورد که خود را خیلی زرنگ می‌دانند که با فشار بر وزارت و مجلس دنبال امکانات هر چه بیشتر هستند. امکانات از کسانی که کلا تعریف درستی از این موضوع ندارند. آن‌وقت هوادار استقلال هم می‌نشیند و حرص می‌خورد. از نظر وزیر این‌که پرسپولیس چند روز توانسته در کمپ تیم ملی تمرین کند دیگر نیازی به هیچ‌چیز ندارد در حالی که برای ما بهتر بود همان کاظمی تمرین می‌کردیم ولی 2 بازی ما با نساجی و ذوب در تهران انجام می‌شد.
*وکیل پرسپولیس پیروز دادگاه‌های یکطرفه
همان‌طور که پیش‌بینی می‌شد دادگاه داوری ورزش، حکم محرومیت آل‌کثیر را لغو نکرد. نمی‌خواهیم بگوییم اگر این اتفاق نیفتاد، وکیل پرونده خوب عمل نکرده است. در واقع قضاوت درباره عملکرد او قبل از بررسی لوایح ممکن نیست. مساله این است که وقتی احتمال موفقیت این‌قدر کمرنگ بود چه دلیلی وجود داشت که مرتب در شبکه‌های اجتماعی واکنش نشان بدهد. روی آن مانور کند. تمرکز بازیکنان را بر هم بزند و هواداران امیدوار کرده و خبر را در بورس و بالا نگه دارد. آیا دلیل این مسایل آن است که او برای پذیرفتن پرونده‌ها وجهی درافت نمی‌کند و حق خود می‌داند تا به ازای کار رایگان برای خود تبلیغ کند؟ باشگاه پرسپولیس چرا تن به چنین وضعیتی می‌دهد؟ کدام مسوول حقوقی روی کار او نظارت کرده بود. اگر او ذره‌ای امید به پیروزی در این پرونده داشت چرا برای جلسه استماع برنامه‌ریزی بهتر و جلسات کاری ترتیب نداد. مساله قبل از این‌که عدم تعلیق حکم آل‌کثیر باشد این است که آیا قرار است فقط برنده دادگاه‌های یکطرفه یا بدون قاضی باشد یا این‌که طرف حساب ما باید النصری باشد که به استناد یکسری خزعبلات ارسالی از ایران که بعضا جعلی یا غیر مرتبط هستند وارد دعوی می‌شود؟

انتهای پیام/

اخبار و مطالب مرتبط

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.