نگاهی به تیم‌ها و افرادی که پایین کشیدن پرسپولیس از آسمان هدف‌شان شده استذوب شده در پرسپولیس

0 7

ابراهیم فتاحی – خبرنگار: خاص بودن چگونه است؟ چه تعریفی دارد؟ چه باید کرد تا خاص بود؟ آیا ما خودمان انتخاب مي‌کنیم که خاص باشید یا با جبر زمان و انتخاب دیگران چنین مي‌شود؟ شاید هم هر 2. آیا برای خاص بودن باید غیر عادی بود یا این که کارهای عجیب‌وغریب کرد یا مجموعه‌ای از مسایل فرد یا تشکیلاتی را خاص از نوع اصیل آن مي‌کند؟
راستی چه مي‌شود که تیمی مثل پرسپولیس خاص از کار در مي‌آید؟ چه مي‌شود به قدری به این خاصیت عادت مي‌کنیم که دیگر آن را نمی‌بینیم؟ نه این‌که فراموش کنیم، فقط نظر ما را جلب نمی‌کند؟ چرا یک باشگاهی مثل ذوب‌آهن هر چند با منظور دیگر دُرفشانی مي‌کند و در این فوتبال که هر حرف بی‌سر و تهی از هر بی‌سر و پایی پذیرفته مي‌شود هم مورد تمسخر قرار مي‌گیرد باید به ما یادآوری کند که پرسپولیس فقط پر هوادارترین و محبوب‌ترین نیست. فقط پر حماسه‌ترین و پر افتخارترین پیشینه را ندارد، بلکه خاص است و این‌ها که گفتیم، همه بخشی از خاص بودن آن است.

*کارشان ز بدنامی به رسوایی کشید آخر
راستی چرا پرسپولیس به قدری خاص شد که در آن رژیم گذشته هزینه‌ها و برنامه‌ریزی‌ها شد که یک تاجی برابرش علم شود که پرسپولیس یکه‌تاز میدان نباشد؟ و البته بعدها همین تفکر به یادگار ماند؟ این خاص بودن از کجا آمده است؟ به نظر نمی‌توان به آن جواب دقیقی داد. فقط مي‌دانیم پرسپولیس از پیدایش‌اش تا این کارهای عجیب‌وغریبش در سال‎های اخیر همیشه متفاوت بوده است. نه فقط در نظر هوادارانش بلکه در نظر همگان. نمونه‌اش همین که مي‌بینیم چگونه در آن ذوب شده‌اند. این خاص بودن حتی مجموعه‌ای مثل ذوب‌آهن را که عمری با رفتارش برای خود آبرو خریده بود به رسوایی کشید.
راستی چه مي‌شود که رقیبان این گونه یا در حرارت رویارویی با پرسپولیس، ذوب مي‌شوند یا در پرداختن به آن؟

چرا پرسپولیس سقوط نمی‌کند؟
چرا در این مدت از این زاویه به ماجرا توجه نکرده بودیم؟ رقیبانی که هر یک داعیه برتری دارند و در این سال‌ها همواره اسیر پرداختن به مسایل آن بودند. از هیچ آسمان و ریسمان بافتنی دریغ نمی‌‎کنند. راست و دروغ را در هم مي‌آمیزند تا از آن ریسمانی ببافند و با آن خود را از پرسپولیس بیاویزند.
در این بین، بعضی خود را از پرسپولیس حلق‌آویز مي‌کنند و بعضی هم آویزانش شده‌اند تا از آن برای خود توشه‌ای برگیرند. حال چه در نقش یار و چه در قامت اغیار. پرسپولیس از این هر 2مورد کم نکشیده است به ویژه از یارانی که شریک دزد بودند و رفیق غافله.
رقیبانی را هم دیده‌ایم که از اصول رقابت خیلی چیزها را نیاموخته‌اند. یکی از آن‌ها همین جوانمردی. دیگری این که برای رقابت باید خود را از حریف بالاتر کشید نه حریف را به پایین.
با دشمنی، دروغ و نیرنگ بر هر دری مي‌کوبند تا شاید ناجی به درآید و پرسپولیس را به زیر کشد ولی خود از اوج گرفتن و بالا رفتن در جدول عاجزند و از راه وسم آن، هیچ نیاموخته‌اند. به راستی که روزگار عجیبی است.

*تیغ‌های 2 دم به پرسپولیس کمک کرد
در این سال‌ها حریفان بسیاری را دیدیم که بیش از توجه به خود، محو و ذوب شده در بزرگی و عظمت پرسپولیس بودند. شاید هم از ترس پرسپولیس ذوب شدند. باید راه خود را مي‌رفتند ولی نتوانستند، نگاه‌شان را از پرسپولیس بگیرند.
این مساله بخشی از رمز موفقیت پرسپولیس در این سال‌ها بود. شاید مسایلی که اتفاق مي‌افتاد و ادع‌هایی که علیه پرسپولیس مطرح مي‌شد هواداران را آزار مي‌داد، عصبانی مي‌کرد یا حتی بیمناک مي‌ساخت از این که مبادا با تاثیرگذاری روی دیگران روند بعضی مسایل تغییر کند. شاید یک جاهایی هم واقعا این طور شد تا فشارهای غیر فوتبالی روی پرسپولیس زیاد شود، دست و پای پرسپولیس بسته شود تا دیگر تیم‌ها شاید بتوانند خود را از زیر سایه آن خارج کنند ولی روی دیگر سکه این بود که پرداختن بیش از حد به پرسپولیس و تمرکز بیشتر در از میدان به در کردن آن از طرق فشارهای سیاسی، اقتصادی و ورزشی تیغ 2لبه‌ای بود که با زور پرسپولیس لبه تیز دیگرش بر جان آن‌های نشست که تیغ کشیده بودند.
در این سال‌ها شاهد تیم‌هایی بودیم که به معنای واقهی با حرارت وجود پرسپولیس ذوب شدند. آن‌ها در واقع به پرسپولیس لطماتی زدند ولی لطمه بیشتر را خود دریافت کردند.

*خودتان را در پرسپولیس ذوب کنید
اما یک گروه از افراد را هم داریم که باید سعی کنند در پرسپولیس ذوب شوند. به معنای واقعی هم باید تلاش کنند. باید ذوب و با خمیرمایه پرسپولیس یکی شوند و در غیر این‌صورت نه‌تنها به کار پرسپولیس نخواهند آمد که قاتل جانش هم خواهند شد. همه آن‌هایی که با پرسپولیس سر و کار دارند باید از این قاعده پیروی کنند. این سخن فقط با بازیکنان و مربیان نیست. درباره چیزی فراتر از تعصب و عرق پیراهن صحبت مي‌کنیم. درباره یکی شدن حرف مي‌زنیم که در فرایند ذوب، فلزها را به آلیاژهایی سخت‌تر بدل مي‌کند. درباره یکی شدن منافع حرف مي‌زنیم. روی سخن قطعا با مدیران باشگاه و البته هیات مدیره است. درباره حرف‌ها و ادعاهای قشنگ در شبکه‌های اجتماعی و مصاحبه‌ها سخن نمی‌گوییم درباره یک باور حرف مي‌زنیم که اگر وجود داشته باشد آن‌گاه هیچ منفهتی که منافع پرسپولیس را به خطر بیندازد، وجود نخواهد داشت. دیگر، خود شکستن هم دشوار نخواهد بود ولی خب بدون تعارف که صحبت کنیم این‌طور نیست. برای بعضی اتفاقات علیه منافع پرسپولیس هیچ تعریف و توضیحی غیر از منفعت بردن افرادی در مجموعه باشگاه و مدیران وجود نداشته است و ندارد.
امیدواریم همواره از راس هیات مدیره تا پایین‌ترین مدیر باشگاه شاهد حضور نفراتی باشیم که در کنار مهارت و تخصص، راه و رسم ذوب و یکی شدن در پرسپولیس را خوب بدانند.

انتهای پیام/

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.