تساوی در ثانیه های پایانی دربی، فوران آتشفشان یحیی رادر پی داشت که با سکوت قابل پیش بینی مخاطبان انتقادات او همراه بود24 ساعت جهنمی

0 21

نیمه دوم بازی که شروع شد بعد از چند دقیقه دیگر روی پا بند نبودیم. در مقابل محمود فکری جوگیر شده که دیاباته را وارد زمین کرده بود، پرسپولیس یحیی دیگر می‌‍دانست باید چه کند. یک پارچه آتش بودند. پرسپولیس که گل دوم را زد با خودمان گفتیم. نتیجه هر چه می‌خواهد بشود. این پرسپولیس از بازی بعد، رحم نمی‌کند. نمایش پرسپولیس به شکلی بود که دوست و دشمن بر این باور بودند ولی ناگهان اوضاع و احوال به شکل دیگری شد. آتش زیر خاکستر شعله‌ور شد و حالا کسی نمی‌داند که چه می‌شود. حتی اگر در زمان مطالعه این مطلب، رسول‌پناه از پرسپولیس رفته باشد، این پایان ماجرا نخواهد بود. این داستان در جای دیگری، به شکل دیگری ادامه پیدا خواهد کرد.

*تصمیم قبلی برای خروج از زیر خاکستر
بازی که تمام می‌شود پرسپولیسی‌ها مغموم هستند و استقلالی‌ها شاد. همین مساله واقعیت بازی را آشکار می‌کند. این یعنی برتری پرسپولیس. نکته‌ای که از آصفی عضو هیات مدیره استقلال گرفته تا الکساندر نوری که در آلمان مربیگری می‌کند به آن اعتراف می‌کند. بنا بر رسمی که وجود دارد سرمربیان برابر دوربین قرار می‌گیرند. یحیی از تضعیف عمدی پرسپولیس برای عدم قهرمانی در آسیا سخن می‌گوید. گزارشگر توضیح بیشتر می‌خواهد. به شکلی پافشاری می‌کند که گویی از قبل آمادگی داشت. یحیی خیلی مقاومت نمی‌کند. او از قبل حرف‌هایش را آماده کرده بود تا در کنفرانس خبری بعد از بازی مطرح کند و حالا چند دقیقه زودتر فرقی نمی‌کرد. محمود فکری البته قند دردلش آب می‌‍شود که فقط او نیست که با هیات مدیره مشکل دارد.
یحیی از فهرست بلند و بالایی که هواداران و رسانه‌ها ترسیم کرده بودند، روی سر لیست این فهرست انگشت می‌گذارد.
*فرصت‌های از دست رفته، گل‌هایی که وارد دروازه پرسپولیس می‌شود
این فقط تیم پرسپولیس نیست که فرصت‌های خیلی خوب را از دست می‌دهد تا بعد با وارد شدن توپ‌ها به دروازه‌اش حسرت بخورد. از حسرت فینال آسیا تا حسرت دربی.
گاهی تعویض‌ها می‌توانند نجات بخش باشند. مثلا وقتی به تعبیر یحیی تیم عقب می‌کشد، می‌توانی با یک نفر مثل عالیشاه چند نفر از تیم رقیب را هم عقب نگه داری. یا با تعویض‌های لحظات پایانی بازی را از حرکت بیندازی تا تیم حریف که روی 18 قدم خیمه زده است، برای چند لحظه متوقف شود.
در بخش مدیریت هم غیر از این نیست. شاید یک مدیرعامل کاریزماتیک می‌توانست جلوی این اتفاقات را بگیرد. مساله‌ای که در نقدهای مطرح شده به آن بر می‌خوریم ولی مساله این است که بالاخره خود مدیرعامل زیر مجموعه هیات مدیره است. پرسپولیس در بخش هیات مدیره هم با فرصت‌های از دست رفته روبروست که باعث دریافت گل‌های متعددی شده است. از این منظر باید به عملکرد وزارت ورزش و جوانان نیز پرداخت. عملکردی که باعث شده است تا بعضی هواداران بر این باور اصرار کنند . نه این که مسعود سلطانی‌فر نتواند اوضاع را درست کند بلکه شاید، وضعیت موجود، همان است که باید باشد.
یحیی بعد از اظهار نظری که در پی فینال آسیا داشت. آرام گرفت ولی این آرامش به معنای حل و فصل مسایل نبود. همه این مساله را می‌دانستند ولی او با این فرض سکوت کرده بود که بعد از آرامش نسبی، رسول‌‎پناه و شاید رغبتی بروند به گونه‌ای که افکار عمومی نگوید که وزارت تسلیم خواسته گل‌محمدی شده است. شاید روزهای قبل از دربی، بهترین فرصت برای چنین اقدامی بود. تا به تعبیری دیگر بهانه‌ای هم برای به وجود آمدن این وضعیت وجود نداشته باشد، اما به هر روی تصمیم بزرگان غیر از این بود و حالا خود و پرسپولیس را در وضعیت نشسته بر ارّه قرار دادند.

*نه ضربانش بالا بود و نه آدرنالین
حالا کار مشکل شده است. اگر واقعا اراده بر این استوار باشد که اوضاع پرسپولیس آرام بگیرد. یحیی به کنفرانس خبری رفت و صحبت‌های خود در تلویزیون را مورد تاکید قرار داد تا جایی برای این بحث باقی نماند که در آن لحظات، ضربات و آدرنالینش بالا بود و حرف‌هایی زد. او درست یا غلط از قبل حرف‌هایش را سبک و سنگین کرده بود و دقیقا با علم و آگاهی مواضع خود را مطرح کرد. این اتفاق برای اولین بار هم روی نداد. قبل از این نیز به همین تندی موضع‌گیری کرده بود. زمانی که حتی از عبارت دروغگو استفاده کرده بود. با این وجود بعد از یک ملاقات اعلام شد همه چیز حل شده است و یک سوءتفاهم پیش آمده است. البته شاید این رفتار برای ما که در ورزش هستیم عجیب باشد وگرنه سیاسیون عادت دارند که بعد از بدترین جدال‌ها با هم کنار بیایند.

*وزارت کدام فرمول را برای خروج از بن بست انتخاب می‌کند
سوال این است که حالا وزارت ورزش و جوانان به عنوان متولی امور پرسپولیس با این وضعیت چه خواهد کرد؟ اگر به حرف یحیی گردن بنهد، نه تنها خود را زیر سوال می‌برد که یک بدعت برای پرسپولیس باقی می‌گذارد. بدعتی که در طولانی مدت به مصلحت پرسپولیس نیست. همان‌طور که وقتی چند بازیکن تصمیم به تغییر مربی می‌گیرند هیچ‌کس توصیه نمی‌کند که به خواسته آن‌ها گردن نهاده شود.
از سوی دیگر اگر این کار انجام نشود که وزارت خود و دولت را برابر هواداران پرسپولیس قرار داده است و مصلحت امروز پرسپولیس باید قربانی شود. فراموش نکنیم که در زمان 2 مدیرعامل قبلی پرسپولیس، 2 مربی موفق از تیم تارانده شدند و حالا هر چند جعفر سمیعی اصلا نمی‌خواهد گل‌محمدی از پرسپولیس برود ولی بالاخره یک طرف ماجرا رییس هیات مدیره است.
اگر هیچ یک از این دو حالت اتفاق نیفتد که یحیی گل‌محمدی باید از مواضع خود عقب بنشیند و اعلام کند که به خاطر پرسپولیس و هواداران فعلا صبر می‌کند که این هم به هر حال کمی به وجهه او لطمه می‌زند تا بعد که رسول‌پناه خود کنار برود. بعضی وقوع این وضعیت را محتمل می‌دانند و بعض ها می‌گویند شاید هم استعفای رسول‌پناه اعلام شود و دلیل آن هم مصالح پرسپولیس عنوان شود ولی در این صورت بعید است که ماجرا در جاهای دیگری ادامه پیدا نکند.

*آن‌جا که حق با یحیی است
در چنین شرایطی البته بازار نقد این رویداد از زوایای مختلف داغ است. البته اکثر رسانه‌ها به تابعیت از جو هواداری ترجیح داده‌اند از یک بعدد وارد چالش شوند. با این وجود بخشی از چالش این است که تا چه میزان حق با یحیی است.
همه می‌دانیم هواداران پرسپولیس به شدت به خاطر از دست دادن یکسری بازیکنان ناراحت و بعضا عصبانی هستند. این وضعیت در پی جدایی ترابی و علیپور با جذب بازیکنان جدید کاملا مهار شده بود. حتی در شبکه‌های اجتماعی شوخ