چرا عاقل کند کاری که بازآرد پشیمانیحالا زیر پرچم هند سینه می‌زنند

0 12

هشدار داده بودیم. توجهی نشد. نه فقط از سوی باشگاه. نه فقط از سوی دستگا‌های ذی‌ربط اعم از امنیتی، وزارت ورزش و حتی خود دولت. بلکه حتی هواداران پرسپولیس و آن‌ها که در شبکه‌های اجتماعی فعال بودند، توجه به شرایطی که وجود داشت، نداشتند. حالا که کار بالا گرفت تازه همه به تکاپو افتاده‌اند. فقط در ایران است که قدرت تحلیل و پیش‌بینی هیچ ارزشی ندارد و حتما باید مشکل حادث شود تا همه فکری کنند.
تمام توجه به مسایل مالی قرارداد پرسپولیس و کار گزارش بود که البته در جای خودش مهم بود و بارها به آن نیز پرداختیم ولی آنچه هیچ خریداری نداشت این بود که نشسته‌اید پرسپولیس اختیار خودش را ندارد و حداقل بخشی از اراده خود را بدون دلیل منطقی واگذر کرده است و این تبعات دارد. این دردسرآفرین می‌شود و نه‌تنها در قرارداد به حساب می‌آید بلکه یک جورهایی تخلف است. تمام گفتن سودی نداشت. ایران و هند باید وارد چالش با یکدیگر می‌شدند تا بالاخره علمای دهر احساس کنند مشکلی وجود ندارد.

*چالش در روابط ایران و هند برای 110میلیارد تمان در 2سال
شاید بسیاری این حرف را اغراق بدانند که آن مطلب روی صفحه اینستاگرامی باشگاه، چالشی را بین ایران و هند ایجاد کرد ولی این اتفاق افتاد. حالا به شکلی مدیریت شده تا جنبه سیاسی پیدا نکند، یک بحث دیگر است ولی تاثیر را باید به‌عنوان مثال از سفارت ایران در هند پرسید که به نظر، همان هم باعث آن متن عذرخواهی در صفحه باشگاه شد و حالا هم شاهد واکنش شرکت آتیه‌داده‌پرداز هستیم.
غم‌انگیز آن‌جاست که هشدار داده شده بود این سیتم دچار اشکال می‌شود و آن را حتی به حساب دشمنی گذاشتند، آن هم از طرف افراد کم‌تجربه و کارنابلئی که شاید هر 2مجموعه را در مسیر نادرست قرار دادند و همچنان آن‌ها عزیزتر خواهد بود.
نکته غم‌انگیز بعدی، این است که پرسپولیس برای به دست آوردن چه مبلغی، این گونه همه چیز خود را در اختیار دیگران نهاده است.
پرسپولیس در فصل 97-98 بدون آن‌که خودش را به کارگزار این‌گونه بفروشد درآمدی در حدود 64میلیارد تومان داشت. درحالی‌که باشگاه تازه مدعی بود مطالباتی هم دارد که وصول نشده است. در همان سال وزیر ورزش در جلسه‌ای با علی پروین گفته بود که درامد فصل پرسپولیس از قرارداد کارگزاری به 90میلیارد تومان می‌رسد. علی پروین این مساله در جمعی از دوستانش مطرح کرده و ذوق زده بود که اوضاع پرسپولیس خوب می‌شود. این حرف و آن رقم برای قبل از انفجار قیمت ارز بود زمانی که دلار در حوالی 4هزار تومتن می‌چرخید. متاسفانه در نهایت همه چیز به شکل دیگری شد.
پرسپولیس برای 2فصل 110میلیارد تومان می‌گیرد. اگر شروع قرارداد را در نظر بگیریم این رقم را برای 20 ماه می‌گیرد. در این مدت، رکود کسب‌وکار به دلیل شرایط کرونا بهانه همیشگی بود ولی درباره میزان افزایش قیمت ارز و کاهش ارزش قرارداد و رونق کسب‌وکارهای دیجیتال و IT نشد.

*روش غلط و از پای‌بست
در حال حاضر شاید عجیب باشد ولی در نگاه تحلیل‌گرایانه، حتی ادمینی که مطلب را نوشت و بارگذاری کرد و مسبب این شرایط شد. حالا هم تمام کاسه‌کوزه‌ها برسرش شکسته. خودش قربانی سیستم غلطی است که وجود دارد. تازه اگر مطلبی که منتشر کرد، واقعا با تایید باشگاه یا مقام‌های بالادستی خودش در آتیه نبوده باشد.
پرسپولیس یک مجموعه پر مخاطب، با جامعه هدف چند ده میلیونی است. به همین دلایل روی آن حساسیت امنیتی وجود دارد. این یک سیستم غلط است که در چنین موقعیتی، یک نفر به تنهایی تصمیم گیرنده درباره مطلبی باشد که شعاع تاثیر به این بزرگی دارد در این روش غلط، غیر ممکن است که اگر خدایگان رسانه را هم بیاورید اشتباه نکند.
در این بین، همیشه کسانی هستند که زیر پرچم این و آن سینه بزنند. یک روز زیر بیرق سعودی بروند و روز دیگر دایه مهربانتر از مادر برای هندی‌ها بشوند.
از سوی دگر با توجه به این که از طرف افرادی که آتیه، مسوولیت رسانه‌ها را به آن‌ها سپرده است مطرح می‌شود که تمامی مطالبی که با محتوای پرسپولیس منتشر می‌شود پس از به تایید رسیدن از طرف نماینده رسمی باشگاه است. در بیشتر اوقات هم بخش رسانه و روابط عمومی باشگاه مسوول این امر است. چگونه ممکن است با وجود چنین روالی، ادمین پیج اینستاگرام، این بار چنین متنی را بدون اخذ مجوزهای لازم منتشر کند.

*وقتی پرسپولیس در الحاقیه، کار را خراب‌تر کرد
پرسپولیس در آبان‌ماه سال1398 قراردادی را با شرکت آتیه‌داده‌پرداز منعقد کرد که به جهت دو ایراد اساسی باید هم ترکمانچای خوانده می‌شد. جالب این که افرادی در جمع پرسنل باشگاه بیش از همه به دو مورد ایراد داشتند و از باشگاه می‌خواستند آن را اصلاح و بعد امضا کند. در بیرون از باشگاه فقط یک مورد، مورد توجه بود که فقدان کف پرداخت مربوط می‌شد ولی ایراد اساسی دیگر سپرده شدن رسانه‌های باشگاه به کارگزار بود ولی با وجود این سایت رسمی همچنان در اختیار مجموعه بود. دراردیبهشت‌ماه سال99، الحاقیه امضا شد. برای قرارداد کف رقمی تعیین شد ولی کارگزار طبق بندهای به کلی کنترل رسانه‌ها از جمله سایت رسمی باشگاه را در اختیار گرفت و در ادامه تمام دسترسی‌های باشگاه حتی به سایت را در اختیار گرفت. حتی گفته شد آن‌ها می‌توانند محتواها را مستقلا منتشر کنند و لزوما نیاز به دریافت مجوز نداشتند ولی متقابلا هر آنچه پرسپولیس بخواهد هم باید منتشر کنند. درواقع پرسپولیس، دسترسی خود را از دست داد و برای این منظور باید متوسل به کارگزار می‌شد. جالب این‌که با توجه به تلاش‌های بعدی مدیران باشگاه که به قبل از حضور گروه جدید هم مربوط می‌شد این تحلیل به دست آمد که اصلا توجه نشده بود در این حوزه در حال واگذاری چه چیزی هستند و درحالی‌که در حوزه رسانه، بسیاری وسایل ارتباط جمعی هر مجموعه‌ای را مانند ناموس آن مجموعه می‌خوانند.
تمام این اتفاق‌ها در شرایطی بود که کارگزار هم خود را در معرض مسوولیت بزرگی قرار می‌‍داد، درحالی‌که فضای رسانه‌ای و محتوا به تنهایی نمی‌تواند و نمی‌توانست بار مالی قرارداد را به دوش بکشد.

*دیوار ادمین کوتاه است ولی دولت و وزارت هم تقصیر کارند
در حال حاضر یک سوال مهم این است که چگونه می‌شود، مدیران مجموعه‌ای مانند پرسپولیس می‌توانند دست به چنین واگذاری بزنند. همان‌طور که گفتبم پرسپولیس پرمخاطب‌ترین مجموعه ورزشی در ایران و بلکه در آسیاست. فوتبال هم مقوله‌ای همه فهم با بالاترین ضریب نفوذ خبری و رسانه‌ای در میان آحاد جامعه است. وقتی دستگاه‌های امنیتی به خاطر مسایلی از این دست، روی افرادی که در این مجموعه حضور پیدا می‌کنند، حساسیت بالایی دارند و اصولا یکی از دغذغه‌های بزرگ و اصلی در حوزه ورود بخش خصوصی، همین موارد است، چگونه می‌شود که چنین اتفاقی روی می‌دهد که امروز شاهدیم و تازه در مقابل احتمالاتی که وجود دارد، اصلا اهمیتی ندارد.
وزارت ورزش و جوانان چگونه در قالب 2قرارداد متوجه این اشکال و اهمیت موضوع نبوده است؟ در این ماجرا کاسه کوزه‌ها درحالی بر سر یک نفر شکسته است که در رأس همه تشکیلات دولت باعث بروز این خطا شده است و نمی‌توانند از خود پرسپولیس هم گلایه‌ای داشته باشند. فراموش نکنیم این قرارداد چندی پیش تا آستانه بر هم خوردن پیش رفت. برایش 2دلیل کلی وجود داشت. یکی این‌که 130میلیارد تومان برای خردادماه امسال تا خردادماه سال 1401 نه جوابگوی نیاز پرسپولیس است و نه با توجه به تورم‌ها برای این زمان رقم منطقی است و دیگر این‌که پرسپولیس عملا دسترسی به تمام امکان‌های اقتصادی و رسانه‌ای خود را از دست داده است و با دخالت وزارت، قرار بر ادامه همکاری بدون اصلاحات شد و البته این حق طبیعی و قانونی آتیه بود که از قرارداد و اجرای آن دفاع کند.

*280میلیارد تا 2 سال دیگرقبل از الحاقه دوم
از سوی دیگر این نانی است که در دامان پرسپولیس و مدیران فعلی آن نهاده شده است اما سوال این است که شرایط فعلی قرار است تا کجا پیش برود ولی تا کجا و چه زمانی ادامه پیدا خواهد کرد. به زمستان 1398 بر می‌گردیم. جلسه‌ای برگز‌ار می‌شود. مهرداد میناوند هم حاضر است. بعضی حرف‌ها درباره آینده مطرح می‌شود. بخش زیاد آن ناشی از عدم شناخت کافی از بستر فعالیت است. یکی از حاضران درپایان می‌گوید حرف‌هایی که زدید مرا می‌ترساند. این برای شما و پرسپولیس مشکل‌ساز خواهد شد و دیدم که در ابعاد مختلفی این گونه شد و تازه اگر همان الحاقیه هم نبود، معلوم نبود عواید باشگاه از قرارداد چه باشد.
حالا این سوال برای هواداران مطرح است که آیا این شرایط ادامه خواهد داشت؟ تا چه زمانی ادامه پیدا می‌کند. آیا با این شرایط ادامه خواهد داشت. در شبکه‌های اجتماعی بعضا امار اشتباهی درباره مدت قرارداد دیده می‌شود. این قرارداد در زمان امضا الحاقیه تمدید شد و اکنون تا خردادماه سال 1402 ادامه دارد. اگر اشتباه نکرده باشیم ارزش قرارداد برای 2فصل آینده 130 و 150میلیارد تومان بوده است. درحالی‌که شنیده می‌شود بعضی به صدری و سمیعی قول داده اند که مجموع این 2رقم را فقط برای یک فصل پرداخت می‌کنند که البته در حد شنیده‌هاست و آن را نمی‌توان ملاک برای تحلیل قرار داد.
البته بعد از ماجرای اخیر، مطرح می‌شود که اقداماتی برای یک الحاقیه دیگر در جریان است.

*صدری، سازمان خودش را راه می‌اندازد؟
در شرایط کنونی این سوال مطرح می‌شود که آیا مشکل صرفا در طرف قرارداد است یا در نحوه عقد قرارداد. به نظر، دومی منطقی‌تر باشد. اگر هم برطرف نشود که قرارداد بعدی هم غیر از این نخواهد بود. نمی‌شود فقط با وعده رقم‌های بزرگ وارد این عرصه شد و در آخر با این وضعیت روبه‌رو شد.
سیدمجید صدری، رییس هیات مدیره پرسپولیس که به اتفاق جعفر سمیعی، دوستی نزدیکی با آذری‌جهرمی دارد. تمام عمر حرفه‌ای خود را در حوزه ارتباطات، فناوری اطلاعات و مواردی از این دست فعالیت کرده است. یک عرصه پر سود که البته در آن مسایل بسیاری وجود دارد. با این ترکیب نفرات، بدیهی است که سر فصل اساسی فعالیت اقتصادی باشگاه در همین حوزه است و نفر اول هم صدری است که به نظر می‌رسد برای این منظور در وهله اول نیاز به رها شدن از قرارداد کنونی دارد تا تشکیلات یا طرف‌های کاری جدید سازماندهی شوند و در این ارتباط از‌های‌وب هم سخن به میان می‌آید که البته معلوم نیست در قواره این کار باشد.
باید دید آیا این اتفاق‌ها، بهانه‌ای برای رقم خوردن آنچه مد نظر است خواهد شد؟ آیا بخشی از هجمه‌ای که شاهدیم به این موارد مربوط می‌شود.

*از کاسه داغ‌تر از آش تا قبول مسوولیت از طرف آتیه داده پرداز
و اما نگرانی بزرگ دیگر هواداران تبعات اتفاقی است که روی داد. درخبرها آمد که فدراسیون فوتبال هند، در کنفدراسیون فوتبال آسیا طرح شکایت کرده است. در شبکه‌های اجتماعی هند مطلب روشنی است که دولت هند و فدراسیون ان کشورف تحت فشار زیادی از سوی مردم بوده‌اند. در مقام مقایسه کشوری یک میلیارد و 300میلیونی هند را از جهت موج راه انداختن با کشور 80میلیون نفری ایران مقایسه کنید تا متوجه شوید که چه خبر است.
از سوی دیگر امیر ساعد وکیل که شاهد عملکرد او در بخش حقوقی باشگاه در پرونده‌ای مانند شجاع خلیل‌زاده بوده‌ایم و بعضا اظهاراتش از جهت بار حقوقی و رسانه‌ای برای باشگاه مساله بود، وعده جریمه و محرومیت و حتی کسر امتیاز داد.
این که او بحث کسر امتیاز را از کجا آورد معلوم نیست. او به‌عنوان حقوقدان مستند هم ارائه نمی‌کند و مثل همیشه دیگر کارشناسان حقوقی دیدگاه او را وتو می‌کنند هر چند که اکثریت ایشان، احتمال جریمه 20هزار دلاری را مسلم دانسته‌اند که البته منوط به پیگیری فدراسیون فوتبال هند است.
از سوی دیگر، شرکت آتیه‌داده‌پرداز بالاخره با انتشار بیانیه‌ای با اعلام این که مطلب یاد شده به هیچ وجه موضع باشگاه و آن شرکت نبوده است، مسوولیت این تفاق را بر عهده گرفت که باید آن را به‌نوعی تعهد پرداخت جریمه و خسارات احتمالی دیگر دانست.

انتهای پیام/

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.