نادیده گرفتن مسوولیت و قانون و فشار بر پرسپولیس برای قهرمانی تیم خاصآقایان پای جان انسان‌ها در میان است

0 6

یک زمانی اگر قرار بود اتفاقاتی خارج از عرف در فوتبال روی دهد. یا اگر قرار بود صدا و سیما به جانبداری از موضوع دست بزند، تلاش می‌شد که ظاهر قضیه را حفظ کنند. ارزشی هم اگر برای افکار عمومی و هواداران قائل نبودند، حداقل این جسارت نبود که همه‌کس و همه‌چیز را به هیچ بگیرند. حالا روزگار عوض شده است. می‌خواهد از سوی صدا و سیما باشد که با مفت‌بری از فوتبال خودش برای باشگاهی مثل پرسپولیس، مشکل‌ساز است و بعد برنامه می‌سازد برای این که چرا مردم باید به باشگاه خودشان کمک کنند! یا پای فدراسیون درمیان باشد که برای یک توئیت، مدیر پرسپولیس را به فدراسیون فرا‌ می‌خواند ولی همه دنیا خبردار می‌شوند که به اتوبوس پرسپولیس با نارنجک‌های دست‌ساز حمله شده است و می‌گویند به دست‌شان گزارشی نرسیده است.

*دبیرکل فدراسیون، کشک است؟

کمیته انضباطی فدراسیون فوتبال درباره حادثه‌ای که برای اتوبوس پرسپولیس رقم زده شد. در کمال تعجب اعلام کرد که هنوز گزارشی را دریافت نکرده است. این درحالی است که در مقررات انضباطی فوتبال ایران، تاکید شده است که کمیته انضباطی بدون گزارش هم می‌تواند به مسایل ورود کند.
نکته دیگر این که آن روز نه فقط ناظر مسابقه و مدیر روابط عمومی فدراسیون، بلکه سرپرست دبیر کل فدراسیون هم در محل ورزشگاه حضور داشت. زمانبر بودن بررسی‌ها یک بحث است ولی این که می‌گویند گزارشی را دریافت نکرده‌اند حرف شوک‌آوری است. باز هم تاکید می‌کنیم که کمیته انضباطی یا کمیته اخلاقی، لزوما نیاز به گزارش ندارند و خود با رصد مسایل، به آن‌ها ورود مي‌کند.
*سهیم در کشته‌ شدن انسان‌ها
حالا باید این سوال را مطرح کنیم با چنین شرایطی که وجود دارد چرا تا چند سال دیگر نباید شاهد کشتار آدم‌ها در این فوتبال باشیم. حتی فکر کردن به آن وحشتناک است، اما اگر همین رویه کنونی ادامه یابد، غیر از این نخواهد شد. همین چند روز قبل هم تا آستانه‌اش پیش رفتیم. همه آن‌هایی که نارنجک‌ دست‌ساز می‌سازند به مرگ‌آور بودن آن در شرایط خاص مثل پرتاب به یک خودروی سنگین درحال حرکت، آگاه هستند. از اوایل دهه ۸۰، تمام آن‌هایی که تاکنون در قبال این مسایل کوتاهی کردند و این فدراسیون و مسوولان استانی اصفهان اگر در ریشه‌یابی و نه فقط مقصران حمله با اتوبوس پرسپولیس کوتاهی کنند، شریک در خون‌هایی هستند که در آینده ریخته خواهد شد و ریشه در این حوادث دارد. این حقیقتی است که با آن روبرو خواهیم شد.
با کوتاهی‌هایی که در گذشته روی داد وضعیت کنونی را شاهد هستیم و ادامه این شرایط، مشخص است که به وضعیت به مراتب بدتری خواهیم رسید. این مشکلی است که به نظر جدی گرفته نمی‌شود.
این‌ها مسایلی نیستند که بخواهیم قربانی کرکری‌های فوتبال یا مصالح باشگاه‌های خاص کنیم که از حدود ۲۰ سال قبل، این وضعیت را به وجود آورده‌اند.

*پرسپولیس که هیچ، امنیت اجتماعی در خطر است

طرفداران سپاهان و اصفهان به الگویی برای تبریز و طرفداران تراکتورسازی بدل شده‌اند. در مقطعی که افرادی در قامت طرفداری از تراکتورسازی و با رویکرد بعضا نژادپرستانه به خود اجازه دادند هرگونه که می‌خواهند رفتار کنند، بسیار هشدار داده بودیم، خفه کردن تیم‌های قربانی و طرفداران آن‌ها راهکار مناسب و عقلانی نیست. کسی گوش نکرد تا این‌که از یک جایی به بعد طرفداران پرسپولیس هم تازه نه با همان کیفیت طرف روبرو، مقابله به مثل کردند. وقتی که دیدند مقام‌های مسوول و فدراسیون کار موثری را انجام نمی‌دهند.
حالا همین وضعیت به شکل دیگری در حال تکرار است. اجحاف به بخش کثیری از مردم در قامت هوادار پرسپولیس، برای این‌که مجموعه‌ای از افراد نمی‌توانند در کنار هم کار خود را به درستی اجام بدهند. فدراسیون فوتبال تا پیش از این، پیش قراول این عده بود و سوال این است که همان راه را ادامه بدهد؟
مساله این است که چنین مسایلی، افراد مختلفی را در بخش‌های مختلف فوتبال، ورزش و فراتر از آن درگیر خود می‌کند. نسخه‌ای که تاکنون پیچیده شده از این قرار بوده است که تا جایی که می‌شود پرسپولیس و هوادارانش وادار به کوتاه آمدن شوند و غیر از مواردی خاص که دیگر نمی‌شد کاری کرد، هم‌پای تیم خاطی، پرسپولیس هم تنبیه و محکوم شده است. مدارا با جناح خاطی برای این که افراد صاحب منصب، دوره ماموریت خود را سرکنند وکسی فکر نمی‌کند که مملکت و فوتبال با چه تبعاتی روبرو می‌شوند. این واقعیت تلخی است که با آن روبرو هستیم. افرادی که بدون هیج تعارفی منافع کشور و مردم را فدای منافع و روابط خاص خود می‌کنند. درد آن‌گاه جان‌کاه می‌شود که فقط پای غفلت و کوتاهی برابر تخلفات درمیان نیست. پای افرادی درمیان است که از سال‌ها قبل به اعتبار دوستان و ارتباط‌هایی که دارند توانسته‌اند فوتبال ایران را در این مسیر قرار دهند و این هرج و مرج و خودسری دیگر محدود به فوتبال نیست.
این رویه نادرست نتیجه‌ای نخواهد داشت غیر از این که هواداران دیگر تیم‌ها خود وارد عمل شوند. در حال حاضر تلاش بسیاری جریان دارد که بخشی از جامعه هواداری پرسپولیس، عصبانی از این رفتار غلط را متقاعد نگه دارد که دست به مقابله به مثل نزنند. آن‌هایی که کوتاهی می‌کنند. آن‌هایی که به خاطر ارتباط‌ها یا فشارهای بالادستی کار خود را به‌درستی انجام نمی‌دهند اصلا متوجه نیستند که درحال به وجود آوردن چه شرایطی هستند. خطری بزرگ فوتبال و نظم اجتماعی ایران را تهدید می‌کند. چرا فکر نکنیم افرادی که از حدود 2 دهه قبل، شروع به ایجاد این وضعیت کرده‌اند، از سوی بیگانگان مامور هستند که طرح‌هایی پایلوت را اجرا کنند که نتایج آن‌ها برای ایجاد درگیری‌های اجتماعی بین گروه‌های بزرگ مردم استفاده خواهد شد تا باعث ایجاد آشوب و بلوا در کشور برای آینده شوند. به نظر باید این را هم جزو گزینه‌های قابل بررسی قرارداد. مانند همان پدیده‌ای که به بهانه فوتبال و طرفداری از یک تیم دیگر در سال‌های گذشته روی داد.
*سپاهان مسوول است

در شرایطی که از فدراسیونی که ساکت است این پالس بیرون می‌آید که گزارشی دریافت نکرده‌اند، صحبت از این‌که قانون چه می‌گوید بسیار دشوار است. صحبت از قانون برای وقتی است که کسی بخواهد آن را اجرا کند. وقتی می‌گویند گزارشی در کار نیست چه باید کرد؟ این یک پیام روشن است. با این وجود برای اطلاع آن‌هایی که بعد بازی، بیانیه خجالت‌آور دادند تا فقط بگویند موضوع به آن‎ها ربطی ندارد و بعد هم گفتند اتفاق خارج از اصفهان بود، مرور قانون لازم است در حالی که پلیس 2 مجرم را دستگیرکرده و این هم برای کمیته اخلاق و انضباطی فوتبال کافی نیست!
در ماده ۶ آیین‌نامه مسابقات امده است باشگاه میزبان، باید امنیت تیم میهمان را در هتل، ورزشگاه و مسیر ورزشگاه تضمین کند. قانون خیلی روشن است. اتفاقی که روی داد واضح است. حتی می‌توان ارتباط این عوامل را با عوامل ایجاد درگیری در ورزشگاه آزادی که آخرین بار اتفاق افتاد را بررسی کرد.

*چه تضمینی است که زردپوش‌ها به سپاهان حمله نکنند

بار قبل وقتی سپاهان در بازی حاضر نشد، معلوم بود این شروع یک ماجرای دیگر در اصفهان است. حدود ۲۰ روز قبل شاهد بودیم، هواداران زردپوش برابر هتل پرسپولیس و در طول مسیر چه کردند تا پرسپولیس دیر به ورزشگاه برسد. با این تجربه شکی نیست که اگر فکر اساسی نشود همین زردپوش‌ها سال بعد به تهران می‌آیند. پیراهن قرمز یا آبی می‌پوشند و از روی پل به اتوبوس سپاهان حمله می‌کنند. از ما که ۲۰ سال است با این پدیده روبرو هستیم بشنوید که چنین احتمالی وجود دارد. آن‌ها این حق را برای خود قایل هستند که هر آن‌چه می‌خواهند انجام بدهند.
این یک بازی خطرناک است که هنوز ندیدیم برابر آن اقدام بازدارنده‌اي انجام شود. این برای فوتبال خطرناک است و معلوم نیست با باز شدن درهای ورزشگاه به سوی تماشاگران، چه شرایطی ایجاد شود. فرصت‌ها محدود است و اهمیت شرایط خیلی بیش از آن است که با فشار روی پرسپولیس برای قهرمان کردن تیم خاص، قابل توجیه باشد.

انتهای پیام/

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.