حکم حمله به اتوبوس پرسپولیس در اصفهان، سرانجام پس از یک‌ماه تاخیر صادر شدبرو تو اتاق و به کارهای زشتت فکر کن!

0 19

امیرعباس زمانیان – خبرنگار: بعد از گذشت حدود یک ماه، سرانجام حکم اولیه کمیته انضباطی در رابطه با شکایت باشگاه پرسپولیس از حمله تروریستی به اتوبوس تیم در اتوبان اصفهان به فولادشهر، صادر شد.

در کمال تعجب، محرومیت ۲ ساله از ورود به استادیوم، تنها جریمه‌ای است که کمیته انضباطی فدراسیون فوتبال برای خاطیان حمله نارنجکی به اتوبوس تیم پرسپولیس در نظر گرفته است. «مهرداد حسن‌پور و پارسا کریمی»، نفراتی هستند که از سوی کمیته انضباطی به‌عنوان عاملان این حمله شناخته شده‌اند و حالا پس از حمله‌ای که اتوبوس پرسپولیس را تا آستانه واژگونی در اتوبان، آن‌هم با سرعتی بیش از ۵۰ کیلومتر در ساعت پیش برد، اجازه ورود به ورزشگاه را نخواهند داشت!

نکته عجیب حکم کمیته انضباطی، جریمه‌ای تا این حد مضحک و خنده‌آور است. جرم مذکور اساسا در ورزشگاه رخ نداده و مشخص نیست که کمیته انضباطی بر چه اساسی این حکم را صادر کرده است. همچنین حتی اگر در ورزشگاه نیز رخ می‌داد، ابعاد ماجرا به شکلی هولناک و باورنکردنی بود که شاید نتوان کلیت آن را در «افراد» خلاصه کرد. این جرم، اصلاً قابل قیاس با پرتاب ترقه به زمین فوتبال یا توهین‌های استادیومی و رفتارهای «خرده هولیگانیسم» در استادیوم‌های فوتبال ایران نیست. این اتفاق، می‌توانست منجر به یک تصادف مرگبار در اتوبان شود. اتوبانی که انواع و اقسام خودرو‌ها، با انواع و اقسام سرنشینان در آن تردد دارند. جاده فلاورجان، تنها گارد ریل‌های جداکننده‌ای به‌عنوان حایل میان باندها دارد و از هر دو طرف، به دیوارهای سیمانی ختم می‌شود.

اگر راننده اتوبوس پرسپولیس، موفق به مهار خودرو نمی‌شد، چه سرنوشتی در انتظار «مردم» و نه‌تنها بازیکنان و کادر فنی پرسپولیس بود؟ اتوبوس اگر منحرف به باند مخالف اتوبان می‌شد، چه خانواده‌های بی‌گناهی که درخطر مرگ قرارگرفته و مشخص نبود با هزاران امید و آرزو، سوار بر ماشین‌هایشان شده و از مبدا خاصی به سمت کدام مقصد می‌روند و از بختِ بدشان‌ همزمان با حمله تروریستی به اتوبوس یک «تیم فوتبال» از اتوبان اصفهان عبور می‌کنند. فوتبال تا این حد ارزش دارد؟ حمله‌ای که پیش از بازی پرسپولیس – ذوب‌آهن رخ داد، از بالای یک پل هوایی و با چند نارنجک انجام شد و علاوه بر خرد کردن شیشه‌های اتوبوس، صدای وحشتناکی را هم ایجاد کرد و به گفته شاهدان عینی و اعضای باشگاه پرسپولیس، اتوبوس را در موقعیتی قرار داد که اگر سرعت آن کمی بالاتر بود، منجر به واژگونی‌اش می‌شد. پس از این اتفاق باشگاه پرسپولیس شکایتی را تنظیم و تقدیم دادگاه کرد و در کمیته انضباطی نیز به ثبت رساند.

روز گذشته نیز در خروجی وب‌سایت فدراسیون فوتبال، نتیجه بررسی چنین آمده است: «کمیته انضباطی پس از بررسی تخلف مهرداد حسن‌پور و پارسا کریمی به دلیل پرتاب مواد محترقه و محرز شدن تخلف این افراد، اعلام کرد که هرکدام به مدت ۲ سال از ورود به ورزشگاه‌های فوتبال و فوتسال کشور و جبران خسارات مالی وارده محکوم شدند. رای صادره قابل اجرا بوده و ظرف مهلت ۷ روز از تاریخ این ابلاغ، قابل اعتراض نزد کمیته استیناف است.»

همچنین درباره شکایت پرسپولیس از ذوب‌آهن نیز این‌طور آمده است: «همچنین در خصوص رسیدگی به شکایت باشگاه پرسپولیس از باشگاه سپاهان و تخلف احتمالی باشگاه ذوب‌آهن اصفهان با توجه به ضرورت تکمیل تحقیقات پرونده مفتوح خواهد بود.» نکته مهم این است که جرم مرتکب شده توسط این افراد بسیار متفاوت از شعارهایی است که در ورزشگاه سر داده می‌شود یا پرتاب بطری و سنگ توسط حاضران در استادیوم. اتفاقی که رخ می‌داد، می‌توانست منجر به تلخ‌ترین اتفاق ممکن در فوتبال ایران بشود.

این حکم از آنجا متعجب‌کننده است که در حال حاضر و به دلیل شرایط کرونایی ورود هواداران به ورزشگاه ممنوع است و هنوز مشخص نیست این ممنوعیت چه زمانی پایان یابد. با این حال ورزشگاه‌های ایران از امکاناتی بهره نمی‌برند که حضور یا عدم حضور برخی هواداران خاص را در آن مورد شناسایی قرار داد. بنابراین می‌شود این‌طور تفسیر کرد که کمیته انضباطی عملا در قبال یکی از مهم‌ترین اتفاقات حاشیه‌ای فوتبال ایران در سال‌های گذشته، هیچ واکنشی از خود نشان نداده است. این حکم مضحک، آیا بازدارندگی ایجاد می‌کند؟ البته در این باره گفته‌شده که کلانتری فلاورجان به‌صورت جداگانه به جرم این دو هوادار رسیدگی خواهد کرد اما در این زمینه هم خبر دقیق و امیدوارکننده‌ای در دست نیست.

اعلام چنین حکمی در شرایطی که انتظار می‌رفت کمیته انضباطی با برخورد قاطع و سریع با متخلفان این ماجرا، جلوی پیشگیری یا ارتکاب اعمال مشابه را در فوتبال ایران بگیرد، باعث تعجب و انتقاد است. در جریان رسیدگی به این پرونده، کمیته انضباطی تیم میزبان را به علت وقوع چنین تخلف سنگینی در استان اصفهان، متخلف ندانسته است و صرفا به این شکایت پرسپولیس از تخلف احتمالی این تیم اکتفا کرده است! مگر ممکن است تخلفی در مسیر منتهی به ورزشگاهی انجام شود و باشگاه میزبان فارغ از اینکه افراد متخلف منتصب به این تیم نباشند، از مسئولیت میزبانی خود شانه خالی کند؟ در پرونده‌های مشابهی در آسیا و اروپا، در صورت حمله به اتوبوس تیم میهمان در هر نقطه از شهر، کمیته‌های قضایی، با احکامی مانند محرومیت از میزبانی در خانه، با چنین تخلفاتی مقابله می‌کنند.

شناسایی دو شخصی که مرتکب چنین جرمی شده‌اند، از سوی نیروی انتظامی انجام شده و طبعا کمیته انضباطی هم موازی با نهادهای قضایی کشور به جهت انجام جرم کیفری، این دو نفر را محروم کرده است. دقیقا این کمیته بعد از گذشت یک ماه چه اقداماتی را در راستای بررسی این پرونده انجام داده است و چرا نتایج بررسی‌های این کمیته تا این حد دیر هنگام اعلام می‌شود؟

۲ نفری که اقدام به این جرم آشکار و بسیار خطرناک کرده‌اند، صرفا ۲ سال از حضور در ورزشگاه محروم شده‌اند و طبیعتا هیچ تضمینی هم برای اجرای این محکومیت به علت نبود سازوکار مناسب، وجود ندارد. با یک مقایسه جزئی با احکام مشابه در اروپا و آمریکا، می‌توان متوجه ناچیز بودن چنین حکمی شد و قطعا نمی‌تواند در آینده از وقوع جرایم مشابه جلوگیری کند. اصلاً مگر در کشور ما، آن‌هم در استادیوم‌های فوتبال، سازوکار مشخصی برای جلوگیری از ورود افراد به استادیوم‌ها وجود دارد؟ آن‌هم در اصفهان؟ در استادیومی که از غرب و شرق و شمال و جنوبش، راه برای ورود به استادیوم هست!

این جرم آشکار فعلا از منظر کمیته انضباطی فدراسیون فوتبال و مسابقات باشگاهی فوتبال بررسی شده اما حمله به یک اتوبوس به‌قصد آسیب رساندن به بیش از ۳۰ نفر، در صورت خارج شدن هدایت اتوبوس از کنترل راننده، می‌توانست به یک فاجعه انسانی بزرگ تبدیل شود. قطعاً چنین اعمالی باید در دادگستری‌ها و محاکم قضاوت اجتماعی بررسی شوند. کمتر از ۳ سال پیش، هوادار روس تباری که با بمب دست‌ساز به اتوبوس دورتموند حمله کرد، به ۱۴ سال زندان محکوم شد. او اصلاً نه به باشگاه موناکو ارتباطی داشته‌اند و نه به فوتبال! قصدش هم ایجاد رعب و وحشت بود. اما اتفاقی که برای اتوبوس پرسپولیس در اصفهان افتاد، ماجرایش زمین تا آسمان متفاوت است.

تعداد سفرهای بی‌خطر و بی حاشیه‌ای که تبم فوتبال پرسپولیس به اصفهان در چند سال اخیر داشته، انگشت شمارند. از کور کردن چشم سرباز احمدی توسط هواداران سپاهان، کور کردن کودک خردسال در ورزشگاه، کور کردن هوادار مقیم اروپا که از هلند فقط برای تماشای بازی تیم محبوبش به ایران آمده بود! به آتش کشیدن ماشین شخصی خبرنگاران در استادیوم نقش‌جهان، حمله با انواع و اقسام سلاح‌های سرد به هواداران پرسپولیس در اصفهان و به راه انداختن رعب و وحشت در استادیوم و حتی خیابان‌های شهر اصفهان که از هر سن و سالی، شهروند در آن‌ها تردد دارد! و این هم از حمله تروریستی با نارنجک به اتوبوس تیم، در یک اتوبان بین‌شهری! درحالی که هویت افراد خاطی یا بهتر است بگوییم تروریست، مشخص شده و آن‌ها از هواداران تیم فوتبال سپاهان هستند. آن‌هم نه هواداری که صرفاً به استادیوم می‌رود؛ از آن دست هوادارانی که با پیراهن زردرنگ تیم‌شان در اجتماع حاضر می‌شوند. همین موارد برای منحل کردن یک باشگاه کفایت می‌کند. باشگاهی که به جز انواع و اقسام بی‌اخلاقی‌ها، چیزی از خود در سال‌های گذشته بروز نداده است. خاطرتان هست که مدافع بدنام فوتبال ایران که اکنون پیراهن آبی بر تن می‌کند، درگذشته لباس همین تیم را بر تن می‌کرد و عین جمله‌اش را بازگو می‌کنیم: «اگر هواداران پرسپولیس به اصفهان بیایند، خون به پا خواهد شد!» البته هیچ حکمی هم برای این ادعا صادر نشد و فقط فرد معلوم‌الحال مذکور، زحمت کشید و در دقیقه ۱۲۱ دیدار، دروازه خودشان را به‌اشتباه باز کرد و پرسپولیس را به فینال جام حذفی فرستاد.

به‌هرحال، در صورت وقوع چنین فاجعه‌ای و انتشار آن در رسانه‌های بزرگ دنیا و رسیدن گزارش به دست نهادهای بین‌المللی، بهانه‌ای قانع‌کننده برای سلب هرگونه میزبانی از این تیم وجود خواهد داشت. اگر تصمیم قاطعی برای مبارزه با چنین وحشی‌گری‌هایی در فوتبال ایران اتخاذ نشود، روز به روز، شاهد افزایش چنین رفتارهایی خواهیم بود.

 

 

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.