نگاهي به رقم عجيب استقلال برای کارگزاری يک فصل؛ فروش تبليغات محيطی که در اختيار باشگاه‌ها نيستسنگ بزرگ

0 103

بعضی تیم‌های خاص هستند و عادت کرده‌اند به آن‌چه برسند که می‌خواهند، قواعد حتی به سود آنها تغییر می‌کند.

بعضی آدم‌ها در فوتبال هم داریم که عادت ندارند کسی با نظر و خواست آنها مخالفت کند این 2 اکنون در استقلال گرد هم آمده‌اند و تحت شعارهای زیبا و فشار هوادارانی که دارند، به دنبال تحمیل نظرات خود هستند.
همه این‌ها باعث جنجال شروع لیگ بر سر تبلیغات محیطی شد چون سازمان لیگ فوتبال هم سال‌هاست که عادت به هرگونه به اختیار عمل دارد بدون آن‌که اثری از تغییر مثبت شرایط دیده شود.

با این وجود نحوه عملکرد استقلال در نوع خود کم نظیر بود. واقعا چه عاملی باعث می‌شود که یک باشگاه و مدیران آن لازم نمی‌بینند بدون آن که به دیگران توضیح بدهند یا مسائل را هماهنگ کرده باشند، خودمختارانه عمل کنند؟
آیا در روزهای گذشته به این مسئله فکر کرده‌اید که چه پشتیبانی‌هایی باعث شده است تا استقلال و مصطفی آجورلو این‌گونه عمل کنند. این احساس قدرت و اختیار از کجا می‌آید؟
این موضوع جدای از عملکرد سازمان لیگ است که عملکرد مثبتی در این حوزه نداشته است ولی این دلیلی برای توجیه آن‌چه اتفاق افتاد نیست.

سازمان لیگی که پشتیبان لیگ نیست
سازمان لیگ فوتبال در ایران مسوول برگزاری رقابت‌های لیگ است و همچنین تبلیغات محیطی را مدیریت می‌کند. نیازی به توضیح نیست که رابطه فدراسیون فوتبال و سازمان لیگ را توضیح بدهیم. در واقع قابل انکار نیست که برخی معتقدند سازمان لیگ، برآیند باشگاه‌های فوتبال نیست. سازمان لیگ حافظ منافع باشگاه‌ها هم نیست. در این زمان بیشتر از هر زمانی پیرو دستورات فدراسیون است و تاخیر غیر قابل توجیه برای شروع لیگ بیست و یکم از آخرین نمونه‌های این عدم استقلال است. سازمان لیگ و فدراسیون هم اقدامات لازم را برای تقویت اقتصاد فوتبال، انجام نداده‌اند.

آجورلو و بهره‌مندی از حمایت‌های ویژه
مصطفی آجورلو را از سال‌ها قبل به خوبی می‌شناسیم. زمانی که در پاس حضور پیدا کرد و طرفدارانش، آن دوران را در توجیه عملکرد وی، به به رخ دیگران می‌کشند. ظاهر امر هم درست است‌.
پاس برای اسپانسرینگ، مبلغی را دریافت کرد که برای پرسپولیس و استقلال هم پرداخت تمی‌شد. این را هم به حساب مدیریت آجورلو نوشته بودند.
آجورلو را در تراکتورسازی هم دیدیم. باشگاه‌داری با امکان استفاده از بازیکنان سرباز. این امکان البته همیشه برای تیم‌های نظامی و انتظامی وجود داشته است و منکر آن نیستیم.
آیا اکنون در استقلال قرار بر خلاف آن چه که همیشه وجود داشت، اتفاق بیفتد؟
استقلالی که در تمام این سال‌ها مرتب گران‌تر از پرسپولیس بازیکن خریده است و با هیچ فرمولی امکان درآمد بیشتر از پرسپولیس را نداشته است.

مدعی ۵۰۰ میلیاردی چرا به مزایده ۲۰۰ میلیاردی نیامد؟
طرح رقم ۵۰۰ میلیون تومانی کارگزاری برای استقلال در هفته گذشته شرایط خاصی را نزد هواداران پرسپولیس به وجود آورد.
قراردادن این عدد در کنار رقم ۱۷۰ تا ۱۸۰ میلیاردی کف مزایده کارگزاری پرسپولیس، فضای سنگینی را به وجود آورد. نکته ریز و مهم ماجرا این بود که همیشه این خود هواداران، رسانه‌ها و فعالان هواداری در شبکه‌های اجتماعی بودند که می‌گفتند چرا مزایده‌ای برگزار نمی‌‌شود که هرکس امکانش را دارد پیشنهاد ارائه کند و درآمد پرسپولیس بالاتر برود؟ حالا که مزایده برگزار شد، همه چیز با این خبر ۵۰۰ میلیاردی زیر سوال رفت.
حال چند سوال مطرح می‌شود. از جمله اینکه چرا این شرکت در مزایده پرسپولیس شرکت نکرد. این شاه‌کلید سوالات برای هر نهادی است که باید در این حوزه ورود و نظارت کند. چگونه است که مزایده کارگزاری برندی چون پرسپولیس با هواداران و افتخارات بیشتر و شرایطی به سامان‌تر با رقم کف زیر ۲۰۰میلیارد با کمبود استقبال رو برو است و آن وقت استقلال پیشنهادی دارد که با حذف بخش تبلیغات محیطی بازی‌ها، باز هم ۳۵۰ میلیارد تومان می‌ارزد؟
حرف جالبی است که این را به هنر مدیریت آجورلو نسبت بدهند، چون پیشنهاد مشابه به پرسپولیس هم ارائه شد؛ ولی چرا دنبال قرارداد خارج از فضای مزایده هستند که حداقل شفافیت را موجب می‌شود.
چرا یک شرکت باید خود را با تعهد مالی افزون‌تر روبه‌رو کند؟ این اصلا منطقی به نظر نمی‌رسد. ماجرا از چه قرار است؟

مار خوش خط و خال
سوال دیگر این است که از ۳۵۰ میلیارد مابقی ، چه مقدار دیگر قرار است ماجرایش مثل ۱۵۰ میلیارد تبلیغات محیطی باشد؟
راستی چه کسی است که قبلا با پرسپولیس و استقلال، کار مشترک کرده و خوب می‌داند تبلیغات محیطی هم بیمه چرب و نرمی است.
فقط یک نام وجود دارد که ذهن احتمال گرا را به سوی خود حلب می‌کند. می‌گویند همین یک نام هم پشت تمام این ماجرا است. کسی به یاد ندارد که تا کنون کار شسته و رفته در فوتبال انجام داده باشد.
چند سال قبل وقتی او را در دفتر مدیرعامل پرسپولیس دیدیم، گفتیم که او ماری خوش‌خط و خال است و کسی گوش نداد ولی زیاد زمان نبرد که متوجه درستی هشدار گوینده شدند.

داستان ادامه‌دار آجورلو با پرسپولیس
و اما این ماجرا نکته زیاد دارد. مثلا اینکه می‌تواند باعث تردید دیگر شرکت‌ها برای ورود به عرصه کارگزاری پرسپولیس شود.
در این‌جا دیگر بحث بر سر این مسئله نیست که چه عددی از آن ۳۵۰ میلیارد ادعایی استقلال قابل تحقق است، موضوع این است که هر شرکتی پای کار پرسپولیس بیاید باید تا مدت‌ها لهن و نفرین هوادار پرسپولیس را تحمل کند تا حالا چه زمانی معلوم شود از این سنگ‌های بزرگ و حرف‌های گنده در این فوتبال بسیار بوده است.
همین مساله، انگیزه‌های تبلیغاتی را برای هزینه کردن از بین می‌برد. این مسئله در کنار در اختیار نبودن فضای جلوی پیراهن که تا یک‌سال دیگر تحت قرارداد است، مشکل‌ساز خواهد بود. در این بین باز یک سوال مطرح می‌شود. واقعیت پیشنهاد به استقلال چیست که به صورت مزایده، کارشان پیش نمی‌رود؟
به هر حال اگر این ماجرا، موضوع کارگزاری پرسپولیس را دچار اشکال کند، اول بار نیست که آجورلو با پرسپولیس چنین چالش‌هایی دارد.
ماجرای دوران مدیریت وی در پاس و عملکرد خبرگزاری وابسته به آن باشگاه را هواداران قدیمی پرسپولیس به خوبی می‌دانند.
پس از آن در تراکتورسازی، درست در زمانی که پرسپولیس با مشکلاتی نظیر بسته‌بودن پنجره نقل‌وانتقالات همراه بود، عالیشاه و نوراللهی به نام پشت‌سر گذاشتن دوران خدمت سربازی به تراکتور رفتند.
حالا در استقلال داستان تازه‌ای وجود دارد.
در این میان شاید بد نباشد که مدیران پرسپولیس از دلایلی که برای رد پیشنهاد به ظاهر ۳۵۰ میلیاردی داشته‌اند در حالی که احتمال دارد، مزایده بدون برنده باشد و پرسپولیس بدون ترک تشریفات کارگزار را انتخاب کند. در حال حاضر های‌وب که توسط استقلال کنار گذاشته شد از شرکت‌کنندگان در مزایده است. البته بعضی بر این باور هستند که عنوان شدن چنین رقمی، می‌تواند باعث افزایش ارقام پیشنهادی برای پرسپولیس شود ولی این در مزایده که دارای کف رقمی است، این یک امر محتمل نیست.

استقلال از سازمان لیگ امتیازهای خاص می‌گیرد؟
ادبیات احتیاط‌آمیز مسئولان سازمان لیگ در قبال آجورلو هم در نوع خود جالب است. ادبیاتی که اثری از اقتدار در آن نیست ولی همین افراد در قبال پرسپولیس ادبیات غیرمحتاطانه در پیش می‌گیرند. در گذشته بارها شاهد چنین رویه‌ای بودیم. خب چرا؟
با آن‌چه در این روزها دیدیم و هجمه‌ای که در شبکه‌‌‌‌‌های اجتماعی به راه افتاد، آیا محتمل نیست که فدراسیون و سازمان لیگ در طول رقابت‌های لیگ و جام حذفی بخواهند، امتیازهای خاصی بدهند؟
به راستی چه می‌شود که باشگاه استقلال تجهیزات را بدون هر گونه هماهنگی به ورزشگاه می‌فرستد و به واسطه آن علیه لیگ، جریان اجتماعی هواداری راه می‌اندازند. این جا یک چیزهایی خیلی مشخص نیست.
یعنی یک نفر مثل آجورلو که سال‌ها است برای ریاست فدراسیون فوتبال، ادعا دارد و آن کارگزاری که می‌توان حدس زد در پس آن چه افرادی قرار دارند، این قدر هم از قواعد امور اداری سر در نمی‌آورند که بدانند فقط یک نامه زدن برای دور زدن و کنار گذاشتن تمام قوانین موجود کفایت نمی‌کند. استقلال درخواست کرد یا دستور داد که بدون نیاز به هرگونه موافقت، وسایل را به ورزشگاه فرستاد؟
استقلال در ازای این اتفاق، قرار نیست امتیازاتی خاص دریافت کند.

بخش اقتصادی لیگ زیر سوال
و اما سوال پایانی در این مقال این است که چگونه می‌شود که فقط تبلیغات محیطی بازی‌های یک تیم با جایگاه افتخاری و اجتماعی به مراتب پایین‌تر از پرسپولیس برای ۱۵ بازی خانگی، ۱۵۰ میلیارد تومان می‌شود و کل تبلیغات محیطی سال قبل لیگ، ۱۳۰ میلیارد تومان درآمد نداشته است؟ تفاوت ارقام خیلی بیشتر از آن شد که بتوان از کنارش به آسانی گذشت.

 

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.