به بهانه درخشش این روزهای لک از سنگری که ستاره های زیادی را به خود دیده استپرسپولیس آشیانه عقاب ها

0 7

ابراهیم فتاحی – خبرنگار: شیرهای سرخ از القاب پرسپولیس است در کنار القاب دیگری مثل ارتش سرخ. البته در ایران یک تیمی هم هست که چندی پیس در افتخاراتش آورده بود که اولین باشگاه استفاده‌کننده از عروسک شیر آدم‌پوش بوده است.
پرسپولیس که از نماد و شمایل شیر در نشان خود بهره می‌گیرد را شاید دیگر نتوان فقط قلمروی شیرها خواند. چرا که آسمان این قلمرو پر حماسه، جولانگاه عقاب‌های بلند پرواز بوده و هست. عقاب‌هایی که با نگاه تیزبین و پنجه‌های پرقدرت خویش از دروازه‌های این قلمرو حفاظت و حراست می‌کنند تا دستیابی به آن را گاه به امری ناشدنی برای حریفان و رقیبان بدل کنند.
قرار گرفتن نام حامد لک در نظرسنجی کنفدراسیون فوتبال آسیا، فقط بهانه‌ای برای پرداختن به این موضوع است وگرنه چه کسی است که نداند بهترین دروازه‌بان این دوره رقابت‌ها، همان دروازه‌بانی است که هیچ گلی را در جریان بازی دریافت نکرد و رقیبان پرسپولیس دروازه پرسپولیس را نگشودند مگر با ضربات پنالتی.
حامد لک نقش کلیدی در گذر پرسپولیس از بازی نیمه‌نهایی و رساندن ان به فینال بازی‌ها داشت و در فینال هم اگر هنرنمایی او در مهار آن ضربه پنالتی با دفع توپ برگشتی از سوی سایر بازیکنان کامل می‌شد، مهم‌ترین نقش را شاید در قهرمانی اولین تیم ایرانی در لیگ قهرمانان آسیا ایفا کرده بود.
لک از بدو ورود به پرسپولیس همگان را غافلگیر کرد و هیچ‌کس منتظر نبود او را تا به این حد آرام، به‌دوراز حواشی، آماده و متمرکز ببیند. گویی که دچار استحاله شده باشد. صدالبته او دوران درخشان در طول حیات دروازه‌بانی خود کم نداشت ولی این میزان آمادگی کم‌نظیر بود و البته همیشه، مساله اصلی، تداوم است. تداوم همان چیزی است که یکی مثل بیرانوند را از یک دروازه‌بان عالی به یک سوپراستار بدل کرد. شاید یکی مثل داوود فنایی خوب بداند که فاصله تداوم و عدم تداوم چه قدر می‌تواند زیاد باشد. تداوم همان چیزی است که نبودش به سرنوشتی مثل سوشا مکانی را رقم می‌زند.
کریم باقری بک بار در گفتگویی وقتی با سوالی درباره مقایسه احمدرضا عابدزاده و بیرانوند روبرو شد این‌گونه گفت: « من از شما می‌خواهم احمدرضا را با علیرضا مقایسه نکنید. این دو هرکدام شرایط خاص خودشان را داشته و دارند. احمدرضا در یک پروسه بیش از ۱۰ سال توانست خودش را در سطح اول فوتبال ایران و آسیا حفظ کند. حالا علیرضا بیرانوند هم باید به حفظ این شرایط خوب و تداوم فکر کند.»
قطعا برای کسی مثل حامد لک هم‌چنین موضوعی می‌تواند یکی از مهم‌ترین سرفصل‌ها باشد. در مورد حامد لک حالا می‌گویند به‌جای این‌که در شبکه‌های اجتماعی وقت بگذراند، ترجیح می‌دهد مطالبی را که دوست دارد در کتاب‌ها بخواند. برای این‌که خود را ارزیابی کند. صفحات شخصی این‌وآن و فضای مجازی را زیرورو نمی‌کند که هر کس در آن برای خودش یک سازی می‌زند. او سراغ نظرات اهل فن می‌رود. مثلا همین چند روز قبل در گفتگو با نیما نکیسا، پرسیدم برای حامد لک نصیحت یا توصیه‌ای نداری و پاسخ این بود که باهم در ارتباط هستیم و نظرات من را گرفته است.

*ژن برتر دروازه‌بانی
حامد لک حالا در 30 سالگی تولد دیگری دارد. اگر موفق نمی‌شد به پرسپولیس بیاید، شاید فوتبال در حقش اجحاف کرده بود. حالا آرزویی محقق شد که چندین سال به دنبالش بود ولی بیرانوند زودتر از او این شانس را داشت. او زودتر از بیرانوند به این دنیا گام گذاشت ولی خب دیرتر از او به پرسپولیس رسید. هنوز دو سال نداشت که 150 کیلومتر دورتر از الیگودرز، علیرضا بیرانوند در خرم‌آباد به دنیا آمد.
با هیچ فرمولی نمی‌شد چنین آینده‌ای را برای آن‌ها ترسیم کرد. یک روز رقابت برای حضور در درون دروازه پرسپولیس و روز دیگر… .
شاید هم واقعاً بلندقامت‌های لرستانی، ژن خوبی برای دروازه‌بان شدن داشته باشد. لک و بیرانوند مثال‌های خیلی خوبی هستند. شاید واقعاً این مهارت در خون آن‌‌ها باشد و فدراسیون فوتبال و پشت‌میزنشین‌های آن باید بیشتر به این مساله فکر کند.

*آمده از قلمروی عقاب طلایی
شاید این تیزبینی و تیزچنگی را از عقاب‌ طلایی ایران، در خون خود به میراث دارند. لرستان سرزمین عقاب‌های طلایی است که سلطان پرنده‌های ایران خوانده می‌شوند. پادشاهان صخره‌های بلند و مکان‌های دست‌نیافتنی آن سرزمین.
این هم برای خودش جالب این‌که پرسپولیس حالا آشیانه عقاب‌ها شده است با مردانی که از سرزمین عقاب‌ها آمده‌اند.

*حساب عابدزاده جداست
البته تا بحث‌وجدل پیش نیامده است، یک حقیقت را یادآوری کنیم. این‌که عقاب فوتبال آسیا، بی‌تردید لقب اعجوبه‌ای مانند عابدزاده بود و هست. دروازه‌بانی بی تکرار بود که ساده لوحانه است که او را فقط بخواهیم در قالب مسائل فنی و تکنیکی دروازه‌بانی بررسی کنیم. اشتباهی که بعضی مرتکب می‌شوند و خود را سردرگم می‌کنند. در سرزمین عقاب‌ها هم همیشه یکی هست که بلندتر از دیگران پرواز می‌کند. در مورد عابدزاده، بحث فقط بر سرکار دروازه‌بانی نبود. او یک موج انرژی بود. کاریزماتیک بود. این نیروی درونی خاصی را به همراه داشت و تفاوتش از این‌ها می‌آمد.

*مهاجم متوسط بردارید ولی دروازه‌بان را عالی انتخاب کنید
دو دروازه‌بان از خطه لرستان که یکی پس از دیگری بعد از یک دوره تزلزل، دروازه پرسپولیس را برای چند سال به نقطه قوت بدل کردند. مربیان بسیاری هستند که اعتقاددارند یک دروازه‌بان عالی ازنظر تکنیک و ذهن به‌اندازه یک تیم ارزش دارد. درواقع با یک مهاجم متوسط شاید قهرمان بشوید ولی اگر یک دروازه‌بان عالی نداشته باشید، احتمالا باید دور پدیده‌ای به نام قهرمانی را قلم بگیرید.

دلجویی مربی آنتروپ از علیرضا بیرانوند

*لک و بیرانوند و یک دروازه در جام جهانی
به حامد لک برگردیم با دوران پر فراز و نشیبی که گذراند تا به این نقطه رسید. نقطه‌ای که برایش یک هدف بود و حالا می‌تواند سکویی برای پرتاب باشد. پرتاب به تجربه جام‌جهانی. حالا بیرانوند می‌تواند یک رقیب جدی داشته باشد برای این‌که اولین دروازه‌بان ایران شود که دو جام جهانی را به‌عنوان شماره یک تجربه می‌کند. شاید برای بیرانوند ترک پرسپولیس ازاین‌جهت گران نوبتام چرا که فرصت درخشیدن به لک با پیراهن پرسپولیس را داد. حالا در آسیا درباره لک سخن می‌گویند. آن‌ها از هواداران فوتبال خواسته‌اند که بهترین دروازه‌بان لیگ قهرمانان را انتخاب کنند، اما کارشناسان قبلاً این کار را انجام داده و او در تیم منتخب جام به‌عنوان دروازه‌بان شماره یک انتخاب‌شده بود.

حامد لک از ده سال قبل که با صبا لیگ برتر را تجربه کرد. بسیار دوید و خود را به زمین کوبید تا بالاخره به پیراهن پرسپولیس برسد. از همان سال‌هایی که خیلی زود اسم در کرد. در اوج جوانی بود که با قهرمانی آشنا شد و با تراکتورسازی به قهرمانی جام حذفی رسید. وقتی که سرباز بود.
خودش در جایی گفته بود: از هجده‌سالگی که اولین بازی خودم را رد لیگ برتر انجام دادم، لحظه‌شماری کردم تا این لحظه برسد که من به پرسپولیس برسم.
باید دید آیا او ده سال پس از اولین حضورش در تیم ملی ایران در سال 2012 که با دعوت کارلوس کیروش انجام شد، می‌تواند با تیم ملی ایران به جام جهانی 2022 برود؟ اصلا چرا که نه. او الان در آسیا جزو شماره یک‌ها است.

انتهای پیام/

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.