پرسپولیس و یحیی به جای ذوق کردن بابت صعود از مرحله یک‌چهارم جام حذفی، خود را آماده جشن دست نیافتنی‌ترین عنوان لیگ برتر می‌کنندخدا را شکر نه داوری مشکل داشت، نه وزیر پرسپولیسی بود!

0 9

مهدی وفامنش – خبرنگار: دربی به پایان رسید. قبل این بازی، هواداران احساس دوگانه‌ای داشتند که تا قبل از این دربی، مشاهده نکرده بودیم. خب، دربی‌ها همیشه اهمیت خاص خود را دارند و این قابل انکار نیست ولی این بار تفاوت‌هایی وجود داشت. بخشی از اهمیت دربی به خاطر حساسیت شرایط لیگ برتر، رنگ باخته بود. البته پرسپولیس مجبور نبود دربی را برای لیگ قربانی کند و این کار را نکرد. منظور از آن چه گفتیم. درجه اهمیت بازی بود.
*دیگر دربی همه چیز هواداران نیست
حرفی نیست که الان بعد از شکست زده شود. از قبل بازی هم چنین بحث‌هایی وجود داشت. بخشی از هواداران فقط از باب تاثیر روانی نتیجه دربی روی عملکرد پرسپولیس، نگران بودند تا خود دربی و رقابت و کری برای استقلال. تا چند سال تصور چنین تجربه‌ای را نمی‌کردیم. هیچ گاه تصورش را نمی‌کردیم، جماعتی که می‌گفتند قهرمان هم نشدیم اشکالی ندارد اگر دربی را ببریم، حالا بگویند دربی را هم ببازیم هر چند مهم است ولی مساله حادی نیست اگر در لیگ قهرمان بشویم. شاید ادبیات تازه‌ای در حال شکل گیری است و شاید قهرمانی‌های این چند سال نگاه هواداران پرسپولیس را تغییر داده و استقلال را از مرکز توجه خارج کرده است. اگر این طور باشد با یک پدیده همیشگی روبرو نیستیم ولی فعلا این طور است که شاید برای استقلال همه آن چه باقی مانده باشد رقابت با پرسپولیس در دربی و یک جام در جام حذفی باشد ولی برای پرسپولیس با اقداماتی که هواداران اعتقاد دارند سپاهان و سردمداران آن انجام داده اند، فعلا مهمتر از قهرمانی دو گانه و دربی، گلات قهرمانی و در پشت سر نگه داشتن سپاهان باشد. البته در این بین اجباری برای چشم‌پوشی از دربی نبود و یحیی یک بازی بزرگ دیگر را از دست داد ولی به هر حال طرز تفکر جدید اکثریت پرسپولیسی‌ها این است که استقلال به قدر گذشته مهم نیست. این را می‌شد به نوعی در ادبیات متفاوت کادر فنی پرسپولیس هم

*استقلالی‌ها بودند با این داوری چه می‌کردند؟
بازی در همان دقایق ابتدایی با یک صحنه خاص روبرو شد. فن تکواندویی که ارسلان مطهری رو پهلو و کمر فرجی زد. در بازی قبل هم بازیکن تیم حریف، آن طور با استوک به کمر کنعانی‌زادگان ضربه زده بود. هر دو بار داوران از کنار موضوع گذشتند. این مساله مشکوک و عجیب است.
بعضی کارشناسان داوری این خطای خشن را میتحق اخراج می‌دانستند و بعضی هم اخطاری که داده نشد را کافی برشمردند. بازبینی چند باره صحنه نشان می‌دهد که اگر بازیکن استقلال قصد زدن بازیکن پرسپولیس را نداشت، می‌توانست پای خود را باز نکند یا جمع کند. کارشناسانی که به کارت زرد بسنده کردند، وجود توپ در صحنه و عدم شدت ضربه را دستاویز قرار دادند ولی در آن صحنه، مطهری واقعا با توپ کاری نداشت و خطایی خطرناک را انجام داد. اخراج مطهری رد ان صحنه، شرایط زا برای استقلال خیلی سخت می‌کرد. فرض کنیم الان همه چیز جابه‌جا شده بود. الان از کادر فنی و مدیر باشگاه استقلال تا هواداران چه می‌کردند.

*فغانی مشابه این پنالتی‌ها را تکرار داده بود
در کارشناسی عملکرد داوری، فغانی اشتباه تاثیر گذار دیگری هم داشت. پنالتی که باید تکرار آن را اعلام می‌کرد. حسینی نمی‌توانست آن توپ را بگیرد اگر قبل از ضربه به جلو گام نزده بود. علیرضا فغانی مشابه چنین خطایی را تکرار داده بود ولی این بار با استقلال راه می‌آید. خطای دروازه بان را نمی‌گیرد. واقعا قابل درک نیست که منظور بعضی از عدم وقوع اشتباه تاثیرگذاری داوری چیست؟
اگر داوری نبود که در اجرای قانون سخت بگیرد، دلمان نمی‌سوخت. این کار هم چیزی بیش از مدیریت بازی است.

*در جام جهانی چشم بسته درست سوت زد، قبل و بعد آن پنالتی‌های پرسپولیس را ندید
علیرضا فغانی در جام جهانی روسیه چشم بسته هم درست سوت می‌زد. در بازی‌هایی که سوت می‌زد به داور ویدیویی نیاز چندانی نبود. تا این حد خوب و دقیق بود پس حق بدهید که سوال باشد که چنین داوری چگونه در دربی‌های قبل و بعد جام جهانی اشتباه می‌کند و هر دو بار هم به سود استقلال تمام می‌شود. او در دربی 5 مهرماه سال 1397، آرمین سهرابیان را باید در دقیقه 62 با کارت زرد دوم اخراج می‌کرد تا استقلال یک سوم زمان بازی را ده نفره بازی کند ولی این کار را نکرد. او یک دقیقه بعد از این صحنه باید به خاطر خطای شارژ و گرفتن پژمان منتظری روی علی علیپور باید یک پنالتی برای پرسپولیس اعلام می‌کرد که این اتفاق هم روی نداد.
استقلال با این دو اشتباه فغانی از شکست گریخت.
فغانی، چند ماه قبل از جام جهانی هم در دهم اسفند 1396 داور دربی بود. اینفانتینو هم آمده بود. آن روزها بحث انتخاب فغانی برای کوبل داوری جام جهانی داغ بود و کارشناسی های داوری با نرمش پیش رفت ولی بودند آن هایی که تاکید کردند که در آن بازی یک پنالتی برای پرسپولیس نادیده گرفته شد و استقلال آن روز برد. آخرین برد استقلال در زمان قانونی بازی‌ها تا همین حالا به پیروزی نرسیده است.

*ادبیات و درس جدید مربیان پرسپولیس به فوتبال ایران
و اما این بازی هر چه بود گذشت. پرسپولیس نمی‌تواند در آن متوقف شود. در این میان یک اتفاقی افتاد که ندیدیم آن طور که باید و شاید به آن پرداخته شود. جالب است که اگر دیگران اشتباهی کنند برای این که به هواداران آن ها بر نخورد، پرسپولیس را هم جمع می‌بندند ولی بعد دربی همه در قبال رویکرد و رفتار خارج از عادت فوتبال ایران، پرسپولیس سکوت کرده اند. در روزی که داور مسابقه خطا به آن بزرگی را نمی‌بیند و خطای دروازه بان استقلال روی پنالتی را هم نمی‌گیرد و بعد کادر فنی پرسپولیس نه تنها آسمان و ریسمان نمی‌بافند بلکه به این موارد هم اشاره نمی‌کنند و حتی به استقلال تبریک هم می‌گویند، شاید که مربیان تیم مقابل هم کمی یاد بگیرند.

*مجیدی، داورانی می‌خواهد که فقط به سود استقلال اشتباه کنند
آیا کسی از مربیان ایرانی، چنین رفتاری را سراغ دارد؟ این یک کلاس آموزشی برای تمام فوتبال ایران است ولی کسی نمی‌خواهد آن را ببیند. حالا جالب است در چنین شرایطی، سرمربی استقلال در کنفرانس خبری می‌گوید اگر فوتبال ایران چهارتا داور مثل فغانی داشت، آن ها قهرمان می‌شدند!!
این حرف چه معنایی دارد. بررسی داوری‌های این فصل هم نشان داده است که مثل سال‌های قبل استقلال در مجموع از اشتباهات داوری ذینفع بوده است. فرهاد مجیدی یا در حال فریب افکار عمومی فوتبال و استقلال با ارایه کدهای نادرست است یا منظورش این است که فغانی به سود آن ها سوت می‌زند. این ادعای ما نیست. با توجه به حقایق موجود، مجیدی یکی از ذو کار را کرده است. مجیدی داوری مثل فغانی می‌خواهد که خطا به آن آشکاری بازیکنش روی حریف، خطای دروازه‌بانش روی پنالتی، خطای پنالتی روی بازیکن پرسپولیس در دربی 89 و سایر موارد را نبیند تا ان‌ها قهرمان شوند؟

*جواهری که در دربی پیدا کردیم
و اما این بازی، یک پیروزی بزرگ ذیگر هم برای پرسپولیس در دل خودش داشت.
یک پیروزی رفتار باشگاه و کادر فنی بعد از ناکامی بود در حالی که کم یا زیاد حق پرسپولیس هم تضییع شد ولی پرسپولیس با توجه به بزرگی خود و هدف پیش رویش، شرایط را مدیریت کرد.
پیروزی دیگر پرسپولیس مربوط به رفتار هواداران بود که ما را به یاد آن نمایش باشکوه در روزی انداخت که پرسپولیس نایب قهرمان شد. اکثریت جامعه هواداری به سرعت از کنار دربی گذشت و به تیم هم کمک کردند که به سرعن به فضای لیگ برگردند.
و اما پیروزی دیگر در نمایش فرجی این مدافع جوان بود. بازیکنی که یحیی روی او حساب ویژه‌ای باز کرد. پیروز در نبردهای هوایی و زمینی تا جایی که مهاجم حریف را وادار به خشونت کرد. دید خوب و سرعت را با هم داشت. فرجی نوید ظهور یک مدافع بسیار عالی را برای پرسپولیس داد. پرسپولیس در این دربی یک جواهر پیدا کرد.

*گلات را عشق است
پرسپولیس به سرعت از دربی عبور کرد. اگر در ذهن بازیکنان هم این اتفاق افتاده باشد یعنی بلوغی که در ایران کمتر تیمی از آن برخوردار است.
پرسپولیس یک هدف بزرگ دارد که تمام ماه‌های گذشته را برای آن تلاش کرده است. دیگرانی برای جلوگیری از آن هر کاری کرده اند. پرسپولیس باید قهرمان شود. نه فقط برای این که برای آن خلق شده است. نه فقط برای این که تصمیم گرفت بعد از پوکر اولین تیم ایرانی باشد که در قهرمانی گلات می‌کند. برای خیلی مسایل دیگر باید به این موفقیت برسد. یکی هم برای این که خیلی‌ها، خیلی کارها کرده‌اند تا این خواست پرسپولیس در نطفه خفه شود. به سپاهان و ساکت که هرجی نیست. از ایشان که انتظار دیگری نداشتیم.

*صدا و سیما و گزارشگری که روی مخ بودند و هستند
راستی یادمان رفت که کمی از رادیو و تلویزیون بگوییم. از گزارشگری که به معنای واقعی روی اعصاب بود. در ادبیاتش چیزهایی مثل آفتابه پیدا می‌شد و خب آفتابه، آدمی را یاد جای خاصی می‌اندازد. گزارشگری که بی توجه به کیفیت کار خود مدام از کیفیت بازی صحبت می‌کرد و بیشتر از بازی روی مخ می‌رفت.
صدا و سیما البته مدت‌ها است که عملکرد خودش را نمی‌بیند. صدا و سیمایی که از بازی‌های پرسپولیس ارتزاق می‌کند. پول در می‌آورد. طبق تعریف جهانی حق فوتبال و پرسپولیس را نمی‌دهد. آن را می‌خورد و تازه برایش حاشیه می‌سازد و رجز می‌خواند. رادیو و تلویزیونی که ملی هستند ولی با حرف‌ها و سیاست‌های شان در قبال پرسپولیس، بخش کثیر این ملت را آزار می‌دهند و راستی خسرو والی زاده در باره مخاطبان رادیو چه فکر کرده است که می‌گوید چون مخاطبان خواستند، صحبت‌های یحیی پخش نمی‌شود!! این مخاطبان که بودند. هوادار استقللال یا کسانی که مامور شدند که زنگ بزنند تا این حرف سند داشته باشد؟
ایا هوادار پرسپولیس این را خواسته است؟ آیا هواداران پرسپولیس اکثریت مخاطبان را تشکیل نمی‌دهند؟ نظر اکثریت هیچ ارزشی ندارد؟ اصلا یحیی اگر برایش مهم بود که صدایش را پخش کنید که نمی‌گفت با شما صحبت نمی‌کند. گویا غیر از خدا کسی حریف شما نیست. پس شما را به همان خدا وا می‌گذاریم و خودمان می‌رویم سراغ قهرمانی و گلات.

 

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.