تیم‌هایی دم از فوتبال پاک می‌زنند که در قهرمانی‌های‌شان حرف و حدیث بسیار استرقیبان حسود

0 20
تیم‌هایی دم از فوتبال پاک می‌زنند که در قهرمانی‌های‌شان حرف و حدیث بسیار استرقیبان حسود

شیوا دورانگر – خبرنگار: درست مثل تمام ۴ فصل گذشته، با اتهام‌های پوچ و حرف‌های بی‌اساس سعی دارند موفقیت‌های پرسپولیس را زیر سوال ببرند.

کسب گلات قهرمانی برای رقبا چنان سنگین و جانسوز بوده که به‌سختی می‌توانند آن را بپذیرند و عجیب نیست اگر می‌بینیم از سر حسادت و کینه‌توزی به چنین فلاکتی افتاده باشند که دیگر علنی عقده‌های‌شان را فریاد بزنند. گرچه تماشای موفقیت رقیب برای هیچ‌کسی آسان نیست و طبیعی حریفان پرسپولیس از این‌ همه حماسه سازی ناراحت باشند. بالاخره چند سال است سرخپوشان اجازه نداده‌اند دست آن‌ها به هیچ جامی برسد و هضم این موضوع سخت است. اما اگر تیمی به خود و توانایی‌هایش ایمان داشته باشد رقابت را در فضایی سالم دنبال می‌کند و به‌جای سبک شمردن قهرمانی رقیب سعی می‌کند خود را قوی‌تر کرده تا پیشرفت کند. رفتاری که نوید کیا و شاگردانش بعد از واگذاری قهرمانی به پرسپولیس انجام دادند و شاهد بودیم که آن‌ها در کمال احترام این شکست را پذیرفتند و از گفتن اینکه پرسپولیس از آن‌ها بهتر و قوی‌تر بوده ابایی نداشتند که این نشان می‌دهد سپاهان با نویدکیا رویکرد متفاوتی را نسبت به سال‌های گذشته در پیش‌گرفته و باید به داشتن چنین رقیب جنتلمنی احترام نهاد‌. البته فضای رسانه‌ای این باشگاه همچنان آلوده به تهمت‌های نارواست و همچنان برخی‌ها از داخل این باشگاه سعی می‌کنند با نفرت پراکنی بین طرفداران 2 تیم نفاق ایجاد کنند. اما همین‌که مربی یکی از چند تیم اول این فوتبال تصمیم گرفته در مسیر درست با پرسپولیس رقابت کند جای خوشحالی دارد. قطعا سپاهان از این اتفاق سود خواهد برد که این تکرار قهرمانی برای پرسپولیس را سخت‌تر می‌کند. به‌هرحال در همه این سال‌ها رقبا به‌جای یافتن اشتباهات خود فقط دنبال تخریب پرسپولیس بودند بلکه ناکامی‌های خود را توجیه کنند و همین رفتارهای آماتورگونه باعث شد تا سرخ‌ها در اوج مشکلات و اختلافات برای قهرمانی انگیزه داشته باشند. حال نیز آنهایی که برای کمرنگ جلوه دادن قهرمانی پرسپولیس به دروغ و تهمت متوسل شده‌اند خیال نکنند که توانستند دستاوردهای ۵ ساله این باشگاه را با یک‌مشت اراجیف تکراری زیر سوال ببرند و فقط با برخی رفتارهای زننده خودکم‌بینی و حقارت خود را بیش از قبل ثابت کردند.
۵ سال متمادی است که پرسپولیسی‌ها قهرمان لیگ می‌شوند و رقم زدن چنین دستاوردی کار هر تیمی نیست. همین استمرار و تلاش برای در اوج ماندن خود به‌تنهایی گویای شایستگی‌های یک تیم است و این چیزی است که تمامی کارشناسان بی‌طرف و اهل فن فوتبال ایران و حتی برخی بازیکنان سابق رقیب ازجمله محمد تقوی و پیروز قربانی به آن اذعان داشته و دارند. حالا این وسط چند پیشکسوت معلوم‌الحال رقیب برای گرفتن لایک و فالوئر حرف‌های هوادار پسند می‌زنند که چه بشود؟ اگر به مقام سومی‌تان افتخار می‌کنید، پس چرا عین اسپند روی آتش به جلز و ولز افتاده‌اید؟ و برای این جام‌های فلزی بی‌ارزش که به‌زعم خودتان با کثافت‌کاری به‌دست‌آمده این‌همه هزینه می‌کنید؟ اتفافا هواداران پرسپولیس بیشتر از سال‌های قبل از قهرمانی لذت بردند و به این افتخار کردند که تیم محبوب‌شان با آن‌همه کارشکنی و ناعدالتی سرخم نکرد و جنگید. کارشکنی‌ها علیه پرسپولیس آنچنان زیاد بود که نه در پس پرده که علنا برای این تیم می‌زدند.
برای درک بهتر این موضوع شما را ارجاع می‌دهم به دربی رفت لیگ. این بازی چرا و به مصلحت چه تیمی به تاخیر افتاد؟ لازم به تکرار نیست یادآوری کنیم که سرپرست استقلال زمانی که پرسپولیسی‌ها در قطر بودند پاشنه در فدراسیون را از جا درآورده بود و اعضای این تیم چقدر مصاحبه می‌کردند تا سازمان لیگ را تحت‌فشار بگذارند و دست‌آخر به هدف خود رسیدند و حتی با تهدید کاری کردند که پرسپولیس قبل از دربی ابتدا دیدارهای معوقه‌اش را به انجام برساند تا مصدومان تیم‌شان به این بهانه به دربی برسند. اما تاریخ فراموش نمی‌کند در دور برگشت سازمان لیگ چطور درخواست مشابه پرسپولیس را چه راحت نادیده گرفت. کثافت‌کاری این است که یک باشگاه به‌جای سازمان لیگ مسابقات را برنامه‌ریزی کند. کثافت‌کاری این است که بازیکنان یک تیم هواداران فوتبال را کتک بزنند و محروم نشوند. کثافت‌کاری این است که مربی یک تیم به وزرا و مسوولین فدراسیون اتهام بزند اما حتی تذکر هم نگیرد. کثافت‌کاری این است که یک تیم را به بها سقف قرارداد محدود کرده و ستاره‌هایش را فراری دهند، اما برای رقیبش چند عضو متمول و اقتصادی بگذارند و اجازه دهند که بازیکنانش را به قیمت چند برابر کردن دستمزدشان حفظ کند. کثافت‌کاری این است که ۱۵ تیم از جذب بازیکن خارجی منع شوند، اما یک تیم با دور زدن قانون با مدافع کرواتش که فسخ کرده دوباره قرارداد ببندد. کثافت‌کاری این است که آدم اجیر کنی تا به اتوبوس حریف نارنجک بزنند و …اگر از همه اتفاقات کثیفی که در این سال‌ها در پشت پرده برای زمین زدن پرسپولیس انجام گرفت قرار باشد بنویسم مثنوی هفتاد من کاغذ می‌شود اما فقط به ذکر همین بسنده می‌کنیم اگر دخالت‌ها نبود و رقابت در فضایی سالم انجام می‌گرفت پرسپولیس الان داشت ششمین قهرمانی متوالی‌اش را جشن می‌گرفت نه اینکه به خاطر اشتباهات پرشمار داوری جام پانزدهم را از دست دهد، آن‌هم با یک تفاضل گل ناچیز.
پرسپولیس حتی می‌توانست در لیگ سیزدهم قهرمان شود اگر به رسوایی تاریخی فولاد در ماجرای کارت‌های جعلی سربازانش رسیدگی می‌شود و آن هند معروف در اهواز به ثمر نمی‌رسید. نکته اینجاست در سال‌هایی که دست پرسپولیس از قهرمانی کوتاه بود رقبا این موضوع را دستاویز تمسخر قرارداده و به کثافت‌کاری‌ها و قانون‌شکنی‌های خود افتخار می‌کردند. آخرین قهرمانی استقلال را حتما خوب به خاطر دارید که با قلعه‌نویی به دست آمد و آن تیمی پرستاره‌ای که با دور زدن سقف قانون نقل و انتقالات بسته شد و در نیم‌فصل در انتقالی جنجالی فرهاد مجیدی را در حالی که لیست تیمش پر بود به خدمت گرفت. از اشتباهات عجیب‌وغریب داوران در هفته پایانی هم چیزی نگوییم بهتر است. یا از قهرمانی این تیم در دوره نهم که خود مدیرعامل این باشگاه آن را زیر سوال برد و گفته بود از داخل باشگاه به فلان کمک داور پیشنهاد رشوه داده بودند یا عیسی اندوی دروازه‌بان وقت ذوب را تطمیع کردند که با این جمله تکان‌دهنده از سوی امیررضا واعظی آشتیانی همراه بود که سومی که استقلال در فصل 89-88 پاک‌ترین و بی‌مساله‌ترین عنوان استقلال در آن سال‌ها بوده است. این که دیگر حرف ما نیست و مدیرعامل سابق خود این باشگاه گفته است. حتی اگر بنا باشد به سبک و سیاق استقلالی‌ها قهرمانی‌های یک تیم را به حاکمان دولت ربط دهیم، می‌توان گفت استقلال همه جام‌های لیگ برتری‌اش را در دولت دوازدهم و زمان ریاست محمود احمدی‌نژاد و محمود گودرزی به دست آورده که علاقه شدیدی به این تیم داشت. ولی نسبت دادن قهرمانی یک تیم به فلان نهاد و مسوول حرف خنده‌دار و بی‌ربطی است. چون به‌طور مثال پرسپولیس در دوره همین گودرزی که طرفدار استقلال بود یک جام آورد اما استقلالی‌ها برای اینکه موفقیت‌های پرسپولیس را کمرنگ کنند با وارونه جلوه دادن حقیقت جام‌های این باشگاه را ب سلطانی فری نسبت دهند که در دوران حضورش بیشترین محدودیت و فشار روی پرسپولیس بود.چه درزمینهٔ جذب بازیکن و چه در ارتباط با مسائل مالی و مدیریتی که جدایی دو مربی خارجی موفق و یک دوجین ستاره اسمی نمونه‌ای از آن است. از جنگ و جدل‌های مدیریتی و تغییرات متعددی که این تیم روی نیمکت و هیات مدیره داشت چیزی نگوییم بهتر است. برای بهتر فهمیدن موضوع کافی است فقط بازیکنان 2 تیم را در سال‌هایی که پرسپولیس قهرمان شده مقایسه کنید تا بهتر متوجه شوید که کدام تیم پرستاره‌تر بوده است.
فرض بگیریم پرسپولیس تحت حمایت وزیر در این ۵ دوره قهرمان شده باشد، حالا سوال اینجاست در آسیا هم وزارت و فدراسیون از این تیم حمایت می‌کرد؟ یا شیخ سلمان نتایج را برای این تیم مهندسی می‌کرد که 2 بار به فینال رسید؟ توجه داشته باشید که پرسپولیس یک‌بار با پنجره بسته و در بار دوم وقتی ۷۰ درصد نفرات خود را تغییر داده بود به فینال رسید،آن‌هم در شرایطی که ای اف سی در حکمی سختگیرانه آل کثیر را در آستانه بازی حساس نیمه‌نهایی محروم کرده بود. افتخاری که هیچ‌کدام از مدعیان پوشالی لیگ موفق به انجام آن نبوده‌اند.
همین استقلال حتی در لیگ با وجود اینکه همه ابزارهای قهرمانی در اختیارش بوده است نزدیک به ۱۰ سال است در حسرت جام است. آن‌ها هر فصل گران‌ترین تیم را بسته اما آن‌قدر حوصله نمی‌کنند که پای بد و خوب تیم‌شان مانده و در میانه‌های هر فصل دست به تغییر زدند. به اسامی مربیانی که به این تیم آمده‌اند اگر نگاهی بیندازید خواهید دید که جزو محبوب‌ترین‌های این باشگاه بودند، از قلعه‌نويی و منصوریان گرفته تا فکری که با برنوشته و روزشمار از آن‌ها استقبال شد، اما باحیا کن و رها کن بدرقه شدند.
حتی به شهری که شیر ژرمن لقب دادند اتهام دلالی زدند که البته بیراه هم نبود و او چند بازیکن بی‌کیفیت و مصدوم را به تیم آورد. اتفاقا در زمان ‌همین مربی استقلال یک قهرمانی را در سوپر جام از دست داد، مثل قلعه‌نویی که از ترس رویایی با پرسپولیس تیم سپاهان را در رختکن قایم کرد تا قهرمانی در لیگ نوزدهم را از دست دهد. در زمانی که برانکو تیمش را برای آن دربی مهم آماده می‌کرد شفر در رسانه‌های اروپایی مشغول تحلیل و تفسیر جام جهانی ۲۰۱۸ بود و آن‌قدر دیر تمرینات استقلال را استارت زد که این تیم در طول فصل با مشکل بدنسازی رو به رو شد و قهرمانی را خیلی زود از دست داد. اتفاقا این موضوع به دست گل محمدی که آن زمان سرمربی پدیده بود در هفته بیست و هفتم اتفاق افتاد. استقلال قهرمانی فصل قبل جام حذفی را هم به خاطر حاشیه‌سازی و قهر مجیدی از دست داد. یا تراکتور که به خاطر اشتباهات متعدد زنوزی از ریخت‌وپاش فراوان بهره‌ای نبرد و به خاطر حواشی متعددی که از سمت مدیریت بعد از بازی با سپیدرود به تیم تحمیل شد از کورس قهرمانی در لیگ خارج شد.
این‌ها بخشی از اشتباهات رقیبان پرسپولیس در این سال‌ها بوده که باعث شده آن‌ها قافیه را به پرسپولیس ببازند و اگر پرسپولیس در این سال‌ها بر فوتبال ایران حکمرانی کرده بخش زیادی از آن نتیجه حواشی و ضرباتی بوده که این تیم‌ها به خود زده‌اند که آخرین نمونه آن خیانتی بود که برخی بازیکنان استقلال به محمود فکری کردند و باعث شدند تا این تیم در نیم‌فصل در حالی که هفته‌ها در صدر بود از کورس قهرمانی عقب بیفتد.

اخبار و مطالب مرتبط

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.