جلسه شبانه هیات‌مدیره با وزیر، نامه کناره‌گیری سمیعی را علنی و حاشیه‌ها را در پرسپولیس داغ کردزخم کاری استعفا

0 60

بازیکنان پرسپولیس که جام قهرمانی پنجم (پیاپی) را بالا بردند نوشتیم به نظر باز هم باید منتظر تغییرات مدیریتی پرسپولیس بود.
این را از دو جهت مطرح کردیم. یکی رسمی که از سال از سال 1379 بنا گذاشته شد و هر بار که پرسپولیس قهرمان لیگ گردید، مدیرعامل وقت به نوعی توبیخ و برکنار شد. در 21 سال گذشته هیچ یک از مدیران عامل باشگاه پرسپولیس دو قهرمانی در لیگ را ندیده است.
مطلب دیگر خبرهایی بود که از جانب خود جعفر سمیعی به گوش می‌رسید. این که از شرایط موجود هم خسته شده است و هم این که اصلا قرار نبود شکل کار این گونه باشد. او که از مدیران ارشد وزارت ورزش بود و انتظارش برای اینده قرار گرفتن در مسوولیت‌های بالاتر در ورزش یا خارج از ان بود، با این قول و قرار به پرسپولیس آمد که وزارت ورزش و جوانان برای حل و فصل انبوه مشکلات بر جای مانده از گذشته، یاری‌رسان باشد و چنین نبود. در واقع ظهور اندیشه رفتن از پرسپولیس برای قبل از این ها بود که انتخابات انجام شود تا حالا وی بخواهد دست وزیر را باز بگذارد. این حرف‌ها شاید برای بسیاری عجیب باشد ولی فشار کار در پرسپولیس و تعامل با بازیکنان و گل‌محمدی، با توجه به شرایط اثتصادی باشگاه، به شکل غیر قابل توصیفی، پرفشار بود و این در حالی است که پرسپولیس از هر سو آماج حملات گوناگون بود که با هدف دور ساختن سرخپوشان از گلات قهرمانی انجام می‌شد. اظهارات مدیرعامل پرسپولیس در جشن قهرمانی گویای فشاری بود که وی و مجموعه‌اش متحمل شده بودند.

*سمیعی به چیز دیگری فکر می‌گرد، جور دیگری شد
در آن مقطع کسانی که از موضوع اطلاع داشتند کاملا مخالف رفتن سمیعی بودند چون وی هم سررشته امور را در دست داشت، هم مورد وثوق هواداران بود و هم کادر فنی با او به تعامل و یک شناخت متقابل هر چند شکننده رسیده بود. پرسپولیس زمان کمی داشت و نفر جدید تا جا می‌افتاد زمان از دست می‌رفت. سمیعی به این ترتیب نقل و انتقالات را شروع کرد. در این شرایط انتظار می‌رفت، جلسه روز شنبه حاوی خبرهای خوب هم باشد ولی در نهایت از این دیدار عطر رفتن و تغییرات به گوش رسید و نگرانی‌هایی که در شبکه‌های اجتماعی شاهدش بوده‌ایم. در این میان بعضی هم مطرح کردند که سمیعی چون اطلاع یافته است که سجادی برای پرسپولیس نفرات جدیدی را در نظر دارد، پیش دستی کرده است تا به تعبیری دست مسوولان جدید را باز بگذارد. شاید این گفته حقیقت داشته باشد ولی با قاطعیت می‌توان گفت، سمیعی اگرواقعا از ته قلب بخواهد برود، دلایل مختلفی دارد که به بعضی از ان ها اشاره کردیم و شاید این آخری، آخرین ان ها باشد. به هر حال در روزگاری که افراد به صندلی‌ها می‌چسبند و برای حفظ آن پیش هر کسی دخیل می‌بندند، این هم یک مدل از رفتار است که شاید در ایران عجیب باشد.
در این میان یک مساله را نمی‌شود نادیده گرفت. این که کاملا حس می‌شود که جعفر سمیعی برای آینده مدیریتی خود، برنامه‌های دیگری دارد که اصلا شاید در حوزه ورزش و فوتبال نباشد. او به نظر دورنمای دیگری داشت وحالا به نظر در مسیر دیگری غیر از ان چه فکر می‌کرد قرار گرفت.
از سوی دیگر درباره او گفته می‌شود که ارتباط نزدیکی با سیستم اقای رییسی دارد و در انتخابات نیز در جرگه همراهان او بوده است. پس این طور نیست که اگر بخواهد بماند، نتواند و همه چیز در گرو تصمیم وزارت باشد.

*خریدن زمان برای ارزیابی جدیت سمیعی یا واکنش افکار عمومی؟
البته در این جا بحث فقط بر سر جعفر سمیعی نیست. چون گفته می‌شود که سید مجید صدری، رییس هیات مدیره نیز بحث استعفای خود برای باز گذاشتند دست وزیر را مطرح کرده است ولی این مساله به طور جدی مطرح نبود و از طرفی، او دلایل دیگری که درباره سمیعی مطرح شد را ندارد و به نظر که اماده است به کار خود در پرسپولیس ادامه دهد. به صورت کلی پذیرش استعفای اعضای هیات مدیره با سید حمید سجادی است ولی پذیرش استعفای سمیعی به عنوان مدیرعامل با هیات مدیره است. رییس هیات مدیره عنوان می‌کند که نامه‌ای مبنی بر درخواست استعفای سمیعی دریافت نشده است البته این مساله به شکلی مطرح نمی‌شود که بتواند آن را موضوعی تمام شده تلقی کرد. در این شرایط وزیر ورزش و جوانان، تلویحا موضوع را تایید کرده است.
وی می‌گوید: صحبت استعفای مدیرعامل پرسپولیس را شنیده ام اما فعلا تصمیم خاصی گرفته نشده است.
در این شرایط تحلیل می‌شود که سجادی می‌خواهد میزان جدیت سمیعی در این خواست را ارزیابی کند و البته معلوم است که در حال سنجش افکار عمومی هستند.
در این بخش هم مشخصا هواداران فارغ از این که طرح موضوع از سوی خود سمیعی بوده است، ضمن ابراز گلایه از وزیر، در بسیاری موارد مسوولیت هرگونه جدایی و تغییرات در پرسپولیس را وزیر ورزش و جوانان می‌دانند د رحالی که تیم های صنعتی بدون مشکلی از ناحیه وزارتخانه‌های مطبوع خود، بدون قید و بندها دست و پاگیر که مدیرعامل پرسپولیس را عاصی کرده است ترکتازی می‌کنند و این رفتار متناقض همه تحت هدایت یک دولت عجیب می‌نماید و ذهن هواداران را با سوالات بی‌پاسخ پریشان می‌کند.

*ترس سمیعی از بی رحمی فوتبال
سمیعی یک ترس هم دارد که شاید درباره ان صحبت نکند ولی این وجود دارد. او چه در گذشته و چه در زمان مدیریت خود به خوبی دیده است که مردم چه قدر سریع عوض می‌شوند و به اسم در اولی بودن پرسپولیس ناگهان فردی را که روی شانه‌های خود می‌برند ظرف چند ساعت زیر مشت و لگد الفاظ خود می‌گیرند.
او دیده است با کوچکترین تنش یا اولین اشتباه محکم است از فردی محبوب به چهره این منفور بدل شود که دیگر هیچ یک از خدمات وی دیده نشود.
او می‌داند که بخشی از افرادی که امروز می‌خواهند او را با خواهش و تمنا نگه دارند، ممکن چند صباح دیگر با یک ناکامی، یا یک بازی که دیگران راه می‌اندازند، با فریاد حیا کن، رها کن روبرو شود.
این رفتارها را قطعا به همه هواداران نسبت نمی‌دهند ولی خب از این مشکلات در جامعه ما زیاد است.
در واقع مثل این است که امروز از سمیعی می‌خواهیم نرود تا رسم و رسوم به فضاحت کشیدن او را به جا بیاوریم و بعد راهیش کنیم.
البته شکی نیست که اگر وی اکنون صحبت از رفتن کند به معنای وجود معایب و مشکلاتی است که باید ان ها را حل کرد. رفتن او در این زمان، به معنای ان است که بخش‌های معیوبی وجود دارد که افراد را خسته می‌کند و اگر دغدغه منافع شخصی نداشته باشند ممکن است، نخواهند ادامه بدهند.

*سوشا را کجای دل‌مان بگذاریم
در چنین شرایط بود که دیروز ناگهان خبر امد سوشا مکانی برای طلب خود، حکم توقیف اموال باشگاه را گرفته است. سند قضایی هم منتشر شد که این خودش جای بحث حقوقی و قضایی دارد. جالب این که خبر می‌گفت اموال پرسپولیس توسط سوشا توقیف شده ولی رای نشان می‌داد که اموال سوشا مکانی توقیف شده بود. این سند و خبر را اگر خود سوشا به رسانه ها داده باشد، رقتار تمسخر امیز است. چون در رای به باشگاه اعلام شده بود اگر سوشا مکانی اموال منقول و طلبی از پرسپولیس دارد ان را به وی پرداخت نکند چون آن ها به نفع شخص ثالثی که از سوشا طلبکار است و او را محکوم کرده است، توقیف است.

*کاندیداها، قطار قطار
و اما بر سر بحث قبلی خود برگردیم. سمیعی که هنوز نرفته و زیاد بوده اند مدیرانی که می‌خواستند بمانند و یک شبه برکنار شدند و آن‌هایی که می‌خواستند بروند و چند ماه ماندند. سمیعی در حال حاضر مدیرعامل است هر چند دیالوگ رییس هیات مدیره پالس‌هایی می‌دهد. او گفته است: فعلا که سمیعی مشغول فعالیت است. قطعا اگر وی چنین تصمیمی هم داشته باشد، با هیات مدیره و وزیر ورزش هماهنگی‌ لازم را انجام می‌دهد.
حالا اگر سمیعی برود چه کسی جای او را می‌گیرد؟ خیلی زود فهرست بلند و بالای ارایه شد. علی اکبر طاهری که تا بود فشار هواداران روی او زیاد بود و بعدها همه می‌گفتند او برگردد از نام های مطرح شده بود. او البته بازنشسته است. ولی گرشاسبی هم بازنشسته بود. یعنی اگر قراباشد کاری انجام شود شدنی است. نام دیگر حبیب کاشانی بود. هواداران با او هم رابطه خوبی دارند. استثنائا تا این جا هنوز نام محمد دادکان مطرح نشده است. البته نزدیکترین نفر به این مسوولیت نزدیکترین نفر به صندلی است. یعنی خود صدری که ممکن است برای مقطعی سرپرست شود. البته از این نام ها در روزهای اینده زیاد مطرح خواهد شد. مثلا یک دفعه دیدید اسم اذری جهرمی هم وسط امد ولی اصلا اجازه بدهید ببینیم سمسعس خواهد رفت یا متقاعد بع ادامه کار با تمام مشکلات می‌شود.

 

 

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.