از بازگشت شجاع تا رفتن مطهری به سایپا؛ اخباری بر هم زدن تمرکزهمیشه از یک شایعه شروع می‌شود

0 32

همیشه با شایعات شروع می‌شود. ابتدا حرفش را می‌زنند و بعد اتفاق می‌افتد. هر چه که می‌خواهد باشد. برای پرسپولیس که این‌طور بود. می‌خواست رفتن برانکو باشد یا علیپور یا شجاع خلیل‌زاده. ابتدا حرف و حدیثش راه می‌افتد. پرسپولیس و هر آنچه که به پرسپولیس مربوط می‌شود هم آخر جذابیت است. سال قبل هم این‌طور بود. عملکرد عالی پرسپولیس بازیکنانش را در تیررس قرار داد. این بار هم به نظر چنین خواهد بود پس لازم است درباره‌اش سخن بگوییم و هشدار بدهیم. باشگاه هم حتما این را به خوبی می‌داند که هشدار بی‌جایی نیست.

*خاطر آسوده‌ای که ناراحت است
مساله این است که پرسپولیس به ویژه بعد از جذب نفرات جدید در نیم فصل، به یک تیم کامل بدل شده است. یک سر و گردن از خودش بهتر شد و باز بهتر می‌شود. این مساله به قدری چشمگیر بود که بعد از نتایج تیم الریان در هفته‌های پایانی لیگ ستارگان قطر، صعود از گروه را امری بدیهی تلقی کردیم. این حس نه از دست‌کم گرفتن حریفان که از بابت سطح فوتبال پرسپولیس و شخصیتی است که در کل مجموعه وجود دارد. البته هنوز تا پایان بازی‌های این مرحله، کار دشوار داریم ولی واقعا انتظار این است که پرسپولیس قبل از بازی‌های آخر کار صعود را یکسره کند.
اما این خاطر آسوده، این روزها ناراحت است. ناراحت از احتمال تکرار تجارب قبلی که با شایعات جدایی شروع شده بود. ما در پایان این بازی‌ها فقط از گروه صعود می‌کنیم. قهرمان نمی‌شویم. قهرمانی در لیگ قهرمانان فرایندی است که برای تحقق ان باید مجموعه‌ای از اتفاق‌ها روی بدهد باید به قدری توان داشته باشی که با بروز مشکل سطحت از قهرمانی پایین‌تر نیاید. گاهی یک مساله کوچک که اصلا به حساب نمی‌آید تمام فاصله با قهرمانی است. این فاصله می‌تواند برگزاری بازی بی موقع برابر سایپا قبل از سفر ژاپن و لغو بازی با ذوب‌آهن قبل از سفر به قطر با همکاری هواداران خود پرسپولیس(!!) باشد یا محرومیت سیامک نعمتی قبل از فینال ۲۰۱۸ و شاید محرومیت آل‌کثیر و امیری در ۲۰۲۰.

یک قهرمانی که برای فوتبال ایران طلسم شده است به همین سادگی به دست نمی‌آید.

*از شایعه رفتن کنعانی‌زادگان تا سرمربی شدن مطهری

این روزها شایعات یکی، یکی از راه می‌رسند. تا دیروز صحبت از پیشنهادها برای کنعانی‌زادگان بود. آن‌که خلیل‌زاده بود به همان سادگی رفت که دیدیم. این یکی که در پرونده‌اش به هر حال سابقه‌ای وجود دارد. البته مشکلی نیست. هر آمدنی یک رفتنی دارد ولی هر رفتنی باید یک آمدنی داشته باشد. شجاع باید می‌رفت تا معلوم شود که پرسپولیس جای او را پر می‌کند ولی او دیگر بدون پرسپولیس و همبازیانش دیگر بی همتا نخواهد بود. بد ماجرا فقط این بود که رفتنش با یک آمدنی همراه نشد و این خلاء زمانی ضرر رساند هر چند که خداحافظی سیدجلال بعد از فینال آسیا را منتفی کرد.

پس اگر قرار است کاری انجام شود باید جنبید. می‌خواهد توافق با کنعانی‌زادگان باشد یا انتخاب و توافق با جایگزین او. البته فرجی را گرفته‌ایم. کامیابی‌نیا هم در دفاع میانی خوب‌تر از بسیاری نشان داد ولی به هر حال کنعانی که برود یک نفر در قواره فیکس شدن باید بیاید. فراموش نکنیم که سوپرمن پرسپولیس هم قرار نیست تا ابد بازی کند.

در این اوضاع و احوال، حالا شایعه سرمربی شدن مطهری در تیم‌های دیگر بر سر زبان‌ها افتاده است. او قطعا از نظر فنی این شایستگی را دارد ولی در این زمان حتی شوخی‌اش هم جالب نیست.
دیگر همه می‌دانیم که یحیی گل‌محمدی چقدر به او میدان می‌دهد. چندی پیش هم صحبت از این بود که یحیی به نوعی در حال مطرح کردن و برجسته کردن مطهری است تا فضا را برای معرفی او به‌عنوان یک سرمربی در دیگر تیم‌ها و شاید روزی برای همین پرسپولیس فراهم کند. مطهری هم که با ان مصدومیت به حق خودش در فوتبال به‌عنوان یک بازیکن نرسید بسیار تلاش کرده و وقت گذاشته است تا به عنوان یک مربی به جایگاهی که می‌خواهد برسد و استحقاقش را هم دارد ولی مساله این است که او در گروه فعلی برای یحیی بیش از یک دستیار است. جدای از نقش او در مسایل فنی، مطهری به نظر برای یحیی یک ساحل امن است که می‌تواند در آن‌جا احساس راحتی و امنیتی کند. ارتباط این ۲بیش از یک سرمربی و مربی است، احترام و اعتمادی که گل‌محمدی نسبت به مطهری دارد باعث شده است بسیاری مواقع در مواجهه با مشکلات عنان بعضی امور را به او بسپارد و حتی توصیه‌های شخصی او را بپذیرد. آن‌ها که یحیی گل‌محمدی را خوب می‌شناسند به خوبی می‌دانند که چه آدم سفت و سختی است و به راحتی به کسی این گونه اعتماد نمی‌کند و به او اجازه نزدیک شدن نمی‌دهد و تازه همه این‌ها یک شبه به دست نمی‌آید. خوشبختانه قرارداد مطهری چندی پیش تمدید و اصلاح شد ولی به هر حال تجربه می‌گوید همیشه باید از شایعات ترسید.

*از ایران تا تمام آسیا، همه علیه ما
مساله این است که این بار نباید هیچ چیز را به اما و اگر واگذاریم. باید در سطحی از توان و آمادگی باشیم که با بروز مشکلات، محرومیت‌ها، بیماری کرونا و خلاصه از دست دادن بخشی از توان به هر دلیل، باز هم امکان رسیدن به فینال و کسب قهرمانی آسیا را داشته باشیم. بعد از غربال مرحله گروهی، در مراحل حذفی با شرایط سخت روبه‌رو خواهیم بود. تیم های عربی با صعود از گروه برنامه‌ریزی اساسی برای اواخر تابستان خواهند داشت و قطعا با تیم های متفاوت از آن چه این روزها می‌بینیم روبه رو خواهیم شد. حالا اگر قرار باشد ادامه این شایعات در پایان فصل با ریزش نفرات روبه‌رو شویم، به مشکل خواهیم خورد. هر فردی که در تابستان جذب خواهد شد باید برای رساندن تیم به سطحی بالاتر باشد و نه جبران نفراتی که جدا می‌شوند. در تمام بخش‌ها از بازیکن و کادر فنی گرفته تا کارمند، مدیر و عضو هیات مدیره باید با این فلسفه پیش برود و هر آنچه غیر از این حتی شایعه یا شوخی، یک تهدید قطعی است که باید با اقدام مقتضی در نطفه خفه شود. رسیدن به فینال این بار بسیار سخت‌تر خواهد بود و دیگر نمی‌شود برای سومین بار هم به فینال رفت و باز دست خالی بازگشت.
از سوی دیگر قهرمانی در لیگ برتر هم دشوارتر شده است اگر طرف حساب ما محمدرضا ساکت باشد که او بالاخره برای بیرون زمین برنامه دارد و سرشت آدم‌ها قابل تغییر نیست و فقط می‌ماند که متوجه بشویم یا نه. پس لازم است در اندیشه افزایش قوا باشیم و در صورت کسب قهرمانی پنجم، دیگر دبل هت‌تریک قهرمانی یک تکلیف اجباری خواهد بود، چون ۶برای پرسپولیس فقط یک عدد نیست. همه خوب می‌دانیم که قهرمانی پنجم هم برای بسیاری که حتی مشکل خاصی با پرسپولیس ندارند، یک بحران است، پس باید خیلی بیش از آنچه که تصور می‌کنیم، پر زور باشیم.

انتهای پیام/

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.