تغییر نام به پرسپولیس ده سال بعد از حکم دادگاهپرسپولیس ۲۴ عیار

0 24

ابراهیم فتاحی – خبرنگار: پرسپولیس، حالا در ثبت شرکت‌ها هم پرسپولیس است. شاید این موضوع که اقدام اخیر باشگاه در انجام این امر چه تغییری نسبت به قبل ایجاد کرده است برای بعضی مشخص نباشد یا بعضی تصور کنند تا کنون به اشتباه از تیم فوتبال پرسپولیس به اشتباه با نام پرسپولیس یاد می‌شد.
در توضیح ساده باید عنوان کرد که علامت تجاری و نام شرکت دو مقوله جدا از هم هستند. به عنوان مثال می‌توان به شرکت‌های تولید مواد شوینده به ویژه در کشورمان اشاره کرد که محصولاتی با علایم تجاری مختلف را بر اساس سیاست‌های فروش و بازاریابی به مشتریان معرفی می‌کنند در حالی که ممکن است هیچ محصولی حتی با نام خود شرکت نامگذاری شود.
در واقع تا پیش از این، یک شرکت ورزشی فرهنگی پیروزی در ثبت شرکت‌ها داشتیم که همزمان مالک برند یا همان علامت تجاری «پرسپولیس» و «پیروزی» بوده است و هنوز هم است. این شرکت می‌توانست و می‌تواند از علامت تجاری خود مثلا پرسپولیس در حوزه‌های مختلف مثل فوتبال استفاده کند. بر همین اساس تیم فوتبال این شرکت، پرسپولیس نام داشت ولی حالا نام خود شرکت هم به پرسپولیس تغییر یافته است. اهمیت این مساله می‌تواند از این جهت باشد که هواداران، حداقل بعد از این که نام پرسپولیس برگردانده شد، همچنان روی نام پیروزی حساسیت داشتند که به نظر گاهی مواقع کاذب بود. البته این حساسیت در دهه ۶۰ به درستی حساسیت برانگیز بود چون با فشار افراد غیر متخصص که قصد داشتند عملکرد ضعیف خود را با اقدامات شعاری و نمایشی نزد مسوولان بالادستی بپوشانند، اتفاق افتاد و جای نامی جامع، وزین، زیبا و مردم پسند چون پرسپولیس را گرفته بود.

*خصوصی سازی قبلی، بلایی که از بیخ گوش پرسپولیس گذشت
اهمیت دیگر این موضوع برای زمانی است که بحث واگذاری سهام چه به میزان خرد و چه به میزان کلان در میان باشد. چند سال قبل، در اواخر دولت محمود احمدی‌نژاد وقتی کار واگذاری سهام حتی به پای آگهی رسید، در همین روزنامه ناگهان به گافی بزرگ در آگهی مزایده اشاره کردیم که باعث شد آگهی که مثلا کلا افراد متخصص در ورزش، اقتصاد، برندینگ و مسایل حقوقی روی آن نظر داده بودند تغییر کنند.
در ادامه در آن مقطع دو سوال را را مطرح کردیم. اول این که آیا خریدار سهام پرسپولیس را می‌خرد یا سهام پیروزی را؟ دیگر این که آیا ممکن است باشگاه یا شرکت پیروزی فروخته شود و بعدا توسط دولت یا فردی در بخش خصوصی یک باشگاه و شرکت پرسپولیس هم راه‌اندازی شود؟ در آن زمان از این تناقض و عملکرد نسنجیده دولت به عنوان یک تهدید یاد می‌شد که ممکن است سنگ بنای دو شقه شدن هواداران پرسپولیس در آینده و افتادن آن ها از اکثریت را بگذارد و به این ترتیب، استقلال در اکثریت قرار می‌گرفت. نه تنها هواداران پرسپولیس، بلکه بسیاری فعالان حوزه رسانه هم در آن زمان متوجه نبودند که چه خطری پرسپولیس را مورد تهدید قرار می‌دهد و شاید تا همین حالا هم اگر این مطلب را نخوانند، ندانند چه اتفاقی در شرف وقوع بود. نکته کلیدی این بود که در آن زمان، هنوز اقدامی عملی برای تملک نام تجاری پرسپولیس توسط شرکت پیروزی انجام نشده بود و در عمل پتانسیل قرار گرفتن دو باشگاه پرسپولیس و پیروزی به موازات هم وجود داشت.

*تغییرنام به پیروزی در ۳۵ سال قبل
ماجرای پرسپولیس و پیروزی به قدری گسترده است و ابعاد حقوقی دارد که واقعا در کمتر از یک کتاب نمی‌توان مجموعه اتفاقاتی که روی داد را توضیح داد ولی در این مطلب به اختصار به گوشه‌هایی از آن اشاره می‌کنیم. پرسپولیس در اواسط دهه ۶۰ و به عبارت دقیق‌تر در سال۱۳۶۵ و در مقطعی که بین سازمان تربیت‌بدنی و بنیاد مستضعفان، دست به دست می‌شد ناگهان بعد از سال‌ها مقاومت هواداران و اعضای تیم با تغییر نام روبرو شد. بسیاری بر این باور هستند که در این امر محمد علی‌آبادی در مقطعی که در بنیاد، پست معاونت را بر عهده داشت صاحب نقش بود و اصولا در آن زمان چنین اقدامی نه در جامعه ولی بین مسوولان مایه فخر ومباهات بود. به هر حال یک روز از خواب بیدار شدیم و دبستان رفتین. از مدرسه بر می‌گشتیم که لابه‌لای حرف‌های بچه‌های مدرسه متوجه شدیم اسم پرسپولیس را، پیروزی گذاشته‌اند، هر چند هیچ‌گاه نشد که از این نام جدید استفاده کنیم.

*اولین خیز برای برگشتن نام پرسپولیس، بعد از قهرمانی در آسیا
در حالی که تغییر نام پرسپولیس با مقاومت سخت هواداران و اصرار تلویزیون همراه بود بخشی از نسل جدید هواداران بودند که گاهی به نام پیروزی، هوادار پرسپولیس می‌شدند و این جدال ادامه داشت. افرادی که به دنبال کنار زدن نام پرسپولیس بودند، مسایلی را دستاویز قرار می‌دادند که طرف‌های مقابل را وادار به سکوت کنند. گاهی آن را نامی پادشاهی می‌خواندند که حاصل درک پایین آن‌ها از مسایل تاریخی بود و گاهی آن را غرب‌گرایانه می‌خواندند که حاصل درک پایین از مسایل اجتماعی بود. بعدها، افرادی از این دست کار را تا جایی پیش بردند که برای ترساندن و وادار کردن افراد به شکوت برابر این مساله، موضوع را به خواست مقام‌های ارشد مملکتی نسبت می‌دادند. شاید قابل باور نباشد ولی چنین پدیده‌ای تا اواخر دهه ۸۰ هم وجود داشت. از جمله این که در جریان پیگیری‌های نگارنده از سوی مقام‌های رسمی ورزش به طور جدی مطرح شد که این خود باعث استعلام شفاهی و با واسطه از مراجع و نهادهای ذیربط شد و ایشان ادعاهایی از این دست دروغ بزرگ خواندند. در پی همین موضوع بود که مطلبی در روزنامه پیروزی منتشر کردیم و به آن افراد هشدار دادیم که اگر بار دیگر به آن روش متوسل شوند، خود باید پاسخ‌گوی نهادهای مربوطه شوند.
البته اولی خیز جدی برای برگاندن نام پرسپولیس فقط چند سال بعد از تغییر نام به پیروزی برداشته شد.
عباس انصاریفرد در این ارتباط در جریان مصاحبه‌ای چنین تعریف می‌کند: ما آن زمان در پرسپولس پیش رو بودیم. پرسپولیس بود که مقوله‌ای به نام فعالیت اقتصادی در فوتبال و اسپانسرینگ را به ورزش و فوتبال ایران آورد. البته در آن زمان افکار بسته‌ای وجود داشت که این قبیل امور را بر خلاف اصول می‌خواندند. از طرفی تلویزیون هم مدعی بود و پیامد همان شد پخش نشدن قهرمانی پرسپولیس در آسیا! بعداز آن قهرمانی بود که در قالب یک مراسمی که داشتیم می‌خواستیم برگشت نام پرسپولیس را اعلام کنیم ولی در نهایت با مسایلی که پیش آمد، این قضیه منتفی شد.

*شرکت پرسپولیس یک طرف و موسسه پیروزی طرف دیگر
در آن مقطع یک تدبیر دیگر جایگزین شده بود از اواخر سال ۶۹ برای این که نام پرسپولیس به کلی کنار گذاشته نشود یک شرکت به نام پرسپولیس تاسیس می‌شود. پیش از ۵۰ درصد سهام برای بخش خصوصی و اسماعیل وفایی می‌شود. ۴۹ درصد به طرفیت از سوی سازمان تربیت بدنی در کنترل عباس انصاریفرد می‌ماند و نیم درصد هم به فردی به نام منتظر موعود می‌رسد که گویا معرف وفایی بود و به این ترتیب حداقل سه نفر مورد نیاز تامین می‌شود. هدف این بد که این شرکت با نام پرسپولیس کار و تیم پرسپولیس که حالا پیروزی خوانده می‌شد را تامین کند ولی بعدها همه چیز شکل دیگری به خودش می‌گیرد و از سوی دیگر تیم فوتبال پرسپولیس هم با عنوان موسسه فرهنگی و ورزشی پرسپولیس به ثبت می‌رسد.
در سال‌های بعد از آن، اتفاقات زیادی از هبه سهم سازمان به اسماعیل وفایی و ورود حسن عابدینی به موضوع در حالی که با حسین محلوجی به به عنوان وزیر صنایع، معادن و فلزات موسسه پیروزی را در اختیار گرفته بودند، روی داد که رد حوصله این مطلب نیست.
نتیجه کلی ماجرا این شده بود که برند پرسپولیس به عنوان مالی مصادره شده به نام انقلاب و به نفع مردم، بدون دردسر و بی صرف هزینه برای خرید آن، خوش و خرم به دست یک نفر در بخش خصوصی افتاد ولی از آن جا که هیچ فعالیت و ادعایی وجود نداشت تا نزدیک به ۲۰ سال بعد از آن مشکلی ایجاد نکرد.

*مقاومت سخت برای برگرداندن مالکیت برند پرسپولیس
در اواخر سال دهه ۷۰و اوایل دهه ۸۰ وقتی مالکیت بر سر مالکیت باشگاه پرسپولیس و در واقع موسسه پیروزی بین سازمان تربیت‌بدنی، حوزه هنری و محلوجی و عابدینی بالا گرفته بود و اوضاع اعصاب خرد کنی را به وجود آوردهبود کمتر کسی حواسش به این بد که سال‌ها بعد این ماجرا به شکل دیگری نمود پیدا خواهد کرد.
از سال ۱۳۸۳ بود که توجه ما به سمت وجود مالکیت دوگانه بر نام پرسپولیس جلب شد و لی چند سال زمان لازم بود تا همه چیز با شروع اقدامات شرکت پرسپولیس و فعالیت در ورزش تحت این نام شکل جدی به خود بگیرد. آنها فعالیت را از غیر فوتبال شروع کردند تا کم کم جلو بیایند. پیگیری‌های ما پیوسته برای چند سال به در بسته می‌خورد و به همین دلیل هم‌زمان باجمع‌آوری مستندات، منتظر اقدامات تحریک آمیز اسماعیل وفایی بودیم. او فرد با نفوذ بود تا جایی که در هیات مدیره شرکت پرسپولیس افراد طراز اولی را کنار خود قرار داده بود. از سوی دیگر همیشه مانع اصلی برای برگرداندن پرسپولیس نه آن‌ها که خود مسوولان سازمان تربیت‌بدنی و مدیران باشگاه بودند. حبیب کاشانی در دوره اول مدیریت خود شاید در همراهی با آن‌ها، شاید هم بی اطلاع از اصل داستان در مقابل اصرارها برای استفاده ازنام پرسپولیس، برای اولین و آخرین بار درتاریخ باشگاه، نام پیروزی را درشت بر پشت پیراهن پرسپولیس زد ولی همین او بود که در دومین حضورش پرونده ادعای مالکیت برند پرسپولیس را باز کرد که در آن زمان همکاری‌های زیادی بین بخش حقوقی باشگاه و روزنامه صورت گرفت.

*بازگشت پرسپولیس بعد از ۲۵ سال
این دعوا بالاخره در اَمرداد سال۱۳۹۰ در دادگاه بدوی به نتیجه رسید. باشگاه پرسپولیس که نمی‌توانست علیه مسوولان سال‌های قبل سازمان تربیت بدنی، در زمان شکل گیری شرکت پرسپولیس طرح دعوا کند با پیگری دکتر شکری معاون حقوقی باشگاه و به توصیه یک وکیل ایرانی در سوییس، موضوع کنوانسیون پاریس را پیش کشید که بر اساس آن کافی بود به اثبات برسد که پرسپولیس قبل از سال ۱۳۷۰ وجود داشته است. البته الان همه چیز خیلی ساده مطرح می‌شود وگرنه کش و قوس‌ها بسیار زیاد بود.
در نهایت قاضی شعبه ششم دادگاه عمومی مجتمع قضایی شهید بهشتی رای به این داد که برند پرسپولیس به سازمان تربیت بدنی و در واقع تیم پرسپولیس اختصاص دارد.
کار به دادگاه تجدیدنظر کشید که در جریان آنمدیریت باشگاه تغییر کرد ولی محمد رویانیان نظر به اهمیت موضوع، وکیل پرونده را تغییر نداد تا به کار خدشه‌ای وارد نشود و در نهایت ۲۲ فروردین سال ۱۳۹۱ بود که دادگاه تجدید نظر هم نظر دادگاه بدوی را تایید کرد و پرسپولیس که دوباره همه عادت کرده بودند آن را پرسپولیس بخوانند حکمی در اختیار داشت که تلویزیون را هم مجاب به استفاده از این نام می‌کرد.

*ثبت علامت تجاری پرسپولیس به نام پرسپولیس بعد از ۵۰ سال
در آن زمان اقدام بعدی این بود که هر چه سریعتر با صورتجلسه مجمع عمومی باشگاه که در واقع همان وزارت ورزش و جوانان بود، شرکت ورزشی فرهنگی پیروزی(پرسپولیس) به شرکت فرهنگی ورزشی پرسپولیس تغیر یابد. در تمام این سال‌ها به شکل عجیبی برابر این مساله مقاومت شد. بارها در این باره مطلب نوشتیم و اعتراض کردیم ولی هر بار، کارها استارت نخورد متوقف می‌شد. تا این که در زمان مدیریت علی اکبر طاهری وی تصمیم گرفت حداقل علامت تجاری پرسپولیس و نشانی که در زمان محمد رویانیان رونمایی شده بود را پس از نزدیک به ۵۰ سال از شروع فعالیت رسمی پرسپولیس، در تمام شاخه‌های موجود و ممکن در ثبت علایم تجاری ایران، به نام باشگاه که خودش در ثبت شرکت‌ها پیروزی بود، به ثبت برساند.

*اقدام بعد از ۱۰ سال
با تمام این اوصاف در تمام این سال‌ها هواداران از ستاره بالای نشان تا حرف «e» در میان نگارش انگلیسی نام پرسپولیس را مورد حساسیت قرار می‌دادند غیر از این که چرا دولت‌ها اقدام به تغییر نام شرکت به پرسپولیس نمی‌کنند!!
این اتفاق حالا اتفاق افتاده است. این که چرا در تمام این سال‌ها چنین اقدامی انجام نشد قابل حدس زدن است ولی چه شد که اکنون شاهد این امر هستیم.
حالا جعفر سمیعی و بخش حقوقی او کاری را که همیشه به دنبالش بودیم، حبیب کاشانی آن را شروع کرد و بزرگترین قدمش را برداشت، رویانیان آن را به سرانجامی مطمئن رساند، علی اکبر طاهری به آن سر و شکلی داد که لازم بود، کامل و تمام کردند. حالا با پرسپولیسی طرف هستیم که کاملا پرسپولیس است. آن هم در آستانه دربی و گلات قهرمانی. اگر تیم پرسپولیس هم خودش باشد هم دربی و هم گلات برای ما است. فقط یک پرسپولیس با خلوص بالا و ۲۴ عیلر در زمین لازم است.

*علامتی که در گرو طلبکار است
و اما شاید برای یادآوری بد نباشد که علامت تجاری پرسپولیس از مدت‌ها قبل با حکمی که از سوی دادگاه صادر شد، در گرو و مصادره یکی از طلبکاران است. هر چند که این طلبکار بعد از انجام این امر، تا کنون اقدامی برای فشار بر باشگاه یا سوء استفاده از این امر نکرده است.

 

 

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.