حاج رضایی: مردم می‌گویند این 2 تیم را ببریم بعد به همه عالم ببازیمخیلی‌ها برای جایگاه پرسپولیس دندان‌ تیز کرده‌اند

0 67

مرضیه دارابی – خبرنگار: تیم‌ملی فوتبال ایران بعد از برد یک‌بر صفری که مقابل سوریه در ورزشگاه آزادی به دست آورد، امشب در دوحه به مصاف تیم‌ملی عراق می‌رود.

عملکردی که شاگردان اسکوچیچ در بازی اول مرحله نهایی مقدماتی جام جهانی داشتند چندان امیدوارکننده نبود و خیلی از کارشناسان نسبت به بازی‌های بعدی نگران هستند.

اگر به این استناد کنیم که بازی‌های اول در هر تورنمنتی اصولا سخت است، جدال با عراقی که هیچ‌وقت کار آسانی مقابل آن‌ها نداشته‌ایم خیلی می‌تواند در ارزیابی وضعیت تیم‌ملی در این مرحله تعیین‌کننده باشد. ضمن اینکه امتیاز این بازی در ادامه خیلی به کارمان خواهد آمد. در خصوص بازی پیش روی تیم‌ملی و همچنین رقابت‌های لیگ برتر که قرار است بار دیگر از مهرماه استارت بخورد، با امیر حاج رضایی کارشناس باسواد فوتبال صحبت کردیم. گفت‌وگوی روزنامه پرسپولیس با این پیشکسوت و کارشناس بزرگ را در زیر می‌خوانید:

-برای سوال اول می‌خواهم بدون مقدمه بپرسم که ازنظر شما به جام جهانی صعود می‌کنیم؟

اعتقادی به پیش‌بینی ندارم. این تجربه سال‌هایی است که با فوتبال زندگی کردم. تصور بفرمایید که ما ۱۰ تا بازی باید انجام دهیم اما اکنون تنها یکی را بازی کردیم که همین یک بازی یک مقدار به ما نگرانی می‌دهد.

-همین بازی طوری نگران‌‌مان کرده که سوال اول را به یک پیش‌بینی اختصاص دادیم.

واقعا نمی‌دانم. ذات و ماهیت فوتبال به شکلی هست که قابل پیش‌بینی نیست. شاید این حرف تکراری باشد که فوتبال مثل خود زندگی است و نمی‌دانی واقعا چه اتفاقی خواهد افتاد. اگر مایلید کمی در مورد بازی قبلی صحبت کنیم. خبرهایی از درون تیم‌ملی به گوش می‌رسد که صحت‌وسقم آن با راوی است اما یک‌جور رهاشدگی در تیم‌ملی دیده می‌شد و بعضی از بازیکنان در مورد شرایط تیم، خوب صحبت نمی‌کردند. یکی از آن‌ها ناراضی بود و می‌گفت اگر می‌دانستم شرایط این‌گونه است، نمی‌آمدم. مساله اساسی که درواقع در مورد تیم‌ملی فوتبال وجود دارد و ربطی هم به فدراسیون و اصلا فوتبال ندارد این مساله کووید ۱۹ هست. ما مهرماه می‌خواهیم لیگ‌مان را شروع کنیم درحالی‌که در اروپا هفته‌های دوم- سوم- چهارم درحالی‌که برگزاری است، طبیعتا بازیکنانی که از داخل انتخاب می‌شوند به همین دلیل آمادگی آرمانی را ندارند چون در جریان مسابقه و بازی تدارکاتی نیستند. براثر این اهمال و کوتاهی، به همه‌چیز لطمه خورده، ما هم در مورد فوتبال صحبت می‌کنیم که به آن صدمه خورده است.

-این ناآمادگی و ناهماهنگی در بازی اول کاملا به چشم آمد.

اگر لیگ ما مرداد شروع می‌شد قطعا بازیکن آماده زیادتری داشتیم اما نکته مثبت اینکه ما در این بازی از ۱۶ بازیکن استفاده کردیم که ۱۲ بازیکن ما لژیونر بودند، ۴ نفر بیشتر از جمع داخلی‌ها نبودند، طبیعتا این برای تیم‌ملی خیلی مثبت بود. لژیونرها تمرین کرده و مسابقه داده بودند و این آمادگی را داشتند که در تیم‌ملی بازی کنند. چینش تیم‌ملی در نیمه اول خیلی بد بود به‌ویژه در دفاع، این را بین نیمه ترمیم کردند و شرایط یک مقداری بهتر شد. ما در طول تاریخ تقابل‌مان با سوریه و عراق، همیشه به مشکل می‌خوریم. یادم می‌آید قبل از انقلاب هم این‌ها در تهران مشکل‌ساز شدند زمان کیروش هم سوریه به ما 2 گل زد. عراق را اخیرا در بحرین شکست دادیم ولی در دوران کیروش یک تساوی خیلی سخت در جام ملت‌ها گرفتیم و یک‌بار با پنالتی در استرالیا بازی را دادیم. این 2 تیم همیشه برای ما دشوارند.

-تکیه خیلی از کارشناسان روی بازیکنان خوبی است که در اختیار داریم.

ما در دوران پرنعمت فوتبالی زندگی می‌کنیم، به‌واسطه داشتن بازیکنان خوب. در هر پستی سه بازیکن تاپ داریم که اسکوچیچ می‌تواند استفاده کند ولی نوع چینش با توجه به وضعیت حریف تاثیرگذار است که از آن 3 نفر چه کسی انتخاب می‌شود. تقریبا ۸ تا ۹ بازیکن از ترکیب اصلی مشخص هستند در دفاع میانی و دروازه‌بان این‌ها ثابت‌اند، در خط حمله هم کار مشخص است. در مورد چند بازیکن اما و اگر وجود دارد که در بازی با سوریه به چشم آمد. ما با حریف دیرینه و دست و پاگیری بازی داریم، اگر از این تیم عبور کنیم بازی ما مقابل 3 تیم دیگر خیلی آسان‌تر خواهد بود. نه از جهت فنی بلکه تاثیرات روانی 2 مسابقه، به خاطر سبقه ما با این 2 تیم. این‌ها تاثیرگذار هست و مردم ما هم‌چنین نظری دارند. من می‌شنوم که می‌گویند ما این‌ها را ببریم و به همه عالم ببازیم، اشکالی ندارد. ما با کره جنوبی بارها بازی کردیم، با لبنان کمتر ولی با امارات بیشتر. شکر خدا اولی را عبور کردیم، بازی با عراق هم جنبه روانی دارد، بازی دشواری است. باید بردی که در بحرین به دست آوردیم را فراموش کنیم. آن بازی به تاریخ پیوسته. امیدوارم بازی پیش رو را ببریم.

-انتخاب مهدی مهدوی‌کیا، آن‌ها در فاصله کم تا مسابقات، از این حیث که تیم المپیک سبقه جالبی در خصوص مربیان و نتایجش نداشته، کاری ریسکی بود. خیلی‌ها این تیم را مربی خراب کن می‌نامند، درعین‌حال که مهدی مهدوی کیا گزینه‌ای است که همه دوست دارند در شروع همکاری‌اش با فوتبال ایران خوب نتیجه بگیرد و بماند.

من از اینکه ريیس فدراسیون به سمت چهره‌هایی رفته که جامعه قبول‌شان دارد، خوشحالم. مهدی مهدوی کیا به دلیل سبک بازی و نوع رفتارش دوست‌داشتنی است و طبعا در تیم تاثیر مثبت دارد اما باید ببینیم آنچه که مهدوی کیا لازم دارد در اختیارش قرار می‌دهند یا نه. این اتفاق خوبی است اما یک مربی ابزار لازم دارد و بدون ابزارش نمی‌تواند جلو برود. من فکر می‌کنم این از شهامت و حس مسوولیت‌پذیری آقا مهدی بوده که این سمت را قبول کرده. شما یک نکته خوبی را اشاره کردی که تیم‌ملی امید مربی خراب کن است. اگر قبلا بگوویچ خراب می‌شد اشکالی نداشت ولی حیف است مهدوی کیا خراب شود. یک‌مرتبه تصمیم می‌گیرند یک مربی بیاورند، حالا یا خارجی است و یا داخلی، این داستان‌ها همیشه بوده، تیم‌ملی امید یک فرزند ناخواسته هست که سر آن بین کمیته ملی المپیک و فدراسیون همیشه بحث و گرفتاری بوده، این تیم مال هرکدام‌تان هست ساپورت شان کنید، از آن‌ها حمایت کنید. مربی یک عنصر خیلی مهم در یک تیم هست به‌ویژه اگر از حمایت جامعه خودش برخوردار باشد اما چندین آیتم هست که باید در اختیار یک مربی قرار بگیرد که با دانش و تجربه خودش آن تیم را رو به جلو هدایت کند. اگر این‌ها فراهم شود مهدوی کیا با آن تجربه می‌تواند به تیم امید و کلا تیم‌های پایه کمک کند. اگر این‌ها نباشد پیکان انتقادات روی سرمربی است و دفعه دیگر هیچ‌کدام از این چهره‌هایی که در حد مهدوی کیا هستند جرات ورود پیدا نمی‌کنند که اعتبارشان زیر سوال برود. امیدوارم که آقا مهدی موفق شود به دو دلیل، اول به خاطر تیم‌ملی و دوم خودش که فردی دوست‌داشتنی است.

-و برای تیم ما چه پیش‌بینی‌ای در لیگ آینده دارید؟ این تیم با مهره‌هایی که ازدست‌داده و مهره‌هایی که جایگزین کرده، می‌تواند قهرمانی متوالی ششم را هم به دست آورد؟

من اطلاعاتم رسانه‌ای هست، یک مقدار در صحت‌وسقم خبرها تردید دارم. چیزهایی که در نظرم قطعی است این است که یحیی گل محمدی لیاقت خود را طی 2 سال گذشته نشان داده اما بدون ابزار نمی‌تواند پیش برود. باید بازیکن داشته باشد. ابزار یک مربی بازیکنانش هستند، یک مربی اندیشه خود را به بازیکن منتقل کرده و بازیکن آن را در زمین اجرایی می‌کند. مربی اگر در یک تایمی از اندیشه خود راضی نباشد و بخواهد آن را تغییر دهد، باید ابزار لازم را در اختیار داشته باشد. گل محمدی بدون بازیکن و ابزار می‌شود شیر بی یال و دم و اشکم؛ مربی نمی‌تواند معجزه کند و باید بازیکنانی داشته باشد که جای رفتگان را پر کنند. بازیکن علاوه بر آنکه در ترانسفر شدن به دنبال ترقی است، درآمدی هم عاید باشگاه می‌شود، امیدوارم از محل همان درآمدها، پرسپولیس یار لازم را بگیرد که گل محمدی فقط نگران مسائل فنی باشد. پرسپولیس در جایگاهی قرارگرفته که خیلی‌ها برایش دندان ‌تیز کردند و از طرفی خیلی از هوادارانش هم نسبت به این تیم متوقع هستند. آن‌ها بعد از ۵ قهرمانی انتظار ششمین قهرمانی را هم دارند، باید به گل‌محمدی کمک کرد و بازیکنی که می‌خواهد باید جذب شود.

 

 

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.