زمان شفاف‌سازی درباره ساختمان پرسپولیس نرسیده است؟داستان مبهم واگذاری ۹۹ ساله

0 15

ابراهیم فتاحی – خبرنگار: تحریم‌هایی که این روزها مذاکرات برای کاستن از آن جریان دارد، در روزهای گذشته، فوتبال ایران را به هم ریخته و با یک آبروریزی تمام‌عیار روبرو کرده است و این جدای از آن قراداد باورنکردنی‌ای است که با ویلموتس بسته شد.

وضعیت عجیب و غریبی که پرسپولیس را هم درگیر خودش کرد. تحریم‌هایی که شاید برای بعضی محل کسب و کار باشد ولی آثار آن، می‌تواند هر عرصه‌ای را درگیر خود کند. پرسپولیس، خیلی پیش از این با مساله تحریم‌ها روبرو شده است و هنوز به پاداش آسیایی خود دسترسی ندارد. فدراسیون فوتبال هم در پی همین عدم دسترسی، پولی را قرض گرفت که نتیجه آن وضعیت روزهای اخیر شده است. از یک سو شستا باید سرمایه مربوط به سهامداران خود و حق کارگران را زنده کند و حالا با انواع الفاظ و عبارات مورد حمله قرار گرفته است و از سوی دیگر ساختمان فدراسیون در معرض تهدید قرار دارد هر چند آ‌ن‌ها که آن قرارداد را با ویلموتس بستند یا در آن نقش داشتند، این روزها خوش و خرم در کنار خانواده از مواهب دنیا لذت می‌برند و به ریش فوتبال و مردم می‌خندند. مواهبی که احتمالا خارج از ایران از آن بهره‌مند نمی‌شدند چون حداقل قواعدی بود تا دست و پایشان را ببندد. بعضی هم که بعد از آن قرارداد سوال‌برانگیز، دنبال قهرمان کردن تیم‌های خود هستند با هر ترتیب و بی‌قاعدگی‌ای که شده!

*بی‌اعتمادی به خاطر عدم صداقت فدراسیون و وزارت ورزش

در این ماجرا ۲ مطلب کلی وجود دارد. قطعا دعوای بین فدراسیون و شستا موضوع بحثی نیست که به پرسپولیس مربوط ‌شود. تمام بحث هم بر سر این مساله است. بر این اساس یک اشاره کلی کفایت می‌کند. فدراسیون در آخرین اطلاعیه رسمی خود، مدعی شد که بدهی خود به شرکت شستا را پرداخت کرده است. درواقع صحبتی که چندی پیش از سوی فدراسیون و وزارت ورزش و جوانان مطرح شد و گفتند مشکل حل شده و پول را داده‌اند نظر خودشان بود و نه واقعیت موجود. آن‌ها به شکل کاملا روشن با افکار عمومی، رسانه‌ها و به طور ویژه با هواداران پرسپولیس صادق نبوده‌اند. سوال این است که حالا چرا باید به اظهارات آن‌ها اعتماد کرد.

*توضیحات تکراری

فدراسیون در اطلاعیه خود اعلام کرده است که ۲ میلیون یورو را از شرکت پتروشیمی فناوران گرفته‌اند و درواقع به حساب ویلموتس واریز شده چون به پول‌های خود دسترسی نداشتند و این هم مصوبه ستاد مبارزه با تحریم بوده است. پس از آن نیز معادل این پول را ریالی و بر اساس قیمت ارز نیمایی پرداخت کرده‌اند، اما این مساله در دادگاه پذیرفته نشده و فدراسیون همچنان مقروض ۲ میلیون دلاری فرض شده است. اطلاعیه فدراسیون، بیش از این را نمی‌گوید. در چنین شرایطی محمدصادق درودگر، مدیر پیشین کمیته بازاریابی و اقتصادی فدراسیون، جزو نفراتی است که در صف اول دعوای لفظی و رسانه‌ای با شستا قرار دارد. گفته می‌شود وی از طریق شجاعی برهان و محمد دادکان که ارتباط نزدیک با شریعتمداری داشته و در وزارت کار، رفاه و امور اجتماعی مشغول فعالیت هستند، می‌خواسته مشکل را با شستا حل کند که این می‌توانست بهانه‌ای برای ورود دوباره به فدراسیون فوتبال شود ولی در این امر موفق نبود. واقعیت این است که در ماجرای شرکت شستا، جدا از پاسخگویی به سهامداران، به جهت سازمان تامین اجتماعی موضوع کارگران در میان است.

درودگر که در بخشی از صحبت‌هایش می‌پرسد؛ «مگر قرار است شستا از فوتبال نزول‌خواری کند؟» و در اقع شستا را در معرض چنین اتهامی قرار می‌دهد، در جای دیگری از صحبت‌های خود می‌گوید: «کی، ۲ رسانه سیاسی و یک نماینده مجلس به شستا حمله کردند که چرا حقوق کارگرها را می‌خورید؟ فکر می‌کردند قرار است این پول به حساب اسرائیل برود. نمی‌دانستند که این پول صرف فوتبال کشور شده است و در نهایت شستا ترسید و عقب‌نشینی کرد و برای حفظ صندلی خود این ماجرا را راه انداختند.»

این امر نشان می‌دهد وی در مراجعه به شجاعی برهان و دادکان با چنین مباحثی روبرو شده است. این که حساسیت‌ها زیاد است و کسی نمی‌تواند مانع روند کنونی شود.

*اعلام برائت شستا از اقدام علیه دلخوشی کارگران

و اما مساله اصلی برای هواداران پرسپولیس این است که این موارد چه ربطی به پرسپولیس دارد که پای آن را وسط کشیده‌اند. تنها تحلیل این است که وقتی این اتفاق برای اولین بار روی داد و نماینده قانونی شستا سراغ ساختمان پرسپولیس رفت، هدف این بود که جریان خبری به راه بیفتد که فدراسیون و وزارت ورزش را با فشار رسانه‌ای مجبور به تسویه بدهی خود کند. هواداران پرسپولیس این توضیح که ساختمان پرسپولیس به خاطر نزدیکی به فدراسیون انتخاب شد و ساختمان استقلال دورتر بود را یکی از مسخره‌ترین حرف‌هایی می‌دانند که تاکنون در توجیه اقدام‌ها علیه پرسپولیس مطرح شده است. اگر تصمیم‌گیری‌ها در شستا برای محافظت از منافع کارگران این‌گونه باشد باید نگران مسایل بزرگتر و مهمتر از این ۲ میلیون یورو بود.
به هر حال این یک اقدام کاملا اشتباه بود و شستا را در وضعیت سختی قرار داد. آن‌ها البته در آخرین موضع‌گیری رسمی خود اعلام کردند که با پرسپولیس کاری ندارند.

مهدی اسماعیلی، مدیر امور حقوقی و قراردادهای شرکت سرمایه‌گذاری تامین اجتماعی در پاسخ به شبهات مطرح شده در مورد ساختمان پرسپولیس اظهار کرد: طرح دعوا و مطالبه مبلغ ۲ میلیون یورو در مراجع قضایی علیه فدراسیون فوتبال صورت گرفته و شستا هیچ گونه مطالبه و تبعا دعوایی علیه باشگاه پرسپولیس نداشته است.

این اظهارات را می‌توان نوعی اعلام برائت از اقدام علیه پرسپولیس دانست. همان پرسپولیسی که شاید تنها دلخوشی اکثریت کارگرانی است که شستا قرار است نگران منافع آن‌ها باشد. یک تناقض که نظرها را به خود جلب می‌کند.

البته توضیحاتی که ارایه شد بیانگر آن نیست که علیه پرسپولیس اتفاقی نیفتاد یا نمی‌افتد. بله پرسپولیس طرف دعوا نبود ولی تبعات این دعوا پای آن را وسط کشید، باعث نگرانی هواداران شد و آن را به حاشیه برد. این در حالی بود که استقلال از این مساله دور نگه داشته شد و شستا نمی‌تواند از زیر بار این مساله شانه خالی کند.

*فدراسیون فوتبال و مشکلاتش هم به فهرست نگرانی‌های هواداران اضافه شد

با تمام این اوصاف طرف اصلی هواداران پرسپولیس فدراسیون فوتبال و وزارت ورزش هستند. چرا باید از میان تمام دارایی‌ها، ساختمان پرسپولیس معرفی شود؟ چه کسی این خط را داد؟ چرا سراغ سراغ هتل آکادمی و ساختمان پک نرفتند؟ چه کسی تضمین می‌دهد که این مسایل تکرار نشود؟ تازه اگر این بار راست گفته باشند که دیگر پای پرسپولیس و ساختمانش را در این ماجرا وسط نمی‌کشند.

از کجا بدانیم بار دیگر اتفاقی در فدراسیون فوتبال این شرایط را برای پرسپولیس به وجود نمی‌آورد. از کجا بدانیم از داخل خود فدراسیون دبه نمی‌کنند و به فکر تصرف ساختمانی نمی‌افتند که پرسپولیس خودش نیمی از پول آن را پرداخت کرده است؟

هواداران پرسپولیس کم دغدغه بدهی‌های بی‌پایان، پرونده‌های مفتوح و بسته شدن پنجره نقل و انتقالات را دارند؟ کم نگران هستند که چه افرادی با چه نقشه‌های پنهانی ممکن است سر از پرسپولیس درآورند؟ حالا هر روز باید نگران باشند که چه کسی در فدراسیون رییس و مسئول می‌شود. گو این که همین حالا با انتساب‌هایی که در حال روی دادن است کم نگران آینده و سلامت لیگ نیستند. اگر تا دیروز می‌گفتیم این سطح از نگرانی، زیاده‌روی است، آیا اکنون هم می‌توانیم به آن‌ها چنین بگوییم؟
هواداران پرسپولیس، حالا دیگر مجبورند فدراسیون، اتفاقات، انتساب‌ها، قراردادها و مسایل اقتصادی آن را هم به فهرست نگرانی‌ها اضافه کنند. این وضعیتی است که اتفاق افتاده است.

*ورود دادکان از طریق شریعتمداری

از چهارشنبه شب که اعلام شد موضوع ساختمان باشگاه حل شده است، طبیعی بود که هر کسی آن را محصول تلاش خود بداند. این در حالی بود که همان روز چهارشنبه هم به درستی معلوم نبود اصل ماجرا چیست و هیچ کس، حتی فدراسیون، باشگاه را در جریان دسته گلی که به آب داده شده بود قرار نداد و ابراهیم شکوری به عنوان سخنگوی باشگاه در کنفرانس خبری به این مساله اعتراض داشت که هیج ابلاغ و اطلاع رسمی صورت نگرفته است.

این اتفاقات در حالی بود که در وزارت کار، رفاه و امور اجتماعی مسایلی در جریان بود. نکته عطف ماجرا به دکتر محمد دادکان مربوط می‌شود. او یک ارتباط قدیمی با شریعتمداری وزیر دارد و مشاور عالی او در امور تربیت‌بدنی است. شجاعی برهان عضو سال‌های نه چندان دور هیات مدیره پرسپولیس نیز از مسوولان این وزارتخانه به حساب می‌آید. به نظر کسی بهتر از محمد دادکان که ساختمان‌ها در زمان او خریداری شد نمی‌توانست به ماجرا کمک کند. خبرها حکایت از ورود او به موضوع دارد و شاید اقدام او نه فقط کمک به پرسپولیس که درواقع لطف به شستا باشد. به هر حال اگر این مشکل، واقعا حل شده باشد، هیچ کس این کار را انجام نداده مگر این که ورود شخص دادکان به موضوع باشد. هرچند که او خود علاقه‌ای برای رسانه‌ای شدن موضوع ندارد و حتی ممکن است بنا بر مصالحی بخواهد این موضوع را منکر شود.

*دادکان: ساختمان ۹۹ ساله در اختیار پرسپولیس است

و اما دلیل لطف دادکان به شستا را از چه رو مطرح می‌کنیم؟ قبل از هر چیز باید بدانیم که شستا برای زنده کردن مطالبه خود نیازی به ساختمان پرسپولیس ندارد و ساختمان‌های دست‌به‌نقدتر دیگری هم وجود دارد.

شستا با دست گذاشتن روی ساختمان پرسپولیس خود را هم در وضعیت سخت و برابر مردمی قرار داد که هوادار پرسپولیس بوده و بسیاری از آن‌ها جزو بیمه‌شدگان تامین اجتماعی هستند. آن‌ها دولت را هم به دلیل درگیر بودن ۲ وزارتخانه با موضوع در شرایط سخت قرار دادند. ولی مهمتر از همه اینها شاید این مساله باشد که در صورت صحت ادعاها دست گذاشتن روی ساختمان پرسپولیس، فایده‌ای هم برای ایشان نداشت.

ساختمان‌های پرسپولیس و استقلال، وقتی خریداری شد دغدغه بزرگ این بود که اگر سند به نام خود باشگاه‌ها بخورد ممکن است توسط مدیران به باد داده شود. درواقع اگر این گونه شده بود، الان ساختمانی وجود نداشت که بخواهیم سر آن بحث کنیم. خب، هوادارانی که می‌گویند سند به نام باشگاه شود این را نمی‌دانند. دغدغه دیگر هم این بود که سند به نام فدراسیون هم می‌توانست وضعیت مشابهی را ایجاد کند. در آن زمان دادکان گفته بود تدبیری اندیشیده شده که نه اهالی فدراسیون، نه مدیران باشگاه، نه وزارت و نه طلبکاران نتوانند این ساختمان‌ها را از پرسپولیس و استقلال بگیرند. البته اتفاقات اخیر ناقض این سخن است ولی آیا ممکن است که شستا به کاهدان زده باشد؟ یعنی روی مالکیت ساختمانی اقدام کرده باشد که نتواند آن را در اختیار بگیرد؟
محمد دادکان سال‌ها قبل از این در گفتگو با رسانه هواداران پرسپولیس گفته بود این ساختمان‌ ۹۹ ساله در اختیار ۲ باشگاه قرار دارد. معنای این سخن آن است که هر کس این ساختمان‌ها را جای طلب بردارد باید تا پایان این مدت صبر کند. البته این‌ها احتمالاتی بر اساس گفته‌های دادکان است اما کم و کیف واگذاری ۹۹ ساله معلوم نیست.

فارغ از ماجرایی که روی داد به نظر می‌رسد زمان آن رسیده باشد که همه چیز خیلی شفاف برای هواداران توضیح داده شود. این پنهان‌کاری درباره وضعیت ساختمان معنی ندارد.

انتهای پیام/

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.