طرف حساب سازمان لیگ، شکوری نیست، هواداران هستندپرسپولیس را با همان یک چشم ببینید

0 14

ابراهیم فتاحی – خبرنگار: یک بازی ۶ امتیازی. یکی از آن جمله‌های کلیشه‌‌ای که وقتی قرار است از رقابتی حساس بین ۲ رقیب بسیار نزدیک به هم سخن بگوییم، آن را به کار می‌گیریم.

حساسیت‌ها به قدری بالا گرفته که سازمان لیگ را هم اسیر خودش کرده است تا حدی که رییس مسابقات لازم بداند در آستانه آن درباره چالش‌ها با پرسپولیس در مورد یک بازی دیگر، همین حالا صحبت کند.

برخوردهای حساب نشده‌ای فعلا بین ۲ طرف دعوا وجود دارد و حالا در آخرین واکنش، سازمان لیگ را از منظر مسوولان باشگاه در مظان اتهام قرار داده است. حساسیت بازی‌های پیش روی لیگ و تاثیر آن روی نتیجه نهایی رقابت‌ها، شرایط را برای مدیران فوتبال به این شکل درآورده است و حالا باید در ذهن خود تصور کنیم که چه به سر بازیکنان می‌آورد. در این میان شاید نگاهی به تمام این موارد مسیر را برای پیمایش بهتر روشن کند.

*چرا بازی ۶ امتیازی؟

بازی ۶ امتیازی کنایه از این مساله دارد که ۲ تیم رقیب به عنوان مثال امتیاز برابری دارند ولی این بازی می‌تواند صفر امتیازی هم بشود اگر کار به تساوی بکشد و ۲ تیم نسبت به قبل از بازی تغییری در وضعیت خود نسبت به حریف پیدا نکنند و این جاست که دیگر تیم‌ها از این شرایط سود خواهند برد.

در این میان دیدیم که بعضی‌ها از مسابقه پیش رو به عنوان فینال زودرس یاد کرده‌اند. این دیگر زیاده‌روی به نظر می‌رسد و دیدگاهی مسموم برای هر یک از ۲ تیم است.

ضیاء عربشاهی در این باره می‌گوید: پیروزی در این بازی همان‌قدر که می‌تواند هر یک از ۲ تیم را به سمت قهرمانی هُل بدهد به همان میزان می‌تواند مانع قهرمانی شود اگر موجب شود که تیم پیروز در باد قهرمانی بخوابد و بازی‌های بعدی خود را از دست بدهد. درواقع پیروزی در این بازی می‌تواند مانند ترمز عمل کند و باخت در آن اگر باعث ناامیدی نشود می‌تواند به موتور متحرک بدل شود. پس این بازی آخر دنیا نیست که در پایان آن چه به عنوان پیروز و چه به عنوان ناکام، کار را تمام شده بدانیم.

*حساسیت، استرس، عدم تمرکز و شکست

تعادل احساسات و مسایل انگیزشی، بخش مهمی از کار و دغدغه مربیان است که با توجه به دسترسی همگان به آخرین سطح اطلاعات، فرق بین مربیان را سبب می‌شود. البته این فاکتورها در یک تیم فقط در کنترل مربیان نیست. عوامل تاثیر گذار دیگر مثل رسانه‌ها هم هستند و در جایی مثل ایران، هواداران و فضای مجازی نقش مهمی دارند. به صورت معمول میزان حضور و تاثیرپذیری یک ایرانی و مثلا یک انگلیسی در فضای مجازی برابر نیست و به همین نسبت شرایط برای یک بازیکن ایرانی و انگلیسی متفاوت است.

حساسیت یک بازی و درک آن از سوی بازیکن می‌تواند به تلاش و تمرکز بیشتر وی بینجامد. این مساله می‌تواند به افزایش رسیدگی به خود و حتی کم کردن ارتباط‌ها با نزدیکترین افراد منجر شود. تاثیر مثبت این مساله در روز بازی نمایان می‌شود. حالا حساسیت اگر از حدی بالاتر برود و به بازیکن و مربی منتقل شود به استرس بدل می‌شود. استرس در وهله اول انرژی درونی را کاهش می‌دهد و بعد باعث کاهش تمرکز و افزایش عصبیت می‌شود. بسیاری از ما بدون هیچ تعارفی، همین بلا را به صورت مداوم بر سر تیم محبوب خودمان و بازیکنانش می‌آوریم والبته نمی‌توان خرده‌ای هم گرفت چون انتظار نیست که افراد متخصص در این حوزه باشیم و این بازیکن است که باید حواسش به این مسایل باشد. به صورت خلاصه این که بازی با سپاهان و نتیجه آن را بیش از آن چه که هست، حساس نکنیم.

*طرف حساب سازمان لیگ، شکوری نیست، هواداران هستند

و اما نتیجه همه حساسیت‌ها و استرس‌ها را این روزها در درگیری‌های لفظی مدیران باشگاه و فوتبال می‌بینیم. ابراهیم شکوری و سهیل مهدی به صورت مشخص از یکدیگر نام می‌برند و با کنایه یا مستقیم حرف خود را می‌زنند. در این میان عدم اجابت خواسته پرسپولیس از سوی سازمان لیگ، در حالی که همان را برای تیم‌های دیگر مانند استقلال انجام داده بود، آغاز چالش را رقم زد.

سازمان لیگ و سهیل مهدی هرچند سعی می‌کنند بحث منصرف شود ولی هنوز به این مساله پاسخ نداده‌اند که چرا در دور رفت تسلیم خواسته و فشار باشگاه استقلال شدند و ابتدا بازی عقب‌افتاده قبل دربی پرسپولیس انجام شد و بعد دربی ولی درست همین خواسته وقتی از سوی پرسپولیس مطرح شد نه تنها محقق نشد، بلکه با ادبیات تند و متخاصم با آن برخورد شد. به هر حال الان این سوال برای رسانه‌ها و هواداران پرسپولیس وجود دارد. سازمان لیگ حداقل کاری که باید می‌کرد عذرخواهی به خاطر عدم امکان ایجاد شرایط برابر بود. به نظر که این برخورد منطقی‌تر و سیاستمدارانه بود. اصلا فرض را بر این بگذاریم که ابراهیم شکوری نباید مساله را به آن شکل رسانه‌ای می‌کرد که البته در این باره هم اتفاق نظر وجود ندارد. مساله این است که طرف حساب سازمان لیگ و سهیل مهدی به عنوان رییس کمیته مسابقات، ابراهیم شکوری نیست. طرف حساب پرسپولیس، رسانه و هواداران هستند. سوال واضحی هم وجود دارد و پاسخش این همه آسمان و ریسمان بافتن و زدن به در و دیوار نیست. این جا که پای مسایل شخصی در میان نیست. صحبت از مردم است.

*اسم رمزهای خطرناک

سهیل مهدی در آخرین مصاحبه‌اش مطالبی را مطرح کرده که به نظر با رفتار سازمان لیگ جور درنمی‌آید. تمام آن حرف‌ها درباره تنگ آمدن وقت و بر هم ریختن برنامه‌ به خاطر کرونا و دیگران از تیم ملی تا کنفدراسیون را هم درست تلقی می‌کنیم. اصلا می‌پذیریم که در این شرایط بالاخره یکسری تیم‌ها مورد اجحاف قرار می‌گیرند و باید هم به آن گردن نهاد. اصلا از این موضوع هم می‌گذریم که چرا مثل اشتباهات داوری هرگاه که قرار است شاعر در تنگ آمدن قافیه اسیر می‌شود پرسپولیس باید قربانی این اجحاف بشود! شما هم حداقل قبول کنید این دیگر با کلفت کردن صدا نمی‌شود. حداقل یک ببخشید و عذر تقصیر خواستن، اوضاع را از این که هست بهتر نکند، بدتر هم نمی‌کند. بالاخره قبول کنید که الان از استقلال تمکین شده و حرف پرسپولیس روی زمین که مانده هیچ، یک چیزی هم بدهکار شده‌ایم. هر چه هم که دلتان خواست گفتید آن هم با اسم رمزهایی که در این فوتبال مفاهیم مشخص و برای هوادار پرسپولیس کد معلوم دارد. یک نمونه‌اش همین «تیم خاص». حالا هر قدر هم که منظور از آن احتمالا همه تیم‌ها باشد. بعد هم به شکلی صحبت کردن که گویی خواسته‌ای خارج از عرف مطرح شده است نوعی پروپاگانداعلیه پرسپولیس تلقی می‌شود.

*یک روز قبل از رویارویی با سپاهان ساکت

اگر این خواسته که اول بازی عقب افتاده انجام شود، خواسته نابه‌جا و خارج از عرف است که این چرا برای استقلال انجام شد. چرا سازمان لیگ در مقابل پرسپولیس آن را برای استقلال انجام داد؟!

حالا که این انجام شده است، چگونه سهیل مهدی در مصاحبه خود می‌گوید: «ما اصلا در این مباحث نیستیم که به حرف یک باشگاه خاص بخواهیم گوش بدهیم و صراحتا می‌گویم ‌شأن و شخصیت همه باشگاه‌های ما به یک اندازه قابل احترام است و ما موظف هستیم به همه این باشگاه‌ها به‌صورت یکپارچه و با یک‌ چشم نگاه کنیم و اگر اتفاقی افتاده نفع و ضرر آن را برای همه به یک اندازه درنظر می‌گیریم.» این چگونه با یک چشم نگاه کردنی است؟ الان این اسمش استقلال عمل است یا عمل برای استقلال؟

حالا از این همه حاشیه چه کسی سود می‌برد؟ جواب مشخص است؛ «سپاهان». مدیرعامل سپاهان چه کسی است؟ «محمدرضا ساکت». این اظهارات چه زمانی مطرح می‌شود؟ یک روز قبل از بازی با تیم ساکت!

حالا اصلا به توییت معاون اجرایی و سخنگوی باشگاه کاری نداریم. شما جای هوادار پرسپولیس.

راستی چه می‌شود که در همین مصاحبه با مجموعه این اتفاقات گفته می‌شود: «سازمان لیگ هم آنقدر کوچک نشده که بخواهد در جهت اهداف یک باشگاه کار کند یا نکند.» و بعد در جای دیگری می‌خوانیم؛ «منطق از جای دیگر به ما تحمیل می‌شود.»

اگر واقعا قرار بر همکاری برای مواجهه با شرایط غیرعادی کرونا و تاثیر آن روی برنامه‌های فوتبال است، بالاخره همه باید از خودگذشتگی کنند و قرار نیست فقط پرسپولیس تاوان ‌دهد و اگر هم قرار است یکسری حقوق به ناچار سلب شود، ادبیات و آداب خاص خودش را دارد. باز هم تاکید می‌کنیم طرف حساب فدراسیون و سازمان لیگ، نه شکوری و سمیعی و صدری، بلکه پرسپولیس و میلیون‌ها هوادار هستند و برای این هم امتیاز خاصی مطالبه نمی‌شود. فقط همان که برای همه وجود دارد. یادمان نرود پرسپولیس در این ۳ سال آخر ۲ بار به فینال آسیا رفت. بار اول فقط خواهان عقب افتادن یک بازی با سایپا بود تا به موقع به ژاپن برود تا اسیر جت‌لگ نشود و یک بار هم اجرای تقویم و بازی با ذوب‌آهن را نیاز داشت و نشد. پرسپولیس از این اتفاقات کم زخم برنداشته است.

*داروغه را می‌بینند و شهر را می‌گیرند

و اما سخنی هم با مدیران پرسپولیس. می‌گویند اگر جایی مشغول به کار شدید با آبدارخانه تا حد امکان درگیر نشوید. چون ممکن است چیزی به خورد شما بدهند که تصورش را هم نمی‌کنید. در مثال مناقشه نیست. فکر کنید یک جاهایی در این فوتبال، حکم همان آبدارخانه را دارد. به هر حال ما در فوتبالی حضور داریم که بعضی رقبا، داروغه را می‌بینند و شهر را می‌گیرند.

انتهای پیام/

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.