نقل و انتقالات کاذبی که فقط در رسانه های ایرانی انجام می شودتور مجازی بعضی لژیونرها به معتبرترین لیگ های دنیا

0 17
نقل و انتقالات کاذبی که فقط در رسانه های ایرانی انجام می شودتور مجازی بعضی لژیونرها به معتبرترین لیگ های دنیا

مهتاب لطفیان – خبرنگار: تا همین چند سال پیش یکی از آرزوهای فوتبالی‌ها این بود که بازیکنان ایرانی جایی به جز قطر و امارات را برای ادامه فوتبالشان انتخاب کنند.آن‌قدر شاهد ستاره‌های سوخته‌مان در کشورهای حوزه خلیج فارس بودیم که دیگر دل‌مان نمی‌خواست خبری درباره رفتن فلان بازیکن به چنین کشورهایی بشنویم و حالا پس از چند سال این تابو شکسته شده و اتفاقا تعداد بازیکنانی که در کشورهای حوزه خلیج فارس مشغول به فعالیت هستند کمتر از اروپانشینان‌مان است.
این روزها اخبار بد کمتری درباره لژیونرها می‌شنویم و حتی آن‌هایی که تیم‌های عربی را برای ادامه فعالیت انتخاب کرده‌اند عملکرد درخشانی در تیم‌های خود دارند و ما دیگر نگران سوخت و سوز آن‌ها هستیم. شاید این نکته، پیشرفتی در فوتبال ما باشد که از آن غافل شده‌ایم و به اندازه کافی به آن نپرداخته‌ایم که چطور و چگونه امروزه تعداد بازیکنان شاغل ما در لیگ‌های اروپایی رشد داشته و حتی در حوزه خلیج فارس نیز ، تیم‌های عربی با تحقیر به آن‌ها نگاه نمی‌کنند.
در این مطلب فعلا قصد داریم به این مهم بپردازیم که چرا سهمیه خبر بعضی لژیونرها در تعدادی از رسانه‌های داخل کشور بیشتر است و به آن‌ها بهایی، بیش از چیزی که باید داده می‌شود!
لژیونرهایی که واقعا می‌درخشند!
در میان لژیونرها ۲ دسته بازیکن داریم؛بازیکنانی که واقعا می‌درخشند و لژیونرهایی که با توسل به پول و رابطه ، اصرار به درخشش بیشت داخل کشور دارند.
*به این اسامی توجه کنید:
علیرضا جهانبخش، مهدی طارمی، امیر عابدزاده، صادق محرمی، برادران محمدی، علی کریمی، امید ابراهیمی، علی علیپور، کاوه رضایی، علی قلی‌زاده، رامین رضاییان، علیرضا بیرانوند و…
این‌ها همان لژیونرهایی هستند که یا در تیم‌های خود می‌درخشند یا به قول حافظ، شاعر پارسی «با درد صبر کرده‌اند تا دوا برسد!»
*علیرضا جهانبخش سال‌ها در فوتبال هلند درخشید و بدون سر و صدای اضافه انگلیس را به‌عنوان مقصد بعدی انتخاب کرد، بازیکنی که اگر خبری درباره او وجود داشته باشد به دقایق بازی، نتیجه‌گیری تیمش، امتیازی که از آن بازی دریافت کرده یا مصاحبه‌ای کوتاه مربوط می‌شود.
*مهدی طارمی تا همین ۲،۳ سال گذشته بازیکنی بود که حتی اگر تمایل نداشت با سر درون حاشیه می‌افتاد اما حالا پله‌های پیشرفت را یکی پس از دیگری طی می‌کند و نه مانند جهانبخش اما خیلی بهتر از نمونه چند سال پیش خودش به فعالیت می‌پردازد.
*امیر عابدزاده را هم بگوییم که حالا ۴،۵ سالی می‌شود راه اروپا را در پیش گرفته و هر چند در ابتدا عملکرد چندان قابل‌توجهی نداشت اما حالا یکی از مهره‌های ثابت ماریتیمویی به شمار می‌رود که علی علیپور را نیز به خدمت گرفته است. درباره امیر عابدزاده نیز هرگز اخبار اضافه‌ای به گوش نمی‌خورد ، او در بیشتر بازی‌های تیمش سنگربان است، عملکرد کم افت و خیزی دارد و توانسته محبوبیتی برای خود دست و پا کند؛ در پرتغال بدون سایه پدر و در کمال شایستگی.
*صادق محرمی که در اوج جوانی پرسپولیس را ترک کرد، به دیناموزاگرب رفت و با صبر، سکوت و تلاش در حال فعالیت است.
*و…
در بین لژیونرهایی که از آن‌ها یاد کردیم شاید فقط بیرانوند هنوز به جایگاهی که توقع داشت نرسیده و باید صبر پیشه کند و اگر نه دیگران در تیم‌های خود نقش موفقی دارند و نیازی به اضافه کاری در رسانه‌های داخلی برای آن‌ها وجود ندارد.
متاسفانه بازار گرمی «دِمده» شده است!
در روزهای نه‌چندان دور که شاید مخاطبان چندان با رسانه‌ها آشنایی نداشتند و تعداد رسانه‌ها نیز آن‌قدری نبود که دست‌شان برای یکدیگر رو شود، بازار گرمی برای بازیکنان و بازی در زمین مدیر برنامه‌های آن‌ها، یک اصل بود که دوست و رفقای‌شان به راه می‌انداختند. حالا چند سالی می‌شود که این مدل اخبار تقریبا نخ‌نما شده و اگر به آن پرداخته شود نیز خیلی زود برای مخاطب مقاصد پشت‌پرده آن آشکار می‌شود.
واقعیتش را بخواهید می‌توانیم بگوییم بازار گرمی دیگر از «مد» افتاده و بازیکنانی که هنوز درگیر این بازی‌ها هستند با حضور ثابت در رسانه‌ها، بیشتر نادیده گرفته می‌شوند و درواقع نتیجه‌ای عکس آنچه می‌خواهند از سوی مخاطب برایشان دارد.
لژیونرهایی تشنه ترنسفر!
این میان یکی، ۲ لژیونر ایرانی که دیگر نه سن و سال‌شان به داشتن مشتری‌های آنچنانی می‌خورد نه عملکردشان هر روز در رسانه‌های ایران خواهان پیدا می‌کنند.
یک روز آتالانتا و رم آن‌ها را می‌خواهد، روز دیگر تاتنهام، آ.ل.ک، یک روز یونانی‌ها قلاب خود را برای گرفتن آن‌ها به ترکیه می‌اندازند یک روز ایتالیایی‌ها و انگلیسی‌ها، روسیه را زیر ذره‌بین می‌گذارند!
آن‌قدر انتشار این اخبار ادامه پیدا کرده که دیگر تیتر یک روزنامه‌ها نمی‌شود «رم … را شکار خواهد کرد؟» چرا که چند سالی است عادت کرده‌ایم تیم‌های زیادی‌خواهان آن‌ها باشند و بر سر خواستن‌شان دعوا سر بگیرد اما آن‌ها در تیم‌های خود بمانند و ترک مبدا نکنند.
البته ما امیدواریم به جای تورهای مجازی ترانسفر و پرداختن بیش از حد رسانه‌های رسمی داخل کشور به اخبار این چنینی، اتفاقی رخ دهد و اخبار در عین شایستگی برای بعضی از لژیونرها منتشر شود. این‌گونه نه مخاطبان را خسته کرده اند نه موجبات خنده را برای دیگران فراهم!

انتهای پیام/

اخبار و مطالب مرتبط

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.