همراه ما باشید

گزارش روز

2 طلا، سهم تیم پاکِ المپیکی وزنه‌برداری ایران روی خط دوپینگ‌ها

باقری: از ترس‌مان دوپینگ نکردیم؛ چه اشکالی دارد بهداد سلیمی رئیس بعدی فدراسیون باشد؟

2 طلا، سهم تیم پاکِ المپیکی وزنه‌برداری ایران روی خط دوپینگ‌ها

پیروزی نیوز - 2 طلا، سهم تیم پاکِ المپیکی وزنه‌برداری ایران روی خط دوپینگ‌ها

چکِ دقیق نمونه دوپینگ ورزشکاران مدال‌آور در المپیک‌ها، چند سالی است که در دستور کار فدراسیون جهانی وزنه برداری و وادا قرار گرفته است و این دقت و توجه خیلی‌ از قهرمانان و تیم‌های ملی کشورشان را دچار دردسر و محرومیت کرده است.

به گزارش پیروزی، تست‌های سال‌های گذشته قهرمانان وزنه‌برداری المپیک در حال بررسی است و هرازچند گاهی تست یک نفر مثبت می‌شود و رنگ مدال قهرمانان آن دسته هم به تبع آن تغییر می‌کند.

اخیرا سهم ما از این دوپینگ‌ها، تبدیل شدن عنوان پنجمی سعید محمدپور در لندن به طلای دسته 94 کیلوگرم المپیک 2012 بود که او مدالش را 6 سال بعد از المپیک لندن در مسابقات جهانی 2018 عشق‌آباد از تاماش آیان دریافت کرد.

روز گذشته هم اعلام شد که نواب نصیرشلال که در لندن صاحب مدال نقره دسته 105 کیلوگرم شده بود، با مثبت شدن تست دوپینگ وزنه‌بردار اوکراینی، او هم رنگ مدالش تغییر کرده و به مدال طلای المپیک رسیده است.

این خبر جدا از اینکه می‌تواند کیفیت مدال‌های المپیکی وزنه‌برداری ایران در تاریخ را بهبود بخشد، از دریچه‌ای دیگر نیز حائز اهمیت است، اینکه ایران وضعیت خوبی در بررسی مجدد نمونه‌های دوپینگ دارد و در سال‌هایی که بهترین نتایج تاریخ وزنه برداری را می‌گرفتیم، تیم پاکی را به مسابقات اعزام کرده‌ایم.

هدایت این تیم را کوروش باقری برعهده داشت، کسی که وزنه‌برداری ایران سال‌های خوب و پرمدال و البته نسبتا پاکی را با او سپری کرد.

تست‌ قهرمانان یکی پس از دیگری مثبت می‌شود و رنگ مدال‌ها تغییر می‌کند، تیم ملی وزنه‌برداری بعد از کوروش باقری چندین سرمربی دیگر را تجربه کرد و حالا ظاهرا قرار است با محمدحسین برخواه کارش را ادامه دهد.

کوروش باقری هم چند سالی است که خانه‌نشین شده و به جای آنکه در کنار وزنه‌برداری باشد، دور از تیم ملی روزگار می‌گذراند. گفت‌وگوی روزنامه پیروزی با سرمربی اسبق تیم ملی را در زیر می‌خوانید:

- جالب است که در این بررسی‌های مجدد تست‌های دوپینگ، فعلا سهم ما فقط مدال بوده و خودمان فردی را در بین دوپینگی‌ها نداشته‌ایم.

خداراشکر. 6 سال از المپیک گذشته و تستی از بچه‌های ما مثبت درنیامده، ما از روی ترس‌مان دو سه برابر بقیه این موضوع را رعایت می‌کردیم. البته آن اواخر دو مسئله پیش آمد که نمی‌خواهم آنها را باز کنم، اما خدا را شکر که ما کمترین میزان دوپینگی را داشتیم که دلیلش همکاری نزدیک ما با فدراسیون پزشکی بود و همین‌طور سختگیری خودمان.

- سختگیری؟

تمرینات ما واقعا سخت بود و اعتراف می‌کنم که بچه‌ها تحمل‌شان خیلی بالا بود و از همه آنها ممنونم که توانستند آن روزها و آن تمرینات را تحمل کنند تا به این شکل کمتر به چیزهای دیگر احتیاج پیدا کنند. تا حدود زیادی می‌دانستیم که نظارت‌ها بر مسئله دوپینگ بیشتر شده اما خود من هم اصلا فکرش را نمی‌کردم که بیایند 6 سال بعد از المپیک آن نمونه‌های قبلی را بررسی کنند.

- استفاده از داروهای نیروزا در دنیای وزنه‌برداری خیلی متداول است، خیلی از حریفان ما هم از این مواد ممنوعه استفاده می‌کنند. چه‌ چیزی باعث می‌شد که اینقدر به کارتان اطمینان داشته باشید؟

الان هم خیلی از بچه‌ها به من زنگ می‌زنند و سوال می‌پرسند. لااقل در هفته 7-8 تماس دارم که در این خصوص از من راهنمایی می‌خواهند و من فقط یک چیز را تکرار می‌کنم: تمرین و تمرین و تمرین. شما هر کاری می‌کنید صرفا باید بیشتر و بیشتر تمرین کنید. فاکتورهای دیگر هم در پی این بیشتر تمرین کردن به وجود می‌آیند و شما دیگر به مسائل دیگر احتیاج ندارید. شاید باورپذیر نباشد اما ما در یک روز 4 جلسه تمرینی داشتیم، شاید حتی دوره خودمان که ایوانف بود و ما شاگردش بودیم هم اینطور تمرین نمی‌کردیم. طبیعی است که وقتی اینهمه تمرین می‌کنی دیگر نیازی به استفاده از مواد نیروزا نیست. ضمن اینکه همین بچه‌ها اگر همانجا در لندن هم خوش‌شانس بودند مدال خوش‌رنگ‌تری می‌گرفتند. نواب نصیرشلال در تمرین وزنه 236 کیلوگرم را زده بود و می‌توانست در المپیک هم رقیب اوکراینی‌اش را بگیرد. حالا نمی‌خواهم نبش قبر کنم، اما می‌خواهم بگویم آنها خوب تمرین کردند و این نتیجه‌اش بود.

- خیلی‌ها می‌گویند که ورزشکار از ستاد مبارزه با دوپینگ جلوتر است، اما ظاهرا با بررسی تست‌های گذشته حتی اگر در وضعیت حال، قهرمانان در این بحث جلوتر از ممنوعه‌ها باشند اما بعدا با پیشرفت آزمایشگاه‌ها، تست‌شان مثبت از آب درمی‌آید.

من هنوز هم معتقدم که ورزشکاران از ممنوعه‌ها جلوترند ولی به هرحال این وسط تلفاتی هم وجود خواهد داشت. شما ببینید این برای اولین بار است که بعد از 5-6 سال می‌آیند تست‌های گذشته را بررسی می‌کنند. بچه‌ها باید خیلی حواس‌شان جمع باشد. ممکن است 10 سال بعد هم بیایند تست امروزی‌ها را چک کنند.

- شما بهترین نتایج را در دوره سرمربیگری‌تان به دست آوردید، اما این روزها هیچ فعالیتی در وزنه‌برداری ندارید.

این محبت شماست، من از این بابت گله‌ای ندارم. هر فدراسیونی به دنبال آدم‌هایی است که مثل خودش فکر و عمل کنند، که من خیلی با فدراسیون علی مرادی هم‌راستا نیستم. او آدم‌هایی را می‌خواهد که مثل خودش فکر کنند، این حق طبیعی هر فدراسیونی است. منتها یک جای گله وجود دارد که سالی یک سرمربی عوض شده‌اند؟ جای تاسف است که در این مورد حسین توکلی، سجاد انوشیروانی، محسن بیرانوند و محمدحسین برخواه سرمربی تیم ملی شده‌اند که البته ظاهرا قرار است برخواه بماند و خوشبختانه بیشتر از یک سال هدایت تیم ملی را برعهده داشته باشد. هر مربی‌ای حداقل به دو تا دو سال و نیم برای کار زمان احتیاج دارد.

- یعنی اگر این فدراسیون بخواهد با آنها همکاری می‌کنید؟

من اصلا تاکنون به این موضوع فکر نکرده‌ام. وزنه‌برداری نیروهای انسانی خوبی دارد، اخیرا بهداد سلیمی هم از دنیای قهرمانی خداحافظی کرده و او هم می‌تواند سرمربی تیم ملی یا حتی رئیس فدارسیون شود، یا نواب نصیرشلال، شاید یکی دو سال دیگر کیانوش رستمی و سهراب مرادی، فدراسیون را باید همین‌ها بچرخانند. اگر قرار بود یک نفر برای همیشه بماند که حالا حالاها مرحوم نامجو باید هم سرمربی تیم ملی بود و هم رئیس فدراسیون.

- فدراسیون انتخابات را هم در پیش دارد، گفته می‌شود قهرمانان وزنه‌برداری می‌خواهند برای به دست گرفتن فدراسیون با هم ائتلاف کنند.

فدراسیون وزنه‌برداری باید به دست یکی از خانواده خودش اداره شود، وقتی می‌بینیم در فدراسیون افرادی غیر از این خانواده نایب‌رئیس، رئیس کمیته و عضو شورای فنی و... می‌شود، اینها دردناک است. چه ایرادی دارد که دوره بعدی بهداد رئیس فدراسیون شود، هر کدام اینها می‌توانند سرمربی تیم ملی هم باشند. من برای وزنه‌برداری آرزوی بالندگی و موفقیت هر چه بیشتر دارم، ان‌شاءالله که هر روز خبرهای بهتری از این رشته بشنویم.

 

مرضیه دارابی

درباره نویسنده

مرضيه  دارابي

مرضيه دارابي مشاهده تمام مطالب

روزنامه نگار ورزشي

ثبت دیدگاه