همراه ما باشید

اختلاف کالدورن و بیرو پس از خروج از لیست ۱۸ نفره / تلاش شبانه برای حل مشکل

اختلاف کالدورن و بیرو پس از خروج از لیست ۱۸ نفره / تلاش شبانه برای حل مشکل

پیروزی نیوز - اختلاف کالدورن و بیرو پس از خروج از لیست ۱۸ نفره / تلاش شبانه برای حل مشکل

قرار گرفتن در جمع کاندیداهای برترین بازیکن سال آسیا برای دروازه بان شماره یک آسیا و پرسپولیس، تا اینجا که خوش یمن نبود.

از روزی که آن ماجرا پیش آمد، بیرانوند به مالزی رفت و برگشت، دیگر شرایط عادی نشد. عدم حضور او در اولین بازی پس از بازگشت امری کاملا طبیعی بود، چون سفری طولانی را پشت سر گذاشته بود. اما در ادامه داستان های تازه ای روی داد. بیرانوند مثل قبل نبود. انگار آن انرژی و تمرکز را نداشت. شاید حس درستی نبود، اما آنچه روی می دهد، گواهی برای درست بودن آن برداشت دارد. اصلا معلوم نیست در مالزی چه اتفاقی افتاد؟ با خودمان می گوییم یعنی بعضی همراهان چه وردی در گوش او خوانده است؟ شاید هم یک نفر یک وردی را در گوش کالدرون خوانده باشد! به هر حال قابل پذیرش نیست که بیرانوند تحت تاثیر انتخاب نشدن به عنوان مرد سال در چنین شرایط نامساعدی قرار گرفته باشد. او در بازگشت از مالزی برابر گل گهر بازی کرد و بعضی اعتقاد داشتند او در آن بازی روی فرم عالی خود نبود، اما کدام بازیکن است که همیشه روی فرم عالی باشد؟ فراموش نکنیم او قبل از سفر به مالزی برای همان بازی نساجی که لغو شد بعد از سانحه ای که برای پدربزرگ و دایی اش روی داد و به رحمت خدا رفتند شبانه راهی لرستان شد و صبح برگشت تا بازی را از دست ندهد.

برای بازی با سایپا، در حضور بیرانوند قرار شد بوژیدار رادوشوویچ بازی کند. این اولین بار بود که در شرایط عادی بیرانوند روی نیمکت رادوشوویچ می نشست، اما این اتفاق روی نداد. گفتند بیرانوند مصدوم است. یک روز بعد به، در بازی دوستانه به میدان نرفت.

همه منتظر واکنش کالدرون بودند، اما این اتفاق نیفتاد تا ۵ روز بعد که نوبت به بازی با پارس جنوبی جم رسید. کالدرون می خواست بیرانوند بگوید باید روی نیمکت بوژیدار بنشیند و او هم نشست. حالا جدای از شنیده ها می توان حدس هایی زد که چه اتفاقی روی داده است فقط معلوم نیست تا چه زمانی و چه وضعیتی می خواهد ادامه پیدا کند.

رابطه بیرانوند و رادوشوویچ مثل قبل می شود؟

در حال حاضر یک سوال این است که آیا رابطه علیرضا بیرانوند و بوژیدار رادوشوویچ مثل گذشته خواهد شد یا این ماجرا پایان دوران تعامل آنهاست که رقابت در آن معنی نداشت. تا قبل از این ماجرا یک قاعده کلی وجود داشت، قانون این بود که تا بیرانوند باشد، بازی می کند و فرقی نمی کند بوژیدار آماده تر باشد یا نه؟ بوژیدار با این شرایط مشکلی نداشت دچار افت انگیزه و تنزل آمادگی وی نیز، نمی شد. بیرانوند هم رابطه بسیار گرم با او داشت، چون هیچ احساس خطر و نگرانی وجود نداشت.

حالا شرایط تغییر کرده است. آیا رادوشوویچ از اینجا می تواند همان دروازه بانی باشد که هیچ ادعایی برای بازی کردن نداشته باشد؟

از سوی دیگر، در حالی که کالدرون به پشتوانه رادوشوویچ با بیرانوند برخورد می کند آیا دروازه بان ملی پوش سرخپوشان از این پس بوژیدار را مانعی برای اقتدار و حکمروایی خود نمی داند؟

این سوال ها، نگرانی هایی است که نمی توانیم بی تفاوت از کنارشان بگذریم و واقعا امیدواریم. مسائل به شکلی مدیریت شود که به حواشی ادامه دار بدل نگردد.

کالدرون و پرسپولیس می توانند بحران را کنترل کنند؟

در حال حاضر همچنان این سوال مطرح است که درباره علیرضا بیرانوند واقعا چه اتفاقی روی داده است. از یک سو، شاید طبیعی باشد که دروازه بان کلین شیت انجام داده، در ترکیب حفظ شود، اما از سوی دیگر حداقل خروج بیرانوند از فهرست بازی اصلا امری طبیعی نیست. اتفاقی که برای دومین بار در سه بازی  اخیر روی داده است و یک بار آن با طرح موضوع مصدومیت پنهان شد.

در اینجا یک اتفاق مهم جریان دارد. سوال این است که آیا یک ماجرا و تضمیم فنی منجر به یک سلسله حواشی شده است. قرار گرفتن و نگرفتن بازیکنان ترکیب، از حقوق طبیعی یک مربی است اما امری عادی نیست وقتی پای بازیکنی مثل بیرانوند در میان باشد.

در بازی با پارس جنوبی، بسیاری به اقتدار کالدرون آفرین گفتند، اما بحث اصلی این است که آیا او تا پایان این ماجرا را به شکلی مدیریت کند که نه تیمش لطمه ببیند و نه چهره ای مثل بیرانوند را از دست بدهد؟

آیا تصمیم های او به رفتار تندروانه تبدل نشده و مجموعه باشگاه می تواند پای کار بماند و شخص بیرانوند هم این دوره را به سلامت بگذراند. قطعا خواسته هواداران پرسپولیس غیر از این نیست. اینکه از یک سو در تیم خود شاهد برقراری نظم و اصول باشند و از سوی دیگر دروازه بان محبوب خود را همچنان در اختیار داشته باشند.

تکذیب چند باره باشگاه با شهادت سرخپوشان

روز گذشته به محض اینکه مشخص شد علیرضا بیرانوند حتی در فهرست ۱۸ نفره حضور ندارد، شایعه ای منتشر شد، مبنی بر اینکه بین او و کالدرون جر و بحث و درگیری لفظی به وجود آمده است.

حسین قدوسی، مدیر روابط عمومی باشگاه، روز گذشته در چند مرحله چنین موضوعی را با قاطعیت تکذیب کرد و حتی بازیکنان تیم را به شهادت گرفت تا شب قبل از بازی هر چه سریعتر جنجال به پا شده را فروبنشاند و ادعای باشگاه را باور پذیر کند.

البته جای سوال است که چنین خبری در ابتدا از چه منبعی منتشر شد که بعضی رسانه ها آن را باور کرده بودند تا باشگاه وارد چنین واکنشی شود.

انصاریفرد، بیرانوند را به باشگاه فراخواند

بعد از انتشار شایعات، شاهد حضور علیرضا بیرانوند در باشگاه بودیم. بعضی این حضور را مرتبط به خبری می دانستند که تکذیب شده بود. طبق آن خبر، بیرانوند به کالدرون گفته بود به باشگاه می رود تا رضایت نامه اش را بگیرد تا از پرسپولیس برود. البته همانطور که گفتیم این مساله تکذیب شد ولی حضور بیرانوند در باشگاه به آن دامن می زد.

روابط عمومی باشگاه پرسپولیس در پاسخ به ابهام پیش آمده اعلام کرد حضور بیرانوند در باشگاه بنا به دعوت مدیرعامل بود.

در این باره از لفظ احضار استفاده نشد. بلکه اعلام شد، محمدحسن انصاریفرد پس از فارغ شدن از جلسه مربوط به خصوصی سازی باشگاه ها، از بیرانوند خواست تا برای بررسی وضعیت و اطلاع از چند و چون ماجرا به باشگاه مراجعه کند. چنین اتفاقی هم جنبه مثبت دارد و هم زوایای منفی.

جنبه منفی آن است که ساختارهای کاری در باشگاه و تیم به شکلی مستحکم نیست که چنین مساله بتواند روال طبیعی را حفظ کند و بازیکنی که با برخورد در تیم مواجه می شود، باید به باشگاه پناه ببرد. چنین مساله می تواند به پدیده ای شبیه تربیت دوگانه بدل شود وقتی که کودکی در مواجهه با برخورد یکی از والدین به رفتار متفاوت و گاه نامتناسب والد دیگر پناه می برد.

جنبه مثبت ماجرا هم این است که به هر حال در چنین فضایی موضوع به حال خود رها نشده است و تلاش می شود موضوع به شکلی حل و فصل گردد.

البته ناگفته پیداست که انصاریفرد یا در سفر به آبادان درباره بیرانوند با کالدرون صحبت می کند، یا پس از این بازی اولین فرصت جلسه ای را به این منظور تشکیل خواهد داد، اما آنچه مسلم است اینکه به نظر نمی رسد کالدرون قصد توجیه پذیری داشته باشد.

یا همه چیز یا هیچ چیز

در حال نمی توان با اطمینان گفت که پای یک جدل و اختلاف عمیق در میان است یا با آن دست اتفاقات روبرو هستیم که می تواند بین هر مربی قاطع و بازیکن سوپراستاری پیش آمد. در مورد کالدرون تقریبا به این جمع بندی روانشناختی رسیده ایم که او حد وسط ندارد. او مثل عصبی است که یا محرکی آن را به آستانه تحریک می رساند یا نمی رساند. مشابه این مفهوم پزشکی در رواشناسی و جامعه شناسی هم وجود دارد. مثلا کمال گرایی بخشی از همین مفهوم است و طبق آن یا یک کاری درست و دقیق انجام می شود یا اصلا سراغش نمی روند.

این قانون درذهن یک مربی می تواند اینگونه باشد که یا یک بازیکن دقیقا آنطور رفتار می کند و آنگونه بازی می کند که او می خواهد یا تمام آنچه را خواسته است تحویل نمی گیرد. در مورد کالدرون چنین قانونی بیشتر به مباحث تمکین و نظم بازیکن مربوط می شود.

این مساله را به خوبی در مورد سروش رفیعی و پس از آن جونیور شاهد بودیم. امید عالیشاه نیز به زودی در بخش همه یا هیچ قرار می گیرد و بیرانوند تا این لحظه در بخش هیچ است. برانکو بیشتر خاکستری فکر می کرد مگر اینکه بازیکنی برای رفتن به بخش سیاه فهرست افکار او تلاش زیادی می کرد. بازیکنانی مثل رامین رضاییان، محسن مسلمان و بعدها مهدی طارمی از آن جمله بودند.

کالدرون به واسطه فرهنگی که از آن می آید، آستانه تحمل کمتر و تحریک پذیری بیشتری دارد. مثلا علی علیپور برای تاخیر چند دقیقه ای در تمرین، از ترکیب اصلی خارج می شود.

شاید نفوذ همین تفکر به مباحث فنی باعث شده که پرسپولیس الان تیمی فقط با یک نتیجه مساوی باشد.

کالدرون می داند یا همه چیز را به دست می آورد یا همه را از دست می دهد

به نظر کالدرون همین سخت گیری را نسبت به خود نیز دارد. در واقع او این احساس را دارد که فرصتی برای مماشات و حل مرحله به مرحله مشکلات ندارد. یعنی اصلا فرصتی که برانکو داشت را در اختیار ندارد. ما این باور را در او ایجاد کرده ایم. این نگاه ریسک تصمیم گیری ها را بالا می برد، چون مجالی برای اتخاذ تصمیم های بینابینی نمی گذارد تا بررسی کند ببیند چه می شود؟ فراموش نکنیم که ما خودمان، از هواداران تا باشگاه و رسانه ها، کالدرون را در این تنگنا قرار داده ایم و نمی توانیم معترض باشیم. کالدرون طبق قانون همه یا هیچ خودش می داند که یا در این زمان کم نتیجه می گیرد یا نمی گیرد. می داند که اگر نتیجه نگیرد ما طبق قانون همه یا هیچ خودمان، هیچ اما واگری را نمی پذیریم و هیچیک از فاکتورهای دیگر قضاوت در مورد کار یک مربی را ملاک قرار نمی دهیم. پس ناچار است ریسک کند و تصمیم های انتحاری بگیرد. به همین دلیل برخوردها چکشی می شود که یا به کلی نادرست از کار در می آید یا او را به همان نتیجه ای که می خواهد برساند. طبق این کلیدهای روشن یا خاموش او یا با این فرمول قدرت خود را به تمام عوامل تیم و بزرگان آن و رسانه ها و… تحمیل می کند و پرونده را می بندد تا به همه خواسته خود در این بخش برسد یا همه چیز را از دست می دهد. شاید او ذاتا این گونه باشد و شاید رفتار و افکار ما او را مجاب به اجرای این روش کرده است.

این قدر سیریع برای پرسپولیس، شمشیر را از رو نبندیم

اگر به هر یک از ما بگویند به عنوان عاشق سینه چاک پرسپولیس، به عنوان کسی که رگ گردمان برای پرسپولیس ورم می کند، اولین کسانی هستیم که شمشیر را برای پرسپولیس از رو می بندیم اصلا باورمان نمی شود. آن را نمی پذیریم و حتی ممکن است با طرف مقابل گلاویز شویم. اما باید با خود صادق باشیم. ما بارها این کار را انجام می دهیم. مثلا وقتی که از باشگاه می خواهیم در واکنش به هر اتفاقی از اظهارنظر و مصاحبه و پست و استوری دیگران گرفته تا اشتباهات داوری، تمرکز خود را کنار بگذارد. به حاشیه برود، او وارد جار و جنجال شود. فکر نمی کنیم چرا از پرسپولیس می خواهیم به روشی عمل کند که در سالهای گذشته که سالهای قهرمانی بود، خلاف آن را انجام داد. در مواردی مثل همین ماجرای بیرانوند هم شرایط غیر از این است تا شایعه ای منتشر می شود بی توجه به درستی یا نادرستی آن به سرعت قضاوت می کنیم و حکم می دهیم. احکام ما هم خنده دار است. بیشتر از دو حالت ندارد. یا کاملا تبرئه می کنیم یا حکم به اعدام می دهیم. اصلا کاری نداریم کسی که درباره اش حکم می کنیم عضوی از پرسپولیس است، سرمایه پرسپولیس است همان کسی است که بالا برویم و پایین بیاییم تحقق آرزوی ما به عملکرد او بستگی دارد. همین دیروز تا خبر درگیری منتشر شد یکسری از ما به کالدرون تاختیم و یکسری با کامیون از روی بیرانوند رد شدیم. حتی اگر تمام آنچه شنیدیم درست بود این واکنش درست نبود.

تلاش شبانه باشگاه

به نظر می رسد باشگاه قصد ندارد حل این مشکل را به اما و اگر و مرور زمان واگذارد. اقداماتی که دیروز شروع شد، دیشب ادامه داشت و قطعا تا حل قطعی موضوع پی گیری می شود. از سویی دیگر بررسی ها مشخص می کند مجموعه ای از موارد به بروز سو تفاهم و واکنش ها بین بیرانوند و کالدرون منجر شده است، مسائلی که وقتی در جریان بعضی از آنها قرار می گیریم به هیچ وجه غیر قابل حل نیستند، منوط به آن که باشگاه اقدام های موثر خود را ادامه داده و دیگرانی هم با شیطنت مشکل ساز نشوند. در این میان تدبیر کالدرون و بیرانوند نیز تعیین کننده است.به عنوان مثال دروازه‌بان پرسپولیس چند روز قبل مطرح کرده بود حاضر است مبلغی در اختیار باشگاه بگذارد تا مشکل کالدرون حل شود،این حرف در فرهنگ ما معنی مثبتی دارد اما در جایی که کالدرون از آن می آید نه؛ حالا فکر کنید بعضی هم به چنین مسائلی دامن بزنند.

ابراهیم فتاحی

درباره نویسنده

ثبت دیدگاه