همراه ما باشید

پاداش وفاداری، مرگ نیست … (۱)/فرانچسکو توتی، گلادیاتور محبوب رم که هنوز هم مورد کم لطفی‌های متعدد قرار می‌گیرد

پاداش وفاداری، مرگ نیست … (۱)/فرانچسکو توتی، گلادیاتور محبوب رم که هنوز هم مورد کم لطفی‌های متعدد قرار می‌گیرد

پیروزی نیوز - پاداش وفاداری، مرگ نیست … (۱)/فرانچسکو توتی، گلادیاتور محبوب رم که هنوز هم مورد کم لطفی‌های متعدد قرار می‌گیرد

چند روز پیش، فرانچسکو توتی در جریان یک لایو اینستاگرامی اعلام کرد تا زمانی که این مدریت در باشگاه رم مشغول به فعالیت باشند، هرگز دوباره پایش را به داخل ساختمان باشگاه و زمین تمرین این تیم نخواهد گذاشت.

او همچنین اعلام کرد زمانی که پسرش را به تمرین می‌برد، تمام طول زمان تمرین را در ماشین نشسته و به گریه کردن مشغول می‌شود. اما این مگر طرز رفتار با یک اسطوره است؟! مگر فرانچسکو توتی، چه چیزی را برای باشگاهی که عاشقش بود را کم گذاشته؟!

فرانچسکو بزرگتر از اظهارنظر است. او می توانست خود را در میان بهترین جایزه های فردی غرق کند؛ اما ترجیح داد مانند هم قطارانش در میلان، اینتر و یووه، بماند و تبدیل به یک اسطوره شود.

اگر شما طرفدار فوتبال هم نباشید، قطعا نام فرانچسکو توتی به گوش تان خورده است و خوشحالی پس از گل معروف او که پس از هر گل، انگشت شست خود را می مکد را دیده اید. در ایتالیا توتی نیازی به معرفی ندارد. او اکنون ۴۳ ساله است و می خواهیم نگاهی اجمالی و خلاصه به زندگی فوتبالی فوق العاده او بیندازیم.

رویای توتی نوجوان در سال ۱۹۹۳ هنگامی محقق شد که پس از سه سال در تیم پایه جالوروسی، او به تیم اصلی فراخوانده شد. در فصل اول حضور، گهگاهی به توتی بازی می رسید اما از دو فصل بعد، گلزنی و گل سازی فرانچسکو آغاز شد. در سال ۱۹۹۸ زدنک زمان، سرمربی وقت رم بازوبند کاپیتانی را از آلدایر بزرگ گرفت و آن را بر بازوی توتی ۲۲ ساله بست و توتی به عنوان جوان ترین کاپیتان در تاریخ سری آ شناخته شد.

توتی به عنوان یک بازیکن پست شماره ۱۰، در فصل ۹۸-۹۷ موفق شد تا گل ها و پاس گل های زیادی را به ثبت برساند و در فصل ۹۹-۹۸ به عنوان بهترین بازیکن جوان فوتبال ایتالیا شناخته شد. شروع قرن بیست و یکم با درخشش هرچه بیشتر توتی همراه بود. فابیو کاپلو از توتی در پست هافبک هجومی خلاق استفاده کرد و مثلث مرگبار “توتی – باتیستوتا – مونتلا” به انتظار چندین ساله رم در فتح اسکودتو پایان دادند و قهرمانی در سال ۲۰۰۱ تنها قهرمانی فرانچسکو توتی در سری آ بود.

در فصل قهرمانی رم در اسکودتو، خیلی های توتی را عامل قهرمانی جالوروسی می دانستند و تعریف و تمجید های فراوانی از کاپیتان رم شد. توتی نه تنها قهرمان باشگاهش بود؛ بلکه در تیم ملی ایتالیا نیز یک ستاره بود. ایتالیا با درخشش توتی به فینال یورو ۲۰۰۰ رسید. گرچه ایتالیا در فینال با گل طلایی ترزگه مغلوب فرانسه شد، اما توتی در پایان به عنوان بهترین بازیکن مسابقه فینال برگزیده شد.

شش سال بعد، فرانچسکو با ایتالیا موفق به فتح جام جهانی ۲۰۰۶ در خاک آلمان شد و ایتالیا در آن مسابقه، انتقامش از فرانسه را گرفت. توتی پس از آن مسابقه از بازی های ملی خداحافظی کرد و خیلی ها معتقد بودند فرانچسکو در تصمیمش برای خداحافظی از آتزوری، بسیار عجولانه عمل کرد.

توتی به آسانی می توانست با انتقال به تیمی چون رئال مادرید که بارها برای جذب او اقدام کرده بود، به جام های زیاد و رنگارنگی برسد اما کاپیتان فرانچسکو ترجیح داد تا در تیم شهرش باقی بماند و این چیزی است که او را متمایز از سایرین می کند. او در این باره جمله معروفی دارد:

“به ما در مدرسه آموخته اند که خانواده مهم ترین چیز است. وقتی خانواده فقیری دارید، نباید آن را رها کنید تا با پولدار ها زندگی کنید.”

توتی بازیکنی تبلیغاتی نیست؛ اما الگوی تعهد به کار، شهر و تیمش است. فرانچسکو توتی هیچ پشیمانی درباره عدم ترک تیمش نداشته و ندارد. او در این باره می گوید:

“نه… نه… اصلا پشیمان نیستم. من شانس انتقال به سایر تیم ها و فتح جام با آن ها را داشته ام؛ اما افتخار می کنم که عضوی از رم هستم و با پیراهن جالوروسی به میدان می روم. هیچ قهرمانی و پیروزی با لباس تیم دیگر، حس پوشیدن لباس رم و بستن بازوبند کاپیتانی این تیم را برایم ندارد.”

توتی با بینش و درک بالای بازی، پاس های عمقی و ویرانگر، شوت های دقیق و محکم و البته خوشحالی معروفش با مکیدن انگشت شست، شناخته می شود. در طول دوران بازی، توتی در پست های مختلفی بازی کرده است. از مهاجم کاذب و نوک گرفته تا هافبک بازی ساز. او تقریبا در تمام پست های تهاجمی بازی کرده است. توتی جایگاهی فراتر از اسطوره در ا اس رم دارد و برخی از تیفوسی های رم، رسما توتی را به عنوان خدای خود می پرستند.

ما در دنیایی زندگی می کنیم که همه چیز سریع رقم می خورد و همه ما می خواهیم تا فورا به نتایج دلخواه خود برسیم. اما گاهی اوقات، صاحب باشگاه ها نیز بی تاب می شوند و صبر خود را از دست می دهند و برخی بازیکنان با پیشنهاداتی گران قیمت و نجومی، باشگاه خود را ترک می کنند و به باشگاه دیگری می روند. گویا چمن باشگاه مقصد سبز تر است!

امروزه نقل و انتقالات در فوتبال، دیگر چیزی عادی و بخشی جداناشدنی از این بازی است؛ اما هنوز هم استثناهایی وجود دارند. فرانچسکو توتی یکی از آن ها بود،. بازیکنانی همانند او تنها در یک نسل و هر بیست یا سی سال یک بار می آیند و کل دوران بازی شان را با پیراهن یک باشگاه انجام می دهند.  فرانچسکو توتی، نماد باشگاه آ اس رم و بت هواداران این تیم است و ما مردم خوش شانسی هستیم که بازی های توتی بزرگ را به صورت زنده تماشا کرده ایم.

سروکله اراذل و اوباش شهر، آخرین بار ۶ ماه قبل در کوچه بن بست ویا دلا مادونینا دی مونتی در نزدیک کولوسئو پیدا شد و دست شان پر از قوطی های اسپری بود. آن طور که ساکنان محتاط این منطقه می گویند، معمولا زیاد این طرف ها پیدایشان می شود. همه از دیدن دیوارهای شهرشان با شعارهای مختلف خسته شده اند، ولی دیگر آن را قبول کرده اند.

مشکل اصلی، نقاشی دیواری (گرافیتی) نقش بسته در انتهای خیابان است. بعضی ها برای دوباره کشیدنش می آیند و بعضی دیگر برای خراب کردن آن. هر بار هم یک گروه شعار جدیدی به تعریف ها یا توهین های اطراف آن اضافه می کند. همین طور ادامه پیدا می کند و به نظر می رسد جنگی ابدی در وسط شهر در حال انجام است.

حتی وقت هایی هم که گرافیتی مشهور خراب شده، تمام کسانی که ذره ای فوتبال ایتالیایی را می شناسند، می توانند بفهمند مربوط به کیست. نیم تنه ای که یک دستش به آسمان بلند شده با آن مچ دست بانداژ شده و ویژگی های آشنا، آنقدر معروف است که حتی ضعیف ترین حافظه ها هم به راحتی آن را می شناسند.

نمی توان فرانچسکو توتی را پاک کرد یا از بین برد. او بیشتر از آنکه در دیوارهای شهر دیده می شود، در قلب مردم جای دارد. نام او در روح و جان مردم، حک شده است. توتی، که در رم متولد شده، بزرگ شده و تمامی اجدادش هم رمی هستند، هیچ وقت در اظهار عشق به این شهر، کم نگذاشته است:

“خانواده، دوستانم و مردمی که عاشق شان هستم، اینجا هستند. دریا، کوهستان ها و عمارت های تاریخی اش، مسحورم می کنند.”

همیشه فرصت خروج از رم را داشته است. میلان و رئال مادرید در کنار سایر تیم ها، بارها پیشنهاد خریدش را داده اند، ولی هیچ وقت طی ۲۳ سال نتوانستند او را متقاعد به ترک تیمی کنند که به عنوان یک نوجوان به آن پیوسته و به عنوان یک کودک، هواداری آن را می کرده است.

او هرگز نتوانست خود را راضی به ترک باشگاه نماید:

“خوش شانس ام که در تمام دوران بازی ام، پیراهن یک باشگاه را پوشیده ام. چیزی بود که همیشه به دنبالش بوده ام؛ اینکه جزو کسانی باشم که تنها در یک باشگاه بازی کرده اند، هوادار یک باشگاه بوده اند و پیراهن یک باشگاه را پوشیده اند.”

در طی دوران طولانی بازی اش که تقریبا همیشه در اوج بوده، علی رغم دشمنی بی حد و حصر بین لاتزیو و رم و داستانی که از از ویا دلا مادونینا گفته شد، طرفداران رم همیشه سعی کرده اند پاداش عشق و وفاداری فرانچسکو را با محبت و علاقه بدهند.

چند سال قبل، هنرمندی خیابانی به نام لوکامالئونته مامور شد در یکی از دیوارهای خیابان خلوت سن جیوانی، یک نقاشی بکشد. توتی در آنجا بزرگ شده بود، در آپارتمانی واقع در ویا وتولونیا. چند کوچه بالاتر در ویا پاسکولی هم به مدرسه رفته بود. یکی از معلم هایش در مورد او می گوید:

“شاگرد زرنگی نبود. فقط در یک چیز خوب بود و آن هم فوتبال.”

و چنین مساله ای بدون شک برای پیدا کردن کار در شهری که بین نیروهای پارتیزانی تقسیم شده بود، سخت بود. مسئولان شهر در هر حال به عنوان نشانه ای از اهمیت توتی برای شهر، مجبور به کنار آمدن با نقاشی دیواری (گرافیتی) شدند. این نقاشی تنها بخشی از تصویرسازی های مربوط به نمادهای مدرن شهر رم بود. هنوز هم آنجا است. یک دیوار کامل در ارتفاع سه طبقه ای را پر کرده است. حتی طرفداران لاتزیو هم صدمه ای به آن نزده اند. توتی تنها به تیم رم متعلق نیست و نمادی از تمام شهر است. با این حال، یک گوشه از شهر برای همیشه تنها مال خودش خواهد بود.

اگرچه او اعلام کرده که دیگر پایش به ساختمان باشگاه یا استادیوم الیمپیکو رم باز نخواهد شد؛ اما فرانچسکو توتی، هرگز از قلب مردم شهر پاک نخواهد شد. اگر گرافیتی روی دیوار را پاک کنند، اگر او را مجبور به خداحافظی زودهنگام کنند، اگر با او به بدترین شکل رفتار کنند و اگر قصد کشتن او را داشته باشند، فرانچسکو گلادیاتوری است که هرگز از محبوبیتش کاسته نمی‌شود.

فرانچسکو، قلب رم است و این شهر، هنوز هم به افتخار او زنده مانده. قلب مهربانش، از او یک گلادیاتور روئین تن ساخته که تا پای جان وفادار خواهد ماند. آری، توتی نماد وفاداری در امپراطوری روم است و همه می‌دانند که پاداش وفاداری، مرگ نیست.

ادامه دارد…

درباره نویسنده

ثبت دیدگاه