همراه ما باشید

در جلسه مدیرعامل و سرمربی چه گذشت؟/ رویای بزرگ پرسپولیس برای آسیا

در جلسه مدیرعامل و سرمربی چه گذشت؟/ رویای بزرگ پرسپولیس برای آسیا

پیروزی نیوز - در جلسه مدیرعامل و سرمربی چه گذشت؟/ رویای بزرگ پرسپولیس برای آسیا

در این دنیای بزرگ، دنیاهای بسیاری وجود دارند که توسط ما انسان‌ها رقم‌زده می‌شوند. دنیاهایی که موازی باهم پیش می‌روند و گاه با یکدیگر تداخل دارند. دنیاهای کوچک و بزرگی که با رویاها ساخته می‌شوند.

سمیه قدیری-خبرنگار: گاهی به خبرهای روزها، هفته‌ها و ماه‌های اخیر بیندازید. ما می‌خواهیم درباره فوتبال سخن بگوییم ولی شما به هر عرصه‌ای می‌خواهید نگاه کنید. فرقی نمی‌کند. یکسری قواعد کلی وجود دارند.

این روزها، بعضی را می‌بینیم که هنوز اندر خم کوچه لیگ گیر افتاده‌اند. نمی‌توانند بزرگ‌تر فکر کنند. تمام رویای آن‌ها خاموش کردن چراغ فوتبال و به بن‌بست کشاندن لیگ است. اندیشه آن‌ها با تاریکی، خاموشی و بدخواهی عجین شده است.  در کالبد این اندیشه‌های کوچک، رویاهای بزرگ جایی ندارد. اوج آرزو و آمال بعضی از آن‌ها این است که چهارمین قهرمانی برای پرسپولیس رقم نخورد. بعضی از این هم گذشته‌اند. اسیر یک لجبازی و کینه غیرقابل درک هستند. می‌خواهند حرفشان به کرسی بنشانند. به دبدبه و کبکبه‌ای که نداشته‌اند و با پول آن را خریده‌اند، توجه نکنید. کوچک هستند و کوچک فکر می‌کنند، هرچند همه این‌ها را پشت حرف‌های بزرگ پنهان می‌کنند.

دنیا به دنبال راه چاره است و آن‌ها در اندیشه بستن راه دیگران. گویی غیر از نابود کردن هرآن چه که متعلق به ایشان نباشد، نیاموخته‌اند. خودشان و هم سلفانشان ایرانی را به نابودی می‌کشند تا خود را آباد سازند. این‌که فوتبال است. هرچند فوتبال عین زندگی است و مهلکه‌ای برای شناساندن این آدم‌ها به مردم.

این روزها هنوز هستند آن‌های که اندر خم کوچه لیگ‌اند. خود لیگ هم نه. در انتهای کوچه برگزار شدن و نشدنش. ما هم ناچاریم به زندگی در کنار دنیاهای کوچک آدم‌هایی که ادای بزرگ‌ها را درمی‌آورند. بیشتر از آن‌که بزرگ باشند، ورم‌کرده‌اند و می‌پندارند که چاق‌اند.

و اما پرسپولیس. پرسپولیسی که باید راه خود به سمت رویاهای بزرگش را در چنین فضای مسمومی جستجو کند. در حسرت رقبایی که بزرگ باشند، بزرگی بدانند و رویاهای بزرگی داشته باشند. رقیبانی که در جدال با آن‌ها قوی‌تر شود، نه این‌که جلوی دست‌وپایش باشند. قرار نیست شعر بگوییم. این تفکر سال‌ها با ما عجین بود. در حکومت آدم‌های کوچک فراموشش کرده بودیم. یک مرد با رویاهای بزرگ که فکر می‌کردند خیال‌باف است آن را دوباره به یاد ما آورد. او خیال‌باف نبود. می‌دانست چه می‌خواهد. یاد گرفته بود، چگونه از میان آدم‌ها با رویاهای کوچک بگذرد و به مردانش یاد بدهد بزرگ فکر کنند و آرزوهای بزرگ داشته باشند. می‌دانست راه مقابله با مشکلات بزرگ، رویاها و خواسته‌های بزرگ‌تر از آن مشکلات است. او از مشکلات و کمبودها هم پله برای موفقیت می‌ساخت. اسمش، برانکو بود. هنوز هم‌زمان لازم است تا درک شود مهم‌ترین تغییری که او ایجاد کرد، کدام‌یک از آن‌همه تغییرات بود. او تغییر اصلی را در ذهن و روح و فکر تیمش و همه ما ایجاد کرد. او تغییر را در ذهن رقیبان ایجاد کرد تا باور کنند برای مقابله با او و پرسپولیس او، هیچ امکان متعارفی وجود ندارد. آن‌ها را وادار به کارهای غیرمتعارف کرد. همان‌طور که به مردانش باور می‌داد، باور را از رقیبان می‌گرفت و بالاخره رویا و دنیای پرسپولیس را به‌جایی فراتر از لیگ برتر برد. آن‌قدر که آسیا را وادار کند تا با داوری هم که شد، سد راه او و پرسپولیس او شوند. پرسپولیس هنوز هم نان سیر و سلوک در آن دنیای بزرگ را می‌خورد. حالا به رویاهای بزرگ‌تری نیاز داریم. باید این ترس که باعث می‌شود در اطراف خود مرز بکشیم را کنار بگذاریم. باید دنیای بزرگ خودمان را بسازیم و اسیر این آدم‌های کوچک و دنیاهای کوچکشان نشویم که در اطراف ما قرار دارند. پولش را نداریم و امکاناتش را هم ولی رویاها و اراده‌ها مرزی ندارند. رویای بزرگ پرسپولیس، حضور دوباره در فینال آسیا و این بار، قهرمانی است. چراکه نه؟ بار قبل هم باوجود محرومیت‌ها فاصله ما با قهرمانی آسیا، یک پرواز چارتر یا جابجا شدن بازی رفت‌وبرگشت بود.

بازهم تأکید می‌کنیم فقط درباره یک آرزو سخن نمی‌گوییم. درباره یک برنامه حرف می‌زنیم. قدم اول وجود همین رویای بزرگ در پرسپولیس است. باید آن را محترم بدانیم و آن را پرورش بدهیم. این‌یک پروژه در پرسپولیس است. درباره‌اش صحبت شده و فکر می‌شود. قبل از همه یحیی گل‌محمدی باید بخواهد که بزرگ‌تر از برانکو باشد. هیاهو هم نکنیم. اولین اتفاق باید در ذهن او و همه ما بیفتد. اصلاً قرار نیست کار آسانی باشد. در زمان برانکو هم آسان نبود. تازه اصل غافلگیری را هم داشتیم ولی این روزها در پرسپولیس به این موضوع فکر می‌شود.

حتی شنیده می‌شود که مهدی رسول‌پناه در جلساتش با یحیی‌گل‌محمدی تلویحاً دراین‌باره سخن گفته است.   البته از همان حرف‌هایی که شاید خیلی جدی نبود ولی جدی خواهد شد. گویا سرپرست باشگاه پرسپولیس از سرمربی می‌خواهد که در برنامه‌های بلندمدت خود به آن فکر کند و برای آن برنامه بریزد. البته قرار نیست همه‌چیز در همین فصل پیش رو اتفاق بیفتد ولی همین نگاه ارزشمند است. تردیدی نیست که متقابلاً سرمربی سرخ‌پوشان هم از لزوم تدارکات سخت و حمایت سنگین برای نیل به چنین هدفی سخن گفته باشد.

به‌هرحال درستش هم غیرازاین نبود. پرسپولیس محکوم‌به بزرگ‌تر فکر کردن است برای این‌که کوچک نشود.

درباره نویسنده

ثبت دیدگاه