همراه ما باشید

ریتم صفر/بیمه پرسنل پرسپولیس چه ربطی به کارگزار دارد؟

ریتم صفر/بیمه پرسنل پرسپولیس چه ربطی به کارگزار دارد؟

پیروزی نیوز - ریتم صفر/بیمه پرسنل پرسپولیس چه ربطی به کارگزار دارد؟

ریتم صفر/بیمه پرسنل پرسپولیس چه ربطی به کارگزار دارد؟

در سال ۱۹۷۴ مارینا ابراموویچ در یک اجرای هنری، نمایش وحشتناکی را تدارک دید. او میزی با ۷۲ وسیله را تدارک دید که انواع ابزار از پر و گل تا اره و چکش و تبر و اسلحه و چاقو و تیغ روی َآن قرار گرفت او به حاضران اعلام کرد در طول این نمایش که ۶ ساعت خواهد بود با پذیرش همه عواقب هیچ واکنشی نخواهد داشت و ان‌ها می‌توانند از ان وسایل به هر شکلی که بخواهند علیه وی استفاده کنند. حاضران عملا این امکان را داشتند بدون ترس از مجازات او را تکه‌تکه کنند. بعد از چند ساعت اول هم تعرض و خشونت آغاز شد.

از این نمایش که ریتم صفر نام داشت نتیجه گیری‌های زیادی شد. افراد در یک جامعه متمدن هم در صورتی که واهمه از قانون و برخورد متقابل نداشته باشند ممکن است رفتارهای متعرضانه و خشن داشته باشند. در نتیجه گیری دیگر عنوان شد؛ اتخاذ موضع انفعالی نه تنها می‌تواند باعث نابودی ما شود بلکه خوی نابودگر دیگران راهم بیدار می‌کند.

 

بعضی اتفاقات در پرسپولیس ما را به یاد نمایش ریتم صفر می‌اندازد. آیا پرسپولیس قصد دارد اجازه دهد که کارگزار با ابزاری که در قالب قرارداد و الحاقیه دارد، هر طور که می‌خواهد با پیکره پرسپولیس برخورد کند؟

 

*ناخوشی یا دلخوشی؟

 

باشگاه پرسپولیس دل‌خوش به این بود که سه روز مانده به اولین بازی خود در لیگ، ۵میلیاردتومان دریافتی خواهد داشت. برایش چاله هم کنده بود. از حق بیمه کارکنان تا تسویه بخشی از بدهی به تیم‌های پایه، بدهی به هتل برای اقامت سرخپوشان تا راضی کردن بعضی طلبکاران ولی ناگهان با اتفاقی روبرو شد که شاید در این مقطع انتظارش را نداشت. نزدیک به ۶۰درصد از این پول توسط کارگزار واریز نشد. مساله‌ای که از روزهای قبل انتظارش می‌رفت. کاری که گفته می‌شود هیچ یک از کارگزاران قبلی انجام نداده بودند. حالا بعضی انتقادها به قرارداد که برای بعضی مخاطبان و هواداران بی‌معنی بود، معنا پیدا کرده است. حال اگر تصور می‌کنید که فاجعه فقط بر سر رقمی نزدیک به ۳میلیاردتومان است که از کف پرسپولیس رفته است، سخت اشتباه می‌کنید. موضوع مهمتر از این مسایل است. یک جورهایی پای اعتبار و حیثیت حرفه‌ای در میان است و بعد به مسائل مالی می‌رسیم.

 

*آتیه‌داده‌پرداز، کارگزار یا کارفرما؟

 

آن روز که در نقدها مطرح می‌شد بعضی بندها در قرارداد، شائبه به وجود می‌آورد که جای کارفرما و کارگزار عوض شده است و به همین بند کسورات به دلیل بیمه و مالیات اشاره می‌شد، برای بعضی امر مفهومی نبود. بعضی آن را اغراق می‌دانستند و بعضی هم برای‌شان مهم بود که پول به پرسپولیس برسد. جالب این‌که هنوز کسی خود را مکلف به شفاف‌سازی و توضیح در این باره نمی‌داند، حتی وزارت ورزش و جوانان که به هر حال به نوعی در قبال قرارداد مسوول است. یعنی اگر هم نبود، بعد از الحاقیه، مسوول شد. هنوز هم قابل درک نیست که چرا باید به کارگزار ربط داشته باشد که مالیات و بیمه درآمد را از پرداختی به باشگاه کسر کند. مثل همان رفتاری که کارفرماها با کارگران و کارمندان خود دارند. حالا معلوم می‌شود این موضوع خیلی مهمتر از آن است که بشود به سادگی از کنار آن گذشت. رقمی که کسر شده عدد ۱۶ و ۶۷ صدم درصد را نشان می‌دهد. مبلغی از قرارداد که نزد اتیه داده‌پرداز می‌ماند تا پرسپولیس مفاصا حساب تامین اجتماعی را ارایه کند. همه چیز درهم و بر هم شده است. گویی بایک قرارداد مقاطعه‌کاری یا پیمانکاری روبرو باشیم. حالا چند مساله مطرح می‌شود.

 

*بیمه پرسنل پرسپولیس چه ربطی به کارگزار دارد؟

 

اول این که در ماده ۳۸ قانون تامین اجتماعی آمده است: «در مواردی که انجام کار به طور مقاطعه‌به اشخاص حقیقی یا حقوقی واگذار می‌شود کارفرما باید در قراردادی‌که منعقد می‌کند مقاطعه‌کار را متعهد نماید که کارکنان خود و همچنین کارکنان مقاطعه‌کاران فرعی را نزد سازمان بیمه نماید و کل حق بیمه را به ترتیب مقرر در ماده ۲۸ این قانون بپردازد. پرداخت پنج درصد ب های کل کار مقاطعه‌کار از طرف کارفرما موکول به ارائه مفاصاحساب از طرف سازمان خواهد بود.»

 

در این جا قصد نداریم وارد بحث درصدها شده و از اصل موضوع دور شویم. این خود یک بحث مفصل مربوط به کسورات در قراردادهای عمرانی می‌شود که اصلا در قالب‌های قرارداد فعلی قرار نمی‌گیرد. به نظر می‌رسد به جای این که پرسپولیس، رقمی را به عنوان تضمین حسن انجام کار مطالبه کند، موضوع وارونه شده باشد. این موارد خود مباحث مفصلی هستند که در جای خود به ان پرداخته شده است. در حال حاضر ما فقط می‌خواهیم اگر بشود سره از ناسره معلوم شود و بفهمیم چه کسی برای چه کسی کار می‌کند و این کسورات بر چه اساسی در حال اتفاق افتادن است. مشکل این جا است که بر اساس این ماده، رفتار کارگزار با پرسپولیس مثل کارفرما با مقاطعه کار یا پیمانکار است. این چگونه ممکن است؟

 

*تضمینی برای رسیدن به این پول نیست

 

مساله دیگر این است که پرسپولیس در پایان چگونه می‌تواند مفاصا حساب ارایه کند، در حالی که نیرویی را برای اجرای این پروژه به کار نگرفته است. همچنین برای این قرارداد کد کارگاهی جداگانه‌ای را ثبت نکرده است؟

 

آیا شرکت اتیه پرداز نیروهایی که خود به خدمت گرفته است را به عنوان نیروهای پرسپولیس در نظر می‌گیرد؟ این چه ربطی به پرسپولیس دارد وقتی نقشی در این امر ندارد.

 

در تبصره یک از بند ۲ ماده ۵ قرارداد امده است که کارگزار کلیه هزینه‌های مربوط به پروژه را متقبل می‌شود که شامل جذب نیروی انسانی در صورت نیاز هم می‌شود.

 

ایراد اساسی دیگر این است که چه کسی تشخیص داده، این فعالیت شامل ماده ۳۸ قانون تامین اجتماعی می‌شود؟ در حالی که با یک کار مشارکتی روبرو هستیم. پرسپولیس، برندی را در اختیار گذاشته و شرکتی اعلام کرده است این برند ظرفیت ایجاد درآمد دارد. یک طرف برند را به عنوان سرمایه اورده است و یک طرف هم پذیرفته است که ابزار، نیروی انسانی و پتانسیل ایجاد درآمد با این سرمایه را دارد. هر یک از دو طرف سهم خود را از درآمد را دارند و مسوول کسورات مربوط به آن است.

 

شاید هم در هنگام عقد قرارداد تصور مسوولان وقت باشگاه این بود وقتی این فعالیت شامل ماده ۳۸ نمی‌شود، چه ایرادی دارد که این بند در قرارداد باشد یا نباشد. فکرش را نکرده‌اند که این بند، ظرفیتی را ایجاد می‌کند که نتیجه اش این می‌شود که می‌بینیم. این کسورات در حساب چه کسی می‌ماند؟ چه منافعی دارد؟ آیا افرادی خارج از مجموعه شرکت کارگزار در این منافع سهیم هستند؟

 

*کمتر از ۶۰ میلیارد تومان برای یک سال

 

در تبصره ۵ بند ۲ از ماده ۵ قرارداد اولیه باشگاه پرسپولیس و شرکت آتیه‌داده‌پرداز آمده است؛ « کلیه کسورات قانونی اعم از بیمه و مالیات، وفق قوانین مقرر، از هر پرداخت کسر خواهد گردید.» این بند همان‌طور که گفته شد احتمالا مستند به موارد فوق در قرارداد آمد. در حالی که نباید می‌آمد. همان‌طور که در قراردادهای مشارکتی دیگر هم نبود و حالا به یک بذدعت غلط بدل می‌شود.

 

این در حالی است که در جدول تنظیمی پرداخت‌ها در الحاقیه از عنوان «درآمد ناخالص قابل پرداخت» استفاده شده بود. آن ۱۱۰ میلیاردی که مرتب درباره‌اش صحبت می‌شد بر این مبنا بود. ۱۱۰ میلیاردی که همان زمان هم زیر سوال بود چون عملا رقمی بود که از آبان ماه سال گذشته تا خرداد سال آینده را شامل می‌شود. با کسورات این رقم هم تحقق پیدا نمی‌کند. حال باید به این سوال پاسخ داده شود که در روز کنفرانس خبری روی چه حسابی از عدد ۱۱۰ میلیارد تومان سخن گفتند. قطعا اضافه شدن رقم به قراردادی که هیچ کف قراردادی در ان نبود، کار مهمی بود ولی با عدم اصلاح مواردی از این دست چه باید کرد؟

 

اگر پرسپولیس در پایان قرارداد نتواند این ارقام را آزاد کند و در اختیار بگیرد، پرسپولیس با کف رقم حدود ۹۳ میلیون تومان مواجه باشد. آن هم نه برای یک سال بلکه برای حدود ۲۰ ماه که شروع آن از آبان سال ۹۸ بود. در بهترین حالت پرسپولیس برای یک زمان ۱۲ ماهه، ۶۰ میلیاردتومان هم درآمد نخواهد داشت.

 

پرسپولیس حالا باید بدود که این مشکل را حل کند. به خاطر بندی که معلوم نیست که چگونه تحمیل شد. پرسپولیس حالا باید یک روز از اداره امورمالیاتی نامه ببرد که معافیت مالیاتی دارد و یک روز باید سازمان تامین اجتماعی را بالا و پایین برود که شاید نامه بدهد، فعالیتی که دارند شامل ماده ۳۸ نمی‌شود و اگر هم این اتفاق بیفتد باز هم مساله اصلی لاینحل می‌ماند که چرا قرارداد اولیه به شکلی تنظیم شد که فقط بر اساس همین بند، کارگزار یک جورهایی کارفرمای پرسپولیس تلقی می‌شود. البته شاید بعضی این تفسیر را نپذیرند ولی فعلا که نمی‌شود به تفسیر دیگری رسید.

 

و درپایان این سوال باقی می‌ماند که آیا پرسپولیس همچنان می‌خواهد روی ریتم صفر حرکت کند؟

 

آیا واقعا لازم است مصداق این بیت باشد که؛ آن چه شیران را کند روبه مزاج، احتیاج است، احتیاج است، احتیاج؟!

 

 

درباره نویسنده

ثبت دیدگاه