همراه ما باشید

پرسپولیس – کارگزار اسپانسری؛ این هم اعترافات و آن‌هم قرارداد تأیید شده/ جای کارفرما و کارگزار تغییر کرده است

پرسپولیس – کارگزار اسپانسری؛ این هم اعترافات و آن‌هم قرارداد تأیید شده/ جای کارفرما و کارگزار تغییر کرده است

پیروزی نیوز - پرسپولیس – کارگزار اسپانسری؛ این هم اعترافات و آن‌هم قرارداد تأیید شده/ جای کارفرما و کارگزار تغییر کرده است

آیا واقعا در نظر بعضی این گونه است که کارگزارها چون پول دارند، ولی‌نعمت باشگاه‌ها و پرسپولیس تلقی می‌شوند؟

به گزارش خبرنگار پرسپولیس نیوز، تیم پرسپولیس پس از ماه‌ها تعطیلی فوتبال و درنتیجه دوری پرسپولیس از میادین و دلتنگی هواداران برای دیدن بازی تیم محبوب‌شان، درست در آستانه اولین بازی خود پس از این وقفه طولانی، درگیر حاشیه‌هایی شد که اصلاً نباید به وجود می‌آمد. حاشیه‌هایی که نتیجه فعالیت‌های کارگزار و نحوه ورود آن به مسایل بود. از هشتکی که به راه افتاد تا کسوراتی که در پرداخت شاهد بودیم.
هوادار پرسپولیس، باید می‌توانست فارغ از این دغدغه‌ها به استقبال بازی سرخپوشان برود، اما چه هوادار و چه باشگاه تمام ۴۸ ساعت منتهی به برگزاری مسابقه را به‌جای تمرکز روی مسابقه‌ای که پیش روی خود داشت و لذت بردن از انتظار و سپس وصال، درگیر حاشیه‌ها و البته رفع‌ورجوع مسایل بود. به‌این‌ترتیب روز مسابقه به‌روز اطلاعیه‌، بیانیه‌ و جوابیه بدل شد. البته پاسخ‌هایی ارائه شد که حداقل در کنار تایید مطالب انتشاریافته توسط رسانه هواداران پرسپولیس، سوالات جدیدی را مطرح کرد. ما در این رسانه بنا بر ملاحظاتی برای آرامش باشگاه، بعضی موارد را باسیاست خاصی مطرح کردیم تا در کنار حق هواداران برای دانستن و حق پرسپولیس برای دفاع از حقوقش، در آستانه بازی، تب‌وتاب حواشی بالاتر نرود ولی اکنون‌که شرکت آتیه داده‌پرداز و معاونان باشگاه، بی‌پروا در گل به خودی آشکار، عنوان می‌کنند؛ آن شرکت را کارفرمای پرسپولیس می‌دانند، شاید آسان‌تر بتوان به موضوع پرداخت. شاید هم فشار وارده از سوی رسانه‌ها و جامعه هواداران بر سر این موضوع که چرا سهمی از درآمد پرسپولیس کسر شد، باعث این پاسخ‌ها گردید.

 

بندی مایه شرم، دلیل کسورات پرداخت‌ها به پرسپولیس

روز گذشته در گزارشی که در روزنامه هواداران پرسپولیس انتشار یافت، نوشتیم؛ شرکت آتیه در واقع با کسر ۵۸ درصد از آخرین پرداختی که باید مبلغ ۵میلیارد تومان می‌بود اقدام به کسر ۱۶ و ۶۷صدم درصد از سه پرداخت‌ها خود به ارزش ناخالص ۱۷میلیارد تومان کرده است که این هم با عنوان بیمه تامین اجتماعی و طبق تبصره۵ از بند۲ ماده۵ قرارداد فی‌مابین دو شرکت بوده است.
اولین واکنش به کلیت خبر کسورات پرداخت، مربوط به رضا یلوه، معاون اقتصادی باشگاه، بود. با توجه به این که تمام امکان‌های اقتصادی و پولساز باشگاه به کارگزار واگذارشده است به نظر می‌رسد بخش اقتصادی هم‌تغییر کارکرد داده و به دفتر حافظ منافع کارگزار تبدیل شده باشد. وی در پستی که در صفحه اینستاگرام خود منتشر کرد، دقیقا مطالب انتشاریافته توسط این رسانه را تایید کرد ولی در ادامه به نکته خاصی اشاره نمود. وی اعلام کرد که درصدد هستند با ارائه مستندات به سازمان بیمه تامین اجتماعی ثابت کنند که پرسپولیس شامل بیمه این قرارداد نمی‌شوند و در صورت موفقیت، کسورات انجام‌شده به باشگاه برمی‌گردد و بعد هم منتقدان را شماتت کردند که از سر بی‌اطلاعی، چنان هجمه‌ای به راه انداخته‌اند.
و اما با طرح این مورد، موضوع تازه جالب‌تر شده است. دیروز هم نوشتیم که اصولاً این قرارداد را باید یک قرارداد شراکتی دانست و اصلاً پیمانکاری و مقاطعه‌کاری نیست که شامل ۵ درصد کسورات به عبارتی و ۱۶ و ۶۷صدم درصد کسورات به‌عبارتی‌دیگر شود.
مساله این است که چنین کسوراتی در سرفصل اجرای ماده ۳۸ قانون تامین اجتماعی انجام شده است. البته مدیر روابط عمومی شرکت آتیه نیز در توضیحاتی که برای تطهیر این شرکت و دادن اطمینان خاطر به هواداران پرسپولیس انجام داد به‌صراحت به این ماده‌قانونی اشاره می‌کند. وی همچنین اشاره کرد که در صورت انجام اقدامات قانونی که قبل از این در بخش پست اینستاگرامی معاون اقتصادی باشگاه به آن اشاره کردیم، کسورات به پرسپولیس برمی‌گردد. حالا می‌خواهیم به شما بگوییم که اگر بدانید در این ماده از قانون چه آمده است و معنای آن در کنار تبصره ماده ۵-۲-۵ قرارداد که می‌گوید؛ هر پرداخت کارگزار پس از کسورات بیمه و مالیات انجام می‌شود و اتفاقی که با کسر درآمد روی داد چیست، آن‌گاه نه‌تنها از این که کسورات برمی‌گردد خوشحال نمی‌شود و احساس فاتحان را پیدا نمی‌کنید که پذیرش آن را از سوی باشگاه و وزارت ورزش و جوان مایه خجالت می‌دانید. در واقع در این بخش، انتقاد اصلی نه به کارگزار که به پذیرندگان این ماده در قرارداد مربوط می‌شود.

 

در ماده ۳۸، کارفرما پول مقاطعه کار را نگه می‌دارد

حالا که این اعتراف اتفاق افتاده است، اجازه بدهید که یک بار دیگر بخشی از ماده ۳۸ قانون تامین اجتماعی را مرور کنیم. در بخشی از این ماده قانونی امده است: « در مواردی که انجام کار بطور مقاطعه به اشخاص حقیقی یا حقوقی واگذار می‌شود کارفرما باید در قراردادی که منعقد می کند مقاطعه کار را متعهد نماید که کارکنان خود و همچنین کارکنان مقاطعه کاران فرعی را نزد سازمان تامین اجتماعی بیمه نماید و کل حق بیمه را به ترتیب

مقرر در ماده ۲۸ قانون تامین اجتماعی بپردازد . پرداخت ۵ درصد بهای کل کار مقاطعه از طرف کارفرما موکول به ارائه مفاصا حساب از طرف سازمان خواهد بود.» شاید هنوز متوجه اصل موضوع نشده باشید. برگردید و این بار هر عبارت را با نگاهی حقوقی بخوانید تا متوجه شوید که چرا پذیرش بند مذکور در قرارداد را شرم‌آور می‌دانیم، عدم اصلاح آن در الحاقیه که گفتند به تایید وزارت ورزش و بخش حقوقی آن رسیده است و این اعترافات بی‌پروایانه را مایه حیرت و تعجب می‌دانیم.
از نظر حقوقی، وقتی قرارداد همکاری فعلی یک قرارداد مقاطعه‌کاری نیست، روی چه حسابی بند مربوطه در قرارداد آمد و امضاء شد؟ چه هدفی در میان بود که احتمالا با حاشیه‌هایی که پیش آمد، منتفی شد؟
از این زاویه دید می‌گذریم. باز هم ماده قانونی را بخوانید. می‌گوید: « پرداخت ۵ درصد بهای کل کار مقاطعه از طرف کارفرما موکول به ارائه مفاصا حساب از طرف سازمان خواهد بود.» شرکت آتیه روی چه حسابی، کارفرمای پرسپولیس تلقی شده است/ مدیران وقت روی چه حسابی پرسپولیس را مقاطعه کار و کارگر و دستمزد بگیر کارگزار دانسته‌اند؟ کدام طرف برای کدام طرف کار می‌کند و چه کسی باید به چه کسی جواب پس بدهد؟ اصلا درک نمی‌کنیم واقعا نگاه به پرسپولیس و این همکاری چه بود که این اتفاقات روی داد؟! آیا واقعا در نظر بعضی این گونه است که کارگزارها چون پول دارند، ولی‌نعمت باشگاه‌ها و پرسپولیس تلقی می‌شوند؟ قطعا نه منطق تجارت و صنعت فوتبال این را می‌پذیرد و نه خانواده بزرگ فوتبال.
تازه نمی‌خواهیم وارد مباحثی چون قرادادهای عمرانی دستمزدی و مکانیک-دستمزدی و ۱۰ درصد حسن انجام کار و موارد از این دست بشویم.

 

خطر پنهان برای پرسپولیس و کارگزار
و اما دیروز روی سایت باشگاه هم مطلبی منتشر شد که به نظر اطلاعیه می‌آمد اما با شکل و شمایلی کاملاً متفاوت با آنچه که باید باشد. یک‌جورهایی پاسخ به هجمه‌های ایجادشده نسبت به #مدیا بود. در همین شبه اطلاعیه اشاره‌شده بود که صفحه اینستاگرام پرسپولیس، بزرگ‌ترین صفحه فارسی‌زبان غیرشخصی است. همین امر به‌خوبی بیانگر ارزش این صفحه است که رفتار با آن را مسوولانه تر می‌کند. در این مطلب، نکته بارز این بود که هیچ پاسخ و توضیحی درباره نقدهای واردشده از سوی هواداران و فعالان شبکه‌های اجتماعی ارائه نشده بود. البته تردید نیست که همه نقدها هم از سر خیرخواهی به‌حساب نمی‌آید ولی نه همه آن‌ها. از سوی دیگر کارگزار باید تقصیر خود در نحوه ورود به موضوع را بپذیرد که کاملاً حساسیت‌برانگیز بود و اثر عکس باقی گذاشت. جدا از مباحث تخصصی در علم تبلیغات و علوم مرتبط با آن باید به این مساله اشاره کرد برخلاف آنچه که در این اطلاعیه آمد تمام ان‌چه جریان دارد، بازاریابی دیجیتال در بستر اینترنت و شبکه‌های اجتماعی نیست. قطعاً کسی نمی‌تواند از تبلیغات در محیط اینستاگرام با شرط رعایت شئون باشگاه انتقاد کند. پرسپولیس یک صفحه با ۴میلیون دنبال کننده دارد و باید بتواند از آن به درآمد برسد. تا کور شود هر آن‌که نتواند دید، اما یک کارهایی قابل‌قبول نیست. فالو کردن دیگران یک بحث دیگر است. کدام باشگاه معتبر این‌گونه اعتبار خود را به حراج می‌گذارد. برسی فالوئینگ‌های صفحات باشگاه‌های بزرگ دنیا کار سختی نیست.
تازه در آن کشورها نه این حساسیت‌های امنیتی که در ایران وجود دارد را شاهد هستیم و نه شبکه‌های اجتماعی بی‌در و پیکر هستند. فالو کردن صفحات دیگر می‌تواند دردسرهای جدی به همراه داشته باشد تازه اگر از مباحث این روزها درباره شأن باشگاه بگذریم که در کنار موافقان، مخالفان خودش را هم دارد

درباره نویسنده

ثبت دیدگاه