همراه ما باشید

در طرح فروش ماکت هواداری،دختران پرسپولیسی جایی ندارند/ /ورود ماکت بانوان هم به ورزشگاه ممنوع

در طرح فروش ماکت هواداری،دختران پرسپولیسی جایی ندارند/ /ورود ماکت بانوان هم به ورزشگاه ممنوع

پیروزی نیوز - در طرح فروش ماکت هواداری،دختران پرسپولیسی جایی ندارند/ /ورود ماکت بانوان هم به ورزشگاه ممنوع

تابوی ورود بانوان به ورزشگاه‌ها که پیش از این به لطف پرسپولیس شکسته شده بود، این‌بار خود را در قالب اجرای طرح نصب ماکت هواداران نشان داد.

به گزارش پرسپولیس نیوز، وقتی آگهی نصب ماکت هواداران پرسپولیس در ورزشگاه را دیدیم، نکات بسیاری، یکی پس از دیگری به ذهن‌مان خطور کرد. اولین نکته این بود که پرسپولیس و هوادارانش بار دیگر در فوتبال ایران، پیش‌قراول شده و بانی اتفاقات تازه‌ای شده‌اند. طرح‌های جدید هواداری پرسپولیس در سال‌ها اخیر کم نبوده‌اند و در کنار تمام نقد‌ها، این مساله به‌خودی‌خود جالب‌توجه است. این طرح هم می‌تواند با زوایای دید مختلفی روبرو شود. از تلاش برای عوض کردن حال و هوای ورزشگاه‌ها که به‌هرحال با حضور هواداران روح می‌گیرد تا نگاه افرادی که آن را تلاش برای کسب‌وکار توصیف می‌کنند و نه یک کار هواداری.
البته این سوال هم پیش می‌آید واقعا اگر شأن باشگاه خدشه دار نشود، کسب‌وکار در فضای صنعت فوتبال، چه ایرادی دارد. این حرکت حداقل باعث تهدید‌های امنیتی نمی‌شود که در بطن بعضی طرح‌های بحث‌برانگیز دیگر نهفته است و به دلیل فقدان نگاه کارشناسی و تصور سودانگارانه مطلق، موردتوجه قرار نگرفته است.

پرسپولیس، سر پیاز است یا ته پیاز؟
از دیگر نکاتی که در اجرای این طرح، خیلی زود نظر ما را به خود جلب کرد، یک آگهی در شبکه‌های اجتماعی با عنوان ویژه آقایان بود. خیلی زود هم تلاش‌ها برای به راه انداختن هشتک‌ها و کمپین‌ها نیز آغاز شد. همه تیپی هم در این موارد مشابه می‌شود. از آن‌ها که واقعا از باب اعتقاد به حقوق زنان به این موضوع می‌پردازند تا آن‌هایی که در جاهای دیگر از جنایت نسبت به زنان دریغ ندارند. از آن‌ها که این مرزبندی را در کنار ظلم به زنان، ظلم به فوتبال هم می‌دانند تا آن‌ها که ملاک درستی و نادرستی طرح‌ها را با معیار دخالت یا عدم دخالت کارگزار می‌سنجند.
آنچه مسلم است، این‌که ایده اصلی اجرای طرح در فوتبال ایران از کانون هواداران پرسپولیس و سرپرست آن آمد. اما از آنجا که تمام طرح‌ها با مراودات مالی، طبق قرارداد باید تحت نظارت کارگزار انجام شود، آن‌ها نیز در این امر دخیل شدند.
و اما تابوی ورود بانوان به ورزشگاه‌ها که پیش از این به لطف پرسپولیس شکسته شده بود، این‌بار خود را در قالب اجرای طرح نصب ماکت هواداران نشان داد.

قبل از هرچیز مسلم است که در این ارتباط نه باشگاه پرسپولیس و کانون هواداران می‌تواند اراده‌ای داشته باشد و نه کارگزار و سازمان لیگ. این تصمیم‌ها جای دیگری گرفته می‌شوند و هر کس این‌ها را نداند یا در غار زندگی می‌کرده است و یا ذهن عقب‌افتاده‌ای دارد. حتی گاهی هیچ جواب رسمی و مستندی هم در کار نیست ولی خیلی خوب به شما فهمانده می‌شود که اگر وارد این حوزه شدی، خودت هم هوا نشوی، پروژه به هوا می‌رود. در چنین شرایطی بسیار عجیب بود که بعضی انتقادهای تند نسبت به پرسپولیس داشتند.

آیا یک تصویر بی‌جان‌هم، منقلب می‌شود؟

برای من نگارنده خیلی عجیب است که در جریان اجرای طرح ماکت هواداری، قرار گرفتن تصویر یک بانوی باحجاب، چه اشکالی می‌تواند داشته باشد؟ با هیولا که سروکار نداریم. یک تصویر با عنایت به این‌که بی‌جان است و روح ندارد، نمی‌تواند با دیدن فوتبالیست‌ها منقلب شود. این تصویر در ورزشگاه و بیرون از آن با تهدید تعرض روبرو نیست. خطری آن را تهدید نمی‌کند. خودش هم یک تهدید به‌حساب نمی‌آید. بازیکنان را حالی به حالی نمی‌کند. شاید ازنظر بعضی تصمیم‌گیرندگان صاحبان این تصاویر موجودات خطرناکی باشند ولی از تصاویرشان، آزاری به کسی نمی‌رسد.

تنها دلیلی که می‌توانند برای ممانعت از این امر بیاورند، این است که نصب تصویر بانوان هوادار فوتبال، می‌تواند کم‌کم به حضور خود بانوان منجر شود. حداقل این‌که فکر می‌کنیم، آن‌هایی که نمی‌شناسیم، این‌طور به موضوع نگاه می‌کنند.
این ماجرا، ما را یک‌جورهایی یاد ماجرای استفاده از نام پرسپولیس می‌اندازد. تا سال‌ها این‌طور بود که اگر وارد این بحث می‌شد چون استدلال و منطقی برای ممانعت خود نداشتند از مقام‌های عالی‌رتبه مایه می‌گذاشتند. چه جرأتی هم داشتند که چنین دروغی را نسبت می‌دانند. به شکلی برخورد می‌کردند که گویی پافشاری بر استفاده از این نام، اقدام علیه دین و امنیت کشور است. به قدری هم محکم می‌گفتند که باور می‌کردی. تا این‌که یک روز تصمیم گرفتیم تا آخرش پیش برویم. خفه شدند به شکلی که گویی از ابتدا زبان نداشته‌اند.

از نبودن ما، استرس نمی‌گیرند

در چنین شرایطی بود که از روز گذشته، بعضی به دنبال آن افتادند که علیه اجرای این طرح کمپین به راه بیندازند. به‌هرحال هرکس برای دیدگاه خودش تلاش می‌کند و تا وقتی پس و پشتی در کار نباشد، اشکالی ندارد ولی خوب است به یک سوال هم فکر کنیم. این‌که آیا برای تصمیم‌گیرندگان درباره این امر، اهمیتی دارد که ورزشگاه خالی باشد که حالا بخواهد از فقدان ماکت‌ آدم‌ها دل‌نگران شود؟ همه مردم دنیا که از نگاه ما به مسایل نظاره نمی‌کنند. دغدغه‌های آن‌ها مسایل دیگری است. اصلا چه بسا که بعضی از آن‌ها از خالی بودن سکوهای پرسپولیس خوشحال هم بشوند چون کارشان سبک می‌شود. خوب است قبل از شعارزدگی و تلاش برای خودزنی به‌جای راه انداختن پروژه‌های اجتماعی، کمی دقیق‌تر به اطراف و واقعیت‌های موجود نگاه کنیم.

گران‌تر از بلیت

و اما این طرح جنبه‌های دیگری دارد. بخشی از انتقادها به این سمت سوق پیدا کرد که با چه منطقی باید پذیرفت که افراد برای نصب تصویرشان ۵۰ هزار تومان هزینه کنند درحالی‌که با نصف این پول خودشان در جایگاه می‌نشستند و بازی را از نزدیک تماشا می‌کردند.
عباس اسماعیل بیگی، سرپرست کانون هواداران پرسپولیس، دراین‌باره می‌گوید: مساله این است که اجرای طرح هزینه‌بر است. برای نصب این تصاویر، موافقت سازمان لیگ را گرفتیم. سازمان لیگ هم دغدغه تعهدات قراردادی نسبت به بهره‌بردار تبلیغات محیطی را دارد. با این حساب نمی‌توانستیم برای تحمل بخشی از هزینه اسپانسر داشته باشیم. تصاویر هواداران قرار است روی تصویر پیراهن پرسپولیس که فقط لوگوی پرسپولیس روی آن قرارداد الصاق شود. تصاویر روی کارتن پلاست‌های با ضخامت ۸ میلی‌متر و به ابعاد ۵۰ در ۸۰ سانتی‌متر چاپ می‌شود. اپراتور، کارتن پلاست، چاپ، حمل‌ونقل و موارد دیگر، هزینه‌بر خواهند بود. ما که ورزشگاه اختصاصی نداریم تا در آن اختیار عمل داشته باشیم.

جای خالی تمام جذابیت‌های حضور در ورزشگاه

مساله اصلی این است که حتی اگر این فاصله قیمتی وجود نداشت و حتی اگر با واقعی شدن قیمت بلیت بازی‌های تیمی مثل پرسپولیس، نصب ماکت، ارزان‌تر در‌می‌آمد، جذابیت این کار برای یک هوادار فوتبال چیست که بخواهد در آن مشارکت کند. قبل از هر چیز باید بدانیم یک تماشاگر با چه انگیزه‌هایی به ورزشگاه می‌آید. تماشای بازی گروه محبوب آن‌هم در کنار تعداد زیادی از افراد که علاقه مشترکی نسبت به شما دارند، لذت بردن از رقابت و جدال دیگران، تجربه فضای ورزشگاه، احساسات ناسیونالیستی که باعث می‌شود شما را به حضور در صحنه ترغیب کند. وقت گذراندن در محیطی متفاوت که دوستش دارید با افرادی از جنس خودتان، تخلیه روانی، تلاش برای موفقیت رساندن گروهی که از آن طرفداری می‌کنید و سهیم شدن در کاری که انجام می‌شود و درنهایت حمایت مادی از گروه محبوب‌تان ازجمله عوامل انگیزشی برای تماشای بازی‌ها از نزدیک هستند. در جریان نسب ماکت، غیر از آن مورد آخر کدام‌یک اتفاق می‌افتد؟ این‌ها نگرانی‌هایی است که به‌هرحال مجریان طرح باید به آن فکر کنند. شاید نشان داده شدن تصاویر افراد از طریق تلویزیون یا رسانه‌های باشگاه بتواند به این امر کمک کند ولی جای خالی تمام آن انرژی‌ها و احساس‌هایی که با حضور واقعی می‌دهیم خالی می‌ماند. بااین‌وجود شاید عشق عجیب بعضی هواداران ورزشگاهی به این مساله کمک کند.
یک نکته دیگر هم وجود دارد. ما هواداران پرشماری هم داریم که هیچ‌گاه حضور در ورزشگاه را تجربه نکرده‌اند، پس فارغ از تمام این قیاس‌ها خواهند بود.

مجوزها اخذ شد

اسماعیل بیگی همچنین در ادامه توضیحات خود می‌گوید: ما این طرح را به‌نوعی از باشگاه بورسیا مونشن گلاد باخ الگوبرداری کردیم. همه مجوزها هم از سازمان لیگ گرفته تا نیروی انتظامی و سایر موارد اخذ شده است. برای اولین بازی در نظر داریم تا حداکثر هزار ماکت را تدارک ببینیم. هماهنگ شده است که ۵۰ نفر هم شب قبل از بازی برای نصب ماکت‌ها وارد ورزشگاه شوند. در تلاش هستیم برای زمان‌هایی هم امکان پخش صدای هواداران، تشویق و هیاهوی آن‌ها را داشته باشیم.

درباره نویسنده

ثبت دیدگاه