همراه ما باشید

خیز بلند یحیی

خیز بلند یحیی

پیروزی نیوز - خیز بلند یحیی

برای تیم‌های تراز اول در فوتبال آنچه در بحث رقابت در اولویت اول اهمیت قرار دارد، کسب عناوین، افتخارات و جام‌ها است. از این منظر قهرمانی یک تیم با اختلاف دو امتیاز یا ده امتیاز، تفاوت چندانی نمی‌کند. ابراهیم فتاحی _ خبرنگار: دستیابی به رکوردها و حدنصاب‌های جدید و بازی با اعداد و ارقام بیشتر یک سرگرمی برای رسانه‌ها و هواداران فوتبال و آمارنویسان تلقی می‌شود، اما در واقعیت همیشه این‌گونه نیست. این موارد گاهی اهمیتی بیشتر از دسر روی میز را پیدا کرده و به غذای اصلی تبدیل می‌شوند.

انسان برای رسیدن به کمال در یک فعالیت بشری به عنصر رقابت نیاز دارد ولی گاهی خواصی پیدا می‌شوند که نمی‌توانند ازآنچه موجود است این نیاز را مرتفع سازند. از آنجا به بعد رشد و ترقی بدون وجود عنصر رقابت، دستیابی به کمال بیشتر را به هنر و قابلیت دشوارتری بدل می‌سازد و البته کار سخت‌تری خواهد بود. رکوردداران در ورزش‌های انفرادی چون؛ شنا، دوومیدانی و وزنه‌برداری نمونه‌هایی از این دست هستند. قهرمانانی که از یک جایی به بعد دیگر برای مدال طلای المپیک تلاش نمی‌کردند، فقط می‌خواستند مرزهای توانایی انسان را  برای یک‌صدم ثانیه، یک سانتی‌متر یا چند گرم افزایش دهند. این کمیت‌ها به‌ظاهر، حقیر به نظر می‌رسند ولی هنگامی‌که می‌خواهند اجرا شوند، کوهی از اراده، اقیانوسی از تلاش و صرف سال‌ها زمان را طلب می‌کنند. از همین‌جا می‌خواهیم به این روزهای پرسپولیس برسیم. پرسپولیسی که از یک جایی به بعد نیاز دارد که با خودش رقابت کند تا برای آسیا از تب و تاب نیفتد. باید با خودش بجنگد که شور و حرارتش را از دست ندهد. پرسپولیسی که فرصت دارد، فوتبال و لیگ ایران و خودش را به حدنصاب‌ها و رکوردهای جدید برساند. البته این یحیی گل‌محمدی است که باید تصمیم بگیرد تیمش را تا روز ۲۵ شهریور چگونه مدیریت کند. ما به رکوردهای ماندگار فکر می‌کنیم و او باید خیلی چیزهای دیگر را در نظر بگیرد. در دنیای متفاوت فوتبال و تصویرهای ذهنی ما هوادارآن‌همین بس که ممکن است همین هفته شکست برابر تیمی مثل فولاد بهترین اتفاقی باشد که باید برای پرسپولیس روی دهد و شاید هم نه! تعجب نکنید. گاهی هم شکست لازم است وقتی ممکن است همین‌طور پیروز باشید تا زمانی که به یک دیوار بلند برخورد کنید. گاهی چنین شکستی را نیاز دارید تا عزم خودت را جمع کنید.

و اما این پرسپولیس به طرز عجیبی فرصت دارد، بسیاری اعداد و ارقام را جابجا کند. انگیزه‌هایی برای این‌که بازهم خون را در رگ‌های پرسپولیس، به جوش آورد. فرصتی که در ابتدای فصل تصورش را نمی‌کردیم.

خوش‌بین‌ترین ما، پیش از شروع فصل تحلیلش این بود که ما در این مقطع از لیگ بعد از پشت سر گذاشتن بازی‌های دشوارتر و ۶ امتیازی، مجال خواهیم داشت که امتیازهای عقب‌افتاده را جبران کنیم. حالا درباره این صحبت می‌کنیم که آیا باید در ۵ هفته پایانی شروع به ریکاوری و استراحت تیم برای لیگ قهرمانان کنیم یا همزمان رکوردها را افزایش دهیم و یک لیگی داخلی از پرسپولیس‌های دوران راه بیندازیم که در رقابت با یکدیگرند.

*مقتدرترین قهرمان

بدون هیچ تردیدی مقتدرترین قهرمانی‌های فوتبال ایران به نام پرسپولیس، ثبت‌شده است. آن‌هم بارها و بارها. چه از جهت کسب امتیازات و چه از جهت فاصله امتیاز چنین بوده است. این را تاریخ و آمار می‌گوید. آماری که منتج به تحلیل نیست که بخواهد به ما دروغ بگوید.

پرسپولیس چه در کثرت و چه در کیفیت و شدت عمل برای قهرمانی‌ها سرآمد بوده که همواره حسرت رقبا از این قدرت را به همراه داشته است. ما فقط با یک پوکر روبرو نیستیم که برای اولین بار در لیگ ایران روی می‌دهد.

این پرسپولیس با کسب ۱۸ پیروزی و در پیش داشتن ۶ بازی دیگر، می‌تواند رکورد تعداد پیروزی‌ها در طول یک‌فصل لیک برتر و لیگ‌های سراسری بعد از انقلاب را جابجا کند. رکوردی که در اختیار خود پرسپولیس است.

بیشترین تعداد پیروزی در یک دوره رقابت لیگ سراسری فوتبال ایران به پرسپولیس سال ۱۳۵۰ که محصول مشترک حسین فکری و آلن راجرز بود، تعلق دارد که در دومین دوره جام منطقه‌ای ایران به قهرمانی رسید با ۱۳ پیروزی و یک شکست، نزدیک به ۹۳ درصد بازی‌های خود را با پیروزی پشت سر گذاشت. آن رکورد دیگر برای هیچ زمانی تکرار نخواهد شد. از سوی دیگر باید حواسمان باشد که شرایط فوتبال در نزدیک به ۵۰ سال قبل بسیار متفاوت بود. بعد از آن تیم، پرسپولیس سال ۱۳۵۲ که محصول مرحوم همایون بهزادی و آلن راجرز بود  قرار دارد. همان تیمی که بازی ۶تایی را رقم زد. اولین دوره لیگ تخت جمشید. ۱۵ پیروزی، ۷ تساوی و بدون شکست. پیروزی در ۲/۶۸ درصد بازی‌ها. اگر ملاک را این عدد در نظر بگیریم، هیچ تیم دیگری در ایران نتوانست از آن عبور کند. استقلال در آخرین دوره لیگ آزادگان در فصل ۸۰-۱۳۷۹ فقط به آن رسید. پرسپولیس برانکو در فصل ۹۶-۹۵ خیلی به شکستن این رکورد نزدیک شده بود و فقط یک پیروزی بیشتر می‌خواست. سرخپوشان در آن فصل به ۲۰ پیروزی رسیدند. این برای اولین بار بود که در لیگ‌های ۱۶ تیمی فوتبال ایران یک تیم به ۲۰ پیروزی رسیده بود. رکورد قبلی هم برای خود پرسپولیس بود که در فصل ۷۷-۷۸ لیگ آزادگان با ۱۹ پیروزی در ۳۰ بازی رقم خورده بود. حالا پرسپولیسی که محصول کار کالدرون و یحیی گل محمدی است و البته توسط یحیی هدایت می‌شود می‌تواند به حدنصاب‌های ثبت‌شده قبلی یورش ببرد. پرسپولیس برای این منظور در ۶ بازی خود به ۳ پیروزی نیاز دارد.

و اما مقتدرترین قهرمانی در فوتبال ایران با ۲۶ امتیاز در لیگ ۲۸ امتیازی رقم خورد که به همان سال ۱۳۵۰ برمی‌گردد در آن دوران برای هر پیروزی، ۲ امتیاز در نظر گرفته می‌شد. اگر برای امکان مقایسه فرمول ۳ امتیاز برای هر پیروزی را ملاک قرار دهیم. آن تیم به میانگین ۷۸/۲ امتیاز برای هر بازی رسید. پس از آن، پرسپولیس سال ۱۳۵۲ با ۳۶/۲ امتیاز برای هر بازی قرار دارد. در جام آزادگان، استقلال تنها بار در طول حیاتش بود که البته در همان محدوده ۱۰ دوره‌ای، در حدنصابی پیش افتاد و در سال ۸۰-۷۹ به میانگین ۲۷/۲ امتیاز برای هر بازی رسید.

در لیگ برتر هم که نیاز به گفت‌وگو نیست. پرسپولیس برانکو در اولین قهرمانی از قهرمانی‌های سریالی خود با ۶۶ امتیاز به میانگین ۲/۲ رسید و دارای بیشترین حدنصاب امتیاز با توجه به تعداد بازی در لیگ حرفه‌ای ایران است. پرسپولیس البته می‌تواند این رکورد را افزایش دهد ولی برای این مهم، از ۶ بازی آینده ۱۱ امتیاز می‌خواهد که دور از دسترس نیست. ولی شکستن رکورد پرسپولیس افسانه‌ای سال ۱۳۵۲ دیگر خیلی دشوار است و ۱۵ امتیاز نیاز دارد. به هر حال با یک لیگ داخلی پرسپولیسی روبرو هستیم که رقابت در آن تنگاتنگ بین نسل‌های مختلفی از پرسپولیس است.

*یحیی در کمین راجرز، پروین و برانکو

سرخپوشان ایران البته فرصت دارند در یک سری از فاکتورها بهترین پرسپولیس تاریخ شوند. تاکنون هیچ تیمی در ایران نتوانسته است زودتر از ۳ هفته مانده به پایان بازی‌ها قهرمانی خود را مسجل کند. این رکورد هم البته در اختیار پرسپولیس است. جالب این‌که پرسپولیس ۳ بار موفق به انجام این کارشده است. یعنی رتبه یکم، دوم و سوم را خودش در اختیار دارد. ۲ بار در سال‌های اخیر و یک‌بار هم در فصل ۷۷-۷۸ که علی پروین هدایت تیم را بر عهده داشت. حالا این پرسپولیس و یحیی می‌توانند نام خود را به‌عنوان صاحب یک رکورد جدید ثبت کنند. پرسپولیس این فرصت را دارد که ۵ هفته مانده به پایان بازی‌ها قهرمانی شود که برای آن ۲ پیروزی پیاپی می‌خواهد با نگاهی به نتایج دیگران.

پرسپولیس یحیی همچنین می‌تواند قهرمانی با بیشترین اختلاف امتیاز را رقم بزند. این رکورد هم البته در اختیار خود پرسپولیس است. رکوردی که پرسپولیس علی پروین در فصل ۷۸-۷۷ لیگ آزادگان ثبت کرد و اتفاقاً در لیگ ۳۰ تیمی با ۱۲ امتیاز نسبت به استقلال که تیم دوم بود، قهرمان شد.

رکورد لیگ برتر هم که در اختیار پرسپولیس و برانکو با ۹ امتیاز قرار دارد که ۲ بار رقم خورد. اصولاً قهرمانی‌های این‌گونه مقتدرانه در خون پرسپولیس است و توسط سرخپوشان در فوتبال ایران باب شد. اولین بار قهرمانی در فوتبال ایران با اختلاف امتیاز محسوس در سال ۱۳۵۴ رقم خورد، تیمی که بیشتر توسط همایون خان بهزادی هدایت شد و قهرمانی را با ۵ امتیاز اختلاف نسبت به هما از آن خود کرد. تا قبل از آن قهرمانی‌ها با اختلاف ۲و ۳ امتیاز رقم می‌خورد بعد از آن‌هم تا سال‌ها چنین بود تا این‌که پرسپولیس در سال ۷۴ با ۶ امتیاز اختلاف نسبت به تیم بهمن قهرمان شد. پرسپولیس بارها قهرمانی خود را این‌گونه رقم زد و دیگر تیم‌ها تا فصل ۸۲-۸۱  در حسرت چنین موفقیتی بودند. پرسپولیس یحیی حالا می‌تواند به حدنصاب لی” برتر و حتی آن ۱۲ امتیاز، حمله کند. ۲ بازی عقب‌افتاده فولاد، ارزیابی را کمی دشوار می‌کند ولی در بدترین حالت، پرسپولیس ۱۱ امتیاز از نزدیک‌ترین رقیب پیش خواهد بود اگر ۲ بازی عقب‌افتاده برای فولاد را با پیروزی پیش‌بینی کنیم. این عدد ۱۱ می‌تواند به ۱۴ برسد، همان‌طور که می‌تواند کمتر هم بشود.

به هر روی همه این‌ها جذابیت‌هایی برای بازی‌های پیش رو هستند. اتفاقاتی که می‌تواند به یحیی یک چیزهایی بدهد که برای اداره پرسپولیس بزرگ به آن‌ها نیاز دارد. صدالبته باید ظرفیت‌های لازم را در خود و تیمش ایجاد کند. در زمان برانکو آموختیم کار در پرسپولیس و فوتبال بی‌قیدوبند ایران، بزرگی، پافشاری، کوتاه آمدن، سختگیری، نرمش، سرسختی و مدارا را باهم می‌خواهد.

صدالبته یحیی این فرصت را دارد که رکوردهای جدیدی را با پرسپولیسی که هدایت می‌کند رقم بزند و حتی از برانکو عبور کند، اما رد پای برانکو را هم نمی‌توان نادیده گرفت. این به معنای کوچک گرفتن ارزش‌های یحیی نیست. بلکه اتفاقاً باید گفت گذاشتن پا جای پای بزرگان جگر شیر می‌خواهد و قابلیت‌هایی که کار هرکسی نیست.

درباره نویسنده

ثبت دیدگاه