همراه ما باشید

بینوایان

بینوایان

پیروزی نیوز - بینوایان

کسب چهارمین قهرمانی متوالی با انواع مشقت‌ها و رنج‌ها موضوعی نبود که رقیبان پرسپولیس بتوانند آن را تاب بیاورند. شیوا دورانگر _خبرنگار:  همان‌طور که بعد از محرومیت از نقل و انتقالات کار پرسپولیس را تمام‌شده می‌دانستند، تصور می‌کردند تغییراتی که روی نیمکت اتفاق افتاده قهرمان را در لیگ نوزدهم زمین‌گیر خواهد کرد. ولی پیش‌بینی حریفان بازهم غلط از آب درآمد و رفتن کالدرون نه تنها پرسپولیس را متوقف نکرد که قدم‌های بعدی مطمئن‌تر و جسورانه‌تر برداشته شد تا  سرخ‌ها  بازهم   قاطعانه قبل از پایان مسابقات قهرمانی خود را قطعی کنند. بیچاره رقبا! بعد از رفتن برانکو تازه یک‌نفس راحت کشیده بودند و در رویا،  قهرمانی‌شان را حتمی می‌دیدند، ولی یحیی تمام آرزوهای آن‌ها را نقش بر آب کرد. حالا با آرزوهای بر بادرفته و  مهم‌تر از همه ریخت‌وپاش‌های بی‌ثمر چه کنند؟ جواب هواداران را چگونه بدهند؟ حداقل می‌توانند از این بابت خوشحال باشند که تماشاگری به استادیوم نمی‌آید تا شعار حیا کن و رها کن بشنوند،وگرنه الان مربیان برخی از تیم‌های بالانشین لیگ باید خانه‌نشین می‌شدند. ولی به لطف کرونا فعلاً حاشیه امنیت دارند و می‌توانند با تمام قدرت برای نایب‌قهرمانی رقابت کنند و  هر جا که باختند به داور گیر دهند و در صفحات شخصی خود به وزیر و فدراسیون حمله کنند و برای  گرفتن سهمیه باج‌بگیرند .

و از آن‌طرف هم به‌واسطه چند رسانه و پیشکسوت  با حمله به پرسپولیس ناکامی‌های خود را توجیه کنند. این سناریو آن‌قدر در مهروموم‌های گذشته تکرار شده است که دیگر دیدنش کسی را اذیت نمی‌کند. درواقع اگر بعد از هر موفقیت پرسپولیس انگشت اتهام سمت وزیر، فدراسیون و زیرمجموعه‌هایش نشانه نرود باید تعجب کرد و غافلگیر شد. پرسپولیسی‌ها از همان روزی که  قهرمانی لیگ پانزدهم را به خاطر اشتباهات داوری و روی تفاضل گل از دست دادند با خود عهد بستند اجازه ندهند هیچ‌چیزی سد راه  موفقیت‌های آن‌ها شود. و اگر قرار بود پرسپولیس در بازی کثیف رقیبان بیفتد و خودش را اسیر حسادت‌ها و تهمت‌ها کند هیچ‌وقت موفقیت‌هایش تکرار نمی‌شد. اصولاً آدم وقتی در زندگی به موفقیت می‌رسد باید انتظار حسادت اطرافیانش را بکشد. همیشه هستند افرادی که ناتوانی خود را با سرکوب کردن دیگران جبران کنند و این مهر تاییدی بر اینکه پرسپولیس شایسته و برازنده عنوان اولی بوده است. حالا پیشکسوتان رقیب هر چه که می‌خواهند اتهام بزنند  و قهرمانی‌های پرسپولیس را زیر سوال ببرند، کنایه‌های آن‌ها فقط اراده بازیکنان تیم قهرمان را برای گرفتن دومین جام در این فصل بیشتر می‌کند و این یعنی استقلالی‌ها قید تنها جامی که باقی‌مانده یعنی حذفی را هم باید بزنند . امثال نوازی که حتی از گرفتن سهمیه آسیا هم ناامید هستند و معتقد هستند  مجیدی برای سرمربیگری استقلال کوچک است، ولی برای رفع التیام خود چاره‌ای جز زیر سوال بردن قهرمانی پرسپولیس ندارند و  چاره را در کری‌های کوچه‌بازاری می‌بینند. البته که کری خواندن نمک فوتبال است ، اما هر چیزی در حد اعتدالش خوب است. ولی می‌بینیم پیشکسوتی که بازیکن ملی بوده است به‌مانند هواداران کم سن و سال ۲ تیم پست می‌زند که پرسپولیس مثل همان بچه هست که سر صف بهش جایزه می‌دادند و چقدر خودش و از بقیه بچه‌ها بالاتر می‌گرفت ولی نمی‌دانست جایزه رو مامانش براش خریده .

تونل افتخار برای لیورپول، تهمت و افترا به پرسپولیس

این قبیل رفتارها در فوتبال دنیا دیگر جایی ندارد و خیلی به‌ندرت اتفاق می‌افتاد. همین چندی پیش بود که منچسترسیتی قهرمان دو دوره گذشته لیگ جزیزه در ورزشگاه اتحاد برای اعضای تیم لیورپول که از قبل قهرمانی خود را مسجل کرده بودند تونل افتخار زده و رقیب خود را تشویق کردند.  جالب است که بدانید منچستر سیتی رقیب اصلی لیورپول در راه قهرمانی بود، اما با ۱۸ اختلاف امتیاز به مقام نایب‌قهرمانی رسید. آن‌ها در مصاف مستقیم با لیورپول این تیم را با نتیجه سنگین ۴ بر صفر شکست دادند اما قهرمانی رقیب را زیر سال نبردند که حتی آن‌ها را سزاوار و شایسته قهرمانی دانستند. تا جایی که پپ گواردیولا مربی باشگاه منچسترسیتی گفته بود: لیورپول فوق‌العاده است و وقتی به خانه ما بیایند برایشان تونل افتخار باز می‌کنیم زیرا که سزاوار این احترام هستند. و این رفتاری است که در اغلب کشورها مرسوم است. اما در فوتبال ما همین‌که به موفقیت‌هایت حسادت نکنند باید کلاهت را به هوا بیندازی . تونل افتخار و تبریکات که پیشکش. دست‌کم باشگاه‌های ما همان‌طور که روی سر در خود نوشته‌اند واقعا قدری هم به فرهنگ‌سازی اهمیت می‌دادند و باخت را می‌پذیرفتند و  به رقبا احترام می‌گذاشتند.

به جدول نگاه کنید

جالب اینکه آن‌ها تا وقتی خود در اوج هستند، خبری از این تهمت‌ها نیست و برد و باخت در زمین رقم خورده و موفقیت‌های شان حاصل دسترنج خودشان است. اما به‌محض ناکامی عالم و آدم را مقصر جلوه می‌دهند و از امدادهای غیبی برای رقیب سخن می‌گویند. برفرض که حرف آن‌ها درست باشد و وزیر این قهرمانی را به پرسپولیس هدیه داده باشد. رتبه دوم و سوم و چهارم چرا در اختیار تیم‌های دیگر است؟ اگر الان استقلال روی سکوی چندم ایستاده و توان کسب سهمیه ندارد هم تقصیر وزیر است؟ لابد این سلطانی فر بود که از وزارتخانه دروازه حسینی را باز کرد تا مقابل نساجی ۲ امتیاز دست دهد و سپاهان، تراکتور و شهر خودرو از این تیم جلو بزنند! شاید بد نباشد استقلالی‌ها قبل از بیان هر صحبتی یک نگاهی به جدول انداخته و روی اختلاف ۲۰ امتیازی تیم‌شان با پرسپولیس فکر کنند. آیا این همه فاصله می‌تواند با نقشه و سناریو تعیین شود؟ زمانی می‌شد حرف از رقابت ناجوانمردانه که فاصله‌ها میلی‌متری ولی وقتی یک تیم همش در حال در جا زدن است جای بحث باقی نمی‌ماند.

ناکامی استقلال پرستاره

استقلال امروز در حالی از کسب سهمیه عاجز مانده است که تیم پرمهره ای را هم برای لیگ نوزدهم بسته بود. آبی ها به‌مانند سال های گذشته با ولخرجی فراوان نقل و انتقالات تابستانی را استارت زد و با دست پر به لیگ نوزدهم پا خواهد گذاشت. به غیر از دیاباته و میلیچ که جزو خارجی‌های تاپ لیگ محسوب می‌شوند، سایر بازیکنانی که جذب شدند بهترین‌های تیم خود در فصلی که گذشت بودند. علی دشتی و آرش رضاوند ۲ ستاره سایپا در فصل هجدهم بودند. دشتی با زدن ۴ گل بعد از رضا اسدی دومین گلزن برتر تیمش بود و رضاوند هم براساس نمرات ۹۰ یکی از ۵ بازیکن سایپا در فصل گذشته سیاوش یزدانی مدافع سپاهان که ۲ گل برای این تیم در فصل گذشته زده بود طبق آنالیز نود چهارمین بازیکن برتر تیمش بود. ریگی هم جزو ۳ بازیکن برتر پدیده بود. این بازیکن در همه مسابقات برای تیمش به میدان رفته بود. محمد بلبلی هافبک جوان سپیدرود یکی از پدیده‌های فصل قبل بود. ارسلان مطهری بهترین گلزن ذوب  را هم که در نیم فصل خریدند و گل‌های مهمی برای این تیم تا به اینجا زده است. در مقابل پرسپولیس تنها ۳ خرید قابل‌توجه داشت امیری، احمدزاده و کنعانی زادگان که تازه احمدزاده هم به خاطر اینکه نتوانست موثر نشان دهد در نیم فصل کنار گذاشته شد ولی بااین‌وجود تیم پرسپولیس قهرمان شد و لشگر پرستاره مثل چند فصل گذشته ناکام. آن‌هم در شرایطی که در همین بازی آخر مقابل تیم نفت مسجد سلیمان که در این فصل در خانه بی شکست بوده است پرسپولیس به شدت دچار کمبود مهره بود. نیمکت خالی پرسپولیس را در جم  میر روستایی، امید عالیشاه، سعید حسین پور، احسان حسینی، امیرحسین بیات، سینا مهدوی، سید محمد حسینی پرکرده بودند. به جز عالیشاه باتجربه که کاپیتان سوم پرسپولیس است، بقیه زیر ۲۳ سال و فاقد تجربه بازی در لیگ برتر بودند. اما پرسپولیس با تمام کمبودها و اشتباهاتی که داور داشت بازی را برد. به اذعان کارشناسان داوری در دقایق تلف شده نیمه اول گلی که کنعانی زادگان به ثمر رساند کاملا صحیح بود. به‌راستی اگر داور گل سالم تیم استقلال را آفساید اعلام  می‌کرد آیا مجیدی مثل گل محمدی سکوت می‌کرد؟ یا اصلا حاضر می‌شد با آن نیمکت خالی به مسجد سلیمان سفر کند؟

وقتی تیم قهرمان مدیرعامل ندارد!

همان‌طور که گفته شد استقلال تیم پرمهره ای در این فصل بست اما به خاطر بدنسازی نامناسب نفرات زیادی را از دست داد. اما باوجود تمام این ریخت‌وپاش ها استقلالی‌ها کماکان می‌گویند به پرسپولیس بیشتر از استقلال رسیدگی می شود. این درحالی است که تیم قهرمان هنوز مدیرعامل ندارد و در طول فصل به خاطر اختلافات مدیریتی شرایط سختی داشت وهمین حالا برخی بازیکنان تیم مبلغ زیادی را طلبکار هستند ولی چون پرسپولیسی‌ها اهل غر زدن نیستند، کسی مشکلات این تیم را نمی‌بینند و همه‌چیز پشت ظاهر قشنگ این تیم پنهان مانده است. از آن‌طرف استقلالی‌ها مرتبا بهانه می گیرند و باج خواهی می کنند. به‌راستی اگر استراماچونی مانده بود آن‌ها چه بهانه ای برای ناکامی‌های خود داشتند؟ بماند که این مربی هم چیزی به استقلال نداد و در زمانی که بود فقط یکبار استقلال به طور موقت طعم صدرنشینی را چشید. ولی حالا از او چنان اسطوره ای ساخته اند که گویی رستم دستان بود! بگذریم که از اینطرف پرسپولیس هم کالدرونی را از دست داد که نتایجش با پرسپولیس خوب بود. در هر صورت آبی ها در این چند سال بهانه گرفتن را خوب بلد شدن و اگر توانایی رقابت در زمین را ندارند اما به لطف تریبون هایی که دارند خوب باج می گیرند.

باج گرفتن از وزیر و فدراسیون

آبی ها همین چند هفته قبل خیلی شیک بازی با پارس جنوبی را پیچانده و  به بهانه اینکه ۲۵ درصد تیمشان کرونا گرفته اند از رفتن به جم امتناع کردند. بماند که روح برخی از کرونایی های این تیم از این مسئله بی خبر بود بعد از انجام تست های راستی آزمایی تعداد مبتلایان این تیم آب رفت. جالب اینجاست که کرونایی های استقلال ظرف یک هفته به تمرینات بازگشته و در مسابقات حاضر شدند. یعنی حتی ۲ هفته هم در قرنطینه نبودند، در حالی که  طبق فرمایشات بدنساز استقلال ۲ هفته هم زمان برای آماده سازی نیاز داشتند! حال کمیته انضباطی روی چه حسابی حکم به تکرار بازی داد  الله و اعلم. چه خوب است که استقلالی‌ها فراموشکار نباشند و فردا روزی که دوباره باختند این محبت فدراسیون را فراموش نکنند. این چندمین بار است که کمیته انضباطی از کنار تخلفات آن‌ها می گذرد.

چرا عارف غلامی محروم نشد؟

از آذر پارسال قرار است به یک جلسه محرومیت تعلیقی عارف غلامی رسیدگی شود اما باوجوداینکه این بازیکن در بازی سپاهان دست به اقدامات غیراخلاقی زد هنوز حکمش اجرانشده است و این در حالی است که استیناف همین چند روز قبل حکم کمیته انضباطی را مبنی بر محرومیت شجاع خلیل زاده تایید کرد. و این بازیکن عملاً به‌جای ۳ جلسه، به مدت ۴ جلسه محروم شد.چون کمیته انضباطی محرومیت شجاع را در روز بازی به حالت تعلیق درآمد وکادرفنی نتوانست از این بازیکن در بازی با پیکان استفاده کند. فردای همان روز محرومیت عارف غلامی هم لغو شد،اما از جایی که روز قبل این کمیته به درخواست پرسپولیس برای بخشش شجاع جواب مثبت داده بود کادر فنی استقلال می‌دانست که غلامی را خواهند بخشید و از این بازیکن مقابل سایپا بازی گرفت و ازقضا این مدافع توانست برای تیمش گل هم بزند. و این بازیکن باوجوداینکه وضعیتی مشابه با شجاع داشت هنوز خبری از محرومیتش در دست نیست. به‌راستی اگر این الطاف و بخشش‌ها شامل حل تیم‌های دیگر شده بود، استقلالی‌ها چه واکنشی از خود نشان می‌دانند؟ جالب است باوجودی که همه‌چیز هم بر وفق مرادشان از عالم و آدم گلایه  دارند و هیچ مقام و مسوولی را از اتهامات خود بی‌نصیب نمی‌گذارند.

درباره نویسنده

ثبت دیدگاه