همراه ما باشید

بازی مافیا

بازی مافیا

پیروزی نیوز - بازی مافیا

هفته گذشته، خبر کوتاه دستگیری یکی از مدیران میان پایه باشگاه پرسپولیس، به رسانه‌های خبری رسید و بدون شک فردی که از اسم بردنش معذوریم، نه اولین مدیر خاطی است و نه آخرینشان خواهد بود؛ لااقل تا هنگامی که سیستم فوتبال ایران به شیوه کنونی مدیریت می‌شود. شنیدن لفظ «مافیا» دیگر افکار عمومی را به سمت فیلم ماندگار فرانسیس فورد کوپولا و رمان ماریو پوتزو سوق نمی‌دهد. در دوران معاصر، آنقدر اخبار فساد به گوش مردم جامعه می‌رسد که شاید اگر آل پاچینو و مارلون براندو، ۴ دهه بعد از شاهکار ماندگارشان بخواهند به جای مدیران کنونی ایفای نقش کنند، این کار از عهده‌شان خارج باشد.

امیر عباس زمانیان – خبرنگار: دیگر صرفاً مافیا در جزیره‌های جنوب ایتالیا محصور نیست و هرجا که گردش‌های مالی هنگفت به چشم می‌خورد، فساد نیز هست. از ارکان خرد و کلان اجتماع گرفته تا ورزش. والیبال، بسکتبال، هاکی، تنیس، راگبی و فوتبال هم ندارد. به همین بهانه، مروری داریم بر مشهور ترین فسادهای ورزشی در تاریخ فوتبال معاصر که لکه ننگی بر تاریخ این ورزش زیبا بوده اند:

توتونرو ایتالیا ۱۹۸۰

در تاریخ ۲۳ مارچ ۱۹۸۰، آژانس حقوقی GDF تحت نظارت وزیر اقتصاد و دارایی ایتالیا، دست به اقدام بزرگی زد و با توجه به اعترافات ۲ فروشنده، مبنی بر آنکه بازیکنان وقت فوتبال در کشور ایتالیا، نتایج بازی تیم‌هایشان را در ازای پول تحت تاثیر قرار می‌دهند، فساد بزرگ تیم‌هایی همچون لاتزیو، یوونتوس، میلان، ناپولی، آولینو، پروجا، پسکارا و بولونیا در سری A و تیم‌های جنوا، لچه، پالرمو، پیستویزه و تارانتو در سریB را افشا کرد.

در نتیجه، تیم‌های آث میلان و لاتزیو به دسته پایین تر سقوط کردند و بازیکنانی همچون پائولو روسی، مهاجم درخشان تیم ملی فوتبال ایتالیا و پروجا، به ۳ سال محرومیت از هرگونه فعالیت ورزشی محکوم شدند. البته محرومیت پائولو روسی در نهایت به ۲ سال کاهش یافت و پس از آنکه در طول محرومیتش توسط یوونتوس خریداری شد، توانست با به ثمر رساندن ۶ گل در جام جهانی ۱۹۸۲، هم آقای گل و بهترین بازیکن مسابقات شود و هم آتزوری را برای سومین مرتبه بر بام فوتبال جهان بنشاند.

المپیک مارسی ۱۹۹۲

مارسی یک بندر زیبا در جنوب فرانسه و سواحل دریای مدیترانه است. مردم این شهر با فوتبال زندگی می کنند و تیم محبوبشان المپیک مارسی را نماد فوتبال فرانسه می دانند. هواداران مارسی جزو پُرشورترین ها در دنیای فوتبال بوده و ورزشگاه ولودروم حتی در بدترین ایام تیم مارسی نیز مملو از تماشاگر است. در حالی که چند باشگاه فرانسوی همچون پاریسن ژرمن، موناکو و لیون از ثروت زیادی برخوردارند اما به اندازه باشگاه هایی مانند مارسی یا سن اتین ریشه دار، مردمی و اصیل نیستند. یک رسوایی بزرگ در اوایل دهه ۱۹۹۰، تاریخ این باشگاه را دستخوش تحول کرد.

بسیاری از عاشقان فوتبال نام تیم المپیک مارسی را بیش از هر زمان دیگری در فصل ۹۳-۱۹۹۲ شنیده اند. در آن زمان، برنار تاپی ریاست باشگاه مارسی را در اختیار داشت و بسیاری از ستاره های مطرح فوتبال فرانسه و دنیا را به خدمت گرفته بود. مارسی در آن فصل نماینده فرانسه در لیگ قهرمانان اروپا محسوب می شد و در کمال تعجب به فینال این تورنمنت راه یافت. جایی که باید مقابل روسونری صف آرایی می‌کرد.

شاید در تصور هیچ کس نمی گنجید که مارسی مقابل غول های ایتالیایی به پیروزی دست یابد اما تک گل باسیل بولی با ضربه سر در ورزشگاه المپیک شهر مونیخ، به معنای قهرمانی مارسی و رقم خوردن یک افتخار بزرگ برای فوتبال فرانسه بود. بیش از ۵۰ هزار نفر از هواداران مارسی برای تماشای این مسابقه تاریخی، در ورزشگاه المپیک مونیخ حضور داشتند. تیم قدرت مند میلان تحت هدایت فابیو کاپلو از وجود ستاره های بزرگی همچون مارکو فان باستن، پائولو مالدینی، فرانکو بارسی و فرانک رایکارد بهره می برد.

اما نقطه تاریک ماجرا آنجاست که ۶ روز پیش از برگزاری دیدار فینال لیگ قهرمانان اروپا، المپیک مارسی می‌بایست برای قهرمانی در لوشامپیونا به مصاف والنسین می‌رفت. برنار تاپی رئیس باشگاه مارسی مبلغی را به عنوان رشوه به والنسین داد تا آن ها مقابل مارسی شکست خورده و قهرمانی مارسی در لیگ فرانسه قطعی گردد تا بازیکن های این تیم با طیب خاطر به مصاف میلان بروند. البته این اقدام تاپی برای باشگاه مارسی بسیار گران تمام شد زیرا فدراسیون فوتبال فرانسه این عنوان قهرمانی در لوشامپیونه را از مارسی سلب کرده و این تیم را در سال ۱۹۹۴ به دسته دوم فرستاد. همچنین مارسی از حضور در سوپر کاپ و جام بین قاره ای نیز محروم شد.

کالچوپولی ۲۰۰۶

تبانی و رشوه، ۲۶ سال بعد از توتونرو بازهم دامن گیر فوتبال ایتالیا شد. کالچوپولی در ماه مه سال ۲۰۰۶ میلادی توسط پلیس ایتالیا بر ملا شد و مکالمات تلفنی حاکی از دخالت قهرمان لیگ یوونتوس و تیم‌های میلان، فیورنتینا، لاتزیو، رجینا و تماس‌های بین مدیران این باشگاه‌ها و سازمان داوران بود. این تیم‌ها متهم به تقلب در بازی‌ها با انتخاب داور دلخواه‌شان شدند.

این رسوایی، نتیجه تحقیقات دادستان دادگاه ناپل در آژانس فوتبال ایتالیا بود. گفتگوی‌های تلفنی که در روزنامه‌های ایتالیایی چاپ شد این واقعیت را آشکار می‌کرد که مدیر یوونتوس، لوچیانو موجی، در تماس با مدیران فوتبال ایتالیا آن‌ها را برای انتخاب داور خاصی تحت تأثیر قرار می‌داد. نام کالچوپولی برگرفته از نام تنجنتپولی، رسوایی دهه ۸۰ سیاسی ایتالیاست.

در روز چهارم ژوئیه ۲۰۰۶، روزی که ایتالیا باید در نیمه نهایی جام جهانی ۲۰۰۶ به مصاف آلمان می‌رفت، دادستان فدراسیون فوتبال ایتالیا، استفانو پالاتزی، درخواست سقوط چهار تیم اصلی محکوم در رسوایی را کرد. پالاتزی درخواست سقوط یوونتوس به سری C1 (او در صحبتهایش در دادگاه خواستار سقوط یوونتوس به پایینتر از سری B شد) و برای فیورنتینا و لاتزیو درخواست سقوط حداقل به سری B کرد. او همچنین درخواست امتیاز منفی برای همه تیم‌ها (شش امتیاز برای یووه، سه امتیاز برای میلان و ۱۵ امتیاز برای لاتزیو و فیورنتینا) داشت. او همچنین خواستار بازپس‌گیری اسکودتوی ۲۰۰۵ و ۲۰۰۶ از یوونتوس شد.

فساد فیفا ۲۰۱۵

در ماه مه ۲۰۱۵، چهارده نفر از جمله تعدادی از مقامات عالی رتبه فیفا، به اتهام فساد مالی در زوریخ سوئیس بازداشت شدند. حکم جلب این افراد به درخواست وزارت دادگستری ایالات متحده توسط دادگاهی در نیویورک صادر و اتهام آن‌ها اخاذی، کلاهبرداری و پولشویی عنوان شد.

اتهام دستگیرشدگان مربوط به موارد گسترده سوءاستفاده مالی در فیفا از جمله اتهام ۱۰۰ میلیون دلار رشوه، درخواستهای میزبانی جام‌جهانی و همچنین حق پخش بازیهای فوتبال در طول ۲۰ سال گذشته بود. اداره فدرال قضایی سوئیس، در بیانیه‌ای اعلام کرد که مقامات آمریکایی معتقدند این افراد از اوایل دهه ۹۰ میلادی به ارزش ۱۰۰ میلیون دلار رشوه دریافت کرده‌اند. در ادامه این بیانیه اضافه شده‌است که دریافت رشوه در خاک آمریکا مورد توافق قرار گرفته و از طریق بانک انتقال پیدا کرده‌است.

یکی از بزرگ‌ترین اتهام‌های که در مورد فساد فیفا مطرح شده‌است دریافت رشوه از کشورها در قبال اعطای میزبانی مسابقات بزرگ و به ویژه جام جهانی بوده‌است. حتی در آن زمان رسانه‌ها به ضرس قاطع مدعی شدند که هنگام رأی گیری برای انتخاب میزبان جام جهانی ۲۰۱۰، مراکش به جای آفریقای جنوبی برنده شده بود.

روزنامه دیلی تلگراف چاپ انگلیس در این زمینه عنوان داشت: جک وارنر عضو سابق کمیته اجرایی فیفا نقش اصلی را در تغییر نتیجه این رأی گیری داشت به طوریکه ابتدا یک میلیون دلار در ازای حمایت از پیشنهاد مراکش دریافت کرده بود اما اندکی بعد با پیشنهاد بالاتری از آفریقای جنوبی روبرو شد.

در همین زمینه، بامداد چهارشنبه ۶ خرداد ۱۳۹۴، نیروهای پلیس با لباس غیرنظامی به هتل لوکس «بائور ائو لاک» که مشرف به دریاچه زوریخ و روبروی کوه‌های آلپ است مراجعه کرده و پس از گرفتن کلید اتاق‌های مظنونان، به اتاق‌های مورد نظر وارد و آن‌ها را دستگیر کردند.

۹ عضو فیفا و پنج تاجر دستگیر شده یا تحت تعقیب قرار گرفتند که در میان آنها نام سپ بلاتر، رئیس فیفا و میشل پلاتینی، رئیس وقت یوفا به چشم می‌خورد.

دلارهای نفتی، بزرگترین فساد تاریخ

بدون شک می‌توان بزرگترین فساد در تاریخ فوتبال جهان را مربوط به ورود دلارهای نفتی و پول‌های هنگفت به عرصه باشگاه داری در تیم‌های فوتبال جهان دانست. پروسه انتشار اسناد و مدارک محرمانه که نشان از تبانی و فساد در برخی باشگاه‌ها بود، از تاریخ دسامبر ۲۰۱۶ آغاز شد و تا نوامبر ۲۰۱۸ ادامه داشت. Football Leaks، با نظارت برخی نشریه‌ها همچون اشپیگل و لیسوا مدارکی را منتشر کرد که منجر به محرومیت منچستر سیتی از حضور در لیگ قهرمانان اروپا شد و روی پینتو، منتشر کننده این اسناد در تاریخ ۱۶ ژانویه ۲۰۱۹، در بوداپست دستگیر شد و هرچند که محرومیت سیتیزن‌ها نیز در دادگاه CAS بخشیده شد.

در روزهای آینده، با «پرسپولیس» همراه باشید تا هرکدام از رسوایی‌های بزرگ تاریخ فوتبال جهان را به صورت جداگانه بررسی کنیم.

درباره نویسنده

ثبت دیدگاه