همراه ما باشید

پس مهندسی نبود؟! ...

پس مهندسی نبود؟! ...

پیروزی نیوز - پس مهندسی نبود؟! ...

خبر کوتاهی که روزهای گذشته دست به دست چرخید و طرفداران فوتبال ایران را تحت تاثیر قرار داد، حکایت از پیشنهاد سرمربی گری باشگاه سپاهان اصفهان به برانکو ایوانکوویچ داشت. پیشنهادی که خیلی زود رسانه‌ای شد و واکنش‌ها به انتشار این خبر، متفاوت بود.

امیرعباس زمانیان – خبرنگار: برانکو اکنون تحت قرارداد فدراسیون فوتبال عمان است؛ اما پیشنهاد رقبای پرسپولیس به سرمربی سابق این تیم، در نوع خود جالب توجه به نظر می‌رسید. همان رقبایی که در دوران سلطنت بی چون و چرای ارتش سرخ بر فوتبال ایران و برای شانه خالی کردن از مسئولیت‌های خودشان، قهرمانی‌های پرسپولیس را به زمین و زمان ربط می‌دادند و به نوبه خود، هیچ ارزش فنی برای تیم تحت هدایت پروفسور متصور نبودند.

از استقلال گرفته تا سپاهان و تراکتور، با راه انداختن جو روانی منفی علیه سرخپوشان، سعی در زیر سوال بردن زحمات ارکان تیم داشتند. آنها حتی با به راه انداختن اتحاد نمادینشان، خود را در یک جبهه قرار دادند و پرسپولیس را در جبهه مقابل. طبیعی هم بود؛ با وجود پرسپولیس تحت هدایت برانکو در لیگ برتر، اصطلاحات بدیعی تحت عنوان «جشن نایب قهرمانی»، «جنگ نایب قهرمانی» و … به فرهنگ لغت فوتبالی ایران اضافه شد.

در این یادداشت، قصدمان صحبت به میان آوردن از اتحاد ضد پرسپولیسی نیست. اتحادی که سرنوشتش خنده دار است و مقصود دست اندر کارانش مضحک تر. کافی است نگاهی به دعواهای مدیریتی اخیر این تیم‌ها با یکدیگر که گریبان گیر هوادارانشان هم شده بیندازیم. آبی‌ها جبهه زرد فوتبال ایران را متهم به کم کاری و هدیه رایگان ۳ امتیاز به ارتش سرخ در کورس قهرمانی می‌کنند و کسانی که خودشان در رختکن پنهان شده بودند و جرأت رویارویی با پرسپولیس، در خانه خودشان را نداشتند، متواری شدن حریف به سمت مرزهای ترکیه در دیدار سوپرکاپ را دستاویز قرار می‌دهند. تکلیف تیم دیگر هم که مشخص است …

بگذریم، هرچه که بوده و هست، نخواهد توانست قهرمانی‌های پاک پرسپولیس در فوتبال ایران را زیر سوال ببرد. حنای برخی در فوتبال ایران، دیگر رنگی ندارد و پرسپولیس با تمرکز بر کار خودش و نپرداختن به بهانه‌های واهی بوده که توانسته تاج و تخت سلطنتش بر فوتبال ایران را بنا کند.

روزی که پس از پایان جام جهانی ۲۰۰۶، برانکو ایوانکوویچ آلمان را به مقصد کرواسی ترک کرد، دستاوردهایش برای فوتبال ایران نامشخص بود. همه جا صحبت از بدهکاری برانکو به فوتبال ایران بود و کسی نمیدانست او چه زمانی به ایران باز خواهد گشت. اصلاً مشخص نبود پروفسور کروات قصد بازگشت به ایران را دارد یا نه؟

در روزگاری که پرسپولیس، در باتلاق بحران‌های مختلف افتاده بود و هرچه بیشتر دست و پا می‌زد، بیشتر در بحران غرق می‌شد، هواداران خیره به سرنوشت مبهمشان مانده بودند. روزگاری که علی دایی مشغول تمرین دادن تیم بود و مدیران باشگاه، دست در دست حمید درخشان به زمین تمرین می‌رفتند و او را به عنوان مربی جدید تیم معرفی می‌کردند.

شرایط عجیبی بود؛ اما یک نام در میان گزینه‌های مدیریت برای جانشینی حمید درخشان، عجیب خیال هواداران را قرص می‌کرد. برانکو ایوانکوویچ، پروفسور کرواتی که هیچکس انتظار بازگشتش به ایران را نداشت، از پله‌های فرودگاه پایین آمد تا سکان هدایت کشتی سرخ پرسپولیس را به دست گیرد و از طوفان‌های پیش رو، عبورش دهد. برانکو از پله‌های فرودگاه پایین آمد تا پرسپولیس زخم خورده از یک دهه تبعیض و خیانت، دوباره قد علم کند.

برانکو، پرسپولیس را از نو ساخت و پرسپولیس، برانکو را. هر دو بایکدیگر رشد می‌کردند. پشتشان به هوادارانی گرم بود که حتی سرمای استخوان سوز زمستان نیز مانع از حمایت‌های بی دریغشان نمی‌شد. کسب ۷ عنوان قهرمانی در طول چهار سال، تنها دستاورد مرد کروات برای پرسپولیس نبود؛ مردی که تک تک تار موهایش، در ایران سفید شد و روزگار سیاه پرسپولیس نیز همزمان با تغییر رنگ موهای سرمربی‌اش، رو به سفیدی می‌رفت.

آن روز نحس درفوتبال ایران، که سوء مدیریت بازهم همچون تیشه به ریشه پرسپولیس افتاد و سرمربی محبوبش را فراری داد هم نتوانست کشتی درحال حرکت پرسپولیس را از حرکت باز دارد. دستاورد بزرگ برانکو برای پرسپولیس، شخصیت قهرمانی بود. شخصیتی که همچون خون در رگ‌های ارتش سرخ تزریق شد و همچون روح، در پیکره‌اش دمیده. لازم به توضیح بیشتر نیست؛ همه می‌دانند… حتی همان‌هایی که برای پایین کشیدن پرسپولیس، به زمین و زمان متوسل می‌شدند؛ از صفحه رسمی کنفدراسیون فوتبال آسیا در بستر فضای مجازی تا مدیران الهلال عربستان.

آری، در مسیر تایتانیک پرسپولیس، کوه یخ کم نبود؛ اما سرنوشتش متفاوت بود. پرسپولیس لیگ نوزدهم، مقتدرانه ترین قهرمانی لیگ برتر فوتبال ایران را رقم زد؛ آن هم با ۲ سرمربی متفاوت و ۳ مرتبه تغییر مدیریت باشگاه. خبری از ثبات نبود؛ چه در کادر فنی و چه در کادر مدیریتی. تنها همان «شخصیت قهرمانی» خوش درخشید.

برانکو رفته بود؛ اما نهالی که برانکو کاشت را گابریل کالدرون به خوبی محافظت کرد و یحیی گلمحمدی، آن را به ثمر رساند. حریفان هم خوب می‌دانند. هرچقدر بخواهند قهرمانی‌های پرسپولیس را کمرنگ و بی ارزش جلوه دهند؛ رنگ سرخ در تاریخ فوتبال ایران بیش از پیش نقش خواهد بست.

پیشنهاد سرمربی‌گری حریفان پرسپولیس به برانکو ایوانکوویچ، شاهدی بر این ماجراست. صحبت از پیشنهاد سپاهان به برانکو ایوانکوویچ داغ است؛ اما به خوبی یادمان مانده که تیم تبریزی نیز در همان بحبوحه درگیری‌هایش با ارتش سرخ، در هتل پیشنهاد سرمربی‌گری را به پروفسور داد. صحبت از پیشنهاد آبی پوشان به برانکو هم به میان نمی‌آوریم. موضوعی که در دوره‌ای خاص، افتخار آمیز ترین عملکرد مدیریتی رقیب بود.

آنهایی که برای زیر سوال بردن قهرمانی‌های پرسپولیس، از هیچ تلاشی فروگذار نکردند، اکنون بر سر سرمربی محبوبش دعوا به راه انداخته اند. همان هایی که ادعاهایشان مبنی بر مهندسی نتایج، گوش فلک را کر کرده بود. اما حالا چه شد؟

صحبت از مهندسی نتایج به میان آمد. جالب است هنگامی که پرسپولیس در دور پایانی لیگ هجدهم، فاصله‌ای تا از دست دادن قهرمانی نداشت و رقیبان برای کسب جام، تنها به کسب امتیاز کامل از یک بازی نیاز داشتند، هیچ کدام پیروز از زمین مسابقه بیرون نیامدند؛ اما در پایان قهرمانی پرسپولیس را مهندسی شده خواندند.

بازی‌های یک هفته گذشته را همه به یاد دارند. نکند پنالتی‌هایی که در راه جنگ نایب قهرمانی تقدیم رقیب شد، هدیه آسمانی بوده؟ شاید هم اشتباهات داوری، چنان پر واضح، جزئی از فوتبال است!

اگر هم اکنون هم به پاس دستاوردهای برانکو برای ارتش سرخ، ۱۳۰۰ صفحه تقدیر نامه تقدیمش کنیم، بی‌راه نیست. وکیل پروفسور، در صحبت‌هایش اشاره به «امکان پذیرفته شدن پیشنهادهای سرمربی گری در فوتبال ایران» توسط برانکو را رد نکرده و تقدیر، به دست پروفسور کروات است؛ اما شک نداشته باشید هرکجا که برود، هر اتفاقی که بیفتد، محال است همان تشویق‌های ایسلندی ۱۰۰ هزار نفره در فینال آسیا را به چشم ببیند.

برانکو، قلبش را روی سکوهای سرد آزادی جا گذاشت و رفت تا اکنون فوتبال ایران بدهکار پروفسور باشد. حالا که پیشنهاد سرمربی گری سپاهان به دست سرمربی محبوبمان رسیده و شاهکار مدیریتی پرسپولیس، شکایت برانکو ایوانکوویچ را به مرحله ناخوشایندی کشانده است؛ بد نیست تاریخ را در ذهنمان مرور کنیم …

درباره نویسنده

ثبت دیدگاه