همراه ما باشید

نگران تصمیمات عجولانه بعدی هستم

نگران تصمیمات عجولانه بعدی هستم

پیروزی نیوز - نگران تصمیمات عجولانه بعدی هستم

مرضیه دارابی – خبرنگار: سعید فائقی یکی از مردان باتجربه این روزهای ورزش است. چالش‌های زمان مدیریتش بر سازمان وقت تربیت‌بدنی، باعث شده که او امروز یکی از آگاهان پرونده‌های عجیب‌وغریبی باشد که در ورزش‌مان رخ می‌دهد. زاویه نگاه او، عمیق و مدیریتی است.
در موضوع مهمِ مارک ویلموتس نیز او جدا از رقم هنگفتی که باید به سرمربی نه‌چندان مطرح بلژیکی بپردازیم، به مسایل مهم دیگری اشاره می‌کند و آن‌ها را اشتباهی بزرگ‌تر و فاجعه‌بارتر از اتفاق رخ‌داده در این قرارداد می‌داند. گفت‌وگوی ما با معاون سابق سازمان تربیت‌بدنی را در زیر می‌خوانید:

– این روزها مساله مارک ویلموتس و جریمه سنگین فیفا همه اخبار ورزش ما را تحت‌الشعاع قرار داده.
ببینید ما اهل افراط و تفریطیم. تاریخ را نگاه کنیم همیشه همین بوده، چیز جالبی که هست، یک بیستون داریم و یکی چهلستون. نه بی‌ستون‌مان واقعاً بدون ستون است و نه چهلستون‌مان واقعاً چهل ستون دارد. من در این پرونده همه‌اش نگران بودم باعث شود از آن‌طرف بام بیفتیم که دیدم همین اتفاق هم افتاد و حضور خارجی‌ها در فوتبال‌مان ممنوع شد.
– اتفاقاً حرف اصلی هم همین‌جاست، به‌جای حل مشکل، صورت مساله را دارند پاک می‌کنند. چرا باید این‌قدر قراردادهای ما پر از ایراد باشد؟
این اصلاً غلط است. من نمی‌دانم چرا چنین موضوعی مطرح‌شده، از یک‌طرف می‌گوییم باید با دنیا تعامل کنیم و بعد می‌آییم ورود خارجی‌ها را ممنوع می‌کنیم. این در تضاد با شعار فیفاست. فوتبال همیشه با چنین مشکلاتی مواجه است. تصمیماتی که بحث رقابت را از بین می‌برد، این باعث می‌شود که درها بسته شود. ما هم باید صادرات داشته باشیم و هم واردات. اگر کسی را به فوتبال‌مان نیاوریم، کار لژیونرهای‌مان‌ هم زیر سوال می‌رود. تازه لژیونری مربیان‌مان‌ هم راه افتاده بود. درخواست می‌آمد برای مربیان‌مان، و با این تصمیم مشکل پیش می‌آید. نگرانم که باز شروع به برخوردهایی کنیم که محدودیت ایجاد کند. این داستان ویلموتس یک اشتباهی بوده، یعنی یک استثناست که پیش‌آمده و قاعده نیست. با اقدامات عجولانه ما استثنا را به‌قاعده تبدیل نکنیم.

– رقم خیلی سنگینی است.
آیا اگر این ارز گران نشده بود، بازهم این‌قدر این جریمه سنگین به نظر می‌آمد؟ یک‌ذره هم ناکارآمدی دولتی را در آن دخیل بدانیم. اگر دلار نرخ گذشته بود که این‌جوری نمی‌شد و رقم به این درشتی نبود. با توجه به پول ملی ما که ارزشش را به اینجا رساندیم این رقم و مشکل این‌قدر بزرگ به نظر می‌آید. نمی‌گویم نباید ندید بگیریم، باید حتماً رسیدگی بشود اما در حد خودش، در حد یک استثنا. متأسفم که این پرونده دارد ورزش ما را می‌بلعد. همه‌چیزمان‌هم فوتبال نیست، کلی با دنیای ورزش تعامل داریم، کلی رشته دیگر داریم باید یکسان وقت بگذاریم. حالا یک قرارداد همه‌چیز ورزش ما شده. یک موضوع را هم بارها گفتم، متأسفانه سفارتخانه‌های ما در خارج در رابطه با مسایل اقتصادی ضعیف‌اند. مگر جز این است که این قرارداد آنجا در سفارتخانه ایران در بلژیک منعقدشده؟ چه اشکالی داشت یک نفر متخصص و مطلع از ایرانی‌های مقیم بلژیک را صدا می‌کردند که رییس فدراسیون ما آمده قرارداد ببندد و به او کمک کنید. یک مواردی می‌شد کمک شود اما نشد. ما همیشه منتظریم درخت بیافتد، تبر را برداریم و به جانش بیافتیم. خدا می‌داند نقطه قوت ورزش ما این بود که می‌توانستیم از خارجی‌های خوب و متخصص و کار بلد استفاده کنیم، کاری که در صنعت و اقتصادمان از آن استفاده نکردیم. حالا این نقطه قوتی که در ورزش داشت را کلا می‌خواهیم ممنوع کنیم. ورزش به‌شدت آسیب می‌بیند. حالا من خواهشم این است که همه دست‌به‌دست هم بدهیم مشکل را حل کنیم، کاری نکنیم که همه‌چیزمان خراب شود.

 

پرونده ویلموتس ورزش ما را می‌بلعد. همه‌چیزمان‌هم فوتبال نیست، کلی با دنیای ورزش تعامل داریم، کلی رشته دیگر داریم باید یکسان وقت بگذاریم. حالا یک قرارداد همه‌چیز ورزش ما شده

– درست مثل اتفاقی که در پرسپولیس و استقلال رخ داد. مدیران منتسب وزارت ورزش، آن قراردادها را بستند،‌ وزارتخانه‌ای که متولی سرخابی‌ها بود،‌ پول‌ها را پرداخت نکرد و بعد ممنوعیت قرارداد خارجی نصیب این ۲ باشگاه شد.
همه داریم دچار اشتباه می‌شویم. نگرانم بیشتر از این‌ها اتفاقاتی بیفتد که بدتر هم باشد. یعنی دوباره بیاییم در جایگاه فدراسیون‌ها تجدیدنظر کرده و محدودیت‌هایی ایجاد کنیم که این محدودیت‌ها باعث شود در دنیا زیر سوال برویم. خدا می‌داند چقدر وحشتناک از این ماجرا نگران شده‌ام. یک موضوعی بوده اگر این عزیزان کمی انصاف داشتند، به‌موقع معذرت‌خواهی کرده و دفاع خوبی می‌کردند و کار این‌طوری نمی‌شد. بعد از این‌همه سروصدا باید همه توانمندی خود را در دادگاه تجدیدنظر بگذاریم که با دفاع قوی رای را برگردانیم. اصلاً یادمان رفته که حق اعتراض داریم. چون دلایلی داریم که ویلموتس نخواسته بماند و این را به آسیا و فیفا اعلام کردیم که سر قول و قرارمان هستیم. می‌توانستیم از خودمان دفاع کنیم که او بی‌موقع و بدون اجازه رفته و الان خسارت هم می‌خواهد. همان تبری که برداشتیم یادمان رفته ما اول شمشیرمان را تیز کنیم تا در دادگاه تجدیدنظر برنده شویم و بعد مشکل خودمان را سر این موضوع که چه کسی و یا کسانی اشتباه کردند، به‌موقع حل کنیم. الان داریم بیشتر با خودمان درگیر می‌شویم، به خودمان مشکوک شدیم، درحالی‌که اول باید دفاع کنیم.

– چیزی شبیه به ماجرای جودو؛ اقداماتی که عجولانه اتفاق افتاد و حالا گفته می‌شود فدراسیون جهانی جودو ۱۵ شاهد علیه ما به دادگاه cas معرفی کرده.
بله همین جودو، فوتبال و دوپینگ‌هایی که شد، مشکل یکی، دو تا که نیست. باید خودمان را آماده دفاع قوی کنیم. باید از این وقایع تجربه بگیریم و تکرارش نکنیم. درگذشته عزیزی را در سازمان تربیت‌بدنی داشتیم به نام بیگلری که دوره‌ دیده‌ بین‌المللی بود و ما اصلاً بدون نظر او آب نمی‌خوردیم. او بخش حقوقی سازمان تربیت‌بدنی را زیر نظر داشت. امروز هم دوستی از عزیزان تربیت‌بدنی به من نقل می‌کرد که چون در بلژیک دوستانی داشتم که می‌توانستند درزمینه قرارداد کمک کند و این را به اطلاع فدراسیون هم رساندم اما توجهی نکردند.
– حالا مقصر را چه کسانی می‌دانید؟
الان اصلاً نباید دنبال این باشیم، قرارداد یک موضوع دوطرفه هست هم نقاط قوت دارد و هم ضعف. مساله اصلی و اولیه این است که در بستن قرارداد، فدراسیون محترم باید ریسک‌های قرارداد را می‌دید که نتوانست ریسک‌ها را کامل ببیند. شاید هم آن ریسک‌هایی که آن روز دیده، چون ما تغییرات عمده مدیریتی داشتیم، به مدیر بعدی منتقل نشده و درنتیجه دفاع خوبی انجام ندادیم. من فدراسیون را مقصر می‌دانم اما در حد ریسک قرارداد، آن‌هم علم غیب نداشته که کلک نخورد. از آن‌طرف هم بالاخره من اعتقادم بر این است که موضوع در یک دادگاه صالحه‌ای رسیدگی شود. بازرسی کل کشور پرونده را زیر نظر دارد و بعد هم در دادسرا و دادگاه موردبررسی قرار گیرد و نظر آن‌ها ملاک قرار گیرد. من که مرجع قضایی نیستم که رای بدهم. به هر شکل مسوولیت هرگونه قرارداد با امضاکنندگان آن هست، این هم در فدراسیون بوده؛ اگر توصیه‌ای شده و پذیرفته‌شده برمی‌گردد به امضاکنندگان. الان «کی بود، کی بود، من نبودم» فایده‌ای ندارد. درجه اینکه توصیه‌کننده چقدر مقصر بوده و این‌ها چقدر، در دادگاه باید رسیدگی شود. هر چه حکم کردند آن قبول است اما در این اوضاع بالاخره فدراسیون مقصر است و بایستی پاسخگو باشد.

درباره نویسنده

ثبت دیدگاه