همراه ما باشید

صورتی که با سیلی سرخ است

صورتی که با سیلی سرخ است

پیروزی نیوز - صورتی که با سیلی سرخ است

ابراهیم فتاحی – خبرنگار: در هیاهوی نقل و انتقالاتی که پشت سر گذاشتیم یک حرف‌‌هایی هم گم شد که باید دوباره باید به آن‌ها برگردیم. مشکلاتی که باید آن‌ها را جدی گرفت و قبل از مواجهه ، فکری برای آن‌ها کرد.

موضوع خیلی جدی‌تر از آن است که هواداران تصورش را داشته باشند. با عدم حل آن‌ها طرح خواسته‌های‌شان ثمری مدارد. هشتگ‌زدن‌ها بی‌ثمر خواهد بود و تجمع‌ها راه به‌جایی نمی‌برد!
دلیلش هم خیلی ساده است. برای اجرای هر کاری به پول نیاز است. می‌خواهد پرداخت مطالبه برانکو باشد یا ۳۵ هزار دلاری که برای هزینه دادرسی پرونده کالدرون نیاز است. این بزرگ‌ترین چالش پیش روی باشگاه است.
باشگاه تاکنون ۸۵ درصد ارزش قرارداد را به بازیکنان را پرداخت کرده است و این جدای از آفرهایی است که فعال شد. تخمین بعیدی نیست که بگوییم برای تسویه‌حساب فصل گذشته با تیم، حدود ۲۵ درصد ارزش قراردادها را باید پرداخت کرد. تازه این برای رسیدن به فصل جدید است.
به این مورد، مطالبات برانکو را هم اضافه کنیم و تازه باید امیدوار بود احکام قطعی کالدرون و دستیارانش و بودیمیر به این فصل نکشد.
هزینه‌های دادرسی، هتل و سفر و اردو و کارکنان و نگهداری اماکن و زمین چمن و خیلی موارد دیگر را هم اضافه کنید. این در حالی است که پرسپولیس با محدودیت شدید درآمد روبرو است.
به شکل مسخره‌ای پرسپولیس از محل فعالیت‌های ورزشی خود هیچ درآمد خاصی ندارد. نه بلیت‌فروشی و نه حق پخشی! از تبلیغات محیطی هم مگر چه قدر به پرسپولیس می‌دهند؟ تازه اگر بدهند همه‌اش جای بدهی‌ها برای برگزاری بازی‌ها از دست می‌رود. به‌این‌ترتیب تنها محل درامد پرسپولیس فعالیت‌های تبلیغاتی، برندینگ و فروش محصولات است که به نظر منصفانه به نظر نمی‌رسد.
*ماه‌های بدون درآمد بلای جان شد
در چنین شرایط، طبعا همه نگاه‌ها به‌سوی کارگزاری است که فعالیت‌های مذکور را در انحصار خود دارد ولی آن‌ها هم بر اساس یک قرارداد و توافقی پول پرداخت می‌کنند که البته در ازای آن نیز باید به صاحبان سهام خود گزارش و توضیح بدهند. معضل اصلی این است که باشگاه پرسپولیس، ماه‌های زیادی از فصل قبل را بدون درآمد پشت سر گذاشت که این مساله باعث معوق ماندن تعهدات شد. همان قرارداد مشکل‌دار و اولیه با آتیه‌داده پرداز در ماه آبان بسته شد و تا آن زمان پرسپولیس، دو سه ماه را از دست داد. در پرسپولیسی که همیشه با تعهدات جاری و معوق روبرو است، هرگونه وقفه در روند درآمدها می‌تواند به معضل بزرگ بدل شود. بعد از قرارداد هم چون شرکت مزبور تحت هیچ فشار قراردادی وجود نداشت، کار چندان جدی پیش رفت و بازهم ماه‌های دیگری بدون درآمد گذشت که بالاخره متمم قرارداد به امضای دو طرف رسید. کف رقم برای سال اول همان ۱۱۰ میلیارد تومان بود که همه می‌دانیم. البته این ۱۱۰ میلیارد اگر از آبان لحاظ شود برای ۱۹ تا ۲۰ ماه خواهد بود و اگر بخواهیم آن را از منظر فعالیت اقتصادی باشگاه ببینیم. به معنای ۱۱۰ میلیارد تومان برای دو فصل است و این به‌خوبی مشخص می‌کند که باشگاه به‌شدت مشکل خواهد داشت.
*یک نمایشگاه دار هم برای پرسپولیس پیدا کنید
در حال حاضر روند ثابتی از پرداخت به باشگاه از سوی کارگزار وجود دارد ولی مساله این است که تعهدات برجای‌مانده از گذشته باشگاه خیلی زیاد است. پرسپولیس نزدیک به ۵۵ میلیارد از درآمد خود را هزینه کرده است. و با هزینه‌هایی که شرحش آمد، باقی درآمد پاسخ‌گو نخواهد بود. امیدواری به افزایش درآمد این شرکت و درنتیجه افزایش پرداخت به پرسپولیس یک احتمال است که باید دید در شرایط اقتصادی کنونی امکان تحقق آن اصلاً وجود دارد یا نه؟
گزینه دیگر این است که با توجه به ۳ ساله بودن قرارداد، از محل درآمدهای سال‌های بعد هزینه شود که این به معنای انتقال مشکل به آینده است. به‌ویژه که تورم به‌مراتب بیشتر از همه پیش‌بینی‌ها بوده است و افزایش رقم کف قرارداد برای هر یال، چنین تورمی را پوشش نمی‌دهد.
مهدی رسول پناه در این مدت برای جذب بعضی کمک‌ها تلاش کرده است و ارقامی را هم دریافت کرد ولی در این‌جا صحبت از نیاز به عددهای درشت‌تری است. مثل همان نمایشگاه‌داری(!!) که قرار شد ۵۰۰هزار تا یک‌میلیون دلار پرداخت کند تا استراماچونی بیاید! جدا از این‌که مگر در رانت و مافیای خودرو چه خبر است که چنین مسایلی را می‌توان با چنین پوشش‌هایی انجام داد. نیاز است که یک معاملات ملکی هم بیاید و به بخش از هزینه‌های پرسپولیس را به گردن بگیرد، بدون آن‌که بسیاری از مسایل را رقم بزند.
*دو سال بعد با بودجه کمتر
از انتقاد و شوخی که بگذریم بحران و بن‌بست مالی در پرسپولیس امری محتمل و جدی است. پرسپولیس دو فصل قبل را تقریباً با درآمد بالای ۶۰ میلیارد تومان پشت سر گذاشت. تازه به آن دو میلیون دلار پاداش قهرمانی هم اضافه شد که اگر از آن ۵درصد کسورات خیریه کنفدراسیون، ۵۰۰ هزار دلار پاداش اعضای تیم، ۳۰۰ تا ۴۰۰ هزار دلار هزینه‌های برگزاری فینال لیگ قهرمانان را کم کنیم بازهم حدود یک‌میلیون دلاری به پرسپولیس رسید و بازهم آن پول‌ها نیز پاسخگوی هزینه‌ها نبود و حتی پرداخت مطالبات برانکو ماند که آن داستان را پیش آورد. حالا پرسپولیس بعدازاین افزایش‌ها در رقم قرارداد بازیکنان و هزینه‌های گوناگون چگونه می‌تواند با ۵۰ تا ۶۰ میلیارد تومان ارائه شود.
پرسپولیس نباید تنها گذاشته شود و از حالا قبل از این‌که به نقطه ذوب برسد باید برای آن فکری کرد .
جیب خالی پرسپولیس و دست‌های بند استقلال
در اینجا البته قصد ورود به بحث قیاس و تبعیض نداریم. ولی عقل سلیم نمی‌پذیرد که استقلال این روزها دستش در جیب خودش باشد و با درآمد کمتر و مشارکت پایین‌تر هوادارانش از پس هزینه‌هایی بربیاید که از مخیله پرسپولیس هم خارج است.
استقلال ازیک‌طرف آماده می‌شود، استراماچونی را با آن هزینه سنگین برگرداند با این توجیه که بیاید یا نیاید باید این پول را بدهند و از سو.ی دیگر آماده پرداخت به شفر می‌شود. آن‌وقت پرسپولیس عزا گرفته است که اگر ترابی آن‌طور که گفته بخشی از پول قرارداد جدید را ندهد بدهی برانکو را از کجا تأمین کند و اگر پول برانکو را بدهد از کجا بیاورد که خودش را اداره کند.
پرسپولیس باید با جیب خالی مبارزه کند و استقلال نمی‌تواند مبارزه کند چون کیسه‌های پول، دستش را بند کرده است.

درباره نویسنده

ثبت دیدگاه