همراه ما باشید

حاج رضایی: پرسپولیس دارد آبروداری می کند

حاج رضایی: پرسپولیس دارد آبروداری می کند

پیروزی نیوز - حاج رضایی: پرسپولیس دارد آبروداری می کند

مرضیه دارابی – خبرنگار: پرسپولیس بازی دومش را هم در بازگشت مجدد به لیگ قهرمانان برد. این در حالی بود که پیش از این با یک امتیاز قعرنشین گروه c بود اما با ۲ برد یک‌بر صفر مقابل التعاون، حالا صدرنشین گروه شده و امید زیادی به صعود دارد.
پرسپولیس با این ۲ برد، موفق‌ترین تیم ایرانی لیگ قهرمانان آسیا تا اینجای کار بوده، در این شرایط با امیر حاج رضایی صحبت کردیم. گفت‌وگوی روزنامه پرسپولیس با کارشناس برجسته فوتبال را در زیر می‌خوانید:
-می‌دانم این روزها هرگز مثل قبل فوتبال را دنبال نمی‌کنید اما حتما از نتایج لیگ قهرمانان آسیا باخبرید.
شاید باور نکنید من اصلاً هیچ مسابقه‌ای در یک سال و نیم گذشته، حتی بازی خارجی را ندیدم. حس بدی درونم شکل‌گرفته و هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم فاصله بین عشق و نفرت این‌قدر کم باشد. در این مدت تنها یک‌بار به خاطر دوستی که در هلند دارم و از من خواهش کرد دربی جام حذفی را ببینم و برای دوستانی که علاقه دارند تحلیلش کنم، بازی اخیر پرسپولیس و استقلال را دیدم. البته به لطف تکنولوژی، همه اخبار و تمامی صحنه‌های حساس بازی‌ها را در صفحه موبایلم می‌بینم.
-بگذارید سوال مان کلان از نتایج رقم خورده باشد. طبیعتاً ورزش کشورها را اقتصادشان می‌سازد و اگر کشورها به لحاظ اقتصادی شرایط خوبی نداشته باشند، این روی عملکرد ورزش‌شان تأثیر مستقیم دارد و ما حالا در یکی از بدترین شرایط اقتصادی ممکن به سر می‌بریم و می‌بینیم در لیگ قهرمانان آسیا هم مدعی نمی‌توانیم باشیم.
با شما کاملاً موافقم. اقتصاد، زیربنای همه‌چیز است و حالا ما راجع به فوتبال حرف می‌زنیم. در شرایطی که خیلی از خانواده‌ها به خاطر مشکلات اقتصادی، نه در حد زندگی ایده آل و رویایی، بلکه گذران و معمولی، متلاشی‌شده‌اند، در فوتبال هم شاهد این اتفاق هستیم. ما در فوتبال مان درواقع بی‌پول نیستیم اما معلوم نیست این پول‌ها کجا می‌رود و این علامت سوال وجود دارد. یک نمونه‌اش غرامت ۱۷۰ میلیاردی به ویلموتس بود که چند روزی پیرامونش صحبت شد و بعد هم تمام شد. در همین شرایط بد اقتصادی، بازهم پول‌هایی به بدنه فوتبال تزریق می‌شود که به دلایل مختلف که علاقه‌ای ندارم در موردش صحبت کنم، این پول به‌جایی که باید، نمی‌رسد. می‌بینیم که ۴ تیم ما در لیگ قهرمانان حاضرند و ما اصلاً استارت خوبی نزدیم. استقلال که به خاطر انصراف حریفش، بازی اولش برگزار نشد، جز پرسپولیس، همه تیم‌ها باختند و این مساله در نظر تصمیم گیرندگان جهانی تأثیرگذار است. من به رنکینگ اهمیت نمی‌دهم که دوم باشیم، ششم یا هفتم، اما این باخت ها خیلی چیزها را از ما می‌گیرد و دیگر ایران را به‌عنوان تیم اول آسیا نمی‌شناسند و حتی میزبانی کوچک را هم از دست می‌دهیم. به این موضوع پرونده‌های زیاد ما در فیفا را هم اضافه کنید.
-قطعاً فوتبال ما وضعیت خوبی ندارد.
مجموعه این‌ها فوتبال ایران را به سمت بحران می‌برد. ما در فوتبال یا زندگی یا هر حوزه دیگری، یا مشکل‌داریم یا بحران، مثلاً در بیماری، اگر مشکل باشد فرد را به بخش منتقل می‌کنند اما وقتی بحران باشد، بیمار به سی سی یو و آی سی یو منتقل می‌شود. ما در بحران هستیم و چیزهای هست که گفتنی نیست. شهر خودرو مرتب می‌بازد، ۷ گل می‌خورد و یک گل هم نمی‌زند. آن‌ها طی یک‌فصل ۵ مربی عوض می‌کنند و بعد از مشهد چه انتظاری دارید. این باخت تلخ هست اما متعجب کننده نیست. من اصلاً تعجب نمی‌کنم چرا باختند. یا سپاهان که یک‌زمانی قدرت بود و حتی تا فینال باشگاه‌های جهان رفت حالا طوری هست که دو تا بازی کرده و هر ۲ را باخته و شانس صعود ندارد و عجیب است که جوان‌های ما که مربی هم هستند آن‌ها هم از خیلی‌ها یاد گرفتند که دروغ بگویند. من شب گذشته متن گفت‌وگوی یکی از مربیان سپاهان را که البته نویدکیا نبود، می‌خواندم که گفته بود هنوز شانس صعود داریم. واقعاً با چه نمایش و چه ساختار و سازمانی؟
-دراین‌بین فقط پرسپولیس توانسته تا اینجا خوب نتیجه بگیرد.
خدا پدر پرسپولیس را بیامرزد که قطعاً شما را در روزنامه پرسپولیس با بردهایش خوشحال کرد، این بردها ما را هم خیلی خوشحال می‌کند چون به هر حال یک نماینده ایران دارد آبروداری می‌کند. ببینید ۳ اصل برای موفقیت در فوتبال لازم است. مدیریت، برنامه‌ریزی و سرمایه‌گذاری. بخش اولِ مدیریت که من به زنده‌اش نماز می‌خوانم نه به مرده‌اش. اسمی از کسی نمی‌برم اما می‌شنویم که آقایی که از جامعه فوتبال است، فوتبالیست نجیبی هم بوده و من هم دوستش داشتم، ظرف ۴۰ روز حضور در یک باشگاه، برای خودش کت‌وشلوار ۲۰ میلیونی به‌حساب باشگاه می‌خرد که اگر راست باشد خیلی درد است؛ و آدم نگاه می‌کند به اشخاصی که وارد استادیوم می‌شوند، یک‌لقمه درست می‌کنند و طی این چند ساعت می‌خورند، چون عاشقند اما مدیرعاملی که نافش را در فوتبال بریدند و فوتبالیست ملی و نجیبی هم بوده این‌گونه رفتار می‌کند. چطوری می‌شود از این فوتبال توقع داشت؟ با این چیزهایی که می‌بینم قطعاً به فوتبال کشورم امیدی ندارم. گاهی شده بود تیم مان شکست می‌خورد و جمله‌های کلیشه‌ای می‌گفتیم که مثلاً «امیدواریم در آینده به جایگاه اصلی‌مان برگردیم» یا «چیزی از ارزش‌های‌مان کم نشد»، یعنی وقتی باختیم و اوت شدیم چه ارزشی را از خود بروز دادیم که از آن کم هم نشده؟ این یعنی تحمیق جامعه.
-گفتید که دربی را دیده‌اید. یک سوال وجود دارد. اینکه همیشه تیم برنده دربی خوب پیش رفته و تیم بازنده دچار حاشیه شده، اما بعد از این دربی کار کاملاً برعکس پیش رفت. استقلال فینال حذفی را هم باخت و دچار تغییرات زیادی شد اما پرسپولیس با وجود حاشیه‌هایی که وجود داشت، تا اینجا موفق‌ترین تیم ایرانی لیگ قهرمانان بوده.
دیدم بعد از دربی روزنامه‌نگاری نوشته بود که این پرسپولیس دو دانگش برای برانکوست، دو دانگش برای کالدرون و دو دانگش برای یحیی که من اصلاً این‌گونه میراث گذاری را دوست ندارم و نقش کالدرون را این‌قدر پررنگ نمی‌بینم. پایه‌های این تیم را برانکو و کاشانی فقید گذاشتند. می‌خواهم تصویرسازی کنم از روزی که برانکو روی نیمکت پرسپولیس خبردار شد استقلال خوزستان برده و با تفاضل گل نسبت به پرسپولیس، قهرمان لیگ شده، من تنهایی‌اش را دیدم روی نیمکت تیم. کمتر مربی‌ای می‌شود بعد از اینکه قهرمانی را با تفاضل گل از دست می‌دهد، ۳ سال پشت سر هم تیمش را به قهرمانی برساند و بعد هم پولش را ندهند. کاش دستمزد ژوزه را نمی‌دادند که به درد هیچ‌کسی نمی‌خورد. این آقای برانکو بود که این ساختار را در پرسپولیس گذشت و گل محمدی هم از مربیان آینده دار است که با وجود همه سختی‌ها، روحیه و همبستگی لازم را در تیمش حفظ کرد. نقش کریم باقری را روی نیمکت پرسپولیس فراموش نکنید. او درصحنه‌های پرالتهاب به تیمش آرامش می‌بخشد، به دلیل اخلاق بالا و حرمتی که دارد، دیگران از او اطاعت می‌کنند و این به کمک سرمربی تیم می‌آید. یک مربی جوان دیگر هم‌روی نیمکت پرسپولیس هست، حمید مطهری که آینده فوتبال ماست و مجموعه این‌ها پرسپولیس را هنوز نگه‌داشته و امیدوارم زمزمه جدایی گل محمدی به حقیقت نپیوندد و در پرسپولیس بماند.
-البته همچنان در بخش مدیریتی مشکلاتی وجود دارد.
من مدیر باشگاه پرسپولیس را نمی‌شناسم، امیدوارم دندان پرسپولیس را نکشد. وقتی برانکو این‌قدر جنتلمن وار راه را باز کرد، اما حق‌وحقوقش را نمی‌دهند، باید مشکل اصلی را اینجا دید. پرسپولیس فقط یک امتیاز داشت و در قعر جدول بود، اما الان با ۲ برد به صدر گروهش در لیگ قهرمانان آمده، این‌ها ارزش است که امیدوارم دیگران خرابش نکنند. تنها تیمی که می‌تواند در آسیا آبروداری کند را باید حفظ کرد و این پرونده‌های زیاد در فیفا را بست. من فکر می‌کنم پرسپولیس با برانکو وارد حیات نوینی شد. تصمیماتی که گرفته‌شده تصمیمات درستی بود و در حال حاضر می‌بینید که پرسپولیس ۲ بازیکن خوبش را ازدست‌داده اما یک سری بازیکن خوب گرفته. می‌توانم بگویم این تیم ۸۰ درصد استحکام دارد، اگر آقایانی که هستند خدای‌ناکرده با تصمیمات غلط این ۸۰ درصد را به ۲۰ درصد نرسانند. پرسپولیس در شرایط خوبی هست نه برای این ۲ برد، بلکه درواقع به ثبات رسیده، نوساناتش خیلی کم است و این برمی‌گردد به مدیریت باشگاه و وزارت ورزش که متولی سرخابی‌ها هستند. طبعی چیزهایی که در این تیم رخ‌داده، در تیم رقیب رخ نداده و آن‌ها هم می‌توانستند با پیروزی در دربی مسیر خود را هموار کنند اما این اتفاق نیفتاد و مصاحبه‌های پی‌درپی و اخبار جعلی باعث شد آرامش استقلال به هم بخورد. طبیعتاً اگر این ۲ تیم نباشند فوتبال ایران صدمه می‌خورد، پس وزارت ورزش باید در تقویت پرسپولیس و استقلال تلاش کند و افرادی را بگذارد که واقعاً مدیر، دلسوز و نیت پاک داشته باشند و دنبال چیزهای دیگر نیامده باشند.

درباره نویسنده

ثبت دیدگاه