همراه ما باشید

و قهرمانی که از ستاره خالی می‌شود

و قهرمانی که از ستاره خالی می‌شود

پیروزی نیوز -  چیزی تا شروع لیگ بیستم باقی نمانده است اما پرسپولیس هنوز آماده حضور در مسابقات نیست.

هر روز که می‌گذرد اوضاع قهرمان فصل گذشته بدتر از قبل می‌شود و خبری تلخ به گوش هواداران می‌رسد. آن‌قدر شایعه و خبر نگران‌کننده زیاد است که هوادار نمی‌داند باید غصه چه چیزی را بخورد! به طلب برانکو و محرومیت پرسپولیس فکر کند یا نگران جدایی ستاره‌های تیمش باشد و از این‌که تیمش خسته و ناآماده پا به لیگ می‌گذارد، حرص بخورد. دلمشغولی‌های هواداران آن‌قدر زیاد است که حتی مجال رویاپردازی برای گرفتن جام آسیایی را هم سلب کرد و غم خیلی زود جای خوشی را گرفت. اصلا فرصت نداد این صعود حماسی را مزه‌مزه کنیم؛ گویی خوشی بر هواداران پرسپولیس حرام است و آن‌ها باید هر فصل را با خون دل و غصه شروع کنند.
سال قبل، درد جدایی برانکو بود و ترس از فردای بدون این مربی. اگر به‌خاطر داشته باشید پرسپولیس تا روزهای آخر نقل‌وانتقالات هنوز مربی و بازیکن نگرفته بود و کالدرون دیرتر از همه تیم‌ها روی نیمکت نشست و تیم را هم مدیران بستند، بدون این‌که نقاط ضعف تیم را ترمیم کرده باشند.
نکته این‌جاست که رفتن برانکو هم درست چند روز بعد از گرفتن کاپ حذفی اتفاق افتاد و هواداران که باید از دبل قهرمانی شادمان می‌بودند، به‌خاطر از دست دادن سرمربی محبوب خود شوکه و عصبی بوده و هر روز مقابل باشگاه تجمع می‌کردند تا اعتراض خود را به گوش مسوولان برسانند اما متاسفانه آن روزها نیز هیچ گوش شنوایی وجود نداشت تا به دردودل هواداران رسیدگی کند و مدیران با وعده‌های سرخرمن می‌خواستند سر هواداران را گرم کنند! اما نتایج موفق کالدرون و حتی قهرمانی مقتدرانه گل‌محمدی هم نتوانست روی زخم هواداران مرهم بگذارد و آن‌ها نه‌تنها روزهای پرغصه تیم محبوب‌شان را فراموش نکردند که بعد از اتفاق‌های اخیر بیشتر از پیش به روزهای گذشته فکر می‌کنند و به‌قدری نسبت به همه چیز بی‌اعتماد شده‌اند که فکر می‌کنند جریانی نمی‌خواهد پرسپولیس موفق بماند و بر این باورند که تکرار چندباره اتفاق‌ها نمی‌تواند طبیعی باشد و دستی پشت‌پرده سناریو فروپاشی پرسپولیس را طراحی کرده است.
درواقع آنچه باعث بدبینی هواداران شده، جدایی بازیکنان کلیدی تیم است؛ بازیکنانی که تا همین چند روز قبل باانگیزه و انرژی وصف‌ناشدنی برای قهرمانی در آسیا تلاش می‌کردند و حرف از تکرار قهرمانی در لیگ می‌زدند اما حالا حتی رغبت نمی‌کنند بر سر تمرین حضور پیدا کنند. به‌راستی چه اتفاقی افتاد که بازیکنی مثل شجاع خلیل‌زاده همیشه آماده تمدید با پرسپولیس بود، الان باوجود قرارداد حرف از جدایی می‌زند؟ یا متعصب‌ترین خارجی‌هایی که می‌شناختیم هوای بازی در قطر به سرش زده است؟بشاری که فوت مادر هم نتوانست بود روی حس مسوولیت‌پذیریش در قبال پرسپولیس تاثیر بگذارد؟با این بازیکنان صبور چه کرده‌اند که این‌چنین عصیان‌زده و بی‌اعتماد شده‌اند؟ آن‌قدر بی‌اعتماد که رادو را هم خسته کرده‌اند و این دروازه‌بان بی‌حاشیه می‌گوید: «مدیریت باشگاه هرگز برای هیچ‌چیز و هیچ‌کس آماده نبوده‌اند و فقط با ان‌شاءا… کارها را پیش می‌برند.
راستی دلیل این بی‌محلی‌ها به دروازه‌بان کروات پرسپولیس چیست؟ اگر مدیران به مانند فصل قبل خیال کنار گذاشتن رادو را دارند باید بگوییم سخت در اشتباه هستند، چراکه این تصمیم می‌تواند به قیمت از دست دادن قهرمانی تمام شود. برای درک بهتر این موضوع کافی است اتفاق‌های فصل قبل را یک‌بار دیگر مرور کنید، آنگاه بهتر متوجه خواهید شد در روزهای محرومیت بیرانوند وجود رادو چه غنیمتی بود‌؛ رادویی که با کلین شیت‌هایش نگرانی‌هایمان را بابت جدایی بیرانوند از بین برد.
بدون شک عملکرد خوب دروازه‌بان‌ها و مدافعان یکی از دلایل قهرمانی پرسپولیس بود و به پشتوانه همین بازیکنان بود که این تیم توانست در مقابل رقیبان آسیایی‌اش بهترین عملکرد دفاعی را داشته باشد. پرسپولیس در شروع مجدد لیگ قهرمانان آسیا فقط ۲گل دریافت کرد که از روی نقطه پنالتی بود. یعنی مدافعان و دروازه‌بان تیم چنان بی‌نقص بودند که در جریان بازی هیچ تیمی نتوانست دروازه ما را باز کند.
ولی متاسفانه تیم موفق دفاعی پرسپولیس در حال فروپاشی است. رادو همچنان در انتظار است، شجاع خلیل‌زاده درخواست فسخ داده، محمد نادری را رقبا محاصره کرده‌اند و محمد انصاری را سرمربی نمی‌خواهد. پرسپولیس در حال خالی شدن از بازیکن است و اگر وضع به همین منوال باشد چیزی از آن خط دفاع و دروازه‌ای باقی نمی‌ماند که چند سال است بهترین میانگین گل خورده را ثبت می‌کنند.
تصور کنید بازیکنانی که گفتیم بروند و پنجره نقل‌وانتقال پرسپولیس هم بسته بماند، آنگاه تکلیف چیست؟ اصلا پنجره هم باز شد و توانستیم بازیکن جذب کنیم آیا بازیکنی در حدواندازه‌های شجاع و محمد نادری خواهیم یافت؟بخصوص شجاع که بهترین عملکرد را در بین همه مدافعان در آسیا داشت و به‌واسطه نمایش بی‌نظیرش دوباره به تیم‌ملی دعوت شد.
در صورت جدایی احتمالی این باریکن، تیم پرسپولیس فقط سیدجلال و کنعانی را در پست مدافع میانی خواهد و یک احسان حسینی جوان می‌ماند که تجربه بازی در لیگ را ندارد و البته خود سیدجلال هم دیگر آن بازیکن جوان و چالاک نیست که بتواند در ۳جام برای پرسپولیس بازی کند.
اگر نادری ماندگار نشود در سمت چپ خط دفاعی هم فقط یک مدافع تخصصی به نام سعید آقایی خواهیم داشت که باید دست به دعا شویم که این بازیکن مصدوم یا محروم نشود!
گرچه انتخاب بازیکن امری سلیقه‌ای است و مربی حق دارد بازیکنی را نخواهد اما شاید بهتر بود گل‌محمدی در شرایط فعلی که تکلیف دوم مدافعش برای از دست دادن انصاری عجله نمی‌کرد. گرچه این مدافع به بازی‌های ابتدای فصل نمی‌رسد و دوران نقاهت را پشت سر می‌گذارد اما باتوجه به پتانسیل فنی بالایی که دارد ارزش صبر کردن و اعتماد دوباره را دارد. یادمان نرود که او مدافعی چند پسته است و علاوه بر سمت چپ دفاعی می‌تواند در قلب دفاع بازی کند. انصاری قبل از آمدن شجاع، مدتی را در این پست بازی کرد و اتفاقا با سیدجلال زوج موفقی تشکیل دادند، تا جایی که آن فصل پرسپولیس به‌خاطر دریافت کمترین گل و بیشترین کلین شیت بهترین خط دفاع لیگ لقب گرفته بود.
متاسفانه اما از مدافعان خوب تیم یک به یک در حال جدا شدن هستند و از خط دفاعی که در ۴ فصل اخیر کمترین تغییرات را داشت، حالا ۳بازیکن خود را در آستانه از دست دادن می‌بیند. درحالی‌که حداقل در هر پست ۲بازیکن خوب داشت و در سال‌های قبل مربیان تیم خیال‌شان بابت مدافع آخر راحت بود اما حالا مربیان پرسپولیس در کنار همه دغدغه‌هایی که برای سمت راست دفاعی دارند، باید نگران دیگر خطوط هم باشند.

درباره نویسنده

ثبت دیدگاه