همراه ما باشید

زبان سرخ…

زبان سرخ…

پیروزی نیوز - در ساعات پایانی سه شنبه فایل صوتی از گفت و گوی بی پرده سرپرستباشگاه پرسپولیس با ۲،۳ خبرنگار منتشر شد که تعجب همگان را برانگیخت. این صحبت ها حالا قطعا به گوش همه رسیده و مایه شگفت زدگی آنها شده اما دقایقی پس از انتشار این فایل صوتی مهدی رسول پناه ادعایی درباره آن داشت که جای تعمق و تفکر دارد.

ابتدا باید بگوییم باور نداریم و ندیده ایم یک مدیر اینقدر بدون سانسور به گفت و گوی دوستانه با چند خبرنگار بپردازد که اتفاقا خبرنگاران اسم و رسمداری هم نیستند و روی حرفه ای گریشان نمی توان حساب ویژه ای باز کرد. از این رو دو برداشت می توان از صحبت های رسول پناه با این خبرنگاران داشت؛ یا سرپرست باشگاه پرسپولیس تمایل به فاش شدن برخی اسرار داشته  یا شدیدا به این جمع از خبرنگاران اعتماد دارد.

البته نه اینکه خبرنگاران قابل اعتماد نباشند اما واقعیت این است تا به امروز هیچ مدیری چنین بی سیاست با رسانه ها برخورد نکرده است.

به هر حال می گویند آب ریخته را نمی توان جمع کرد. بله آقای رسول پناه! ای کاش به این ضرب المثل اعتقاد داشتید، آن وقت نمی گفتید فایل صوتی حقیقی نیست یا تقطیع شده چرا که به نظر می رسد این میان فقط یک اتفاق رخ داده باشد و آن هم تفضیح است!

با انتشار این تکذیبیه عجیب و غریب یاد سال ها پیش و مصاحبه یکی از پیشکسوتان پرسپولیس با تلویزیون افتادیم. مصاحبه ای تصویری که پشیمانی از آن موجب شد آن شخص دست به تکذیب بزند و آن را “فوتوشاپ” بنامد!

صحبت های منتشر شده کاملا نشانگر یک مکالمه است که چند نفر در آن صحبت و ابراز نظر می کنند و از این رو توالی آن قابل تشخیص است.

حالا در این میان سوال هایی پیش می آید ؛ چرا باید چنین صحبت هایی درجمعی از خبرنگاران گفته شود؟ چرا باید یکی از این خبرنگارها دست به انتشار این فایل صوتی بزند؟ چگونه ممکن است خبرنگاری که سال های زیادی نیز سابقه ندارد و قطعا ترس هایی بر او راه دارند، خودسرانه یا بااجازه مدیر رسانه اش دست به انتشار یک فایل خصوصی بزند؟ و پرسشهای دیگری که پشت سر هم شکل می گیرند و پاسخ برای آنها فقط این است؛صحبت های من تقطیع شده!

این اتفاقات و عدم حرفه ای گری در پرسپولیس این روزها عجیب چشم آدم رامی زند؛ از جلسه عجیب و قابل تامل در جنت آباد گرفته  تا اظهارات غیر مسئولانه معاون اقتصادی باشگاه به حای معاون حقوقی و مدیر تیم درباره فسخ قرارداد خلیل زاده یا باز گذاشتن دست یک مدیر برنامه در باشگاه و اجازه هرگونه تعیین و تکلیف در خصوص بازیکنان که (در شماره های بعد به طور مفصل درباره نقش این مدیر برنامه که کمتر از یکسال است اطراف پرسپولیس آفتابی شده و یا خبرنگاری که با زدن ماسک دلسوزی جاده صاف کن برخی اعضای تیم شده است) همه و همه نشان از بی تجربگی مفرط مدیران حال حاضر پرسپولیس دارد.

شخصی که این روزها به عنوان معاون اقتصادی فعالیت می کند در زمان مدیریت سابق اسپانسر باشگاه او را برای حضور در جلسات نمی پذیرفت وحالا صحبت هایی می کند که در حیطه اختیارات و وظایف او نیست.

محمد انصاری، بازیکنی که با پنجره بسته برای پرسپولیس بازی و تیم را تافینال لیگ قهرمانان همراهی کرد ، ناگهان در دوران مصدومیت در لیست فروش قرار می گیرد اما هواداران به یاد دارند او از چه مبالغی برای ادامه حضور در پرسپولیس چشم پوشی کرد و حالا بازیکنانی با شرایط مشابه حتی یک لحظه هم به ماندن فکر نکردند و به همه چیز پشت کردند ولی او به خاطر پنجره بست ماند و الان سرنوشتش دست یک مدیر برنامه افتاده است و تبدیل به رزرو بازیکنی شده که اگر از پیشنهاد استقلال چشم پوشی کند افتخار ماندن خواهد داد!

از این چراها و اما و اگرها زیاد است اما واقعیت این است پرسپولیس در یک نگاه از بالا به پایین دچار تناقض های زیادی شده و باید ریشه آن پیدا شود. بازیکنان تا فینال آسیا تیم را همراهی می کنند و مشخص نیست پس ازبازگشت از سفر چه فکری به سرشان می زند که یکی پس از دیگری جا می زنند. کادر فنی با وجود همه نگرانی ها تیم را به فینال می رساند اما سرمربی تیم دائما صحبت های مایوس کننده انجام می دهد یا با مدیر برنامه هایش حاشیه سازی می کند. مدیریت باشگاه بازیکنانی را جذب می کند که تحسین برانگیز هستند اما نمی تواند از اتفاقات جانبی پیش گیری کند، نه قدرت تصمیم گیری خود را به رخ بکشد و نه راز داری داشته باشد.

آقای رسول پناه باور کنید تقطیعی در کار نیست و حالا نگرانیم شما هم به فوتوشاپ روی آورید.

درباره نویسنده

ثبت دیدگاه