همراه ما باشید

صندلی بازی در پرسپولیس

صندلی بازی در پرسپولیس

پیروزی نیوز - صندلی مدیریت پرسپولیس در ساختمان باشگاه، این روزها تبدیل به جایگاهی شده که برخی حاضرند برای به دست آوردنش از حیثیت، کارنامه گذشته، افتخارات و اعتبارشان صرف نظر کرده تا به هر شیوه‌ای که شده بر آن تکیه بزنند. با استعفای مهدی رسول پناه از مقام سرپرستی باشگاه، دوباره نام‌های بسیاری بر سر زبان ها افتاده و شنیده ها از راهروی وزارت ورزش حاکی از این است که آنجا هم چند دستگی آرا وجود دارد و هنوز وزارت بر سر انتخاب یک گزینه واحد به جمع بندی نرسیده.

شاهد چند دستگی ایجاد شده بین گروه های مختلف هستیم. از یک طرف شرکت پیشکسوتان کهن پرسپولیس پا پیش گذاشته، از یک طرف شرکت آتیه داده پرداز به عنوان کارگزار اسپانسری می‌خواهد با انتخاب مدیرعامل به صورت تمام و کمال بر امورات باشگاه حاکم شود، از یک طرف عضو مستعفی هیأت مدیره بیشترین شانس را از جانب وزارت دارد، از طرف دیگر هم هواداران بی چون و چرا خواهان بازگشت علی اکبر طاهری یا حمیدرضا گرشاسبی هستند.
در این میان هم برخی به قول معروف «آش را با جاش» می‌خواهند و استدلال ها هم در نوع خود جالب توجه است. به عبارتی دیگر، این روزها همه خودشان را مدعی بر حق تکیه زدن بر مسند مدیریت باشگاه پرسپولیس می‌دانند. رد شدن از کنار نام‌هایی همچون محمد دادگان هم به همان اندازه که جذاب است، عجیب و غریب به نظر می‍‌رسد. در این میان نباید از گرایشات سیاسی افراد، سابقه مدیریتی و حتی سخنان گذشته‌شان صرف نظر کرد. با در نظر گرفتن موارد مذکور، خود به خود بسیاری از نام‌های مطرح شده به حاشیه می‌روند.
البته که برای هرکس، تکیه زدن بر صندلی بالاترین مقام رسمی پر هوادار ترین باشگاه آسیا، انتخاب هیجان انگیزی است؛ اما دقیقاً به همان اندازه نیز ترسناک. شاید هم یکی از دلایل این تاخیر به وجود آمده، غلبه فاکتور ترس بر هیجان در این برهه زمانی است. نباید فراموش کرد که هرچند پرسپولیس تنها چند روز تا بسته شدن پرونده شکایت برانکو ایوانکوویچ فاصله دارد؛ اما احکام دیگر یکی پس از دیگری به سمت میز بخش حقوقی باشگاه درحال سرازیر شدن هستند و پرونده گابریل کالدرون و دستیارانش، والنسیا و خواکین، ماریو بودیمیر و به احتمال زیاد کریستین اوساگونا در آینده‌ای نچندان دور، از چدی ترین چالش‌ها هستند.
در این راه، صد البته پرسپولیس در یک قدمی بالا بردن جام آسیا ۲۰۲۰ قرار دارد و هیچکس بدش نمی‌آید این افتخار احتمالی را با تکبه بر ضرب المثل «کار را که کرد؟ آن که تمام کرد!» به نام خود ثبت کند و تا سال‌های سال از آن به عنوان راه فرارِ «اگر من می‌ماندم چنین می‌شد و چنان می‌شد»، از پاسخگویی به مسائل و چالش‌های دوران مدیریت خودش طفره برود.
وسوسه انگیز ترین ویژگی مدیریت دوره آینده باشگاه پرسپولیس اما قطعاً پاداشی است که دیر یا زود به حساب پرسپولیس خواهد نشست. تا به اینجای کار، مبلغ دو میلیون و هشتصد و بیست ‌هزار دلار به طور حتم، از بابت بردها و گل های به ثمر رسیده پیش از فینال سهم پرسپولیس شده و در صورتی که این تیم موفق به تکمیل کار نیمه تمامش شود و اتمام فصل را با بالا بردن جام قهرمانی آسیا به اتمام برساند، مبلغ ۲ میلیون دلار دیگر نیز به مبلغ مذکور اضافه خواهد شد که با حسابی سر انگشتی، متوجه می‌شویم پای چهار میلیون و هشتصد و بیست هزار دلار در میان است. به عبارتی بیش از ۱۰۰ میلیارد تومان.
البته مشکل اصلی این است که باشگاه پرسپولیس به خاطر تحریم‌ها به این راحتی نمی‌تواند پاداش خود را از AFC بگیرد. اما آنچنان هم که برخی از سختی وصول مطالبات صحبت به میان می‌آورند، وصول مطالبات از کنفدراسیون فوتبال آسیا شبیه به گذر از هفت خوان رستم نیست؛ دیر یا زود دارد اما سوخت و سوز ندارد. به هر حال در دوره گذشته نیز شاهد واریز نیمی از این مبلغ به حساب باشگاه بودیم؛ اما سرانجام پاداش صعود به فینال لیگ قهرمانان آسیا ۲۰۱۸ چه شد؟ حلال مشکلات نبود که باید بگوییم مشکلات را ببشتر و بیشتر کرد.
پیشنهاد ما به مدیر آینده باشگاه پرسپولیس که ظاهراً انتخاب نامش همچون بیرون آوردن جایزه از لپ لپ برای فدراسیون فوتبال ایران به نظر می‌رسد، این است که برای حل مشکلات ریز و درشت، به فکر درآمد زایی باشد. چاله کندن از همین روز اول برای پاداش آسیایی، مشکلی را حل نمی‌کند. حال با به میان آوردن صحبت های بالا، درحالی که هواداران تنها گزینه‌های محدودی را برای مدیریت پرسپولیس قبول دارند، به نظر شما مناسب ترین گزینه برای این کار چه کسی است؟
پاسخ ساده به نظر می‌رسد، کافی است به دوران مدیریت مدیران سابق بازگردید؛ این سوال را از خودتان بپرسید که در چه شرایطی آمده اند، با برجا گذاشتن چه شرایطی از پرسپولیس رفته اند؟ کارنامه مدیریتی‌شان نسبت به مدت زمان آن تا چه اندازه پر بار است؟ برای حل مشکلات اقتصادی، درآمد پایدار ایجاد کرده اند یا رو به فروش اموال باشگاه آورده اند؟ مدیریت را از چه کسی تحویل گرفتند؟ نان عملکرد مدیریتی قبلی‌ها را خورده اند یا خودشان به شخصه حرفی برای گفتن داشته اند؟
از قدرت مانور رسانه‌ای هم نباید گذشت. باید دید آنچنان که باید و شاید به عملکرد مدیریتی‌شان پرداخته شده یا رسانه ها مغرضانه کوبیده اند و یا از طرف دیگر کورکورانه حمایتشان کرده اند؟ به هرحال قصدمان بازی با نام ها نیست و پرسپولیس در حساس ترین برهه زمانی تاریخش قرار دارد. بیرون آوردن نام یک فرد اشتباه از لپ لپ وزارتخانه، حکم آخرین تیر را به پیکره نیمه جان پرسپولیس دارد. می‌تواند که نه؛ یک انتخاب اشتباه قطعاً بهای سنگینی دارد و بهای آن هم چیزی به جز تخریب میراث برانکو که با خون دل خوردن به دست آمده نخواهد بود.
احتمال انتخاب یک مهره «بله قربان گو» بیش از دیگر احتمالات است و بنابراین خط بطلان کشیدن بر فرضیه‌هایی که پیشتر گفته شد، آنچنان هم بیراه نیست. پرسپولیس امروز مدیری می‌خواهد که در برابر زیاده خواهی ها بایستد و به احدی باج ندهد. به نظر شما در این شرایط، انتخاب چنین مدیری ممکن است؟ انتخاب قطعاً در دستان وزارت ورزش است؛ اما اینکه مدیر انتخابی چه عملکردی از خود بر جای بگذارد، کم و بیش به خود او بستگی دارد: می‌تواند مقابل زیاده خواهی ها بایستد، فسادهای پشت پرده را افشا کند و محرومیت از هرگونه فعالیت فوتبالی را به جان بخرد؛ می‌تواند هم با بر جای گذاشتن کوهی از بدهی‌ها، مشکلات و تنفر عمیق هواداران نسبت به او، از سوی وزارتخانه ترفیع بگیرد و پس از آن به عنوان رئیس یکی از فدراسیون‌ها فعالیت کند.
قطعاً هواداران بی خبر از جریان حمایت کننده نام های مشخصی که مطرح می‌شود، نیستند. صد البته که مطرح شدن برخی نام‌ها، حتی به عنوان گزینه احتمالی هم برای افراد رزومه پر افتخاری محسوب می‌شود و تا سال‌ها می‌توانند به کاندید شدن برای مدیریت باشگاه پرسپولیس افتخار کنند. از شما چه پنهان که برخی به دنبال همین ماجرا هم هستند و سقف آرزوهایشان «جزو گزینه ها بودن» است. کسانی که بدون هیچ سابقه مدیریتی می‌آیند، یک شبه به نان و نوا می‌رسند و به جز بر جای گذاشتن مخروبه‌ای غیر قابل بازسازی، هیچ دستاورد دیگری ندارند. اما در روزگاری که کارگزار اسپانسری باشگاه را به گروگان گرفته و برای ریز و درشتش تعیین تکلیف می‌کند و گزینه‌های مدیرعاملی یکی پس از دیگری در درفشی فر با مربی تیم قرار ملاقات های کوتاه می‌گذارند، شاید بد نباشد آش را با جایش به همان ها بدهند تا ببینیم چه گلی قرار است بر سرمان بزنند! یا شاید هم بد نباشد شرکت پر مدعا زمام امور را به دست بگیرد! این روزها همه برای پرسپولیس تعیین تکلیف می‌کنند؛ شما چطور؟

درباره نویسنده

ثبت دیدگاه