همراه ما باشید

حاج رضایی: عاشقان رفتند و کاسبان آمده اند

حاج رضایی: عاشقان رفتند و کاسبان آمده اند

پیروزی نیوز -  چند روز از انتخاب سمیعی به عنوان مدیرعامل پرسپولیس می گذرد و همچنان نظرات مخالف و موافق در مورد این انتخاب بازتاب زیادی در رسانه ها دارد.

بیشتر از آنکه کسی نقد مستقیمی به شخص سمیعی داشته باشد، نحوه انتخاب وزارت ورزش مورد انتقاد قرار گرفته است، اینکه هیچساز و کار مشخصی در مورد انتخاب مدیران عامل سرخابی ها وجود ندارد و این‌همه مشکل مدیریتی و مالی و انبوه پرونده های بین المللی وجدایی های نامتعارف، محصول محسوسِ همین نوع مدیریت در فوتبال است.

در همین رابطه با امیر حاج رضایی صحبت کردیم. مردی که امید زیادی به قهرمانی پرسپولیس در لیگ قهرمانان آسیا دارد و دوست دارد این تیم،به خاطر فوتبال ایران، بتواند این بار فینال خوبی را پشت سر بگذارد. گفت وگوی روزنامه پرسپولیس با این کارشناس برجسته فوتبال ایران را در زیر می خوانید:

-این روزها نحوه انتخاب مدیران سرخابی نقد زیادی را در جامعه فوتبال به همراه داشته، تحلیل شما را در این خصوص دوست داشتیم بشنویم.

من الان تکیه ام روی افراد نیست. تاکیدم روی ثبات مدیریتی است و متاسفانه ۲ تیمی که می توانند امتیازات فراوانی به فوتبال ایران بدهند از اینثبات مدیریتی به دور هستند. تجربه و مطالعات من برای من این یقین را ایجاد کرده که بدون ثبات مدیریتی، هیچ باشگاهی نمی تواند پیشرفت وترقی داشته باشد و ما متاسفانه می‌بینیم که هر از چند گاهی یک مدیر بدون در نظر گرفتن کیفیت و توانمندی و شناخت از فوتبال، انتخاب شده واین به سود فوتبال ایران نیست. عرضم این است که این ۲ تیم ۵۰-۴۰ میلیون هوادار تقریبی دارند و در دوران غیرکرونایی تماشاگر را با ورزشگاه آشتی داده و مانع تماشاگر گریزی می شوند، باوجود همه مشکلات موجود، این‌ها تنها تیم هایی هستند که همه بازی های رفت و برگشت آن‌ها درلیگ از طریق تلویزیون برای کل ایران پخش می شود. آدم های زیادی عاشقانه این‌ها را دوست دارند و برای تیم محبوب شان از گلو می زنند و به ورزشگاه می آیند. می خواهم بگویم وقتی پرسپولیس در ۲ سال گذشته به فینال آسیا رسید موضوع از فوتبال فراتر رفت، دیدار این تیم در تهران بانماینده ژاپن، در واقع یک همایش ملی داشتیم که روسای نهادهای بین المللی فوتبال به تهران آمدند باوجود اینکه تیم ما قهرمان نشد، اما شادی درمیان مردم موج می زد. ما به این‌جور چیزها نیازمندیم. به طور کلی باید در تقویت همه تیم ها بکوشیم و در عین حال نگاهی خاص به ۲ تیم داشتهباشیم. با این وجود اتفاقاتی در فوتبال ایران می افتد که من را متعجب نمی کند اما متاثر می کند.

-مثل همین مشکلات مدیریتی و انتخاب های بدون تامل؟

ما می بینیم چقدر مدیران گذشته ۲ باشگاه لطمات فراوانی به پرسپولیس و استقلال زده اند. اگر استثنایی وجود دارد، من بی خبرم. چیزی که مامی بینیم این است که چقدر قراردادهای ناجور وجود داشته، چقدر خسارت، چقدر پنجره ها بسته شده و فوتبال لطمه خورد، همه این‌ها برایسوءمدیریت هست و متاسفانه تصمیم گیرنده‌ها همچنان بر همان مدار حرکت می کنند.

*آن‌ها چرا کاری را بلد نیستند، مسوولیت می پذیرند؟

همان وزارتخانه با همان شیوه سابق، باز هم دست به انتخاب می زند.

 مسعود سلطانی فر سکان ورزش کشور را به دست دارد و به هر حال در جایگاهی که دارند قابل احترام هستند اما تصمیمات شان ناخودآگاه علیهفوتبال کشور بوده، تصمیماتی که گرفتند خیلی اشتباه بوده و من امیدوارم آقای وزیر از حرف معلمی که سنش از او بالاتر است نرنجد. ما بهعنوان یک معلم وظیفه داریم به نقد جامعه فوتبال مان بپرداریم. وقتی کاری صورت می گیرد که در جهت مخالف منافع فوتبال ماست، وظیفه داریماز آن دفاع کنیم. وظیفه ما نقد جامعه فوتبال و حتی نقد وزیر است چون اصولا اعتقاده دارم جامعه با نقد زنده هست. نقد نباشد جامعه یک دستمی شود و تضارب آرا وجود ندارد و برای چندمین بار باید بگویم من مخالف منصف هستم چون برای نقد ابعادی قائلم، اینکه نقد باید محترمانه،منصفانه و پشت آن نیت پاک باشد. این عدم ثبات مدیریتی به سود فوتبال ایران نه تنها نبوده بلکه زیان های زیادی به فوتبال ما وارد کرده است. یک مورد مهم هم این است، کسانی که این پست ها را می پذیرند بر پایه چه معیارهایی، کاری را که بلد نیستند را قبول می‌کنند؟ اتفاقا من اصلااعتقاد ندارم حتما یک مدیر باید فوتبالست بوده باشد، من با این نظریه مخالفم، اما یک مدیر باید توانمند باشد و کابینه اش را افراد متخصص واهل فن تشکیل دهند. من در واقع هیچ کدام از آقایانی که سر کار آمدند را واقعا نمی شناسم. ممکن است آدم های عزیز و بزرگواری باشند امابرای این کار مناسب نیستند. نتیجه آن را هم داریم می بینیم، لیگ از چند روز دیگر شروع می شود و بعد از آن هم فینالی را در پیش داریم که برای ما خیلی اهمیت دارد، حیثیت ملی است، اما شرایط به هیچ وجه مناسب و خوب نیست و جان کلام، این راه ما به بن بست ختم می شود.

*می توانم برای پولی ناچیز منافع فوتبال را بفروشم

-به عنوان یک فرد متخصص فوتبال، از شما این سوال را داریم که به چه شکل و با چه اصولی معتقد حضور پیشکسوتان در راس مدیریتی ۲ باشگاه هستید؟

یک چیز خیلی مهمی هست. یکی از روسای فدراسیون یک بار به من پیشنهاد کرد که عضو کمیته فنی شوم، به او گفتم من اگر بضاعت و دانشیداشته باشم در خدمت شماست، اما نمی توانم به صورت موظفی این کار را بکنم و وقت بگذارم. گفت ما باید برای شما حکم صادر کرده و رونوشت آن به امور مالی داده می شود تا حقوق دریافت کنید، گفتم حقوق را نمی خواهم آن موقع شما رییس من می شوید و من کارمند شما و شما هر چه بگویید باید چشم بگویم کمااینکه نمونه هایی از جامعه فوتبال داریم که نمی توانند برخلاف رییس فدراسیون صحبت کنند. به هرحال ممکن است به خاطر شرایط شغلی، در این پست شما به چیزهایی تن بدهید که در تضاد با منافع فوتبال باشد. نمی خواهم بگویم وزارتخانه ها عامدانه در تضادبا فوتبال حرکت می کنند، اما آگاهی خوبی از فوتبال ندارند و از مشاوران خوبی هم استفاده نمی کنند. هستند اندک آدم هایی که برای آبروی حیثیت خود ارزش قائلند و اگر چنین پیشنهادهایی بشود، نمی پذیرند. من به عنوان مدیرعامل یک باشگاه فرضی، اگر گرفتاری داشته باشم ومقامات بالاتر کاری را بگویند انجام بدهم، کاری از دستم برنمی آید و مجبورم انجامش دهم و آنوقت من بازنده ام. این حیثیتم را لکه دار می کند. من در مورد آقایان تحصیلکرده و خوشنام نمی توانم اظهارنظر کنم اما خودم به این مساله فکر می کنم. تنها چیزی که در واقع خیلی مراقبش هستم، مراقبت از خودم هست. نمی توانم به خاطر حقوق ناچیز ناخودآگاه علیه منافع فوتبال کشورم بایستم.

*چشمانم را نبستم، اما دست و پایم را در نیمه نهایی گم کرده بودم

-با وجود همه صحبت هایی که در مورد مدیریت فوتبال و سرخابی ها داشتیم، چقدر به این فینال لیگ قهرمانان آسیا برای پرسپولیس امید دارید؟

مثل همه دفعات دیگر که با هم گفت وگو داشته ایم، من مجبورم برای جامعه فوتبال که بخشی از آنها طرفداران استقلال هستند و دوست ندارمبرای شان شائبه ای ایجاد شود، توضیح دهم که من از نوجوانی طرفدار هیچ کدام از این ۲ تیم نبودم. در عین حال که ۵۰ سال با پورحیدری فقیددوست بودم اما زمانی که ضربات پنالتی بازی پرسپولیس و النصر شروع شد باورتان نمی شود که ضربان قلبم بعد از ۶۵ سال زندگی در فوتبال،چقدر بالا رفت و چطور در چنین بزنگاه های حساسی که حیثیت ملی مطرح است، مثل یک جوان دست و پایم را گم می کنم. من از آن دستآدم‌هایی نیستم که پنالتی را نبینم یا چشمانم را بگیرم. اتفاقا نگاه می کنم هرچند که سن ما، سن خطرناکی هست. واقعا بعد از پنالتی قلبم دردگرفت که آن شادی پیروزی به کاهش تنش ها منجر شد و مثل یک چیز خوشمزه زیر زبانم مزه می‌کرد به ویژه که پشت سرش ضعف سعودی ها رادیدم که متوسل شدند به اعتراضات واهی و قبل از آن هم اقداماتی صورت گرفته بود که با محروم کردن آل کثیر ضربه روحی بدی به نماینده ایرانبزنند اما این بچه ها غیرت به خرج دادند و خودشان و کادرفنی شان از جان مایه گذاشتند.

*خدا به پرسپولیس کمک کند که این بازی آخر را هم ببرد

-باوجود همه مشکلات، دوست داریم پرسپولیس قهرمان آسیا شود.

من می خواهم بگویم در فوتبال ما می توانیم ده ها عیب برای پسرفت این فوتبال بیاوریم اما من همیشه روی یک چیزی تکیه می کنم که بحث فنینیست و آن، اینکه عاشقان رفتند و کاسبان آمده اند، فوتبال عاشقی می‌خواهد. شاید اصلا مدیر وقت پرسپولیس حالت من را نداشت که قلبش بهآن شدت بتپد چون به کُنه فوتبال آشنا نبود. طبیعتا دوست دارم بازی نهایی را هم پرسپولیس ببرد، من در بیم و امیدهایم سرگردانم. اینکه چه خواهد شد سعی می کنم تا ۲۹ آذر به آن فکر نکنم و در این هنگامه فقر اقتصادی و این بیماری که هر روز جان تعداد زیادی از هموطنان مان رامی گیرد یک شادی هم بروز کند. امیدوارم شرایط جوری شود که قهرمان آسیا بشویم و این قهرمانی ترکش های قشنگی دارد برخلاف ترکش جنگی. اولین ترکش آن هم این است که امید را در دل ما روشن می کند و اینکه ما هنوز هستیم. خدا به پرسپولیس کمک کند که این بازی را هم ببرد.

درباره نویسنده

ثبت دیدگاه