همراه ما باشید

بازهم قرار است پرسپولیس قربانی برنامه‌ریزی اشتباه مسوولان شود؟

بازهم قرار است پرسپولیس قربانی برنامه‌ریزی اشتباه مسوولان شود؟

پیروزی نیوز - پرسپولیس در هفته سوم لیگ برتر در حالی مقابل نفت مسجدسلیمان بدون گل متوقف شد که این شانس را داشت تا از روی نقطه پنالتی به گل برسد، اما سیامک نعمتی این فرصت را در دقیقه ۳۹ از دست داد. مدافع، هافبک سرخپوشان در هفته گذشته دروازه نفتی‌های آبادان را از روی نقطه پنالتی باز و توانسته بود ۳ امتیاز را برای تیمش به ارمغان آورد، ولی این بار ضربه‌اش به تیرک دروازه حریف اصابت کرد.

در بازی اخیر بازهم سرخپوشان سهم مالکیت توپ بیشتری داشتند و بالای ۶۰ درصد صاحب توپ بودند و ۶۰۵ پاس بین هم ردوبدل کردند و ۳ بار فرصت این را داشتند که دروازه نفت مسجدسلیمان را باز کنند. بهترین فرصت پرسپولیس به‌غیراز پنالتی که نعمتی با بدشانسی به تیر زد، فرصتی بودی که گوهری در دقایق پایانی از علی شجاعی گرفت. به‌طور کلی سرخ‌ها در نیمه دوم نمایش هجومی‌تری به نسبت دقایق ابتدایی بازی داشتند که این موضوع بی تاثیر از تعویض‌هایی نبود که صورت گرفت. ناگفته نماند که گل محمدی با چیدمان و سیستم متفاوتی به نسبت بازی‌های قبل تیمش را به مصاف نفت مسجدسلیمان فرستاد و پرسپولیس در این بازی با تک مهاجم بازی کرد و خبری از حضور وحید امیری نبود و این بازیکن در نیمه دوم به همراه احسان پهلوان که مهره ثابت بازی‌های گذشته بود به زمین آمد و توانستند روند بازی پرسپولیس را هجومی‌تر کنند.
البته گل محمدی برای این تصمیم خود دلیل داشت و همان‌طور که حمید مطهری در کنفرانس خبری بعد از بازی اذعان داشت کادر فنی تیم در زمان کم باقی‌مانده تا فینال باید برای جای خالی این ۲ ستاره تأثیرگذار به دنبال راه چاره باشد که محک زدن سایر بازیکنان و حتی تغییر سبک بازی تیم می‌تواند برخی از آن‌ها باشد. همان‌طور که می‌دانید پرسپولیس در فینال لیگ قهرمانان آسیا ۳ بازیکن تأثیرگذار خود را ندارد. عیسی آل کثیر دچار محرومیت انضباطی است، وحید امیری ۲ اخطاره و احسان پهلوان هم به علت کارت قرمزی که در بازی برابر النصر گرفت نمی‌تواند سرخپوشان را همراهی کند. این در حالی است که بعد از محرومیت آل کثیر همه امید کادر فنی به بازیکنی چون امیری بود که خستگی ناپذیر و پرتلاش در بازی‌های گذشته توانسته بود مکمل خوبی برای بازیکن کم‌تجربه و جوان باشد. این مهاجم جوان در بازی نیمه‌نهایی توانسته بود دروازه النصر را باز کند، اما با شروع لیگ در گلزنی ناکام بوده است. البته او در بازی‌های گذشته تحرک خوبی در خط حمله داشت و تلاش زیادی برای گلزنی به خرج داد و حتی در بازی اخیر بشار رسن روی پاس استثنایی و بی‌نظیر این بازیکن توانست با احمد گوهری تک به تک شده و یک پنالتی از دروازه‌بان نفت مسجدسلیمان بگیرد که این نشان می‌دهد عبدی با حمایت و دلگرمی بیشتر خواهد توانست همان مهاجم گلزنی باشد که درگذشته نشان داده بود. زدن یک گل می‌تواند از فشار روانی روی این بازیکن کم بکند. اما متاسفانه برخی از خودی‌ها بدون در نظر گرفتن مسایل تیم بیشتر روحیه بازیکنان را با انتقادات نابه جای خود تخریب می‌کنند.
اما بد نیست آن‌هایی که از گل محمدی و تیمش انتقاد می‌کنند قدری خود را جای این مربی بگذارند، بلکه شرایط پرسپولیس را درک کردند. انتقاد کردن همیشه راحت بوده است، ولی در همین روزهای سخت است که عیار واقعی آدم‌ها مشخص می‌شود و قطعا آن کسی که بی قصد و غرض انتقاد می‌کند دوست تیم هست، نه آن پیشکسوتی که در همین اول راه لیگ بعد از دومین مساوی شمشیر را برای یحیی و شاگردانش از رو بسته است.
به راستی در روزهایی که سرمربی پرسپولیس نگران جدایی ستاره‌هایش بود و یا روزهایی که بازیکنان تاثیرگذارش را از دست داد کدام یک از پیشکسوتان به اصطلاح دلسوز به مدیریت باشگاه برای جذب مهاجم فشار آورده و یا دست‌کم به خود زحمت انتقاد از مدیران باشگاه بخاطر این اتفاق را دادند؟
حالا که تیم از ستاره خالی‌شده یک‌گوشه نشسته و می‌گویند پرسپولیس در خط حمله زور ندارد. بله، این را سرمربی تیم و حتی هواداران زودتر از شماها پیش‌بینی کرده بودند، ولی چه فایده که مدیریت دست‌نشانده وزیر این فریادها را نشنیدند. اگر پرسپولیس هم مثل دیگر تیم تحت مجموع وزارت ورزش هیات مدیره متمولی داشت ستاره‌هایش را از دست نمی‌داد تا کادر فنی امروز دغدغه این را داشته باشد که با دست‌خالی چگونه در فینال حاضر باشد و مجبور شود لیگ را فدای این بازی حساس کند.
البته که درست‌ترین کار هم همین است، چرا که پرسپولیس در حال حاضر فقط یک‌بار شانس گرفتن جام آسیایی دارد، اما ۲۷ مسابقه دیگر هنوز در لیگ باقی‌مانده است و خوشبختانه تیم آن‌قدر از صدر جدول دور نیست که نتواند امتیازات ازدست‌رفته را جبران کند. تنها ۳ هفته از لیگ گذشته است و تازه از هفته‌های ششم و هفتم تازه تیم‌ها راه می‌افتند که این بعد از تعطیلی که بین ۲ فصل اتفاق می‌افتد و بدنسازی سنگینی که تیم‌ها پشت سر می‌گذارند نرمال است. و این را هم نباید فراموش کنیم که پرسپولیس علاوه بر اینکه تغییرات زیادی در ترکیب خود داشته است، به خاطر حضور در لیگ قهرمانان آسیا دیرتر از سایر تیم‌ها تمرینات پیش فصل را استارت زد و فرصت کمتری برای آماده‌سازی خود داشت. بماند که در همان دوران درگیر مشکلات مدیریتی بود و کادر فنی بدترین شرایط تیم را تمرین داده و آماده شرکت در لیگ کرد.
از وقتی هم که لیگ شروع‌شده اوضاع و احوال تیم را که می‌بینید. در هر بازی شاهد اشتباهات داوری هستیم و یک روز بازیکن تیم را به‌اشتباه اخراج می‌کنند و روز دیگر سرمربی تیم را بابت اینکه توپ را به نشانه اعتراض به داور به داخل زمین شوت کرده از نشستن روی نیمکت محروم می‌کنند. جالب است که این سختگیری‌ها فقط برای پرسپولیسی‌هاست و از ما بهتران حتی اگر با داور درگیر شده یا به تیم حریف فحش و ناسزا بدهند بازهم مصونیت دارند و هم می‌توانند از مربی و بازیکنان خود در همه بازی‌ها سود ببرند،که بین هر بازی فرصت بیشتری برای استراحت و ریکاوری داشته باشند و با آمادگی کامل به مصاف حریفان بروند. به راستی چرا استقلالی که روز چهارشنبه در خانه میزبان ماشین‌سازی بود باید ۶ روز بعد در تهران به مصاف پیکان برود اما پرسپولیسی که پنجشنبه میهمان نفت مسجدسلیمان بوده یک روز زودتر از استقلال از تیم شهر خودرو میزبانی کند؟ شاگردان گل محمدی باوجود خستگی سفر چطور در ۴ روز باید هم ریکاوری و هم تمرین کنند؟ سازمان لیگ با این برنامه‌ریزی فشرده می‌خواست به نماینده فوتبال ایران کمک کند؟ این بود قولی که وزارت ورزش و فدراسیون برای حمایت از پرسپولیس داده بودند که تیم را مثل فینال قبلی، خسته و نا آماده به جنگ رقیب شرقی بفرستند؟

درباره نویسنده

ثبت دیدگاه