همراه ما باشید

اندکی صبر …!

اندکی صبر …!

پیروزی نیوز -  امتیاز اختلاف امتیاز با صدر جدول، آن هم در شرایطی که ۲۷ هفته دیگر از رقابت‌ها باقی‌مانده است، قاعدتا مساله ای نیست که بخواهد استرس زیادی ایجاد کند، اما شرایط در پرسپولیس به شکل دیگری است.

شاید یک‌جورهایی برای تیمی که در ۴ سال گذشته، قهرمان و در صدر جدول بوده است و همین حالا هم پای فینال لیگ قهرمانان آسیاست، غیر طبیعی هم نباشد. بالاخره در اینجا همه با بالانشینی خو گرفته‌اند. با این وجود باید به مسایل دیگر هم توجه کرد.

پرسپولیس شرایط خاصی دارد که کار را برایش دشوار می‌کند. پرسپولیس تا پایان پاییز یک رویکرد در لیگ برتر دارد و پس از آن رویکردی دیگر.

این هم از اقبال پرسپولیس بود که باید در حالی وارد بازی فینال شود که ۳ بازیکن تیم که در لیگ قهرمانان حاضر بودند را به دلیل محرومیت در اختیار ندارد. این جدای از جدایی شجاع خلیل زاده است. از ۳ بازیکن محروم هم ۲ بازیکن نقش بسیار کلیدی دارند. درباره آل‌کثیر نیاز به توضیح زیادی نیست و در مورد وحید امیری با آن حجم از دوندگی و کمک که به بازیکنان دیگر از جمله بازیکنان جدید می‌کرد، در این مقطع قابل جایگزین شدن نیست.

مربی پرسپولیس هم پس از بازی در این باره توضیحاتی داد. این‌که پرسپولیس باید بازی بدون این مهره‌ها را تمرین کند.

* ۷بازی متفاوت با ۲۳ بازی

پرسپولیس تا قبل از ترک ایران برای حضور در فینال آسیا، ۷ هفته لیک را پیش رو دارد. ۷ بازی متفاوت با ۲۳ بازی دیگر. دلیلش این است که به خود تحریمی دست خواهد زد. نمی‌دانیم اگر برانکو بود چگونه پیش می‌رفت ولی الان یحیی گل‌محمدی سرمربی پرسپولیس است و می‌خواهد در این ۷ هفته از یک‌سو برای ذخیره امتیازها بجنگد و از سوی دیگر، ترکیبی را آماده کند که بتواند از آن در فینال آسیا بهره بگیرد.

این در حالی است که همین شرکت در لیگ برتر با توجه به فینال آسیا، بخشی از تمرکز تیم را به خود اختصاص می‌دهد. نگاه این است که با شروع زمستان زمان کافی برای جبران امتیازات در لیگ وجود دارد ولی فینال آسیا پدیده‌ای نیست که بخواهد مرتب تکرار شود. در این میان هرچند موازنه قوا وجود دارد ولی تازه جذابیت‌های فوتبال این است که معادلات در آن قابل‌تغییر است.

* ابر و باد و مه خورشید و فلک

البته در بازی با نفت مسجدسلیمان مسایل دیگری هم وجود داشت. به هر حال طی مسافت ۲ ساعته در اتوبوس برای رسیدن به محل برگزاری مسابقه امری استاندارد در فوتبال نیست که برای بازی با نفت مسجدسلیمان حادث شد. با تمام این اوصاف به نظر می‌رسد که پرسپولیس در همان نیمه اول عملکرد بهتری داشت و حملات هم مؤثرتر بود تا وقتی‌که امیری و پهلوان وارد بازی شدند. این خودش جای بحث دارد. البته هنوز جای یک مهاجم تیغ‌دار دیگر در کنار مهدی عبدی خالی است و کم‌کم باید به فکر آغاز روند گلزنی باشد ولی خب، ابر و باد و مه خورشید و فلک در کار شدند تا پرسپولیس ۳ امتیاز خود را نگیرد.

*یحیی به دنبال کشف‌های تازه از بازیکن تا سیستم

نکته دیگر به سیستم بازی برمی‌گشت. یحیی گل‌محمدی برنامه‌ریزی خود را برای تغییر پست بازیکنان آغاز کرده است تا ببیند چه ظرفیت‌هایی وجود دارد که هنوز کشف نشده است.

پرسپولیس برای سیستم ۲-۴-۴ برنامه‌ریزی می‌کند. حداقل این‌که ما چنین تصوری داریم ولی آنچه در بازی تیم دیده می‌شود غیرازاین است. به نظر دلیل ساده‌اش این باشد که بازیکنان با ویژگی‌هایی که در دیگر پست‌ها داشته‌اند در پست جدید بازی می‌کنند و برنامه‌ مربوط به خود را به‌درستی اجرا نمی‌کنند. به هر حال تطبیق‌پذیری بازیکنان هم متفاوت است. بعضی کندتر عمل می‌کنند و بعضی اصلا با شرح وظایف جدید منطبق نمی‌شوند. به‌عنوان مثال حتی ممکن است که یک بازیکن یک‌عمر در خط حمله بازی کرده باشد ولی اصلا نوع حرکت کردنش مثل یک مهاجم نباشد. ساده‌ترین ویژگی برای یک مهاجم این است که هرگاه تیمش صاحب توپ باشد. همواره در تلاش است تا ساق‌هایش به سمت دروازه باشد. حالا اگر بخواهید یک هافبک یا مدافع را به این پست بیاورید ممکن است اصلا برای این کار ساخته نشده باشد. در حال حاضر کادر فنی در حال شناسایی این موارد است و بازیکنانی که با وظایف جدید اخت نیستند، آرایش نفرات را بر هم می‌زنند و مثلا یک‌جاهایی از بازی سیستم ۴ خطی با یک مهاجم را در زمین می‌دیدیم.

وقتی ۳ بازیکن با ویژگی‌های هافبک دفاعی دارید که قرار است حداقل یک نفرشان نقش هافبک تهاجمی را بازی کند، ممکن است کار آن‌طور پیش نرود که می‌خواهید و این می‌تواند روی بازی بازیکن دیگری چون بشار رسن هم تاثیر بگذارد. قطعا همه این مشکلات نمی‌تواند در یک بازی حل شود. اگر این شرایط وجود دارد برای این نیست که کادر فنی چنین مسایلی را نمی‌داند. در اینجا بحث اجبار و شرایط خاص هم وجود دارد. در این فعل و انفعالات شاید یک بازیکن هم پیدا شود که از خود قابلیت جدیدی نشان بدهد، می‌تواند موفقیت باشد. پس قرار نیست خیلی سریع ناامید بشویم و به جان سرمربی یا بازیکن بیفتیم.

مسخره‌ترین کار در این شرایط مسخره کردن بازیکنان خواهد بود که معلوم نیست بعضی روی چه حسابی به آن دست می‌زنند.

حتی شاید جمع‌بندی این بشود که سیستم تغییر کند. البته همیشه بعضی می‌گویند سیستم، فوتبال بازی نمی‌کند. ولی این‌طور نیست. سیستم در دنیای امروز فوتبال فقط یک آرایش برای توضیح پست بازیکنان نیست بلکه استراتژی و روش بازی تیم و شرح وظایف بازیکنان را مشخص می‌کند.

*اتفاقات خوبی که دیده نشد

البته در روزی که به ۳ امتیاز بازی نرسیدیم، همه اتفاقات هم بد نبود. پرسپولیس برای دهمین بازی پیاپی در جریان مسابقه، گلی را دریافت نکرد. خب اگر پنالتی گل شده بود ۳ امتیاز را هم گرفته بودیم و الان خیلی از این حرف‌ها وجود نداشت. با شروع لیگ همه از دفاع به‌عنوان پاشنه آشیل یادکردند ولی پرسپولیس فعلا تنها تیمی است که گلی را دریافت نکرده است.

با تمام فراز و نشیب‌ها هرچند دست ما برای جایگزین کردن نفرات خالی است ولی ساختار دفاعی تیم آسیب‌ندیده است. بازیکنی مثل کنعانی زادگان، بهتری بازیکن تیم می‌شود و در توپ گیری و پاسکاری آمار بالا ثبت می‌کند. پرسپولیس درصد بالایی در پاس‌های سالم داشت و در حالی که تا فینال آسیا حریفان قدرتمندی نداریم، مسجدسلیمان با دفاع چند لایه تصویری از فشار روی مهاجمان را با توجه به‌سرعت بالای شرقی‌ها نشان داد.

درباره نویسنده

ثبت دیدگاه