همراه ما باشید

ماجرای آرمان

ماجرای آرمان

پیروزی نیوز - شاید بتوان گفت پرسپولیس روز دوشنبه در بازی با شهر خودرو از پوسته خودش خارج شد و تصویری که انتظار می‌رفت را از خود به نمایش گذاشت.

  البته اگر این اتفاق هم روی نمی‌داد، این باور وجود داشت که به‌زودی شاهد آن خواهیم بود. یحیی گل‌محمدی و مردانش قبل از این، اطمینان خاطر را در میان همه ما ایجاد کرده بودند هرچند که شرایط نسبت به گذشته سخت‌تر شده است.
نکته دیگری هم وجود داشت. شهر خودرو مثل نفت مسجدسلیمان بازی نکرد، هرچند تدابیر دفاعی داشت. فوتبال بازی کردن برابر پرسپولیس، کار آسانی نخواهد بود، این را تقریبا تمام تیم‌های داخلی می‌دانند. نتیجه‌اش برای آن‌ها می‌تواند شکست باشد. پرسپولیس ۳ گل زد که اتفاق خیلی خوبی بود. البته باید حواس‌مان باشد انتظارات را به شکلی بالا نبریم که کار سخت تیم را سخت‌تر کند.
در این میان در روزی که پرسپولیس ۳ گل زد، خط حمله سهمی نداشت. این دلیلی برای تیتر دیروز بود و البته فرصتی برای آن‌ها که کینه روزنامه را بدون توجه به تمام کارهایی که در این سال‌ها برای پرسپولیس انجام داد و یکی از آن‌ها پافشاری برای برگرداندن نام پرسپولیس و مالکیت آن بود، به دل دارند. البته تردیدی نیست که همه آن‌ها که انتقاد کردند، قصد و غرضی نداشتند و از سر دلسوزی بود، اما شاید بدون تاثیر از جریانی که بعضی به راه انداختند، نبود.
در بسیاری مقاطع سخت، که فشارها برای کوبیدن پرسپولیس از مدیر تا مربی و بازیکن بود، تلاش کردیم با وجود تمام تبعات از تیم حمایت کنیم. از همان روزهایی می‌گوییم که پرسپولیس روزهای سختی داشت و مثل کابوس می‌گذشت ولی می‌توانست از آن هم بدتر باشد اگر برای بهبود شرایط روانی تیم یا ناداوری‌ها و سایر مسایل، تلاش نمی‌شد. در آن سال‌ها که پرسپولیس از حق خود یعنی قهرمانی دورمانده بود. زمان‌هایی که روزگار خوشش از تلخ‌ترین روزهای این زمانه، تلخ‌تر بود. بله، ما رفیق آن روزهای پرسپولیس بودیم و همچنان هستیم ولی با کسی عهد اخوت نبسته‌ایم مگر با نام نامی پرسپولیس.
و اما درباره تیتری که برای بسیاری سوال برانگیز شد ذکر توضیحاتی لازم است و بعد کمی درباره خط حمله صحبت خواهیم کرد.
در آن تیتر، برخلاف جریان سازی که صورت گرفت و تلاش کرد به مخاطبان تصویر غیرواقعی ارائه کند. نامی از آرمان رمضانی یا مهدی عبدی نیامد. بحث بر سر این بود که مهاجمان هم باید خود را به تیم برسانند. البته این نظر درستی است که باید از آن‌ها حمایت کنیم تا شرایط سخت را پشت سر بگذارند. نمی‌توانیم مخالف باشیم وقتی‌که خود در بسیاری تجربه‌های دیگر، هواداران و فعالان پرسپولیسی شبکه‌های اجتماعی را به این رویه دعوت کرده‌ایم. به‌طورقطع رویه کنونی نیز چنین خواهد بود و اصولا عملکرد رسانه‌ها فقط با یک مطلب انجام نمی‌شود و این‌گونه تحلیل، غیرتخصصی است.
صدالبته قبل از این نیز شاهد رفتارها با آرمان رمضانی حتی از سوی بعضی از آن‌ها بوده‌ایم که اکنون دایه مهربان‌تر از مادر شده‌اند، درحالی‌که ما قائل بودیم باید فرصت داد.
به‌هرحال آن مطلب، بازیکن خاصی را نشانه نگرفته است و برای رمضانی چه چیزی بهتر از این‌که مربی کار بلدی چون یحیی باورش دارد و به او فرصت داده است و در قابلیت‌های پدیده‌ای چون مهدی عبدی هم تردیدی وجود ندارد. روزنامه پرسپولیس نیز سفت و سخت به حمایت خود از تیم فوتبال پرسپولیس ادامه خواهد داد و برخلاف آنچه بعضی می‌گویند؛ این حمایت نباید به فینال لیگ قهرمانان محدود شود. چون در قطر هر نتیجه‌ای هم که به دست بیاید، کارهای بسیار دیگری داریم که باید انجام بدهیم و فقط یکی از آن‌ها دفاع از قهرمانی خواهد بود.
خودتان را از این حرف‌ها خلاص کنید
و اما درباره خط حمله پرسپولیس هم به نظر قبل از هر چیز با خود بازیکنان صحبتی داریم. این‌که باید ذهن خود را از همه مسایل آزاد کنند. این‌جا پرسپولیس است و به‌قدری توی چشم خواهید بود که ممکن است به خاطر یک شادی گل که سال‌ها انجام می‌دادید، با محرومیتی ناجوانمردانه روبرو شوید. اینجا با تمام تیم‌های دیگر متفاوت است. بسیاری از آن‌ها که امروز به نام حمایت از شما به ما حمله می‌کنند. ممکن روزی همین حمله را به خاطر حمایت ما از شما انجام بدهند.
از طرفی، فرض بر این است بازیکنی که به پرسپولیس می‌آید قبل از هر چیز باید ظرفیت‌های روحی و روانی لازم را داشته باشد. قطعا بازیکنی که تا پرسپولیس می‌رسد با یک تیتر و چند مطلب و تعدادی کامنت بالا و پایین نمی‌شود. یعنی قرار نیست چنین باشد. به قول یکی از همکاران اگر غیر از این باشد حتی حمایت هم دردسرساز خواهد شد چون بازیکن خود را مدیون حمایت می‌داند و همین فشار بیش از حد احساس مسوولیت کارش را خراب می‌‌کند.
احساس مسوولیت کردن البته رفتاری پسندیده است ولی منظور این است که بازیکنان باید تمرین کنند تا محرک‌های هیجانی، آن‌ها را درگیر خودشان نکند و فقط برای انرژی گرفتن از آن بهره بگیرند مانند وقتی‌که هواداران، در ورزشگاه دست به تشویق می‌زنند.
بازیکنانی مثل رمضانی و عبدی قبل از هر چیز باید متوجه باشند که سرمربی تیم آن‌ها را قبول داشته است که انتخاب‌شان کرد و همین باید برای آن‌ها کافی باشد. باقی فکر و خیال‌ها را باید دور بیندازید. همانی باشد که به خاطرش برگزیده شدید و البته تلاش و تمرین بیشتر برای ارتقای توانایی و مهارت بحث دیگری است که در اینجا به آن ورود نمی‌کنیم.
نگران قضاوت‌ها نباشید، خودتان را محاکمه نکنید
و اما همان‌طور که گفتیم پرسپولیس واقعا یک تیم خاص است. این را به خاطر پرسپولیسی بودن نمی‌گوییم. تعصب کور نیست. عین واقعیات است. همیشه یک تیم‌هایی هستند که روح خاصی در آن‌ها جریان دارد. مثل آدم‌هایی که خاص هستند یا بازیکنانی که تکرار نمی‌شوند.
بازی در چنین تیمی گاهی می‌تواند خیلی سخت‌تر از سخت بشود، پس بازیکن به‌محض بروز مشکل نباید دچار استرس شود. در این تیم بازیکنی مثل مهدی طارمی آمد که با ورودش گفتند علی دایی دلال است و روزنامه هم شریک دلالی بود چون از این بازیکن حمایت کرد و بعد آقای گل شد. آقای گلی مثل کریم انصاری فر هم آمد که ولی خب کار آن‌طور که باید پیش نرفت. کسی مثل خلیلی آمد و راحت گل زد و کسی مثل محمد قاضی نتوانست. پس آنچه از شما در تاریخ پرسپولیس به‌جا می‌ماند عملکرد فنی در دوران تان در این تیم است.
این‌ها را یادآوری کردیم برای این‌که به آرمان رمضانی و مهدی عبدی بگوییم نه زمانی که گل می‌زدند، مغرور شوند و فکر کنند کار تمام است و نه وقتی گل نزدند تصور کنند کارشان تمام است. مهدی طارمی آقای گل ایران بود در کنار تمام آفرین‌ها، کلی بد و بیراه هم می‌شنید برای موقعیتی که از دست می‌داد. پس نه‌تنها نگران قضاوت‌ها نباشید بلکه مرتب خودتان را محاکمه نکنید ولی ارزیابی کنید. شب قبل از بازی، وقتی به زمین می‌روید یا هنگامی‌که پشت توپ قرار می‌گیرید. نه به این فکر کنید که اگر موقعیتی را از دست بدهید، درباره شما چه خواهند گفت و نه به این فکر کنید که اگر گل نزنید، شرمنده استوری‌های همبازیان خود، حمایت این و آن و اعتماد مربی می‌شوید. اصلا با چنین افکاری چگونه می‌توان آرامش داشت و متمرکز شد؟ خودتان باشید.
تا اینجا هم برخی این تیتر را بهانه قرار دادند تا خرده‌حساب‌های شخصی را به نام شما بنویسند ولی به این هم فکر نکنید، بروید و کار خودتان را بکنید. از فوتبال و از بازی با پیراهن پرسپولیس لذت ببرید.

درباره نویسنده

ثبت دیدگاه