همراه ما باشید

تا ۲ سال حبس در انتظار تهدید‌کنندگان

تا ۲ سال حبس در انتظار تهدید‌کنندگان

پیروزی نیوز - دیگر نکته‌ پنهانی نیست که تیم فوتبال پرسپولیس و نماینده فوتبال ایران در فینال لیگ قهرمانان آسیا، در روزهای گذشته به شکل غیر قابل بائری مورد تهدیدهای امنیتی بیولوژیک قرار گرفته است.

در فضای مجازی مشخص شد که تعدادی از افراد منسوب به تیمی خاص، برای اقدام علیه پرسپولیس و انتقال بیماری کرونا به اعضای تیم در حال برنامه‌ریزی و همفکری هستند.
این مساله از ۳زاویه اخلاقی، امنیت اجتماعی و قضایی قبال بحث است. در بخش اخلاقی، کمی باورش دشوار است که در فضای هواداری فوتبال در بعضی بخش‌ها و تیم‌ها چنان تنزل انسانی و اجتماعی رخ داده باشد که کار به این‌جا کشیده شده باشد. همین که درباره‌اش صحبت و همفکری شده است، از نظر مسایل جامعه شناختی دیگر اهمیت ندارد حتی اگر اتفاق نیفتد.
این یک هشدار برای مسوولان فرهنگی و اجتماعی  و دیگر فعالان این حوزه است که جامعه به کدام سو در حال حرکت است؟ این افراد در چه خانواده‌هایی رشد یافته‌اند و نابسامانی‌های تربیتی و انسانی در خانواده‌ها و بخش آموزش رسمی کشور تا کجا پیش رفته است. حتی مبلغان دینی باید این هشدار را در جامعه دینی خود و عملکرد خویش جدی بگیرند. محدودیت امر دلیلی برای بی‌توجهی نیست. این مسایل به سرعت رشد می‌کنند.

*ابراهیمی: تهدید به کرونا، تهدید جانی و مشمول قوانین مجازات اسلامی است
و اما در این مطلب ما قصد داریم فقط به قدر اشاره به جنبه امنیتی و کیفری موضوع اشاره داشته باشیم هرچند که به نظر نمی‌رسد این بحث برای بسیاری از مردم موضوع غریبه‌ای باشد. حداقل در ماه‌های گذشته پیش آمده است که در میان اخبار مربوط به کرونا با هشدارهای مقام‌های قضایی و انتظامی در باره قانون‌شکنی‌ها، روبه‌رو شده باشیم.
برای شروع مطلب و این‌که بتوانیم تصوری بهتر از موضوع داشته باشیم سراغ عبدالصمد ابراهیمی، وکیل و کارشناس مسایل حقوقی می‌رویم که می‌گوید:
«تهدید به این‌که برای ابتلای فرد یا افرادی به بیماری‌های خطرناک و واگیردار مثل کرونا اقدام خواهد شد، در وهله اول یک تهدید جانی است که تحت قوانین مجازات اسلامی، قابل پیگرد است. این نوع تهدید اقدام مجرمانه به حساب می‌آید و به‌عنوان نمونه طبق ماده ۶۶۹ قانون مجازات اسلامی، صرفا همین تهدید، ۲ماه تا دوسال حبس دارد.»
در این ماده آمده است: «هرگاه کسی دیگری را به هر نحو تهدید به قتل یا ضررهای نفسی یا شرفی یا مالی یا به افشای سری نسبت به خود یا بستگان او نماید،‌اعم از این‌که به این واسطه تقاضای وجه یا مال یا تقاضای انجام امر یا ترک فعلی را نموده یا ننموده باشد به مجازات شلاق تا (۷۴) ضربه یا زندان از ۲‌ماه تا ۲سال محکوم خواهد شد.»

*مجازات برای تهدیدکنندگان سلامت جامعه
البته این پایان ماجرا نیست. موضوع جدی‌تر از این‌هاست. تهدید فردی یا مجموعه‌ای از افراد متفاوت از تهدیدی است که امنیت اجتماعی را نقض کند. بیماری‌های واگیردار هم کنترل شده نیستند که با سرایت به یک نفر همان‌جا متوقف شود و مبتلا خود ناقل برای افراد سالم جامعه خواهد بود و به همین دلیل در بعضی از قوانین قید عمد و غیر عمد برداشته شده و حتی سهل‌انگاری هم رفتار مجرمانه تلقی می‌شود. در بحث تهدیدهای اجتماعی هم بارها دیده‌ایم که تیروی انتظامی و رکن قضایی با افرادی برخورد قانونی کرده‌اند که در فضای مجازی فرد خاصی را تهدید نکرده‌اند ولی با نشان دادن سلاح سرد  و گرم یا بدون آن به رجزخوانی‌های عجیب‌وغریب دست زده‌اند.
مدیرکل پیشگیری‌های امنیتی و انتظامی معاونت اجتماعی و پیشگیری از وقوع جرم قوه قضاییه در اسفندماه سال گذشته در گفت‌وگویی که در خبرگزاری‌های رسمی کشور منتشر شد از یک سال حبس و تحت تعقیب قرار گرفتن برای نقض‌کنندگان توصیه‌های پیشگیری از شیوع کرونا خبر داد.
مسعودی‌فر از برخورد با مراکزی خبر داد که با عدم اجرای پروتکل‌ها و به جهت سهل‌انگاری باعث شیوع بیشتر بیماری شود.
وی گفت: «این اماکن و افراد با اعلام وزارت بهداشت یا دانشگاه‌های علوم پزشکی استان به اتهام تهدید علیه بهداشت عمومی و مطابق ماده ۶۸۸ قانون مجازات اسلامی مجازات می‌شوند.» سپس ادامه داد: «همچنین افرادی که با علم و اطلاع از مبتلا بودن به کرونا اقدامات پیشگیرانه مثل قرنطینه یا مراجعه به مراکز درمانی را انجام ندهند و موجب انتشار و ابتلا دیگران شوند نیز ممکن است مشمول مجازات مقرر در قانون عنوان شده قرار گیرند.»

*اقدام برای مرگ افراد با ابتلا به کرونا، اقدام به قتل است
درواقع از سال ۱۳۲۰، در ایران قوانینی برای این منظور وضع شده است تا به مقابله با بیماری‌های واگیردار و مسببان آن پرداخته شود و این قوانین به مرور، کامل شد.
دکتر کاظم کوهی، پژوهشگر پژوهشکده حقوق جزا و جرم‎شناسی پژوهشگاه قوه‎قضاییه در مهرماه سال جاری در گفت‌وگویی که در سایت تابناک نیز منتشر شد؛ درخصوص ظرفیت‎های قانون مجازات اسلامی در برخورد با رفتارهای منجر به مرگ دیگری بر اثر سرایت کرونا اظهار کرد: «فوت ناشی از سرایت ویروس کرونا از سوی دیگری (چه بر اثر اقدامات عامدانه یا ناشی از بی‎احتیاطی و سهل‎انگاری یا غیرعامدانه و کاملا اتفاقی) به موجب مواد مختلف قانون مجازات اسلامی، جرم شناخته شده و مرتکب آن در صورت تحقق عناصر مادی و معنوی جرم، قابل مجازات به جرم قتل است. بدیهی است با توجه به شرایط و خصوصیات واقعه، قتل می‎تواند عمدی، شبه‎عمدی یا خطایی باشد.»
این مطالب نشان می‌دهد که در این موضوعی که در روزهای گذشته پیش آمده است چند موضوع در کنار هم قابل بحث است. از یک طرف جنبه مجرمانه و اقدام برای سوءقصد درمیان است و از سوی دیگر بحث به خطر انداختن سلامت و امنیت بهداشتی جامعه.
او در بخش دیگری از صحبت‌های خود می‌آورد: «اما با توجه به این‌که این بیماری معمولا قبل از تست‎های پزشکی مربوطه قابل اثبات نیست، به نظر می‎رسد قدر متقن این است از زمانی که فرد مبتلا به ویروس کرونا حسب تشخیص مراجع ذی‎صلاح و انجام آزمایش‎های مربوط، مبتلا به ویروس کرونا تشخیص داده شد، چنانچه بدون رعایت موازین بهداشتی و پروتکل‎های مربوطه از جمله لزوم قرنطینه و قطع ارتباطات فیزیکی و تماسی با دیگران، خود را در معرض عموم قرار دهد و از این طریق باعث آلودگی دیگران و انتشار ویروس کرونا شود و در اثر آن، فرد یا افرادی فوت کنند، حسب مورد مشمول یکی از بند‌های (الف)، (ب)، (پ) و (ت) ماده ۲۹۱ شده و قاتل عمد است. مواد ۴۹۲ و ۴۹۳ قانون مجازات اسلامی مصوب سال ۱۳۹۲ نیز بر مسوولیت کیفری چنین فردی صحه می‎گذارد.»

این پژوهشگر پژوهشکده حقوق جزا و جرم‎شناسی پژوهشگاه قوه‎قضاییه ادامه داد: «در فرضی که فرد با عدم رعایت پروتکل‎ها و دستور‎های بهداشتی، متهورانه در جامعه رفت‌وآمد و با افراد دیگر معاشرت می‎کند، حتی در فرض ناآگاهی از ابتلای خود به ویروس کرونا، چنانچه شرایط مقرر در بند (الف) ماده ۲۹۰ را داشته باشد، یعنی قصد آلودگی فرد یا افراد معین یا فرد یا افرادی غیرمعین از یک جمع و ایراد جنایت نسبت به آن‌ها را داشته باشد، می‎تواند قاتل عمد تلقی شود.
همچنین در صورتی که مطابق با شرایط مقرر در بند (ت) ماده ۲۹۰، با رفتار خود قصد ایراد جنایت را داشته باشد، بدون آن‎ ‌که فرد یا جمع معینی مقصود وی باشد و در عمل، جنایت مقصود واقع شود؛ مثل این‌که با قصد ابتلای دیگران، مکان‎ها و سطوح عمومی که محل تماس جسمانی افراد است را با ویروس آلوده کند و به همین دلیل، فرد یا افرادی مبتلا شده و جان خود را از دست دهند.»

*تکلیف تهدیدکنندگان روشن است
با این توصیف‌ها به نظر تکلیف افرادی که موضوع تلاش برای بیمار کردن اعضای تیم فوتبال پرسپولیس را مطرح کرده ان روشن است.
آن‌ها تا همین حالا هم مرتکب رفتار مجرمانه و قابل پیگرد کیفری شده‌اند حتی اگر اقدامی نکرده باشند.
این موضوع هم از طریق باشگاه به‌عنوان شاکی خصوصی قابل پیگرد خواهد بود و هم مدعی‌العموم و حتی مراجع انتظامی و قضایی بدون شاکی می‌توانند به آن ورود کنند.
این قوانین و نگاه سختگیرانه هم فقط برای ایران نیست. تهدید جانی افراد همه جای دنیا جرم است و اقدام بیولوژیکی به‌ویژه بعد از کرونا مورذد حسایت بیشتر قرار دارد به عنوان یک نمونه به کشور انگلیس اشاره می‌کنیم.
یورونیوز در ۲۹ مارس ۲۰۲۰ در این باره گزارشی را منتشر کرد ور در جریان آن از  مکس هیل، مدیر دادرسی‌های عمومی بریتانیا نیز نقل قول‌هایی را اورده بود. در بخشی از آن گزارش چنین آمده بود:
مقام‌های قضایی بریتانیا می‌گویند اگر فردی دیگران را با ویروس کرونا مورد تهدید و آزار قرار دهد، با اتهام‌های سختگیرانه کیفری روبرو خواهد شد. این اقدام پس از آن اتخاذ شده است که شماری از نیروهای پلیس، کارکنان فروشگاه‌ها و افراد آسیب‌پذیر از سوی افرادی که مدعی ابتلا به ویروس کرونا بودند تهدید یا به‌طور عمد مقابل صورت آن‌ها سرفه شده است.
اداره دادستانی سلطنتی بریتانیا اعلام کرد «چنین حملاتی» که می‌تواند کادر درمانی و اورژانس را نیز هدف قرار دهد می‌تواند تا ۲ سال زندان به همراه داشته باشد.

درباره نویسنده

ثبت دیدگاه