همراه ما باشید

ببر در چنگ شیر

ببر در چنگ شیر

پیروزی نیوز - سرانجام روز گذشته سوت پایان دیدار نیمه‌نهایی لیگ قهرمانان آسیا ۲۰۲۰ پس از ۱۲۰ دقیقه ماراتن شرقی‌ها به صدا درآمد و با پیروزی اولسان هیوندای کره جنوبی مقابل ویسل کوبه ژاپن در ورزشگاه جاسم بن حمد دوحه، انتظار ۷۱ روزه ارتش سرخ برای شناختن حریفش در گام آخرِ رسیدن به جام آسیا پایان یافت.

تا پایان این تورنمنت نفسگیر، یک گام دیگر باقی مانده است. ۲۹ آذرماه، پرسپولیس که با برتری در ضربات پنالتی مقابل النصر عربستان راهی دیدار پایانی لیگ قهرمانان آسیا ۲۰۲۰ شد، اولسان هیوندای را پیش رو دارد و برای شکستن طلسم آسیا، باید از سد آبی‌پوشان کره‌ای بگذرد.

اولسان هیوندای، تیم نه‌چندان با قدمت کره جنوبی که تنها ۳۷ سال از تاسیس اش می‌گذرد، در حالی بدون شکست و با کسب ۱۶ امتیاز از ۶ بازی صدرنشین گروه F شده بود . در دیدار یک‌هشتم نهایی ملبورن ویکتوری استرالیا و در دیدار یک‌چهارم نهایی نیز تیم بیجینگ گوان (دیگر تیم شکست‌ناپذیر رقابت‌ها) را به ترتیب با ۳ و ۲ گل شکست داد و بدون گل خورده در دور حذفی رقابت‌ها راهی دیدار نیمه‌نهایی شد. در طرف دیگر میدان، یاران آندرس اینیستا در تنها گروه ۳ تیمی بلوک شرق که به‌واسطه انصراف جوهور دارالتعظیم مالزی از شرکت در رقابت‌ها به وضعیت مذکور درآمده بود، با کسب ۶ امتیاز از ۴ بازی صدرنشین شدند و سپس در مرحله یک‌هشتم، شانگهای SIPG چین را با نتیجه ۲ بر صفر شکست دادند تا حریف سوون بلووینگز در جمع ۸ تیم برتر شوند. کوبه سرانجام با برتری ۸ بر ۷ مقابل سوون در ضربات پنالتی، راهی نیمه‌نهایی و حریف دیگر نماینده کره جنوبی در این رقابت‌ها شد.

دیدار نیمه‌نهایی، ساعت ۱۳:۳۰ به وقت استاندارد ایران در ورزشگاه جاسم بن حمد دوحه آغاز شد و در این بازی، ابتدا تیم ویسل کوبه بود که با ثبت یک گل در آستانه پیروزی قرار گرفت. اما جریان بازی ناگهان عوض شد. کمک داور ویدئویی گل دوم ویسل کوبه را مردود اعلام کرد و چند دقیقه بعد، اولسان هیوندای توانست با استفاده ازVAR، گل خود را تثبیت کند. این دیدار نیز در آستانه رسیدن به ضیافت پنالتی‌ها بود اما سرانجام دقیقه ۱۱۹، اشتباه مرگبار دروازه‌بان ویسل کوبه در باکس، یک پنالتی دیرهنگام به آبی‌پوشان کره جنوبی هدیه داد و جونیور نگائو، مهاجم زهردار اولسان توپ را وارد دروازه دائیا مائکاوا کرد و نماینده کره جنوبی پس از ۱۲۰ دقیقه تلاش، راهی دیدار نهایی شد.

دقیقه ۵۲، ارسال کوتاه از روی نقطه کرنر به یاماگوچی رسید و او با ضربه‌ای تماشایی، گل اول بازی را به ثمر رساند. سپس اولسان هیوندای که با خوش‌شانسی و کمک VAR امیدوار مانده بود، دقیقه ۸۳ کار را به‌تساوی کشاند و بیورن یانسن دروازه ویسل کوبه را باز کرد. بازی به وقت‌های اضافی کشید و تنها یک دقیقه مانده به پایان دیدار، همان‌گونه که پیش‌تر نیز گفته شد، اولسان هیوندای موفق به تغییر سرنوشت بازی و راهی فینال شد.

جونیور نگائو، جین هو سین، بیتگارام یوون و کی هی کیم اثرگذاری خاصی روی نتیجه دیدار داشتند اما لقب بهترین بازیکن دیدار را می‌توان به سنگربان ژاپنی‌ها داد. دائیا مائکاوا با وجود اینکه ۲ گل دریافت کرد و درصحنه گل دوم، مقصر اصلی بود اما در طول بازی با چند واکنش فوق‌العاده و بیرون کشیدن توپ از روی خط دروازه، موفق شد ۶ سیو از خود برجای بگذارد و درصحنه پنالتی هم با تشخیص جهت ضربه، فاصله‌ای تا مهارش نداشت.

حالا اولسان هیوندای کره جنوبی که در طول مسابقات، شکستی مقابل تیم‌های اف سی توکیو، شانگهای شنهووا، پرث گلوری، ملبورن ویکتوری، بیجینگ گوان و ویسل کوبه تجربه نکرد، بدون محروم و مصدوم به فینال رسید و آماده است تا روز ۲۹ آذر، ساعت ۱۵:۳۰ به وقت استاندارد ایران، اولین شکستش در این رقابت‌ها را تجربه و جام را تقدیم ارتش سرخ فوتبال ایران کند. ببری که روی لوگو اولسان هیوندای نقش بسته، ۵ روز دیگر اسیر چنگال‌های شیری خواهد بود که از همیشه برای شکار، تشنه‌تر، باانگیزه‌تر، زخم‌خورده‌تر و دوست‌داشتنی‌تر است. صدالبته که رقیب پرسپولیس، علاوه بر هوادارانش در کشور کره جنوبی، در کشور ما نیز هواداران پرشماری دارد و همان‌گونه که سال ۲۰۱۸ نیز شاهد بودیم، به نظر می‌رسد اکنون یکی از پرسودترین تجارت‌ها، وارد کردن پرچم کشور کره جنوبی به کشور است و به احتمال زیاد تا روز ۲۹ آذر، مشتریان فراوانی پیدا خواهد کرد.

اما پیشنهاد ما به همان‌هایی که خودشان بهتر از هرکسی می‌دانند روی سخن‌مان با آن هاست، این است که هزینه گزاف متحمل نشوند و از مزایای پرچم کره جنوبی به نحو احسن بهره ببرند. کافی است با یک ماژیک آبی رنگ، تغییراتی در نشان پرچم ژاپن اعمال کنند و سپس با خط کش، دور تا دور آن را ۴ خط موازی ترسیم کنند. اما به هرحال تفاوت این پرچم با پرچم ژاپن علاوه بر ترکیب رنگ بیشتر، این است که پس از دیدار فینال آسیا، پرچم باید در پستوی خانه پنهان شود تا با افتادن چشم رقیبان به آن، موفقیت ارتش سرخ که تنها و تنها بر توان خودش تکیه دارد، همچون خار، بیش از پیش در چشم آن‌ها فرو نرود. بماند که پیروزی بر یک تیم آبی‌پوش در فینال لیگ قهرمانان آسیا و بالا بردن جام مقابل چشم میلیون‌ها نفر، از هر چیز دیگری لذت‌بخش‌تر است.

بگذریم؛ وعده ما ۲۹ آذر …

آنالیز فنی اولسان هیوندای کره جنوبی

همان‌گونه که پیش‌ازاین نیز در طول بازی‌های پرسپولیس در لیگ قهرمانان آسیا ۲۰۲۰ با آنالیز فنی رقبا برخی نکات را به نظر شما مخاطبان محترم رساندیم، در این یادداشت نیز عملکرد فنی و نقاط ضعف و قوت حریف پرسپولیس را بررسی خواهیم کرد. با «روزنامه هواداران پرسپولیس» همراه باشید:

بازهم فینال آسیا، بازهم تقابل با یک تیم شرقی؛ اما این بار تک بازی و حریفی از کره جنوبی. اولسان هیوندای که تنها تیم شکست‌ناپذیر این دوره از رقابت‌هاست، روز ۲۹ آذرماه باید مقابل پرسپولیس صف‌آرایی کند و تا به اینجای کار، با انجام ۸ بازی در طول ۲۳ روز در کشور قطر، آن‌هم مقابل تیم‌هایی با تاکتیک‌ها و سبک بازی متفاوت، عیارش را کاملاً نشان داده و نقاط ضعف و قوتش به‌خوبی برای پرسپولیس مشخص است. کره‌ای‌ها تا پیش از تعلیق رقابت‌ها به سبب پاندمی کرونا ویروس، تنها یک دیدار در خانه و آن‌هم مقابل اف سی توکیو ژاپن انجام دادند که در نهایت با نتیجه تساوی یک بر یک، با گل به خودی حریف متوقف شدند و با گذشت ۱۰ ماه و نیم، با ازسرگیری رقابت‌ها و حضور تیم‌ها در کشور قطر، آن‌ها نیز به‌صورت متمرکز از بیست و یکم نوامبر دیدارهای‌شان را از سر گرفتند. ابتدا در دومین دیدار دور گروهی با نتیجه ۳ بر یک، شانگهای شنهووا را از پیش رو برداشتند و سپس در ۲ بازی مقابل پرث گلوری، به ترتیب با نتایج ۲-۱ و ۲- صفر از سد این تیم گذشتند تا صعودشان به دور حذفی قطعی شود.

سپس با بریس یوون، اف سی توکیو را متحمل شکست کردند و در آخرین دیدار دور گروهی نیز با نتیجه ۴-۱ شانگهای شنهووا را در هم کوبیدند. در پایان دور گروهی، این تیم با به ثمر رساندن ۱۴ گل، لقب بهترین خط حمله مسابقات را از آن خود کرد و از طرفی، دومین خط دفاع برتر را نیز پس از بیجینگ گوان با دریافت ۵ گل از آن خود کرد. مقتدرانه ترین برتری در دور یک‌هشتم نهایی را اولسان هیوندای با برتری ۳ بر صفر مقابل ملبورن ویکتوری رقم زد و در مرحله یک‌چهارم نهایی، به قرعه بیجینگ گوان برخورد کرد.

تقابل برترین خط دفاع مسابقات (بیجینگ گوان) با بهترین خط حمله (اولسان هیوندای)، با ۲ گل به سود نماینده کره جنوبی به اتمام رسید تا علاوه بر رسیدن این تیم به دیدار نیمه‌نهایی، آن‌ها هم لقب برترین خط دفاع بلوک شرق را از آن خود کنند و در صدر جدول برترین خط حمله نیز جایگاه شان را مستحکم کنند. ۲ بازی ما قبل فینال این تیم برابر بیجینگ و ویسل کوبه، با توجه به سبک بازی متفاوت ۲ تیم و همچنین قدرت و سرعت بالای حریفانش برخلاف ملبورن ویکتوری و تیم‌های دیگر گروه F، به‌خوبی هم نقاط قوت این تیم را نمایان کرد و هم نقاط ضعفش را.

ابتدا به بررسی عملکرد این تیم مقابل بیجینگ می‌پردازیم: ستاره بی‌چون و چرای این دیدار، جونیور نگرائو بود. مهاجمی که در یک نیمه، نسخه بیجینگ را پیچید و با ۲ گل، یکی از روی نقطه پنالتی و دیگری با یک شوت سرکش و محکم از فاصله‌ای حدود ۳۵ متر، به همراه سو هوک جو، مردان اول تیم‌شان در رساندن اولسان به نیمه‌نهایی بودند. مالکیت توپ ۳۷ درصدی، روانه کردن تنها ۷ شوت به سمت دروازه که فقط ۳ تای آن ها در چارچوب و حاصلش ۲ گل بود؛ نوع اول از سبک بازی شاگردان دوو هوم کیم به حساب می‌آید که با توجه به سبک بازی تیم چینی، بهترین انتخاب بود؛ بازی پر برخورد با ۱۶ خطا، استفاده حداکثری از تک موقعیت‌ها و تکیه بر پتانسیل بالای دروازه‌بان و بازیکنان حاضر در فاز تدافعی تیم. سو هوک جو، سنگربان اولسان ۸ سیو را در این بازی رقم زد که همین عملکرد با ثبت کلین شیت، دلیلی برای انتخابش به‌عنوان برترین بازیکن میدان شد.

کره‌ای‌ها در این دیدار ۳۵۵ پاس با دقت ۷۸ درصدی برای یکدیگر ارسال کردند که تنها ۲۷۷ پاس سالم به مقصد رسید. این در حالی است که بازیکنان بیجینگ، ۶۰۱ پاس با دقت ۸۷ درصدی برای یکدیگر ارسال کردند. ۵۲۰ پاس سالم در طول ۹۰ دقیقه و مالکیت تمام و کمال تیم چینی بر توپ و میدان. یا بهتر است بگوییم اهدای مالکیت از جانب اولسان به رقیب، از روی قصد و با آگاهی از نقاط ضعف حریف! بازیکنان اولسان در دیدار مقابل بیجینگ، ۱۰۹ مرتبه مالکیت توپ را از دست دادند و این در حالی است که در بازپس‌گیری توپ از حریف در طول ۹۰ دقیقه، کاملاً برتر بودند و ۱۲۲ مرتبه مالکیت توپ را از آن خود کردند.

اما در دیدار نیمه‌نهایی مقابل ویسل کوبه، با توجه به ۱۲۰ دقیقه‌ای شدن بازی نماینده ژاپن در مرحله یک‌چهارم مقابل دیگر نماینده کره (سوون سامسونگ) و پیش از آن نیز پشت سر گذاشتن یک بازی پرفشار مقابل شانگهای SIPG، سبک بازی دیگری در دستور کار شاگردان دوو هوم کیم قرار گرفت؛ فشار حداکثری بر یاران آندرس اینیستا، گرفتن مالکیت از ژاپنی‌ها، تکیه بر خلاقیت خط هافبک تیم، با توجه به عدم حضور هافبک اسپانیایی در ترکیب کوبه و به طبع، فقدان خلاقیت در ترکیب تیم حریف.

در این دیدار، بازیکنان اولسان با آرایش پایه ۱-۳-۲-۴ راهی میدان شدند و در طول دقایق بازی، شاهد تغییر جایگیری بازیکنان این تیم به ۲-۴-۴ خطی و ۲-۳-۱-۴ در ۱۵ دقیقه پایانی نیمه دوم وقت‌های قانونی دیدار نیز بودیم. همان‌گونه که پیش‌بینی می‌شد، شاگردان دوو هوم کیم در دست گرفتن مالکیت توپ و میدان را در دستور کار قرار دادند و ۶۱ درصد مالکیت توپ، روانه کردن ۲۳ شوت به سمت چارچوب دروازه (۸ شوت در چارچوب) و آغاز پرسینگ و فشار حداکثری بر حریف از فاز تهاجمی، دلیلی بر این ادعاست. بازیکنان اولسان در طول ۱۲۰ دقیقه، ۶۴۰ پاس با دقت ۸۲ درصدی برای یکدیگر ارسال کردند و ۵۲۳ پاس از جانب کره‌ای‌ها به مقصد رسید. تقریبا ۲ برابر ویسل کوبه. فراموش نکنیم که حریف اولسان در نیمه‌نهایی از کشور ژاپن بود و بر جای گذاشتن چنین آمار و ارقامی مقابل چشم بادامی‌های ژاپن با توجه به سبک بازی‌هایشان، خارق العاده است.

همچنین ببرهای کره‌ای، فقط ۱۱۷ مرتبه مالکیت را به یاران اینیستا واگذار کردند و در ۶۰ دوئل (۲۳ دوئل هوایی) پیروز شدند. همان‌گونه که پیش‌تر نیز به آن اشاره کردیم، این آمار در حالی رقم خورد که برترین بازیکن میدان، دروازه‌بان ویسل کوبه بود و فارغ از اهدای پنالتی، او ۶ سیو را برجای گذاشت که حداقل نیمی از موقعیت‌ها، موقعیت‌های صددرصدی گل از فاصله نزدیک بودند و از فرصت سوزی‌های نیمه اول بازیکنان اولسان در موقعیت‌های تک به تک نیز نمی‌توان صرف‌نظر کرد.

اولسان هیوندای در طول رقابت‌های لیگ قهرمانان آسیا ۲۰۲۰، ۹ بازی به انجام رساند و در طول این ۹ بازی، از انواع و اقسام راه‌های رسیدن به دروازه حریف بهره برد. ارسال از جناحین به دیرک شماره ۲، پاس کات بک به پشت باکس، حضور دست‌کم ۲ بازیکن باقدرت شوتزنی بالا در آن منطقه ازجمله جونیور نگائو و در نهایت شوت به سمت چارچوب، یکی از تاکتیک‌های اولسان برای رسیدن به گل است.

ارسال به عمق از فاصله ایجادشده در میان مدافعین میانی و استفاده حداکثری از حفره‌های خط دفاعی با توجه به پراکنده بازی کردن بازیکنان حریف، بیشترین و اصلی‌ترین راه برای موقعیت‌سازی اولسان هیوندای است. تاکتیک شماره ۳ این تیم، حرکت سریع از کناره‌ها با توجه به فاصله خطوط تیم حریف، «ارسال نکردن» و به عمق زدن وینگرهای تیم به قصد شوتزنی است. اما خطرناک‌ترین و مهم‌ترین تاکتیک اولسان هیوندای مقابل حریفان، استفاده حداکثری از ضربات کاشته و ارسال توپ به دیرک عمودی شماره یک است که با توجه به حضور مدافعان بلندقامت این تیم در کنار مهاجمان فیزیکی، خطرناک‌ترین و پربازده‌ترین تاکتیک این تیم است.

با بررسی بازی‌های اولسان هیوندای، به این نتیجه می‌رسیم که این تیم هم روی هوا خطرناک است، هم در عمق خط دفاعی و هم روی توپ‌های دفع شده پشت محوطه جریمه یا به اصطلاح «ریباند». روی ضربات کاشته، حرکت بازیکنان اولسان ‌همزمان است و ۲ بازیکن به سمت دیرک شماره یک هجوم می‌برند و یک بازیکن نیز بلافاصله دیرک شماره ۲ را هدف قرار می‌دهد. این در حالی است که مدافع هلندی این تیم در کنار جونیور نگائو و بیورن یانسن، منتظر یک لحظه هم برای فرار از یارگیری نفر به نفر نمی‌مانند و در پلک بر هم زدنی در یک نقطه کور، توپ روی سرشان در حالی که آزاد هستند فرود می‌آید.

بر کسی پوشیده نیست که کره‌ای‌ها با تکیه بر تجربه بیشترشان نسبت به سایر تیم‌ها راهی دیدار پایانی شده اند و از نکات جالب توجه این تیم، جوان ترین بازیکن فیکس اولسان با ۳۰ سال سن است! بیت گارام یوون، شماره ۱۰ این تیم تاثیرگذارترین مهره اولسان در کنار جین هوو سین و بیورن یانسن است و جونیور نگائو، در کنار بیورن یانسن با ۵ گل زهردارترین مهاجم این تیم کره‌ای است. ضمن اینکه می‌توان گفت با توجه به موقعیت سوزی‌های متعدد نگائو تا فرارسیدن لحظه گلزنی‌اش، بیورن یانسن خطرناک‌ترین مهاجم این تیم است و فرکانس گلزنی هر ۸۷ دقیقه را به ثبت رسانده است. (برخلاف جونیور نگائو با فرکانس گلزنی هر ۱۲۵ دقیقه و بیت گارام یوون هر ۱۵۸ دقیقه)

اما این تیم در کنار نقاط قوت پر شمارش، نقطه ضعف بارزی هم دارد و این است که اولسان هیوندای، تحت فشار و پرسینگ شدید، به راحتی توپ را در بزنگاه‌های حساس از دست می‌دهد و ضعیف‌ترین بازیکن این تیم، شماره ۶ جو هوو پارک در پست مدافع کناری است. موضوعی که با توجه به سبک بازی پرسپولیس (در لیگ قهرمانان و علی‌الخصوص مقابل شهر خودرو در بازی پایانی) کاملاً امیدوارکننده است و می‌توان به استفاده سیامک نعمتی و بشار رسن از این نقطه ضعف، خوشبین بود. اما نباید فراموش کرد بازیکن پوششی این پست، بیت گارام یوون است و فاکتور تمام‌کنندگی پرسپولیس، باید تاثیر گذارترین نقطه قوت تیم در کنار پرسینگ شدید باشد. موضوعی که مهدی عبدی جوان و آرمان رمضانی باتجربه، آن را بهتر از هرکس دیگری می‌دانند.

اما نمی‌توان از این موضوع صرف‌نظر کرد که فاصله خطوط تیم پرسپولیس در دیدار فینال، نباید از حد فاصل ۲۰ الی ۲۵ متر تجاوز کند و بهتر است همان سبک بازی و عادت یک بر صفر بردن تیم‌های کره‌ای را مد نظر قرار دهیم. روشی که فقط بر روی چشم بادامی‌های کره‌ای جواب می‌دهد و نه بیشتر!

درباره نویسنده

ثبت دیدگاه