همراه ما باشید

بهمن تاریخ‌ساز پرسپولیس

بهمن تاریخ‌ساز پرسپولیس

پیروزی نیوز - عجب حکایت عجیب و غریبی دارد این ماه بهمن با پرسپولیس و پرسپولیسی‌ها.. ماه پرواز شده است. پرواز ستاره‌هایی که از زمین به آسمان می‌روند تا برای همیشه در آسمان پرسپولیس بمانند. ستاره‌های که در این ماه ابدی می‌شوند.

*سفر غریبانه بچه با معرفت سربندر

داستان ماه بهمن برای پرسپولیسی‌ها از عمو محراب شاهرخی شروع شد. مرد با معرفت پرسپولیسی‌ها که مرام و صفایش زبانزد عام و خاص بود. مهربانی که نامهربانی‌ها دید. از آن آدم‌هایی که شاید بسیاری گفتند راحت شد. اما زود و غریبانه و مظلومانه رفتنش، دردی است که همیشه روی دل‌ پرسپولیسی‌ها سنگینی می‌کند. سرمربیگری پرسپولیس رفت ولی همیشه گفته‌اند و شنیده‌ایم که به حقش نرسید. حکایت را قدیمی‌ها خوب می‌دانند ولی چه می‌شود کرد که باید یک چیزهایی را در همان گذشته باقی گذاشت. به خاطر پرسپولیسی که عمو محراب عاشقش بود.
در خانه‌اش و سفره‌اش همیشه برای همه باز بود. در نهایت بمب سیاه و بچه با معرفت سربندر یک روز قبل از ۴۹ سالگی در ۱۲ بهمن ۱۳۷۱، ناغافل بار سفر بست رفت.

*وداع عاشورایی
مجید سبزی دیگر بازیکن سابق پرسپولیس بود که در ماه بهمن، رخت سفر از این دنیا را بر بست.
۱۷ بهمن سال ۱۳۸۴ وقتی وارد خانه می‌شود، اعضای خانواده تولد ۴۷ سالگی را به او تبریک می‌گویند. فردای آن روز پس از جلسه ای در باشگاه، درست وقتی که گام از در باشگاه بیرون می‌گذارد. روی زمین میفتد. سکته، قلب مهربان او را از کار می اندازد. تا رسیدن اورژانس و رساندن او بیمارستان، نرسیدن خون، باعث ضایعه شدید مغزی می شود. رفتنی که کمتر کسی می‌توانست باورش کند. برای او خیلی زود بود. برای او که سرمایه بود. یکی از پاک‌ترین و مسوول ترین مربیان رده پایه که همه از او به نیکی یاد می‌کردند. شاگردانش چون حقیقی و خرسندی به تیم اصلی رسیدند و خدا می‌داند که اگر مانده بود، چه بازیکنانی را برای پرسپولیس پرورش می‌داد. سلامت و صداقت او بیش از بازی کردن در پرسپولیس، او را نامی کرد و البته در فیلم به سوی افتخار، خودش را بازی می‌کرد، همان‌قدر با معرفت و مهربان.
او ۲ روز پس از درگذشتش، در روز عاشورا تشییع شد.

* وداع با آقای گل دربی
دیگر ستاره ابدی شده پرسپولیس در ماه بهمن، صفر ایرانپاک بود. گویی قرار بود این ماه، سنگینی خود برای پرسپولیس را به اثبات برساند.
ایرانپاک از آن دست بازیکنانی بود که دیگر باشگاه‌ها با بازیکنانی که در حد یک پای او هم نبودند، اسطوره‌سازی کردند. آقای گل دربی‌ها که رکوردش هنوز شکسته نشده است و هیچ‌گاه عدد ۷ را نشان نداد.
ستاره دیگری از خطه جنوب و از شهر اولین‌ها مسجد سلیمان که مهد فوتبال ایران است.
او در یازدهم بهمن سال ۱۳۸۷ در ۶۲ سالگی، آسمانی شد.

*گنجینه اسرار رفت
و اما در ماه بهمن، شاهد درگذشت یکی از بزرگ ترین اسطوره‌های تاریخ فوتبال ایران بودیم. عمو همایون بهزادی که گنجینه‌ای از اسرار بود که بسیاری از آن‌ها در سینه‌اش برای همیشه حبس ماند.
سخن درباره او هر بار که باشد، مجال زیادی را طلب می‌کند. دوم بهمن ماه سال ۱۳۹۴، پایان مدت‌ها درد و رنج و بیماری برای مردی بود که اگر جایگاه واقعی‌اش به وی اعطا شده بود تا آخرین روز حیاتش باید مرد شماره یک پرسپولیس می بود.
درگذشت او نشان داد نسل جدید پرسپولیسی‌ها با گذشته‌اش غریبه نیست.

*این داغ تازه بر دل نشسته
و اما آه و فغان از بهمنی که در آن قرار داریم. آخرین بهمن قرن تا سال‌ها یادآور اندوهی است که مصیبتی چون کرونا، عامل آن شد. ویروسی که دنیا و انسان‌ها را تغییر داد. ۲ جوان که رفتن‌شان، آتش به دل همه زد و این فقط برای پرسپولیسی‌ها نبود.
رفتن مهرداد میناوند شاید به بعضی از ما آموخته باشد که به راحتی هر آنچه به ذهن‌مان می‌رسد را با کوچک ترین اختلافی درباره دیگران مطرح نکنیم. او هوادار تیفوسی بودن را به پیشکسوت بودنش ترجیح می داد.
در نهایت ۸ بهمن‌ماه بود که در ۴۵ سالگی، همه را در شوک فرو برد.
دردی که داغ رفتن هادی نوروزی و مهرداد اولادی در اوج جوانی را برای نسل جدید تازه کرد. پرواز در جوانی هم حکایت عجیبی است که این ماه بهمن برای اکثر درگذشتگان پرسپولیسی رقم خورد و با علی انصاریان آه از نهاد همگان برانگیخت. با رفتن مهرداد، هیچ کس باور نمی‌کرد که علی انصاریان آخرین قهقهه و خنده را به دنیا بزند و برود.
یکی از آن یاغی‌هایی که محبوب ماند، حتی با بازی در تیم رقیب. دنیای فوتبال با او هم مدارا نکرد و شاید رمز موفقیتش این بود که در آن دوران سخت صادقانه رفتار کرد. چه هنگامی‌که باید برای استقلال بازی می‌کرد و چه هنگامی‌که زمان اعتراف رسید. و در نهایت در ۴۳ سالگی، خنده‌هایش روی سر همه آوار شد.

*سنگ بنا در ماه بهمن
و اما ماه بهمن را برای پرسپولیس، فقط نباید از این زوایا، نگاه کرد.
بهمن ماهی است که بنای پرسپولیس بزرگ در آن گذاشته شد. روزگاری که از خاکستر شاهین، آتشی به پا خواست که آسیا را گرم کرد. پرتماشاگرترین و محبوب ترین تیم قاره.
بهمن فقط ماه پرواز ستاره‌ها نبود. ماه شروع پرواز پرسپولیس در آسمان فوتبال ایران هم بود. قرار و مدارها برای شروع پرسپولیس بزرگ در بهمن ۱۳۴۶ گذاشته می‌شود. مرحوم پرویز دهداری با رجبعلی فرامرزی دوست بود و او با حاج رضایی و حاج رضایی با علی عبده. جلسات در ماه بهمن جدی می‌شود و ۲ ماه بعد از آن بود که اولین بازی پرسپولیس بزرگ در فروردین سال ۱۳۴۷ برگزار شد.

و اما بهمنی که با از دست رفتن میناوند و انصاریان به کام فوتبال ایران تلخ شد، از تلخی آن برای پرسپولیسی‌ها در یک حالت کاسته خواهد شد.
تاریخ پرسپولیس با قهرمانی، افتخار و حدنصاب‌های جدید عجین شده است. اولین تیمی که برای ۴ دوره پیاپی قهرمان ایران شد، قهرمانی این فصل را به افتخار مهرداد و علی می‌خواهد.
برای این قهرمانی ۲ بازی مهم داریم که در همین ماه برگزار می‌شود. اهمیتی ندارد که دیگران چه نتایجی می‌گیرند.
پرسپولیس ۲ بازی با مس رفسنجان و پیکان را که با پیروزی پشت سر بگذارد. قبل از پایان این ماه فرمان لیگ و سرنوشت خود را در دست خواهد گرفت. ۲ پیروزی تا پایان این این بهمن پر از داستان و حکایت، مقدمه قهرمانی نیم‌فصل خواهد بود.

درباره نویسنده

ثبت دیدگاه